Zoon teruggetrokken en ongelukkig

Voor alle ervaringen met hb kids en teens op de middelbare school en thuis.
Plaats reactie
Elisabeth
Berichten: 3
Lid geworden op: wo 27 jul , 2022 8:54 am

Zoon teruggetrokken en ongelukkig

Bericht door Elisabeth »

Mijn zoon van 14, is de laatste 2 jaar stiller en meer teruggetrokken. Hij zat in Havo 4, dit was geen leuke klas. heeft ook moeite om vrienden te maken en het leeftijdsverschil is groot, de meesten zijn 16-17 jaar. Het sluipt erin, steeds meer thuis, steeds meer gamen. Uiteindelijk wilde hij midden in de nacht gaan fietsen en lopen buiten, kreeg hij waanideeen, psychoses. Het was erg eng. Daarom besloten hem niet meer naar school te laten gaan, om tot rust te komen. Maar wat nu. Havo 4 gaat hij over doen, hij moet weer terug en de boel oppakken. Nieuwe klas, zichzelf voorstellen, spreekbeurten....

Ik denk dat het jaar over doen fijn voor hem fijn is, maar de extreme terugetrokkenheid, geen contact meer maken in het 'echte leven' blijven een ding. Hij heeft nooit begeleiding gehad op school, deed z'n best erbij te horen- dat ging lang goed- en uiteindelijk lukte dat niet meer.

Wat is wijsheid? Nog 2 jaar terug naar dezelfde school en Havo-diploma halen?

We gaan iig onderzoek laten doen bij GGZ. Waar ik ook weerstand bij voel, daar zie ik tegenop omdat ik bang ben dat hij zich hierdoor nog meer 'vreemd' en autistisch gaat voelen (hij zei ook, moet ik een autistentest doen, waar hij dat vandaan heeft). Ook moet hij zelf het aanmeldformulier ondertekenen. Hij ziet alleen niet zozeer een probleem... nu hij al maanden thuis is, gaat het prima met hem. Niet heel gelukkig maar vooral opgesloten op zijn kamer. Ik heb zoveel gevoelens hierbij en wil natuurlijk dat hij weer wat van zijn vrolijkheid en spontaniteit terugkrijgt.

Zijn er meer mensen die zoiets hebben meegemaakt? En wat is wijsheid, zal het beter gaan later in de pubertijd. Ik hoop daarop, dat het vanzelf over gaat en beter gaat.

Baloo
Berichten: 63
Lid geworden op: di 02 mar , 2021 8:09 am

Re: Zoon teruggetrokken en ongelukkig

Bericht door Baloo »

hoi, welkom hier. Wat een zorgelijk verhaal. Het lijkt me erg eenzaam voor je zoon, hopelijk kunnen jullie op een of andere manier erachter komen hoe hij zich voelt en waarom hij zich zo afsluit. Het lijkt me voor hemzelf fijn als hij gezien wordt. Als een diagnose op zijn plek is kan dat wel veel helpen, maar niet alles kan in een diagnose gevangen worden. Hopelijk wordt het komende jaar fijner voor hem en jullie. Sterkte.

Elisabeth
Berichten: 3
Lid geworden op: wo 27 jul , 2022 8:54 am

Re: Zoon teruggetrokken en ongelukkig

Bericht door Elisabeth »

Dank je wel. Wat je zegt, ik hoop dat ook, dan zijn we al een heel eind. Ik zie wel veel verschil in hoe hij is achter de pc, tijdens het gamen is hij een normele jongen, gek is dat. Het zit gewoon in hem, hij kan het, sociaal zijn en normaal praten. Wat is normaal eigenlijk...

Gebruikersavatar
Paula
Berichten: 246
Lid geworden op: za 27 feb , 2021 6:34 pm

Re: Zoon teruggetrokken en ongelukkig

Bericht door Paula »

Logisch dat je je zorgen maakt Elisabeth. Je voelt je als ouder machteloos wanneer je ziet dat je kind niet past binnen het systeem en wanneer je niet weet wat dan wél past.

Heeft je zoon ook contact met andere hb'ers van zijn eigen leeftijd? Vaak zie je bij kinderen/jongeren die moeite hebben met sociale contacten, dat de barrières ineens wegvallen op het moment dat ze onder gelijkgestemden zijn.
Je voortdurend moeten aanpassen op school (of dat nu gaat om tempo, niveau of op sociaal gebied) kost enorm veel energie. De één vindt een modus om daarmee om te gaan, de ander gaat er aan onderdoor.

Wat zou je zoon zelf willen? Kan hij dat aangeven? Kan hij aangeven wat hij nodig heeft om op een prettige manier tot leren te komen? Past de huidige school bij dat beeld? Is 'tot leren komen' überhaupt al aan de orde, of is er eerst misschien meer tijd nodig om tot rust te komen en zichzelf te hervinden?

Zoonmoeder01
Berichten: 57
Lid geworden op: vr 11 jun , 2021 1:11 pm

Re: Zoon teruggetrokken en ongelukkig

Bericht door Zoonmoeder01 »

Hoi,

Ik gaf in mijn reactie op jou voorsteltopic al aan dat ik deels de problematiek wel herken, maar niet het stuk wat over de psychose gaat. Het lijkt mij een terechte verwijzing, waar nader, door de GGZ, naar gekeken moet worden, zij kunnen evt. medicijnen voorschrijven. Maar tegelijkertijd snap ik heel goed, dat je zoon, op basis van de beschrijving die je hier over je zoon doet, op het oog, niet erg sociaal e.d. bang is om een autismediagnose te krijgen. Een autismediagnose is helemaal niet erg als het hem helpt om jezelf beter te begrijpen of handvatten te bieden, maar schadelijk als die "stoornis" niet aan de orde is. Mogenlijk wordt door de GGZ een depressie vastgesteld maar het is maar de vraag of er enig verband met het "hoogbegaafdheidsproblematiek" wordt gezien. Uit ervaring (o.a. met mijn kinderen) weet ik hoe erg je binnen de reguliere GGZ kan verdwalen. Het is naar mijn mening terecht dat je zoon terughoudend is. Ik vind het dus een lastig dillema, wat de beste weg naar Rome is. Ik denk dat het heel belangrijk is om goed naar je zoon te luisteren, want wat hij zegt, is geen onzin, misdiagnoses zoals Noks Nauta, een hb-deskundige, ook aangeeft komen regelmatig voor. Er is echter volgens haar geen direct verband tussen hoogbegaafdheid en psychoses.

https://ihbv.nl/recensie-nauta-julia/

(Er zit mogenlijke een nuttige link in naar een artikel in Talent)

Ik herken dus een deel verhaal en ik denk dat het deels om problematiek rond hoogbegaafdheid gaat, tegelijkertijd ik ben mij ervan bewust dat we hier maar een klein deel van het verhaal lezen. Wat mij opvalt, je zoon is op 7 jarige leeftijd hoogbegaafd getest. Wat was de rede van de test? Liep hij toen al vast? Is hij gezien zijn jonge leeftijd op de basisschool versneld? Heeft hij in het verleden wel vriendjes gehad? Waarom zit hij op de havo en niet op het vwo? Is hij mogenlijk al langer depressief? Veel vragen. Het lijkt of ik een herkenbaar patroon terug zie maar je moet altijd oppassen om een verhaal zelf in te vullen. In ieder geval doet jouw verhaal mij het denken aan een verhaal recent uit de krant, een verhaal dat in grote lijnen ook op het verhaal van mijn jongste zoon lijkt.

https://www.gld.nl/nieuws/7740199/hoogb ... ijssysteem

Bij mijn zoon is de hoogbegaafheid niet vastgesteld, maar wordt door verschillende hb-deskundigen wel vermoed. Hij heeft in het verleden een autismediagnose van de GGZ gehad terwijl wij ouders denken dat dit niet aan de orde is. Enkele jaren geleden, nadat hij uitviel op school, is een depressie vastgesteld. Door een alternatieve "schoolkeuze", in zijn geval het speciaal voortgezet onderwijs, gaat het stukken beter met hem en heeft hij recent zijn havodiploma behaald. Ook mijn zoon leeft ook teruggetrokken en heeft geen vrienden. Wel zag je onmiddenlijk verandering in zijn gedrag toen hij in een clubje voor (beschadigde) hoogbegaafden terecht kwam, dansend kwam hij de eerste keer thuis, hij voelde zich onmiddenlijk begrepen. Maar door corona kon dat clubje niet samen komen en is alles weer verwaterd, inmiddels is hij te oud om naar die groep te gaan. De problemen zijn dus niet over, maar op dit moment wel voldoende onder controle. Mijn zoon past(e) niet in het onderwijssysteem. Vooral het jaar overdoen (blijven zitten in de tweede) was voor hem funest. Hij werd gedwongen om zich aan te passen, wat hij ook deed, maar hij werd stiller en stiller, kreeg tics, sloeg thuis gaten in de muren, zijn ogen werden dof. Het was niet een kwestie van rust, maar vooral van gezien en gehoord worden. Meer vrijheid om zijn eigen werk in te delen (Op het VSO is er niet altijd een leerkracht beschikbaar dus veel keuzewerkuren), niet eindenloos wachten op de uitleg die herhaalt werd. Natuurlijk is niet elk kind is hetzelfde, maar mijn advies zou zijn ga goed na (ga in gesprek met je zoon) of de klas overdoen voor jouw zoon de oplossing is.

Plaats reactie