Discussies met de juf over toetsen
Discussies met de juf over toetsen
Bij de jongste op school worden veel toetsen afgenomen. Ze zit in groep 5. Ze komt vaak in discussie met de juf. Omdat die iets fout heeft gerekend waar ze het niet mee eens is. Eerlijk gezegd begrijp ik haar wel, vaak zijn het flauwe dingetjes bij geschiedenis of aardrijkskunde, geen echte fouten zoals een som verkeerd uitgerekend ofzo. Soms lijkt het bijna alsof de juf iets fout rekent, zodat ze niet elke keer een 10 heeft. Dat begrijp ik ergens ook wel. Maar mijn dochter vindt het heel erg onrechtvaardig.
Als ze verder een goed cijfer heeft (en ze het mij vertelt van tevoren), dan raad ik haar af om bij de juf verhaal te gaan halen. Tegelijk twijfel ik. Want het is demotiverend. Is het eerlijk om tegen je kind te zeggen dat een 8,5 toch ook heel mooi is, terwijl ze alles op haar sokken kan, het desondanks ook nog braaf geleerd heeft van tevoren en dan op deze manier geleerd moet krijgen om niet perfectionistisch te zijn? Wat ik zeg voorkomt wel dat ze naar de juf gaat, maar de verongelijktheid in haarzelf blijft en ze heeft er steeds minder zin in. Want waarom je best doen als je toch niet eerlijk wordt beoordeeld? Hoe gaan jullie met zulke dingen om?
Als ze verder een goed cijfer heeft (en ze het mij vertelt van tevoren), dan raad ik haar af om bij de juf verhaal te gaan halen. Tegelijk twijfel ik. Want het is demotiverend. Is het eerlijk om tegen je kind te zeggen dat een 8,5 toch ook heel mooi is, terwijl ze alles op haar sokken kan, het desondanks ook nog braaf geleerd heeft van tevoren en dan op deze manier geleerd moet krijgen om niet perfectionistisch te zijn? Wat ik zeg voorkomt wel dat ze naar de juf gaat, maar de verongelijktheid in haarzelf blijft en ze heeft er steeds minder zin in. Want waarom je best doen als je toch niet eerlijk wordt beoordeeld? Hoe gaan jullie met zulke dingen om?
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Ik zou dit samen met dochter en juf bespreken..
Want er ligt meer achter dat alleen een fout gerekende vraag. Het gaat om het vertrouwen in de juf, en als je dochter denkt dat de juf niet eerlijk is, dan vind ik dat wel een ding. Waar de waarheid ook ligt. Je dochter is te jong, denk ik, om zo'n gesprek alleen aan te gaan. Dus ik zou het samen eens bespreken zodat het "uit de lucht" is..
Want er ligt meer achter dat alleen een fout gerekende vraag. Het gaat om het vertrouwen in de juf, en als je dochter denkt dat de juf niet eerlijk is, dan vind ik dat wel een ding. Waar de waarheid ook ligt. Je dochter is te jong, denk ik, om zo'n gesprek alleen aan te gaan. Dus ik zou het samen eens bespreken zodat het "uit de lucht" is..
-
- Berichten: 533
- Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm
Re: Discussies met de juf over toetsen
Eens met Axator. Het vertrouwen in de juf is heel belangrijk. Maar ook vertrouwen in de beoordeling is nodig. Het kan niet zo zijn dat ze met een gevoel blijft zitten dat de juf foutjes zoekt om maar geen 10 te hoeven geven.
Rechtlijnig beoordelen is in de meer alfa-vakken uiteraard lastiger, maar wellicht zit daar voor dochter ook een mogelijkheid om iets heel anders te leren. Ze zal veel vaker tegen gaan komen in haar (school)leven dat een ander iets anders beoordeelt, dat misschien bewezen niet helemaal juist is en dat diegene toch de positie heeft om toch een besluit daarop te maken, zoals een cijfer geven. Hoe ga je jezelf dan niet uit het veld laten slaan?
Rechtlijnig beoordelen is in de meer alfa-vakken uiteraard lastiger, maar wellicht zit daar voor dochter ook een mogelijkheid om iets heel anders te leren. Ze zal veel vaker tegen gaan komen in haar (school)leven dat een ander iets anders beoordeelt, dat misschien bewezen niet helemaal juist is en dat diegene toch de positie heeft om toch een besluit daarop te maken, zoals een cijfer geven. Hoe ga je jezelf dan niet uit het veld laten slaan?
Re: Discussies met de juf over toetsen
Dat is een goed idee, Axator.
Wat je schrijft, Merriedroom, ben ik wel met je eens. Tegelijk twijfel ik erover of dit een goede ontwikkeling voor haar is zo klein als ze is. Deze school toetst heel veel en ik merk dat mijn dochter nu al heel erg gefocust wordt op goede cijfers halen. En in plaats van dat ze er trots op is, leidt het vaak tot teleurstelling bij haar. Als ze een 10 heeft vindt ze dat zelf logisch en de juf ook. Als ze een 8,5 heeft is ze niet trots, omdat ze er nauwelijks iets voor hoeft te doen. Ze vindt zichzelf dan eerder dom omdat ze zich heeft vergist terwijl ze het wel wist. Het lijkt meer om de cijfers te gaan, dan om het leren.
De oudste zit op een montessorischool in groep 8. Daar geven ze geen cijfers. Ze toetsen ook niet veel behalve de verplichte cito’s en nu in groep 8 topo. Die had laatst dat de juf per ongeluk iets fout rekende wat goed was, maar ze had zoveel bonuspunten en ze wist zelf dat het klopte, en haalde haar schouders erover op. Ze hebben wel toetsen bijv van rekenen, maar daar krijgen ze ook geen cijfers voor, die zijn meer gericht op wat je wel of niet beheerst en waar je dus aan moet gaan werken. Volgens mij kijken ze die ook zelf na.
Wat je schrijft, Merriedroom, ben ik wel met je eens. Tegelijk twijfel ik erover of dit een goede ontwikkeling voor haar is zo klein als ze is. Deze school toetst heel veel en ik merk dat mijn dochter nu al heel erg gefocust wordt op goede cijfers halen. En in plaats van dat ze er trots op is, leidt het vaak tot teleurstelling bij haar. Als ze een 10 heeft vindt ze dat zelf logisch en de juf ook. Als ze een 8,5 heeft is ze niet trots, omdat ze er nauwelijks iets voor hoeft te doen. Ze vindt zichzelf dan eerder dom omdat ze zich heeft vergist terwijl ze het wel wist. Het lijkt meer om de cijfers te gaan, dan om het leren.
De oudste zit op een montessorischool in groep 8. Daar geven ze geen cijfers. Ze toetsen ook niet veel behalve de verplichte cito’s en nu in groep 8 topo. Die had laatst dat de juf per ongeluk iets fout rekende wat goed was, maar ze had zoveel bonuspunten en ze wist zelf dat het klopte, en haalde haar schouders erover op. Ze hebben wel toetsen bijv van rekenen, maar daar krijgen ze ook geen cijfers voor, die zijn meer gericht op wat je wel of niet beheerst en waar je dus aan moet gaan werken. Volgens mij kijken ze die ook zelf na.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Heb jij zelf vertrouwen in de juf? Komt het idee dat de juf fouten zoekt van jou of van je dochter?
Los van wat het antwoord op de vragen is: altijd goed om het gesprek aan te gaan. Al schat ik het niet in als een vertrouwenscrisis tussen haar en de juf. Ik lees er eerder perfectionisme in en niet kunnen accepteren van een fout en perse haar gelijk willen halen. Het zal heus fout zijn geweest wat ze heeft opgeschreven anders werd het niet fout gerekend toch. Leren accepteren van vergissingen en “ domme” fouten en loslaten van de guldenstandaard zou eerder de insteek van het gesprek zijn voor mij. Want dat is belangrijker voor je mentale gezondheid en welbevinden dan je gelijk willen halen en accepteren dat een ander het beter weet of in de positie zit om het gelijk te bepalen.
Anne72
Los van wat het antwoord op de vragen is: altijd goed om het gesprek aan te gaan. Al schat ik het niet in als een vertrouwenscrisis tussen haar en de juf. Ik lees er eerder perfectionisme in en niet kunnen accepteren van een fout en perse haar gelijk willen halen. Het zal heus fout zijn geweest wat ze heeft opgeschreven anders werd het niet fout gerekend toch. Leren accepteren van vergissingen en “ domme” fouten en loslaten van de guldenstandaard zou eerder de insteek van het gesprek zijn voor mij. Want dat is belangrijker voor je mentale gezondheid en welbevinden dan je gelijk willen halen en accepteren dat een ander het beter weet of in de positie zit om het gelijk te bepalen.
Anne72
Moeder van Xke 2006, 6 ath E&M en Menneke 2008 4 VWO N&T
Re: Discussies met de juf over toetsen
Mooi geschreven Anne
Re: Discussies met de juf over toetsen
Ik snap wat je bedoelt, Anne, en dat gesprek voeren we ook met haar, maar waar het me meer om ging is dat juist de acceptatie van dat systeem naar binnen lijkt te slaan.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Wij hadden in groep 4 een juf die op het eerste rapport nooit een 10 gaf, omdat "je anders geen groei kunt laten zien en dat is demotiverend voor een kind". Dat een 8 krijgen omdat de juf vindt dat je groei moet laten zien, terwijl je alles foutloos had gemaakt, nog veel demotiverender werkt zag ze even over het hoofd. Die groep heeft aan de basis gelegen van een hoop ellende bij ons.
Ik werk bij de universiteit en zie hoe studenten die hun hele leven op cijfers zijn gefocused in plaats van op het leerproces (wat kun je nog niet, waar moet je aan werken, wat kun je anders aanpakken) vaak vastlopen in hun eigen prestatiedrang en perfectionisme. Dat er na je studie nooit meer iemand naar je cijfers vraagt, maar dat je je hele leven wat hebt aan reflectie op je eigen leerproces, is voor hen lastig te verteren. Ik vraag me, als ik jou stukje lees, vooral af of de aanpak van deze school wel bij je kind (en jullie?) past. Waarom zit zij op deze school en je oudste op een Montessori eigenlijk?
Ik werk bij de universiteit en zie hoe studenten die hun hele leven op cijfers zijn gefocused in plaats van op het leerproces (wat kun je nog niet, waar moet je aan werken, wat kun je anders aanpakken) vaak vastlopen in hun eigen prestatiedrang en perfectionisme. Dat er na je studie nooit meer iemand naar je cijfers vraagt, maar dat je je hele leven wat hebt aan reflectie op je eigen leerproces, is voor hen lastig te verteren. Ik vraag me, als ik jou stukje lees, vooral af of de aanpak van deze school wel bij je kind (en jullie?) past. Waarom zit zij op deze school en je oudste op een Montessori eigenlijk?
Re: Discussies met de juf over toetsen
Het is niet zo dat ik zeg dat ze het systeem moet accepteren. Ik zou niet snel tegen mijn kinderen zeggen dat ze het gesprek niet aan moeten gaan als een systeem niet klopt. Dat moet je altijd doen al kun je het hebben over timing en manier waarop.
Alleen lees ik in jouw verhaal niet direct dat het systeem niet klopt of dat de leerkracht onbetrouwbaar in de beoordeling is. Ik lees er in er in dat ze haar fouten de moeite van het fout rekenen niet waard vindt. En ook jij zegt dat het geen echte fouten zijn. Dat zit in haar en dat zit in jou denk ik dan. En niet in de leerkracht of het systeem. Er is een norm voor een 10 bij wijze van spreken en daar heeft ze niet aan voldaan.ze heeft het wel meer dan goed genoeg gedaan en blijkbaar heeft ze ook nog iets te leren in de beantwoording ondanks dat ze het wel begrijpt en weet. Dat is op het VO ook voor veel kinderen een lastig iets: ze kunnen de feiten bijvoorbeeld reproduceren en een bron op feitelijk niveau beschrijven. Maar er echt duiding aan geven of plaatsen in een context is lastiger. En ik weet dat het niet antwoorden in hele zinnen bijvoorbeeld al tot puntenaftrek kan leiden. Omdat je dan de relatie tussen begrippen niet laat zien. In die zin zou het gesprek er eerder om moeten gaan om te begrijpen waarom de leerkracht minder punten gegeven heeft dan dat je dochter haar antwoord waar vindt. Dat is uiteindelijk meer van leert dan van haar gelijk willen halen.
Ik heb de toetsen natuurlijk niet gezien en de leerkracht niet besproken. Wat dat betreft reageer ik ook vanuit de eigen ervaring en kan ik er ook naast zitten.
@balloo: die van een 8 ipv een 10 of een g ipv een uitstekend herken ik ook. Er zitten wel twee kanten aan: het klopt niet als de leerkracht bij gelijkblijvend niveau de volgende keer een 9 opschrijft. Mijn ervaring op onze basisschool is anders. Daar kon de leerkracht ook onderbouwen wat ze extra wilde zien. Dan denk ik: mooi toch als een leerkracht nog groei wil zien bij een leerling. Een rapportcijfer op het basisonderwijs is nu eenmaal geen gemiddelde van een paar toetsen zoals op het VO. Tenminste dat was het bij ons niet.
Anne72
Moeder van Xke 2006, 6 ath E&M en Menneke 2008 4 VWO N&T
Re: Discussies met de juf over toetsen
Mijn dochter is 8 jaar, Anne. Zij hoeft nog geen verbanden te laten zien. Wat je zegt klopt zeker, maar niet voor haar leeftijd. Als ze gewoon een domme fout maakt, dan vindt ze dat niet leuk, maar dan vindt ze dat niet oneerlijk. Ik heb er wel moeite mee dat je dit zo invult voor mijn dochter en mij en daar zo op door gaat. Het gaat meer om de situatie die Baloo beschrijft. Geloof het of niet, er zijn juffen die dit zo doen. Ik heb wel gekker meegemaakt.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Pfiew, het voelt niet echt alsof je open staat voor andere meningen en dat je Anne haar omschrijving als een aanval ziet. Het komt bij mij over alsof je hard bezig bent om je dochter te beschermen voor de grote buitenwereld en dat de juf niet het beste voor heeft voor jouw dochter. Misschien ligt aan dit probleem ten grondslag dat je zelf geen vertrouwen in de juf hebt.
-
- Berichten: 533
- Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm
Re: Discussies met de juf over toetsen
Ik zit even te zoeken naar de vraag die Vlinder stelt en ons meedenken in wil hebben. We zijn aan het zoeken en sommigen lijken niet in de goede richting te zitten. Het is aan de TS te beoordelen of input aansluit bij diens vraag.
Waar loop je tegenaan? Is het hoe de juf omgaat met dochters werk en hoe ze deze beoordeelt? Of is het de reactie van dochter waar je je zorgen om maakt omdat ze gedemotiveerd raakt? Of ben je voor jezelf zoekende hoe je het beste op dochter en/of de juf kunt reageren en wat je zelf met deze situatie wil?
Waar loop je tegenaan? Is het hoe de juf omgaat met dochters werk en hoe ze deze beoordeelt? Of is het de reactie van dochter waar je je zorgen om maakt omdat ze gedemotiveerd raakt? Of ben je voor jezelf zoekende hoe je het beste op dochter en/of de juf kunt reageren en wat je zelf met deze situatie wil?
Re: Discussies met de juf over toetsen
Vlinder, kun je een voorbeeld geven van ‘flauwe dingetjes’? Legt de leerkracht de lat voor een 10 hoog en krijgt je dochter niet de volle punten voor haar antwoord of rekent ze echt dingen fout?
Re: Discussies met de juf over toetsen
Vlinder42 schreef: ↑za 11 dec , 2021 11:19 amMijn dochter is 8 jaar, Anne. Zij hoeft nog geen verbanden te laten zien. Wat je zegt klopt zeker, maar niet voor haar leeftijd. Als ze gewoon een domme fout maakt, dan vindt ze dat niet leuk, maar dan vindt ze dat niet oneerlijk. Ik heb er wel moeite mee dat je dit zo invult voor mijn dochter en mij en daar zo op door gaat. Het gaat meer om de situatie die Baloo beschrijft. Geloof het of niet, er zijn juffen die dit zo doen. Ik heb wel gekker meegemaakt.
Ik begrijp dat de schoen past
![Wink ;-)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Wanneer je op een forum om advies en steun vraagt, kan het zijn dat iets wat een ander schrijft je raakt. Misschien kun je bij jezelf nagaan wat je hierin zo raakt.
Ik voelde me door jou niet begrepen en om wat ik bedoelde duidelijker te maken heb ik mijn reactie verbreed. Zelfs met een disclaimer dat ik het oordeel of het in jullie situatie passend is bij jou had gelaten. Een simpel dankjewel voor de tijd en moeite die ik daar in heb gestoken was prettiger geweest dan deze felheid.
Ik wens je heel veel succes in het vinden van een oplossing voor je dochter
Anne72
Moeder van Xke 2006, 6 ath E&M en Menneke 2008 4 VWO N&T
Re: Discussies met de juf over toetsen
Sjonge wat een felle discussie. Die vooral over opvoedkunde gaat in de een zijn ogen en de ander ziet een verdrietig kind dat geholpen wil worden.
Vind het vragen om dankjewel ook een beetje flauw eigenlijk. Ts mag zich verdedigen en op de tenen getrapt voelen, daar hoef je niet voor te bedanken toch?
Ik vraag me vooral af, hebben jij en dochter het idee dat iemand anders met diezelfde antwoorden een hoger cijfer had gekregen? Want als dat zo is zou ik zeker gaan praten. Op die manier heb je geen vertrouwen in het kind als leerkracht.
En dat een 8 ook een voldoende is snapt iedereen, Dat een kind mag leren omgaan met tegenslagen is ook duidelijk, dat moet mijn kind bijvoorbeeld enorm leren. Maar als juf je bewust tegenslagen geeft is het gewoonweg oneerlijk.
Vind het vragen om dankjewel ook een beetje flauw eigenlijk. Ts mag zich verdedigen en op de tenen getrapt voelen, daar hoef je niet voor te bedanken toch?
Ik vraag me vooral af, hebben jij en dochter het idee dat iemand anders met diezelfde antwoorden een hoger cijfer had gekregen? Want als dat zo is zou ik zeker gaan praten. Op die manier heb je geen vertrouwen in het kind als leerkracht.
En dat een 8 ook een voldoende is snapt iedereen, Dat een kind mag leren omgaan met tegenslagen is ook duidelijk, dat moet mijn kind bijvoorbeeld enorm leren. Maar als juf je bewust tegenslagen geeft is het gewoonweg oneerlijk.
Dochter uit 2014
Re: Discussies met de juf over toetsen
En wat is de toegevoegde waarde hiervan?Aubergine schreef: ↑za 11 dec , 2021 9:07 pmSjonge wat een felle discussie. Die vooral over opvoedkunde gaat in de een zijn ogen en de ander ziet een verdrietig kind dat geholpen wil worden.
Vind het vragen om dankjewel ook een beetje flauw eigenlijk. Ts mag zich verdedigen en op de tenen getrapt voelen, daar hoef je niet voor te bedanken toch?
Moeder van Xke 2006, 6 ath E&M en Menneke 2008 4 VWO N&T
Re: Discussies met de juf over toetsen
Dit heb ik mijn hele basisschooltijd gehad. Een 10 kwam nooit op het rapport, een 8,5 of soms een 9 wel. Maar altijd 'opgebouwd ' richting eindrapport, bijv 7,5 - 8 - 8,5. Ook al had ik bijv het hele jaar een 10 boor dictee. Er werd op kleine slakken zout gelegd, zoals de streepjes niet netjes op de t gezet. Ik ontwikkelde een supernet handschrift.Baloo schreef: ↑vr 10 dec , 2021 9:59 pmWij hadden in groep 4 een juf die op het eerste rapport nooit een 10 gaf, omdat "je anders geen groei kunt laten zien en dat is demotiverend voor een kind". Dat een 8 krijgen omdat de juf vindt dat je groei moet laten zien, terwijl je alles foutloos had gemaakt, nog veel demotiverender werkt zag ze even over het hoofd. Die groep heeft aan de basis gelegen van een hoop ellende bij ons.
Het maakte dat ik heel erg perfectionistisch werd, in een soort streven naar het perfecte toetsresultaat. Me niet gezien voelde in wat ik kon, er werd altijd nadruk gelegd op wat ik nog niet kon - zogenaamd om van te 'leren ', maar de lat werd voor mij dan hoger gelegd. En als ik een fout maakte, werd er iets gezegd als: zie je wel dat je niet alles weet? Ik heb zelfs wel eens een black-out van de stress gehad.
![Shocked :shock:](./images/smilies/icon_eek.gif)
Het maakte dat ik lange tijd daarna alles lager dan een 8 onvoldoende vond. Het duurt lang om zulke gevoelens er uiteindelijk weer uit te werken.
Kinderen zijn niet vanzelf perfectionistisch, ze worden zo gemaakt door goedbedoelende leerkrachten die niks van slimme kinderen snappen. De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen.
Het was voor mij wel een belangrijke reden om mijn zoon naar hb-onderwijs te laten gaan toen hij jong een voorsprong bleek te hebben en hb bleek.
-
- Berichten: 127
- Lid geworden op: vr 11 jun , 2021 1:11 pm
Re: Discussies met de juf over toetsen
Ik volg met enige interesse deze post. Ik denk inderdaad dat er heel veel leerkrachten zijn die nooit een tien uitdelen, en er zijn vele die daar ook rond voor uitkomen. Die stellen zich op het standpunt het kan altijd beter. In ieder geval heb ik dat in mijn schoolcarrière (50+) regelmatig meegemaakt. Op basis van mijn ervaring (N=1) dat die houding in het onderwijs vrij gangbaar is. Maar op basis van mijn ervaring, wat ik o.a. bij mijn kinderen zie, nuanceer ik tegelijkertijd bovenstaande opmerking. Mijn oudste zoon tekende toen hij heel jong was niet. Hij zette nog geen streep op papier. Zelfs als ik het voordeed deed hij mij niet na. Ik dacht toen hij klein was dat hij heel slim was, maar op zulke momenten leek hij wel "achterlijk". Pas heel veel jaar later, kon hij mij uitleggen dat hij niet tekende omdat het toch nooit ging worden zoals hij het in zijn hoofd had. Het was precies de omschrijving die ik in een bekend boek over hoogbegaafd terug las. Ik durf te stellen dat zijn perfectionisme aangeboren is en niet zozeer komt door zijn omgeving. (Hoewel ik denk dat hij mij erg kritisch vindt) Mijn jongste zoon tekende trouwens ook niet, eigenlijk wist ik helemaal niet dat hij kon tekenen. Maar in het archief van de basisschool vond ik een tekening, die hij als kleuter had gemaakt, waar ik stijl van achterover viel, hij kon wel degelijk tekenen, maar hij deed het niet. Nog steeds, bijna jongvolwassen, zijn alle dingen waar hij moeite voor moet doen, waar hij hulp bij moet vragen, de dingen die hem niet vanzelf komt aanwaaien, een dusdanig probleem, dat het behalen van zijn diploma bedreigd. Eigenlijk wil hij alles meteen kennen en kunnen.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Dit doet me denken aan spelfouten bij topo die bij mij twee keer zo zwaar werden gerekend dan bij een klasgenootje. Want ik was immers slim en moest het beter kunnen. Dat voelde zo oneerlijk (en dat was het ook, nu weet ik dat er bij mij waarschijnlijk goed gecamoufleerde dyslexie meespeelde).
Re: Discussies met de juf over toetsen
Hartelijk bedankt voor jullie reacties. Jammer eigenlijk dat veel van jullie dit herkennen. Ik heb er zelf helaas ook ervaring mee en mijn oudste dochter ook. Een juf in groep 3 die inderdaad vond dat er wel groei mogelijk moest zijn na het eerste rapport. Dat is nog maar 5 jaar geleden.
Bij de jongste had ik inderdaad de indruk dat de juf bij haar dingen fout rekent die ze bij kinderen die er meer moeite voor moeten doen niet fout zou rekenen. Dat komt ook door dingen die ze heeft gezegd over en tegen ons kind.
Ik merkte gewoon dat ik op dat moment eigenlijk vooral bezig was om te voorkomen dat mijn kind ruzie zou krijgen met de juf en bezorgd was dat ze arrogant of perfectionistisch over zou komen. En daarom gaf ik mijn kind de boodschap: pas jij je nou maar aan. En daar struikelde ik over. Ik hoorde mezelf praten tegen mijn kind en ik dacht Dat is niet goed. ‘Pas jij je nou maar aan. Voor de lieve vrede.’
Maar wat dan wel weet ik ook niet. Het wel zeggen voelt niet goed. Het niet zeggen ook niet. Ze zit gewoon in een omgeving die niet zoveel begrip heeft voor hb. En dat begint steeds meer zijn tol te eisen.
Ik denk overigens dat het perfectionisme ook zowel aangeboren kan zijn als verergerd kan worden door de omgeving. Bij onze dochter zat het er ook al vanaf het begin in, maar de manier waarop school werkt maakt dat dit wel veel erger. Wat je ook doet, het is eigenlijk nooit goed.
Bij de jongste had ik inderdaad de indruk dat de juf bij haar dingen fout rekent die ze bij kinderen die er meer moeite voor moeten doen niet fout zou rekenen. Dat komt ook door dingen die ze heeft gezegd over en tegen ons kind.
Ik merkte gewoon dat ik op dat moment eigenlijk vooral bezig was om te voorkomen dat mijn kind ruzie zou krijgen met de juf en bezorgd was dat ze arrogant of perfectionistisch over zou komen. En daarom gaf ik mijn kind de boodschap: pas jij je nou maar aan. En daar struikelde ik over. Ik hoorde mezelf praten tegen mijn kind en ik dacht Dat is niet goed. ‘Pas jij je nou maar aan. Voor de lieve vrede.’
Maar wat dan wel weet ik ook niet. Het wel zeggen voelt niet goed. Het niet zeggen ook niet. Ze zit gewoon in een omgeving die niet zoveel begrip heeft voor hb. En dat begint steeds meer zijn tol te eisen.
Ik denk overigens dat het perfectionisme ook zowel aangeboren kan zijn als verergerd kan worden door de omgeving. Bij onze dochter zat het er ook al vanaf het begin in, maar de manier waarop school werkt maakt dat dit wel veel erger. Wat je ook doet, het is eigenlijk nooit goed.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Dit is herkenbaar en raakt voor veel mensen de kern, denk ik. Ik hoop dat we in deze tijd waarin inclusiviteit en diversiteit steeds belangrijker gevonden worden , ook de eigenheid van hoogbegaafden er mag zijn.Ik merkte gewoon dat ik op dat moment eigenlijk vooral bezig was om te voorkomen dat mijn kind ruzie zou krijgen met de juf en bezorgd was dat ze arrogant of perfectionistisch over zou komen. En daarom gaf ik mijn kind de boodschap: pas jij je nou maar aan. En daar struikelde ik over. Ik hoorde mezelf praten tegen mijn kind en ik dacht Dat is niet goed. ‘Pas jij je nou maar aan. Voor de lieve vrede.’
-
- Berichten: 533
- Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm
Re: Discussies met de juf over toetsen
Precies dat, Bissi. De omgeving heb je niet altijd te kiezen, maar je zou zo graag willen dat je geaccepteerd wordt zoals je bent. Als dat niet gebeurt, kun je je aanpassen om alsnog geaccepteerd te worden of anders kan het wel eens lastig worden. Maar om dit aan een kind in groep 5 voor te leggen, vind ik wel pittig hoor. Misschien is dit zo’n moment om als ouder voor je kind op te komen en op te blijven komen. In plaats van met het kind erover in gesprek gaan, in dit geval met de juf hierover praten en blijven praten. Eventueel extra hulp in de vorm van de ib’er erbij halen.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Ook bij ons op school was een leerkracht die vond dat er groei op het rapport moest kunnen zijn. Heb dat gebruikt als ingang om het te hebben over dat ik groei bij onze kinderen wilde zien en waar zij daar ruimte voor zag en hoe ze het ging stimuleren. Zie dat dus als een mooie tegenvraag richting leerkracht vanuit ouders. En idd niet door het kind.
Verder vooral een school met heel veel aandacht voor ieder kind als individu en als onderdeel van de groep die een is in verscheidenheid. Daar ben ik nog dagelijks blij om. Heeft een mooie stevige basis voor hen gelegd.
Je hoefde je daar niet aan te passen.
Ik heb onze kinderen wel vertelt dat het slim is om je hoge cijfers in het rond te strooien. Zeker niet als je er niet veel voor hebt gedaan. Als mensen er naar vragen mag je het wel zeggen. Maar laat anders de ander blij zijn met het cijfer dat zij gehaald hebben, vaak met meer inzet en moeite. Zonder er over heen te gaan met jou cijfer.
Voor ons menneke geen issue trouwens die is behoorlijk ongevoelig voor cijfers. Heeft het daar nooit over.
Anne72
Verder vooral een school met heel veel aandacht voor ieder kind als individu en als onderdeel van de groep die een is in verscheidenheid. Daar ben ik nog dagelijks blij om. Heeft een mooie stevige basis voor hen gelegd.
Je hoefde je daar niet aan te passen.
Ik heb onze kinderen wel vertelt dat het slim is om je hoge cijfers in het rond te strooien. Zeker niet als je er niet veel voor hebt gedaan. Als mensen er naar vragen mag je het wel zeggen. Maar laat anders de ander blij zijn met het cijfer dat zij gehaald hebben, vaak met meer inzet en moeite. Zonder er over heen te gaan met jou cijfer.
Voor ons menneke geen issue trouwens die is behoorlijk ongevoelig voor cijfers. Heeft het daar nooit over.
Anne72
Moeder van Xke 2006, 6 ath E&M en Menneke 2008 4 VWO N&T
-
- Berichten: 127
- Lid geworden op: vr 11 jun , 2021 1:11 pm
Re: Discussies met de juf over toetsen
Eigenlijk is het heel goed dat een leerkracht meer vraagt van "slimme kinderen" maar dan moet hij/zij het kind wel iets geven om in te bijten. Indirect gaat deze discussie over differentiatie in het onderwijs.
https://wij-leren.nl/differentiatie-uitleg.php
Als dit principe al wordt toegepast (drie niveaus) is het hoogste niveau niet altijd voldoende voor een hoogbegaafd kind. Eigenlijk heeft dat kind dan meer uitdaging nodig.
Onbewust denk ik aan mijn meester terug. Eigenlijk kon ik niet voldoende mee met de dictee in de klas. Speciaal voor mij (en misschien voor enkele andere kinderen) zorgde de meester voor kortere zinnen. Zo hoefde ik bijv. de zin na de komma niet op te schrijven. Op die manier kon ik meer succeservaring op doen. Andersom kan een leerkracht op een hele makkelijke manier (bij dictee) extra woorden of zinnen toevoegen waarmee je bonuspunten kan verdienen. In gemende klassen VO bijv. havo/vwo zie je strategie ook vaak toegepast worden. Op die manier wordt het kind beloond voor de extra inzet. Naar mijn indruk gaat het "probleem" dus ook om de creativiteit van de leerkracht. Mijn ervaring is (n=1)dat een leerkracht op een Montessorischool vaak creatiever omgaat met de individuele verschillen dan klassikaal onderwijs. Neemt niet weg dat ik mij meer thuis voelde op een klassikale school omdat ik daar meer competitie voelde. Ik deed daar dus meer, en wist beter wat er van mij verwacht werd. Daarom vind ik de vraag interessant waarom je jongere dochter op (prestatie) gericht klassikaal onderwijs zit, en je oudere dochter op Montessori onderwijs. Natuurlijk hoef je die vraag niet te beantwoorden maar het zou kunnen zijn dat een ander soort onderwijs je jongste dochter beter past. Maar in ieder geval is er naar mijn mening rede om met de leerkracht (en IB-er) in gesprek te gaan.
https://wij-leren.nl/differentiatie-uitleg.php
Als dit principe al wordt toegepast (drie niveaus) is het hoogste niveau niet altijd voldoende voor een hoogbegaafd kind. Eigenlijk heeft dat kind dan meer uitdaging nodig.
Onbewust denk ik aan mijn meester terug. Eigenlijk kon ik niet voldoende mee met de dictee in de klas. Speciaal voor mij (en misschien voor enkele andere kinderen) zorgde de meester voor kortere zinnen. Zo hoefde ik bijv. de zin na de komma niet op te schrijven. Op die manier kon ik meer succeservaring op doen. Andersom kan een leerkracht op een hele makkelijke manier (bij dictee) extra woorden of zinnen toevoegen waarmee je bonuspunten kan verdienen. In gemende klassen VO bijv. havo/vwo zie je strategie ook vaak toegepast worden. Op die manier wordt het kind beloond voor de extra inzet. Naar mijn indruk gaat het "probleem" dus ook om de creativiteit van de leerkracht. Mijn ervaring is (n=1)dat een leerkracht op een Montessorischool vaak creatiever omgaat met de individuele verschillen dan klassikaal onderwijs. Neemt niet weg dat ik mij meer thuis voelde op een klassikale school omdat ik daar meer competitie voelde. Ik deed daar dus meer, en wist beter wat er van mij verwacht werd. Daarom vind ik de vraag interessant waarom je jongere dochter op (prestatie) gericht klassikaal onderwijs zit, en je oudere dochter op Montessori onderwijs. Natuurlijk hoef je die vraag niet te beantwoorden maar het zou kunnen zijn dat een ander soort onderwijs je jongste dochter beter past. Maar in ieder geval is er naar mijn mening rede om met de leerkracht (en IB-er) in gesprek te gaan.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Eens met Zoonmoeder dat meer vragen van kinderen die meer kunnen goed is.
Alleen vind ik een andere normering voor dezelfde toets de op één na slechtste versie daarvan, en iets bij de een fout tellen en bij de ander niet de allerslechtste. Zeker als dat niet transparant is en vooraf wordt gedeeld.
Leerkrachten zouden, zoals in het voorbeeld van het dictee, de toets vragen aan moeten passen.
Ons menneke kan soms bij toetsen kiezen of hij op havo niveau of op vwo niveau wil worden getoetst. Ze hebben 3 jaar havo/vwo brugklas.
Van een vriendin hoorde ik dat haar dochter op rapport van de brugklas zelfs de hele lijst met havo en met vwo punten had. Dan zie je waar je het beste past.
Anne72
Alleen vind ik een andere normering voor dezelfde toets de op één na slechtste versie daarvan, en iets bij de een fout tellen en bij de ander niet de allerslechtste. Zeker als dat niet transparant is en vooraf wordt gedeeld.
Leerkrachten zouden, zoals in het voorbeeld van het dictee, de toets vragen aan moeten passen.
Ons menneke kan soms bij toetsen kiezen of hij op havo niveau of op vwo niveau wil worden getoetst. Ze hebben 3 jaar havo/vwo brugklas.
Van een vriendin hoorde ik dat haar dochter op rapport van de brugklas zelfs de hele lijst met havo en met vwo punten had. Dan zie je waar je het beste past.
Anne72
Moeder van Xke 2006, 6 ath E&M en Menneke 2008 4 VWO N&T
Re: Discussies met de juf over toetsen
Dat m’n dochter op deze school zit en zus op een andere heeft te maken met de schoolwissel een paar jaar geleden en de opties die er op dat moment waren voor beide kinderen. De school waar ze nu op zit zou het meest ervaring hebben met hb in onze omgeving en leek op dat moment daarom de beste keuze voor haar.
In het 1e jaar leek dat ook zo te zijn bij de kleuters, maar daarna heeft school dat nooit meer waargemaakt. Wat de reden daarvoor is weet ik niet. De juffen daarna en de juf die ze nu heeft weet niets van hb.
Dat is ook waar nu deze situatie door ontstaat, de school geeft nu al 3 jaar geen enkele sjoege en daar heeft ons kind veel last van. Misschien zijn zaken mooier voorgesteld dan ze waren, misschien was een jaar later het geld op, misschien is er iemand met verstand van hb weggegaan, ik weet het niet en dat wordt ook niet verteld. Het valt gewoon vreselijk tegen met alle gevolgen voor ons kind.
Het is overigens niet zo dat wij ons kind discussies laten voeren met de juf over passend onderwijs voor haar. Dat was de situatie niet. Ze kwam gewoon thuis van school, boos over die toets.
Bij de oudste op school doen ze soms idd dat bonussysteem bij toetsen. In elk geval bij topo heb ik dat wel voorbij zien komen.
In het 1e jaar leek dat ook zo te zijn bij de kleuters, maar daarna heeft school dat nooit meer waargemaakt. Wat de reden daarvoor is weet ik niet. De juffen daarna en de juf die ze nu heeft weet niets van hb.
Dat is ook waar nu deze situatie door ontstaat, de school geeft nu al 3 jaar geen enkele sjoege en daar heeft ons kind veel last van. Misschien zijn zaken mooier voorgesteld dan ze waren, misschien was een jaar later het geld op, misschien is er iemand met verstand van hb weggegaan, ik weet het niet en dat wordt ook niet verteld. Het valt gewoon vreselijk tegen met alle gevolgen voor ons kind.
Het is overigens niet zo dat wij ons kind discussies laten voeren met de juf over passend onderwijs voor haar. Dat was de situatie niet. Ze kwam gewoon thuis van school, boos over die toets.
Bij de oudste op school doen ze soms idd dat bonussysteem bij toetsen. In elk geval bij topo heb ik dat wel voorbij zien komen.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Ik kan me herinneren dat niet alle fouten even hard meetelden. Dan ging er bij de eerste fouten een heel punt af en bij meer dan 2 fouten een half punt per fout. Om een 10 te halen moesten niet alleen de antwoorden goed zijn, maar mochten er ook geen spelfouten in zitten. Dus alleen bij de kinderen die nauwelijks fouten hadden telden spelfouten best hard mee. Ik heb dat nooit oneerlijk gevonden, want deze normering gold voor iedereen. Ik vond het juist vreemd om een 10 te krijgen als er toch nog iets fout was.
Re: Discussies met de juf over toetsen
Ja, die variant heb ik vroeger zelf ook vaak gehad op het VO.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.