Pagina 1 van 1

Jong kind en sportprestaties

Geplaatst: vr 13 mei , 2022 9:00 am
door Meisje16
Dochterlief kan niet stilzitten en is de hele dag aan het dansen, zingen en turnen. Ze heeft voor alles ook een clubje en ze is érg prestatiegericht. Ze is nu gevraagd voor de turnselectie (waarbij het turnen iets serieuzer wordt aangepakt en de training ook iets langer duurt dan bij de recreatiegroepen). Ik twijfel, want wij proberen zelf continu aan te geven dat ze dingen leuk moet vinden, en niet per se iets goed moet kunnen. We zijn een beetje bang dat we haar prestatiedrang hiermee alleen maar voeden, terwijl ze tegelijkertijd faalangstig is op het moment dat ze denkt dat ze iets niet kan. Hoe vinden we de balans in haar blijven uitdagen in haar sport (en wetende dat ze daar ook écht voor moet oefenen en dus leert leren, en dat hopelijk op andere momenten ook kan toepassen), én de nadruk weghouden van overal de beste in moeten zijn (want dat wil/vindt ze zelf)?

Re: Jong kind en sportprestaties

Geplaatst: vr 13 mei , 2022 9:31 am
door Ollie
Prestatiegericht zijn hoeft niet perse een probleem te zijn, mits het 'de aard van het beestje is'. Als kind was is net zo, ik sportte graag en ik was daarin fanatiek en prestatie gericht. Ik presteerde graag en probeerde mezelf steeds te verbeteren en vond het leuk om de beste te zijn. Daar trainde ik dus ook hard voor. Toen dat harde trainen niet meer ging vanwege andere verplichtingen kreeg ik ook minder plezier in de sport. Eigenlijk heb ik het nog steeds. Als ik iets doe wil ik er eigenlijk vol voor gaan en het beste uit mezelf halen.

Het faalangstige zou ik in de gaten houden. Toch is daarvoor minder vragen ook niet altijd de oplossing. In een groep kinderen die allemaal hard willen werken en min of meer getalenteerd zijn zal ze ook sneller leren dat er soms misschien ook anderen zijn die beter zijn en dat je door te blijven oefenen dingen kunt leren die je eerder niet kon of dacht niet te kunnen. Dat kan juist ook helpen om faalangst te verminderen. Sporten in een groepje waar je altijd het beste bent en dingen vaak gelijk of met minimale inspanning voor elkaar krijgt kan faalangst juist ook in de hand werken omdat ze gaan denken dat je het in een keer hoort te kunnen.

Als je ze het zelf graag wil en het leuk vindt dan zou ik haar lekker laten gaan. Daarbij kan je nog steeds benadrukken dat het voor jullie het belangrijkste is dat ze er plezier in heeft.

Re: Jong kind en sportprestaties

Geplaatst: vr 13 mei , 2022 3:07 pm
door Anne72
Onze kinderen blinken niet uit in een sport. Dus eigen ervaring heb ik niet.
Zelf zou ik als ze veel bij een club zouden trainen ook met de trainers overleggen naar het pedagogisch klimaat: hoe pakken zij dit aan. En regelmatig gaan kijken en luisteren om vinger aan de pols te houden

Anne72

Re: Jong kind en sportprestaties

Geplaatst: vr 13 mei , 2022 3:33 pm
door boom
Lekker laten gaan! Ze trapt vanzelf op de rem als ze het niet leuk blijkt te vinden. Hier ging dat ook zo. Zoon, ook zo’n type die graag wil winnen, nooit stil kan zitten, werd op hele jonge leeftijd gescout en was toen hij startte met afstand de jongste bij de regiotraining. Hoe leuk hij de sport ook vond (vindt!, gelukkig maar), hij was nog gewoon te jong. We moesten hem huilend die kant opbrengen, geen idee waarom hij het niet naar zijn zin had, maar hij heeft (wij hebben) het misschien een of twee maanden volgehouden. Een jaar of twee later vroeg hij opeens uit het niets of hij er weer naar toe zou kunnen. Hij bleek nog welkom en vanaf die dag is hij er 100% voor gegaan. We zijn inmiddels ruim 10 jaar verder en hij beleeft er nog steeds enorm veel plezier aan. Daar vindt hij zijn peers.
Ik zou haar dus volgen hierin en inderdaad het plezier benadrukken. Maar er is niks mis met een gezonde dosis fanatisme! Hou ik van. ;) :grin:

Re: Jong kind en sportprestaties

Geplaatst: vr 13 mei , 2022 5:40 pm
door loekie
Mijn jongste heeft op heel hoog niveau gesport en beoefent die sport nog steeds op behoorlijk hoog niveau, al traint hij sinds hij werkt wel minder. Ik denk dat sporten op hoog niveau ook kansen biedt om emotioneel te groeien en om sociale vaardigheden te ontwikkelen. In een selectiegroep zijn meer kinderen die de beste willen zijn en als het goed is leren kinderen om zichzelf te verbeteren en het beste uit zichzelf te halen. Ze leren ook dat er maar één de beste kan zijn en dat je ook tevreden kunt zijn als je het zo goed mogelijk hebt gedaan.
Het pedagogisch klimaat bij de sportclub is natuurlijk wel belangrijk. Leren om hard te werken en om met frustraties om te gaan kan gezond zijn, maar helaas zijn er ook voorbeelden van een ongezond sportklimaat waarin kinderen niet respectvol behandeld worden. Dus als ouder moet je altijd goed op signalen letten.

Re: Jong kind en sportprestaties

Geplaatst: ma 16 mei , 2022 2:55 pm
door Hanneke
boom schreef:
vr 13 mei , 2022 3:33 pm
Lekker laten gaan! Ze trapt vanzelf op de rem als ze het niet leuk blijkt te vinden. Hier ging dat ook zo. Zoon, ook zo’n type die graag wil winnen, nooit stil kan zitten, werd op hele jonge leeftijd gescout en was toen hij startte met afstand de jongste bij de regiotraining. Hoe leuk hij de sport ook vond (vindt!, gelukkig maar), hij was nog gewoon te jong. We moesten hem huilend die kant opbrengen, geen idee waarom hij het niet naar zijn zin had, maar hij heeft (wij hebben) het misschien een of twee maanden volgehouden. Een jaar of twee later vroeg hij opeens uit het niets of hij er weer naar toe zou kunnen. Hij bleek nog welkom en vanaf die dag is hij er 100% voor gegaan. We zijn inmiddels ruim 10 jaar verder en hij beleeft er nog steeds enorm veel plezier aan. Daar vindt hij zijn peers.
Ik zou haar dus volgen hierin en inderdaad het plezier benadrukken. Maar er is niks mis met een gezonde dosis fanatisme! Hou ik van. ;) :grin:
Dit.
Niet te veel denken, gewoon ondergaan.