Hoe faalangst verminderen
Hoe faalangst verminderen
Mijn dochter zit in groep 5 en ze heeft faalangst. Van de cito's ligt ze nachten wakker en ze gaat met buikpijn naar school. Ze maakt de cito's vrij gemiddeld, maar praat over bang zijn dat ze het fout doet, iedereen kan het behalve zij en ze wil eigenlijk afkijken. Ze klapte volledig dicht tijdens de cito's in groep 3 en 4. Na de cito periode komt er weer rust en laat ze in de klas zien dat ze het wel kan allemaal. Vragen stellen durft ze niet, maar ze checkt heel veel of ze het wel goed doet door om zich heen te kijken wat anderen doen. Nu in groep 5 krijgen ze toetsjes voor Engels en topo. Ook dit vindt ze vreselijk. Donderdag heeft ze de woordjes voor Engels meegekregen en sindsdien gaat ze huilend naar bed. Ze ziet ontzettend op tegen de toets over 2 weken.
Verder is het een heel gevoelig meisje en een echte pleaser. Elk jaar probeert ze de juf voor zich te winnen door overal bij te helpen. Haar portfolio staat elk jaar vol met lovende verhalen over hoe goed ze luistert en hoe goed ze helpt. Leuk om te horen, maar ik zou eigenlijk vooral willen dat ze zichzelf durft te zijn.
Dochter heeft geen echte aansluiting met klasgenoten, wel veel vriendinnen uit de buurt en door sport, maar die zitten nu allemaal in groep 7.
Heeft iemand dit soort problemen succesvol kunnen ombuigen en hoe? Ik hoor graag wat bij jullie gewerkt heeft, zodat ik dit met mijn dochter ook kan proberen. Zoals het nu gaat wordt het alleen maar erger.
Verder is het een heel gevoelig meisje en een echte pleaser. Elk jaar probeert ze de juf voor zich te winnen door overal bij te helpen. Haar portfolio staat elk jaar vol met lovende verhalen over hoe goed ze luistert en hoe goed ze helpt. Leuk om te horen, maar ik zou eigenlijk vooral willen dat ze zichzelf durft te zijn.
Dochter heeft geen echte aansluiting met klasgenoten, wel veel vriendinnen uit de buurt en door sport, maar die zitten nu allemaal in groep 7.
Heeft iemand dit soort problemen succesvol kunnen ombuigen en hoe? Ik hoor graag wat bij jullie gewerkt heeft, zodat ik dit met mijn dochter ook kan proberen. Zoals het nu gaat wordt het alleen maar erger.
Re: Hoe faalangst verminderen
Ik zou dit zelf geschreven kunnen hebben, zo herkenbaar. Mijn dochter zit ook in groep 5.
Ze gaat sinds 2 weken op school naar een kindercoach. Ik ben daar wel heel blij mee, want het gaat bij ons kind niet vanzelf over. Dat de juf af en toe zei ‘Van proberen kun je leren’ of dat wij als ouders zeiden dat wij zenuwachtig voor iets waren of dat we iets fout hadden gedaan, hielp bij ons wel een beetje, maar niet voldoende. Toch is dat wel iets wat je kunt proberen, duidelijk laten zien hoe je zelf met foutjes en spannende dingen omgaat zodat ze dat kan zien.
Een vriendin van mij noemde het een angststoornis. Dat vond ik wel confronterend, maar ook een eye opener. Het punt is dat de angst niet in proportie is ten opzichte van de situatie. Hoe erg is het als je een keer een woordje niet weet of een foutje hebt? Wat zou er dan gebeuren?En gebeurt dat dan ook echt of eigenlijk meestal niet? Ze moeten op een andere manier over die situaties en zichzelf gaan denken, en op een andere manier met hun onzekerheid leren omgaan. Je zou misschien kunnen proberen of je een helpende gedachte met haar zou kunnen kiezen. Iets wat ze tegen zichzelf kan zeggen of iets wat je op een briefje kan schrijven en in haar lunchtrommel kan doen of op haar hand kan schrijven als ze zo’n toets heeft. Soms kan een hartje op je hand van mama al helpen..
De juf pleasen is wel lief, maar ook een heel goede methode om je klasgenoten te vermijden als je weinig aansluiting hebt. De juf zou het kind denk ik meer helpen door haar af en toe meer met andere kinderen samen te laten doen en het vertrouwen te geven dat ze dat kan en dat ze er ook mag zijn net als de anderen. En tegelijk daarmee haar niet steeds een soort privilege te geven en de vermijding te belonen, maar het signaal te geven dat ze goed kan helpen, samen met anderen, net als de anderen.
Ze gaat sinds 2 weken op school naar een kindercoach. Ik ben daar wel heel blij mee, want het gaat bij ons kind niet vanzelf over. Dat de juf af en toe zei ‘Van proberen kun je leren’ of dat wij als ouders zeiden dat wij zenuwachtig voor iets waren of dat we iets fout hadden gedaan, hielp bij ons wel een beetje, maar niet voldoende. Toch is dat wel iets wat je kunt proberen, duidelijk laten zien hoe je zelf met foutjes en spannende dingen omgaat zodat ze dat kan zien.
Een vriendin van mij noemde het een angststoornis. Dat vond ik wel confronterend, maar ook een eye opener. Het punt is dat de angst niet in proportie is ten opzichte van de situatie. Hoe erg is het als je een keer een woordje niet weet of een foutje hebt? Wat zou er dan gebeuren?En gebeurt dat dan ook echt of eigenlijk meestal niet? Ze moeten op een andere manier over die situaties en zichzelf gaan denken, en op een andere manier met hun onzekerheid leren omgaan. Je zou misschien kunnen proberen of je een helpende gedachte met haar zou kunnen kiezen. Iets wat ze tegen zichzelf kan zeggen of iets wat je op een briefje kan schrijven en in haar lunchtrommel kan doen of op haar hand kan schrijven als ze zo’n toets heeft. Soms kan een hartje op je hand van mama al helpen..
De juf pleasen is wel lief, maar ook een heel goede methode om je klasgenoten te vermijden als je weinig aansluiting hebt. De juf zou het kind denk ik meer helpen door haar af en toe meer met andere kinderen samen te laten doen en het vertrouwen te geven dat ze dat kan en dat ze er ook mag zijn net als de anderen. En tegelijk daarmee haar niet steeds een soort privilege te geven en de vermijding te belonen, maar het signaal te geven dat ze goed kan helpen, samen met anderen, net als de anderen.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: Hoe faalangst verminderen
Wat ik me ook afvraag: hoe gaan ze op school met fouten maken om?
Mijn zoon zat op een hb school, waar klassikaal uitgebreid aandacht was voor dingen als fouten maken, om hulp vragen, leren leren, fixed mindset e.d. omdat alle kinderen daar enige moeite mee hadden. Er werden ook grappen over gemaakt, kinderen hadden een kaartje met persoonlijke doelen op die thema's op hun tafel geplakt, kregen een beloning wanneer ze die behaalden. Kortom, niet altijd makkelijk om mee om te gaan, maar wel heel normaal.
Een van zijn vrienden zat op zijn 'oude' school. Zijn moeder vertelde me in groep 7/8 dat hij bijv na elke CITO-toets zeer gestresst thuis kwam en zichzelf begon te slaan, zich opsloot op de WC uit schaamte, omdat hij dacht dat hij een paar vragen fout had gemaakt. Ook ging hij enorm lang leren voor topotoetsen, kon hij de avond ervoor slecht slapen en zo. Thuis steeds 'lastiger '. Een psycholoog die ze om advies vroeg heeft hem getest: zeer hoogbegaafd.
Het bleek dat er op school grote negatieve consequenties zaten aan fouten maken. Werkbladen voor rekenen en taal moesten foutloos gemaakt worden. Zo niet, dan kwam hij niet in aanmerking voor verrijkingsmateriaal, maar moest hij herhalingsoefeningen maken.
Fouten maken ging hij hierdoor associëren met gezichtsverlies. Hij had een laag beeld van zijn eigen vaardigheden, ofschoon zijn resultaten goed waren. Hij heeft nog een tijd op een externe plusklas gezeten, maar voor hem bracht dat niet veel rust of inzicht.
Ook toen hij naar het vwo ging, was hij zeer gestresst en eindeloos bezig met huiswerk en leren voor toetsen. Wat zijn moeder (zelf leerkracht SO) hem hierover ook vertelde en uitlegde, hij was er nooit zeker van dat hij genoeg geleerd had.
Een klasgenootje van mijn zoon zat in dezelfde klas en heeft de hele onderbouw ook nog last hiervan gehad.
Ik wil hiermee niet zeggen dat een hb school beter zou zijn dan een gewone school. Maar wel dat de houding en het beleid van een school t.a.v. fouten maken een groot effect kan hebben op kinderen. Dit los je niet alleen op door het kind te vertellen dat fouten maken leerzaam is. Dat moet ook in de dagelijkse praktijk op school tot uitdrukking komen.
Mijn zoon zat op een hb school, waar klassikaal uitgebreid aandacht was voor dingen als fouten maken, om hulp vragen, leren leren, fixed mindset e.d. omdat alle kinderen daar enige moeite mee hadden. Er werden ook grappen over gemaakt, kinderen hadden een kaartje met persoonlijke doelen op die thema's op hun tafel geplakt, kregen een beloning wanneer ze die behaalden. Kortom, niet altijd makkelijk om mee om te gaan, maar wel heel normaal.
Een van zijn vrienden zat op zijn 'oude' school. Zijn moeder vertelde me in groep 7/8 dat hij bijv na elke CITO-toets zeer gestresst thuis kwam en zichzelf begon te slaan, zich opsloot op de WC uit schaamte, omdat hij dacht dat hij een paar vragen fout had gemaakt. Ook ging hij enorm lang leren voor topotoetsen, kon hij de avond ervoor slecht slapen en zo. Thuis steeds 'lastiger '. Een psycholoog die ze om advies vroeg heeft hem getest: zeer hoogbegaafd.
Het bleek dat er op school grote negatieve consequenties zaten aan fouten maken. Werkbladen voor rekenen en taal moesten foutloos gemaakt worden. Zo niet, dan kwam hij niet in aanmerking voor verrijkingsmateriaal, maar moest hij herhalingsoefeningen maken.
Fouten maken ging hij hierdoor associëren met gezichtsverlies. Hij had een laag beeld van zijn eigen vaardigheden, ofschoon zijn resultaten goed waren. Hij heeft nog een tijd op een externe plusklas gezeten, maar voor hem bracht dat niet veel rust of inzicht.
Ook toen hij naar het vwo ging, was hij zeer gestresst en eindeloos bezig met huiswerk en leren voor toetsen. Wat zijn moeder (zelf leerkracht SO) hem hierover ook vertelde en uitlegde, hij was er nooit zeker van dat hij genoeg geleerd had.
Een klasgenootje van mijn zoon zat in dezelfde klas en heeft de hele onderbouw ook nog last hiervan gehad.
Ik wil hiermee niet zeggen dat een hb school beter zou zijn dan een gewone school. Maar wel dat de houding en het beleid van een school t.a.v. fouten maken een groot effect kan hebben op kinderen. Dit los je niet alleen op door het kind te vertellen dat fouten maken leerzaam is. Dat moet ook in de dagelijkse praktijk op school tot uitdrukking komen.
Re: Hoe faalangst verminderen
Bedankt voor jullie reacties Vlinder en Bissi, ik heb er echt veel aan.
Een kindercoach heb ik zelf ook aan zitten denken Vlinder, fijn dat jouw dochter daar nu al profijt van heeft. Ik ga eens kijken wat er in de buurt mogelijk is. Volgens mij lijken onze dochters heel erg op elkaar, als ik naar eerdere posts kijk zie ik veel overeenkomsten. Ik ben dus blij met de tips.
Wij zijn thuis ook erg bezig met dingen als: van proberen kun je leren en voordoen dat fouten maken niet erg is. Maar dat lijkt ze van mij niet echt aan te nemen.
Bissi, van jou verhaal schrik ik eigenlijk, want het is een ontzettende eye-opener. Want zoals jij het vriendje van jouw zoon omschrijft, zo is mijn oudste ook. Bijna exact hetzelfde verhaal, maar iets minder heftig misschien. En nu zie ik het bij dochter ook. Middelste trekt veel meer zijn eigen plan en is niet zo gevoelig hiervoor, maar oudste en dochter ervaren beiden veel stress van huiswerk en toetsen. Bij oudste dacht ik een beetje dat het bij hem hoorde. Hij is erg competitief en is ook in (bijna) alles wat hij doet heel goed. De cito's gaven hem vanaf groep 6 ook stress, omdat zijn juf toen erg benadrukte dat ze hun best moesten doen, omdat het meetelde voor het vooradvies. En daarin was oudste een ontzettende streber, hij moest en zou vwo gaan doen. Sindsdien is oudste eigenlijk zoals het vriendje van zijn zoon. Hij doet nu 2vwo en hij had vorig jaar een rapport vol achten en negens. Mentor supertrots, ik vond het stiekem jammer dat hij geen enkele onvoldoende gehaald had en dus niet ervaren heeft dat een onvoldoende niet het einde van de wereld is.
Bij dochter is het sinds ze op school zit, maar steeds erger en nu op het punt dat het niet te doen is, voor haar en voor ons. Alleen hoe we hieruit kunnen komen vind ik erg lastig. Ik zal met de juf in gesprek gaan en eens om me heen kijken naar een kindercoach en eventueel een psycholoog. Is er bij het vriendje van jouw zoon iets gedaan waardoor het nu beter gaat?
Een kindercoach heb ik zelf ook aan zitten denken Vlinder, fijn dat jouw dochter daar nu al profijt van heeft. Ik ga eens kijken wat er in de buurt mogelijk is. Volgens mij lijken onze dochters heel erg op elkaar, als ik naar eerdere posts kijk zie ik veel overeenkomsten. Ik ben dus blij met de tips.
Wij zijn thuis ook erg bezig met dingen als: van proberen kun je leren en voordoen dat fouten maken niet erg is. Maar dat lijkt ze van mij niet echt aan te nemen.
Bissi, van jou verhaal schrik ik eigenlijk, want het is een ontzettende eye-opener. Want zoals jij het vriendje van jouw zoon omschrijft, zo is mijn oudste ook. Bijna exact hetzelfde verhaal, maar iets minder heftig misschien. En nu zie ik het bij dochter ook. Middelste trekt veel meer zijn eigen plan en is niet zo gevoelig hiervoor, maar oudste en dochter ervaren beiden veel stress van huiswerk en toetsen. Bij oudste dacht ik een beetje dat het bij hem hoorde. Hij is erg competitief en is ook in (bijna) alles wat hij doet heel goed. De cito's gaven hem vanaf groep 6 ook stress, omdat zijn juf toen erg benadrukte dat ze hun best moesten doen, omdat het meetelde voor het vooradvies. En daarin was oudste een ontzettende streber, hij moest en zou vwo gaan doen. Sindsdien is oudste eigenlijk zoals het vriendje van zijn zoon. Hij doet nu 2vwo en hij had vorig jaar een rapport vol achten en negens. Mentor supertrots, ik vond het stiekem jammer dat hij geen enkele onvoldoende gehaald had en dus niet ervaren heeft dat een onvoldoende niet het einde van de wereld is.
Bij dochter is het sinds ze op school zit, maar steeds erger en nu op het punt dat het niet te doen is, voor haar en voor ons. Alleen hoe we hieruit kunnen komen vind ik erg lastig. Ik zal met de juf in gesprek gaan en eens om me heen kijken naar een kindercoach en eventueel een psycholoog. Is er bij het vriendje van jouw zoon iets gedaan waardoor het nu beter gaat?
Re: Hoe faalangst verminderen
Ik houd mijn leerlingen (bovenbouw PO) voor dat als ze in hun werk nooit foutjes maken, dat ze dan misschien wat te voorzichtig zijn. Ze mogen op eigen tempo sneller en compacter, en we proberen ze dus bewust om te gaan met 'is dit het juiste niveau voor mij'. Werk dat je zonder al te veel moeite foutloos kan doen is niet heel leerzaam (afgezien van automatiseren dan).
Bij de toetsen benadrukken we dat die bedoeld zijn om er achter te komen wat al goed lukt en wat we ze nog moeten aanbieden.
Bij de toetsen benadrukken we dat die bedoeld zijn om er achter te komen wat al goed lukt en wat we ze nog moeten aanbieden.
Luctor et emergo ![Person [snorkel]](./images/smilies/snorkel.gif)
Ik heb 2 kinderen
Ik ben leerkracht basisonderwijs
![Person [snorkel]](./images/smilies/snorkel.gif)
Ik heb 2 kinderen
Ik ben leerkracht basisonderwijs
Re: Hoe faalangst verminderen
Zo'n aanpak als Pompom beschrijft is denk ik heel effectief op school. Daarnaast denk ik dat een faalangst training gericht op slimme kinderen aanvullend goed zou zijn, waarbij school, coach, thuis iedereen elkaar aanvult.
-
- Berichten: 535
- Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm
Re: Hoe faalangst verminderen
En de aanpak van Snappet? Een kind thuis helemaal overstuur, want ze had nog geen punt gehaald en vervolgens een heleboel punten eraf in één keer. Die kreeg ik onmogelijk meer aan haar oefening. Die kreeg ik helemaal niet meer tot iets bewogen.
-
- Berichten: 67
- Lid geworden op: wo 03 mar , 2021 1:08 pm
Re: Hoe faalangst verminderen
Ik ben geen fan van het concept snappet en ik ben blij dat ze dit op de school van mijn kind niet gebruiken. Ik geloof niet in een computer die een antwoord goed of fout rekent als vervanging van een leerkracht die feedback geeft. Mijn kind raakt overstuur bij een fout in de squla quiz van Nieuwsbegrip. Volledig van de leg omdat hij slechts 26 van de 27 vragen goed heeft. Hij vulde ook op het kennismakingsgesprekformulier voor de leerkracht bij 3 van de acht vragen iets in over dat hij geen toetsen wil. Blijkbaar is de presentatiedruk voor hem al (te) hoog. Bij sporten ervaart hij hetzelfde. Hij doet nu tijdelijk mee met een hoger team en de problemen zijn weg: hier durft hij de slechtste te zijn en gaat voluit ipv steeds maar 'goed genoeg' moeten zijn.merriedroom schreef: ↑do 23 sep , 2021 7:47 pmEn de aanpak van Snappet? Een kind thuis helemaal overstuur, want ze had nog geen punt gehaald en vervolgens een heleboel punten eraf in één keer. Die kreeg ik onmogelijk meer aan haar oefening. Die kreeg ik helemaal niet meer tot iets bewogen.
Re: Hoe faalangst verminderen
Bij ons op school wordt ook met snappet gewerkt en ik heb in de periode met thuisonderwijs gezien hoeveel stress dat dochter gaf. Het is natuurlijk vreselijk frustrerend als je bijna je doel bereikt hebt en er door een typfoutje meteen 14 punten af gaan. Het was een drama om daarmee te werken en ik ben dat thuis dus ook al snel gestopt. Dan maar even niet, maar wel rust in huis. Maar ook in haar schriften was ze continu aan het gummen, om dan in huilen uit te barsten en de bladzijde boos vol te krassen.
Bij dochter is het ook nog zo dat ze heel graag wil dat de juf haar lief en goed vindt. Als de juf dan tegen een kind zegt dat ze haar best moet doen (bijv omdat dat kind niet serieus werkt) betrekt dochter dat ook op zichzelf en legt de lat voor zichzelf nog hoger.
Pompom, wat fijn dat jij het zo aanpakt, dat moet voor jouw leerlingen ook heel prettig zijn. Ik heb een gesprek met de juf aangevraagd en hoop dat zij ook op deze manier met schoolwerk en toetsen omgaan.
Bissi, ik ga in gesprek met de juf en ben op zoek naar een goede faalangsttraining of coach in de buurt. Ik denk dat je gelijk hebt dat dit goed kan werken als iedereen er op dezelfde manier mee omgaat.
Bij dochter is het ook nog zo dat ze heel graag wil dat de juf haar lief en goed vindt. Als de juf dan tegen een kind zegt dat ze haar best moet doen (bijv omdat dat kind niet serieus werkt) betrekt dochter dat ook op zichzelf en legt de lat voor zichzelf nog hoger.
Pompom, wat fijn dat jij het zo aanpakt, dat moet voor jouw leerlingen ook heel prettig zijn. Ik heb een gesprek met de juf aangevraagd en hoop dat zij ook op deze manier met schoolwerk en toetsen omgaan.
Bissi, ik ga in gesprek met de juf en ben op zoek naar een goede faalangsttraining of coach in de buurt. Ik denk dat je gelijk hebt dat dit goed kan werken als iedereen er op dezelfde manier mee omgaat.
Re: Hoe faalangst verminderen
Het is moeilijk om je kind zo te zien worstelen. Ik merk zelf dat het gesprek hierover met school best moeilijk gaat. Ze zitten altijd op de toer van ‘van proberen kun je leren’, maar het punt is dat ze het meestal allemaal al kan. Het is niet zo dat ze nooit iets leert, maar ze leert heel erg snel. En dan weet ze daarna eigenlijk niet wat ze moet doen om de juf te plezieren. ‘Van proberen kun je leren’ werkt dan alleen maar verwarrend, maar ze lijken dit op school niet te begrijpen.
Wat een naar verhaal, Bissi. Dat is toch precies de reden waarom verrijkingswerk niet verdiend zou hoeven te worden, maar standaard omdat ze het gewoon nodig hebben.
Wat een naar verhaal, Bissi. Dat is toch precies de reden waarom verrijkingswerk niet verdiend zou hoeven te worden, maar standaard omdat ze het gewoon nodig hebben.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.