HB, of toch wat anders?
HB, of toch wat anders?
Hoi allemaal, zoals ik al in mijn introductietopic schreef ben ik een tijdje een stille meelezer geweest op het oude forum. Ik heb me nu toch maar eens aangemeld omdat ik met wat vragen zit over mijn oudste van 6.
Hij heeft nooit een cognitieve voorsprong laten zien. Wilde niet puzzelen, geen simpele gezelschapsspelletjes spelen, had geen interesse in cijfers en letters, etc. Kon voordat hij naar groep 1 ging de telrij t/m 10 nog niet foutloos opzeggen, en resultatief tellen leerde hij ook gewoon pas in de kleuterklas. En toch...
Zijn taalontwikkeling was snel. Daarbij was hij als peuter al heel verstandig. Hij begreep echt meer dan kinderen van zijn leeftijd, en niet alleen vanwege zijn grotere woordenschat. Verder is hij heel gevoelig, heeft hij een enorm sterke eigen wil, en kon vooral als peuter, maar nu ook nog, intens verdrietig worden als er bijvoorbeeld iets stuk ging.
Verder is hij ooit eens begonnen met het stellen van waarom-vragen, en dat is sindsdien niet meer opgehouden. Van de meest uiteenlopende onderwerpen wil hij weten hoe het in elkaar zit. Maar ook: als hij van ons iets niet mag, dan moeten we hem goed onderbouwd uitleggen waarom dan niet, anders doet hij gewoon zijn eigen zin. “Daarom niet”, en “omdat ik het zeg” zijn nooit een optie. Verder is hij heel sociaal en kan het eigenlijk met alle kinderen goed vinden, zowel jongere als oudere.
Anderzijds is zijn motoriek belabberd. Hij ging motorische bezigheden ook altijd uit de weg. Wilde op het kdv bijv. ook nooit knutselen of tekenen. Na veel fysiotherapie lukt het hem nu half groep 3 om de letters redelijk netjes op papier te krijgen. Hij lijkt het schrijven van de letters echter nog niet geautomatiseerd te hebben. Zonder letterkaart erbij zijn zijn dictees slordig en met onnodige fouten. Keert ook nog veel letters om. Met kaart gaat het goed en veel netter. Dan lijkt hij concentratie over te hebben om zich op het spellen te richten.
Verder m.b.t. lezen: Hij kan sinds eind groep 2 hakkend en plakkend lezen. Ook lange en niet klankzuivere woorden kon hij al vroeg ontcijferen, maar altijd langzaam en hakkend en plakkend. Hij heeft dat tot vorige week volgehouden en vond lezen niet leuk. Sinds vorige week begint hij kortere woorden wel vloeiend te lezen.
Rekenen vindt hij leuk en daar is hij ook redelijk goed in. Tijdens het thuiswerken kon hij bijvoorbeeld ook de sommen van groep 4 bijna allemaal maken.
Ik maakte me tot vorige week best zorgen over hem. Aan het eind van groep 2 en ook het begin van dit schooljaar kwam hij namelijk altijd vol enthousiasme thuis uit school. Dat werd na een paar weken groep 3 steeds minder. Vlak voor het thuisonderwijs was hij niet te genieten. Praatte vaak met een raar stemmetje en ging te pas en te onpas de clown uithangen. Ook bij zijn vriendjes. We zijn met een stickerkaart gaan werken om hem dat weer af te leren. Hij beweerde school wel leuk te vinden.
Het thuisonderwijs ging redelijk. Rekenen vond hij leuk, maar het was een crime om de taal- en schrijfopdrachten af te krijgen. Tijdenlang dralen voordat hij begon en tijdens de opdrachten. Even rustig op zijn stoel zitten en zijn werk doen was er niet bij.
Rustig op zijn stoel zitten is trouwens sowieso een dingetje. Hij kan bijvoorbeeld heel rustig een filmpje kijken of een uur lang lego-en, maar soms… Tijdens het eten zit hij bij wijze van spreken meer achterstevoren in zijn stoel dan richting tafel, en wanneer we voor het slapen nog even zijn dag doornemen beweegt hij intussen ook het hele bed door, tot op zijn kop staan aan toe.
In de klas (gr 3/4/5 montessori) beweegt hij volgens mij niet zoveel. Juf heeft het nooit gezegd i.i.g. Wel heeft ze aangegeven dat hij dromerig is. Dat heeft de juf van groep 2 dan weer nooit gezegd. Die noemde hem leergierig en vond dat hij uitdaging nodig had (waar ze in de eerste helft van groep 2 overigens nog zei dat hij zo’n hoge lat voor zichzelf had, traag werkte, slechte motoriek, en onzeker was, en dat hij wellicht langer moest gaan kleuteren...).
Afgelopen week heeft hij de IEP LVS toetsen gemaakt. Voor het eerst sinds hij op deze school zit, want kleuters testen ze niet. Volgende week krijgen we als het goed is de uitslag, en dan ook een gesprek met de juf. Ik ben erg benieuwd. Zoon lijkt het sinds een paar weken weer beter naar zijn zin te hebben op school. Ik ben er blij mee, maar ben ook benieuwd hoe dit nu komt, en wil graag voorkomen dat hij weer slechter in zijn vel gaat zitten.
Dus tsjah, mijn vragen zijn denk ik: Herkennen jullie dit? Ik heb al een tijd het idee dat er “iets” met hem is, maar of ik het in HB, AD(H)D, of HSP of iets anders moet zoeken... geen idee.... Ik zou hoe dan ook graag zien dat hij een fijne schooltijd heeft. Hebben jullie misschien tips?
Hij heeft nooit een cognitieve voorsprong laten zien. Wilde niet puzzelen, geen simpele gezelschapsspelletjes spelen, had geen interesse in cijfers en letters, etc. Kon voordat hij naar groep 1 ging de telrij t/m 10 nog niet foutloos opzeggen, en resultatief tellen leerde hij ook gewoon pas in de kleuterklas. En toch...
Zijn taalontwikkeling was snel. Daarbij was hij als peuter al heel verstandig. Hij begreep echt meer dan kinderen van zijn leeftijd, en niet alleen vanwege zijn grotere woordenschat. Verder is hij heel gevoelig, heeft hij een enorm sterke eigen wil, en kon vooral als peuter, maar nu ook nog, intens verdrietig worden als er bijvoorbeeld iets stuk ging.
Verder is hij ooit eens begonnen met het stellen van waarom-vragen, en dat is sindsdien niet meer opgehouden. Van de meest uiteenlopende onderwerpen wil hij weten hoe het in elkaar zit. Maar ook: als hij van ons iets niet mag, dan moeten we hem goed onderbouwd uitleggen waarom dan niet, anders doet hij gewoon zijn eigen zin. “Daarom niet”, en “omdat ik het zeg” zijn nooit een optie. Verder is hij heel sociaal en kan het eigenlijk met alle kinderen goed vinden, zowel jongere als oudere.
Anderzijds is zijn motoriek belabberd. Hij ging motorische bezigheden ook altijd uit de weg. Wilde op het kdv bijv. ook nooit knutselen of tekenen. Na veel fysiotherapie lukt het hem nu half groep 3 om de letters redelijk netjes op papier te krijgen. Hij lijkt het schrijven van de letters echter nog niet geautomatiseerd te hebben. Zonder letterkaart erbij zijn zijn dictees slordig en met onnodige fouten. Keert ook nog veel letters om. Met kaart gaat het goed en veel netter. Dan lijkt hij concentratie over te hebben om zich op het spellen te richten.
Verder m.b.t. lezen: Hij kan sinds eind groep 2 hakkend en plakkend lezen. Ook lange en niet klankzuivere woorden kon hij al vroeg ontcijferen, maar altijd langzaam en hakkend en plakkend. Hij heeft dat tot vorige week volgehouden en vond lezen niet leuk. Sinds vorige week begint hij kortere woorden wel vloeiend te lezen.
Rekenen vindt hij leuk en daar is hij ook redelijk goed in. Tijdens het thuiswerken kon hij bijvoorbeeld ook de sommen van groep 4 bijna allemaal maken.
Ik maakte me tot vorige week best zorgen over hem. Aan het eind van groep 2 en ook het begin van dit schooljaar kwam hij namelijk altijd vol enthousiasme thuis uit school. Dat werd na een paar weken groep 3 steeds minder. Vlak voor het thuisonderwijs was hij niet te genieten. Praatte vaak met een raar stemmetje en ging te pas en te onpas de clown uithangen. Ook bij zijn vriendjes. We zijn met een stickerkaart gaan werken om hem dat weer af te leren. Hij beweerde school wel leuk te vinden.
Het thuisonderwijs ging redelijk. Rekenen vond hij leuk, maar het was een crime om de taal- en schrijfopdrachten af te krijgen. Tijdenlang dralen voordat hij begon en tijdens de opdrachten. Even rustig op zijn stoel zitten en zijn werk doen was er niet bij.
Rustig op zijn stoel zitten is trouwens sowieso een dingetje. Hij kan bijvoorbeeld heel rustig een filmpje kijken of een uur lang lego-en, maar soms… Tijdens het eten zit hij bij wijze van spreken meer achterstevoren in zijn stoel dan richting tafel, en wanneer we voor het slapen nog even zijn dag doornemen beweegt hij intussen ook het hele bed door, tot op zijn kop staan aan toe.
In de klas (gr 3/4/5 montessori) beweegt hij volgens mij niet zoveel. Juf heeft het nooit gezegd i.i.g. Wel heeft ze aangegeven dat hij dromerig is. Dat heeft de juf van groep 2 dan weer nooit gezegd. Die noemde hem leergierig en vond dat hij uitdaging nodig had (waar ze in de eerste helft van groep 2 overigens nog zei dat hij zo’n hoge lat voor zichzelf had, traag werkte, slechte motoriek, en onzeker was, en dat hij wellicht langer moest gaan kleuteren...).
Afgelopen week heeft hij de IEP LVS toetsen gemaakt. Voor het eerst sinds hij op deze school zit, want kleuters testen ze niet. Volgende week krijgen we als het goed is de uitslag, en dan ook een gesprek met de juf. Ik ben erg benieuwd. Zoon lijkt het sinds een paar weken weer beter naar zijn zin te hebben op school. Ik ben er blij mee, maar ben ook benieuwd hoe dit nu komt, en wil graag voorkomen dat hij weer slechter in zijn vel gaat zitten.
Dus tsjah, mijn vragen zijn denk ik: Herkennen jullie dit? Ik heb al een tijd het idee dat er “iets” met hem is, maar of ik het in HB, AD(H)D, of HSP of iets anders moet zoeken... geen idee.... Ik zou hoe dan ook graag zien dat hij een fijne schooltijd heeft. Hebben jullie misschien tips?
Zoon eind 2014
Dochter eind 2018
Dochter eind 2018
Re: HB, of toch wat anders?
Het klinkt een beetje als een slim kind met een motorische stoornis? Heb je weleens iets gehoord of gelezen over DCD? Ik weet er niet heel veel van, dus wellicht herken je niets, maar dan weet je dat ook weer. Dyslexie of dysorthografie zou ook kunnen.
Luctor et emergo ![Person [snorkel]](./images/smilies/snorkel.gif)
Ik heb 2 kinderen
Ik ben leerkracht basisonderwijs
![Person [snorkel]](./images/smilies/snorkel.gif)
Ik heb 2 kinderen
Ik ben leerkracht basisonderwijs
-
- Berichten: 533
- Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm
Re: HB, of toch wat anders?
Hoi Tosca, welkom!
Je maakt je zorgen om je zoontje en vraagt je af waar het hem in kan zitten. Ik zie je worstelen met de signalen die je zoon afgeeft en hij leek in het najaar steeds minder goed in zijn velletje te zitten. Je snapt wel dat we hier niet kunnen diagnostiseren, maar natuurlijk wel meedenken.
Heb je signalen of een vermoeden dat je zoon aan het onderpresteren is? Sommige schoolse dingen lijken nog moeizaam te gaan, zoals schrijven, maar misschien zijn andere dingen juist te makkelijk. Maar ik weet niet of hij zich verveeld tijdens de instructies of dat hij opdrachtjes moet doen waarvan je het idee hebt dat hij die al goed kan? Het kan ook zijn dat zijn interesses nu juist niet op de schoolse onderwerpen ligt. Wellicht kun je proberen hier thuis wat tijd voor te maken. Mogelijk dat een bevredigde interesse thuis ook zoegt voor rustiger/gerichter gedrag op school (minder clownesk en dromerig).
Het verschil tussen gewoon druk, veel energie hebben en sneller afgeleid zijn wat hoort bij de leeftijd en een te impulsief, stuiterend en daarmee beperkend gedrag, is soms dun. Kinderen mogen heel veel energie hebben en ook behoorlijk ronddansen terwijl ze een verhaal vertellen. Mijn dochter van 6 danst de hele kamer door als ze aan het vertellen is. De inspanning om het verhaal bij elkaar te rapen in het hoofd, uit zich heel erg lichamelijk. Hoort er ook bij.
Je maakt je zorgen om je zoontje en vraagt je af waar het hem in kan zitten. Ik zie je worstelen met de signalen die je zoon afgeeft en hij leek in het najaar steeds minder goed in zijn velletje te zitten. Je snapt wel dat we hier niet kunnen diagnostiseren, maar natuurlijk wel meedenken.
Heb je signalen of een vermoeden dat je zoon aan het onderpresteren is? Sommige schoolse dingen lijken nog moeizaam te gaan, zoals schrijven, maar misschien zijn andere dingen juist te makkelijk. Maar ik weet niet of hij zich verveeld tijdens de instructies of dat hij opdrachtjes moet doen waarvan je het idee hebt dat hij die al goed kan? Het kan ook zijn dat zijn interesses nu juist niet op de schoolse onderwerpen ligt. Wellicht kun je proberen hier thuis wat tijd voor te maken. Mogelijk dat een bevredigde interesse thuis ook zoegt voor rustiger/gerichter gedrag op school (minder clownesk en dromerig).
Het verschil tussen gewoon druk, veel energie hebben en sneller afgeleid zijn wat hoort bij de leeftijd en een te impulsief, stuiterend en daarmee beperkend gedrag, is soms dun. Kinderen mogen heel veel energie hebben en ook behoorlijk ronddansen terwijl ze een verhaal vertellen. Mijn dochter van 6 danst de hele kamer door als ze aan het vertellen is. De inspanning om het verhaal bij elkaar te rapen in het hoofd, uit zich heel erg lichamelijk. Hoort er ook bij.
Re: HB, of toch wat anders?
Het is moeilijk te zeggen zo op een forum wat het is. Wat ik wel weet, is dat 50% van de kinderen met adhd ook dyslexie hebben en vaak ook een slechte motoriek. Daar kun je ook hb bij zijn. Is hij thuis ook afgeleid en bij sport etc. of alleen op school? Als je echt wilt weten wat het is, zou je een afspraak kunnen maken met een orthopedagoog. Wat zegt school?
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: HB, of toch wat anders?
Wat geeft je zoontje zelf aan over school? Vertelt hij over de werkjes die hij maakt, de kinderen, of hij zich verveelt, etc.?
Niemand op dit forum kan een 'diagnose' stellen op basis van jouw verhaal hierboven. Wat je beschrijft, kan inderdaad bij allerlei verschillende labels horen. Daarom zou ik beginnen met wat hij zelf aangeeft. En dat vergelijken met wat school ziet (fijn dat er net een toets is afgenomen, dat geeft wat houvast als je met school in gesprek gaat).
Niemand op dit forum kan een 'diagnose' stellen op basis van jouw verhaal hierboven. Wat je beschrijft, kan inderdaad bij allerlei verschillende labels horen. Daarom zou ik beginnen met wat hij zelf aangeeft. En dat vergelijken met wat school ziet (fijn dat er net een toets is afgenomen, dat geeft wat houvast als je met school in gesprek gaat).
Re: HB, of toch wat anders?
Dank jullie wel voor het meedenken! Ik probeer op al jullie vragen en opmerkingen te reageren.
Ik herken hem niet in de beschrijvingen van dyslexie en dysorthografie. DCD kende ik nog niet. Het lijkt me dat zijn motoriek nou ook weer niet zo slecht is dat dat aan de orde is, maar ik durf het ook niet helemaal uit te sluiten. Ik zal het zijn fysio eens vragen. Ze gaf eerder wel aan dat zijn gewrichten erg soepel zijn. Niet hypermobiel, maar wel er tegenaan. Dat helpt ook niet mee natuurlijk.
Verder wil hij dingen die (hij vindt dat hij) niet goed kan ook vaak niet doen. Ik denk dat daardoor zijn motoriek ook verder achterliep dan nodig. Als iets niet meteen goed gaat raakt hij vrij snel gefrustreerd en legt dan het bijltje erbij neer. Sterker nog, vaak begint hij ergens maar niet aan als hij denkt dat hij het niet kan. "Van proberen kun je leren" is een mantra die we vaak bij hem herhalen. Met als reactie: "Ja mam, dat weet ik we-e-eeeeel!" Maar of hij het diep van binnen nou ook gelooft...
En daarmee samenhangend: Onderpresteren... Tsjah, ergens denk ik het wel. Een week of twee geleden gaf hij aan dat hij de rekenwerkjes op school saai vond, want hij kon maar uit 3 soorten werkjes kiezen. Daarop gaf ik aan verbaasd te zijn. Dat er vast wel nog wel andere rekenwerkjes zijn.
"Ja, maar, die kan ik niet doen!"
- "Waarom niet?"
"Die zijn te moeilijk!"
- "Ja maar schat, een paar weken geleden maakte je sommen van groep 4. Probeer gewoon eens een ander werkje te pakken. En als dat niet lukt is het ook niet erg toch? Dan weet je dat ook weer, maar dan heb je in elk geval wat anders geprobeerd."
Daarna heeft hij het er niet meer over gehad. Tot gisteravond: "Mam, ik heb een nieuw rekenwerkje gedaan." Die was leuker, maar ook nog wel makkelijk vond hij.
Qua lezen geeft hij aan dat hij de boekjes saai vindt, want: "de kinderen in die boekjes beleven zo weinig." Ja, dat snap ik ook wel. Als je thuis Dolfje Weerwolfje voorgelezen krijgt, dan is een AVI M3 boekje niet heel spannend. Ik heb hem al eerder aangegeven dat hij dan gewoon een moeilijker boekje moet pakken. Lijkt mij dat hij beter langzaam iets kan lezen dat hij leuk vindt, dan een saai boekje "op niveau" waarbij hij hoogstwaarschijnlijk afgeleid raakt.
En gisteren zei hij ook ineens dat hij het leuk vindt als de dingen (zowel rekenen als taal) moeilijker zijn. Wat ik dan weer niet echt kan rijmen met zijn normale ontwijkende gedrag. Wat dat betreft kan hij zichzelf ook behoorlijk tegenspreken.
Dat zijn interesses niet op het schoolse vlak liggen kan ik denk ik beamen. Als we hem thuis eens vragen om iets schools te doen (sommetje uitrekenen o.i.d.), dan is bijna steevast het antwoord: "Waarom moet ik dat thuis nou ook doen? Dat moet ik op school al doen!" Maar waar zijn interesses dan wel liggen, dat weet ik eigenlijk ook niet. Zoals gezegd: Over de meest uiteenlopende onderwerpen stelt hij vragen, maar een vaste interesse waar hij helemaal in op zou kunnen gaan... Nee, die heeft hij (nog) niet.
Afgeleid is hij eigenlijk overal en altijd wel, niet alleen op school. Als hij bij wijze van spreken van de ene kant van de kamer naar de andere moet lopen om iets te pakken, dan stopt hij 9 van de 10 keer halverwege omdat zijn oog ergens op valt, waarna hij met datgene gaat spelen i.p.v. hetgene waar hij naar op weg was. Tijdens zijn eerste zwemles (enige waar ik bij mocht zijn) zag ik hem bijvoorbeeld ook alle kanten opkijken, waarna de badmeester hem een paar keer even aan moest tikken als het toch echt weer zijn beurt was om het water in te gaan (en toen was hij ruim 5,5, niet dat hij pas 4 was ofzo). Ook de fysio gaf aan dat ze hem wel erg dromerig vond. Na de eerste keer in elk geval, dat was half groep 2, daarna hebben we het er niet meer over gehad.
Bewegelijk is hij inderdaad vaak als hij een verhaal moet vertellen, of als hij ergens geen zin in heeft (zoals avondeten). Verder is hij juist redelijk rustig vergeleken met jongens van zijn leeftijd. Als er op dat vlak iets speelt, dan denk ik eerder aan ADD.
Over de kinderen vertelt hij vrij weinig. Ik weet wel welke kinderen hij aardig vindt en welke minder, maar dat is het wel. Zijn juffen hebben tot nu toe steeds aangegeven dat hij goed in de groep ligt. Afgaand op hoe hij met de buurtkinderen omgaat geloof ik dat ook wel.
Tsjah.. wat het denk ik óók is: In groep 1 had hij een hele goede juf. Die is helaas naar een andere school gegaan. Die juf vond altijd dat het goed ging, en liet hem dat merken ook. Daar is hij heel gevoelig voor. In groep 2 kreeg hij dus een nieuwe juf, die toen in november nog aangaf dat hij zo traag werkte etc. Ook toen kreeg ik vaak een chagrijnig kind mee naar huis. De tweede helft van het jaar gaf juf aan dat hij zo vooruit was gegaan, en dat ze hem expres veel complimentjes gaf en dat dat hem leek te helpen. De huidige juf hebben we nu alleen maar een paar keer via de computer gesproken. Ze lijkt me een prima juf, maar ik heb geen idee hoe ze in de klas met hem omgaat natuurlijk. Misschien dat daar ook wel een deel van het probleem ligt. Ik kan er de vinger niet opleggen, maar ik heb het gevoel dat zoon niet echt gezien wordt door haar. Zoon geeft wel aan haar aardig te vinden. Juf gaf tijdens de eerdere gesprekken aan dat het goed ging met hem. Hij was wat dromerig, en kreeg zijn weekplanning nog niet helemaal af, maar daar maakte ze zich geen zorgen om, want wat zoon doet, dat doet hij goed volgens haar. Enige aandachtspuntje was zijn handschrift...
Nou ja, eerst maar eens de IEP resultaten en het gesprek afwachten. Nogmaals bedankt allemaal!
Ik herken hem niet in de beschrijvingen van dyslexie en dysorthografie. DCD kende ik nog niet. Het lijkt me dat zijn motoriek nou ook weer niet zo slecht is dat dat aan de orde is, maar ik durf het ook niet helemaal uit te sluiten. Ik zal het zijn fysio eens vragen. Ze gaf eerder wel aan dat zijn gewrichten erg soepel zijn. Niet hypermobiel, maar wel er tegenaan. Dat helpt ook niet mee natuurlijk.
Verder wil hij dingen die (hij vindt dat hij) niet goed kan ook vaak niet doen. Ik denk dat daardoor zijn motoriek ook verder achterliep dan nodig. Als iets niet meteen goed gaat raakt hij vrij snel gefrustreerd en legt dan het bijltje erbij neer. Sterker nog, vaak begint hij ergens maar niet aan als hij denkt dat hij het niet kan. "Van proberen kun je leren" is een mantra die we vaak bij hem herhalen. Met als reactie: "Ja mam, dat weet ik we-e-eeeeel!" Maar of hij het diep van binnen nou ook gelooft...
En daarmee samenhangend: Onderpresteren... Tsjah, ergens denk ik het wel. Een week of twee geleden gaf hij aan dat hij de rekenwerkjes op school saai vond, want hij kon maar uit 3 soorten werkjes kiezen. Daarop gaf ik aan verbaasd te zijn. Dat er vast wel nog wel andere rekenwerkjes zijn.
"Ja, maar, die kan ik niet doen!"
- "Waarom niet?"
"Die zijn te moeilijk!"
- "Ja maar schat, een paar weken geleden maakte je sommen van groep 4. Probeer gewoon eens een ander werkje te pakken. En als dat niet lukt is het ook niet erg toch? Dan weet je dat ook weer, maar dan heb je in elk geval wat anders geprobeerd."
Daarna heeft hij het er niet meer over gehad. Tot gisteravond: "Mam, ik heb een nieuw rekenwerkje gedaan." Die was leuker, maar ook nog wel makkelijk vond hij.
Qua lezen geeft hij aan dat hij de boekjes saai vindt, want: "de kinderen in die boekjes beleven zo weinig." Ja, dat snap ik ook wel. Als je thuis Dolfje Weerwolfje voorgelezen krijgt, dan is een AVI M3 boekje niet heel spannend. Ik heb hem al eerder aangegeven dat hij dan gewoon een moeilijker boekje moet pakken. Lijkt mij dat hij beter langzaam iets kan lezen dat hij leuk vindt, dan een saai boekje "op niveau" waarbij hij hoogstwaarschijnlijk afgeleid raakt.
En gisteren zei hij ook ineens dat hij het leuk vindt als de dingen (zowel rekenen als taal) moeilijker zijn. Wat ik dan weer niet echt kan rijmen met zijn normale ontwijkende gedrag. Wat dat betreft kan hij zichzelf ook behoorlijk tegenspreken.
Dat zijn interesses niet op het schoolse vlak liggen kan ik denk ik beamen. Als we hem thuis eens vragen om iets schools te doen (sommetje uitrekenen o.i.d.), dan is bijna steevast het antwoord: "Waarom moet ik dat thuis nou ook doen? Dat moet ik op school al doen!" Maar waar zijn interesses dan wel liggen, dat weet ik eigenlijk ook niet. Zoals gezegd: Over de meest uiteenlopende onderwerpen stelt hij vragen, maar een vaste interesse waar hij helemaal in op zou kunnen gaan... Nee, die heeft hij (nog) niet.
Afgeleid is hij eigenlijk overal en altijd wel, niet alleen op school. Als hij bij wijze van spreken van de ene kant van de kamer naar de andere moet lopen om iets te pakken, dan stopt hij 9 van de 10 keer halverwege omdat zijn oog ergens op valt, waarna hij met datgene gaat spelen i.p.v. hetgene waar hij naar op weg was. Tijdens zijn eerste zwemles (enige waar ik bij mocht zijn) zag ik hem bijvoorbeeld ook alle kanten opkijken, waarna de badmeester hem een paar keer even aan moest tikken als het toch echt weer zijn beurt was om het water in te gaan (en toen was hij ruim 5,5, niet dat hij pas 4 was ofzo). Ook de fysio gaf aan dat ze hem wel erg dromerig vond. Na de eerste keer in elk geval, dat was half groep 2, daarna hebben we het er niet meer over gehad.
Bewegelijk is hij inderdaad vaak als hij een verhaal moet vertellen, of als hij ergens geen zin in heeft (zoals avondeten). Verder is hij juist redelijk rustig vergeleken met jongens van zijn leeftijd. Als er op dat vlak iets speelt, dan denk ik eerder aan ADD.
Over de kinderen vertelt hij vrij weinig. Ik weet wel welke kinderen hij aardig vindt en welke minder, maar dat is het wel. Zijn juffen hebben tot nu toe steeds aangegeven dat hij goed in de groep ligt. Afgaand op hoe hij met de buurtkinderen omgaat geloof ik dat ook wel.
Tsjah.. wat het denk ik óók is: In groep 1 had hij een hele goede juf. Die is helaas naar een andere school gegaan. Die juf vond altijd dat het goed ging, en liet hem dat merken ook. Daar is hij heel gevoelig voor. In groep 2 kreeg hij dus een nieuwe juf, die toen in november nog aangaf dat hij zo traag werkte etc. Ook toen kreeg ik vaak een chagrijnig kind mee naar huis. De tweede helft van het jaar gaf juf aan dat hij zo vooruit was gegaan, en dat ze hem expres veel complimentjes gaf en dat dat hem leek te helpen. De huidige juf hebben we nu alleen maar een paar keer via de computer gesproken. Ze lijkt me een prima juf, maar ik heb geen idee hoe ze in de klas met hem omgaat natuurlijk. Misschien dat daar ook wel een deel van het probleem ligt. Ik kan er de vinger niet opleggen, maar ik heb het gevoel dat zoon niet echt gezien wordt door haar. Zoon geeft wel aan haar aardig te vinden. Juf gaf tijdens de eerdere gesprekken aan dat het goed ging met hem. Hij was wat dromerig, en kreeg zijn weekplanning nog niet helemaal af, maar daar maakte ze zich geen zorgen om, want wat zoon doet, dat doet hij goed volgens haar. Enige aandachtspuntje was zijn handschrift...
Nou ja, eerst maar eens de IEP resultaten en het gesprek afwachten. Nogmaals bedankt allemaal!
Zoon eind 2014
Dochter eind 2018
Dochter eind 2018
Re: HB, of toch wat anders?
Bij je eerste bericht in dit topic dacht ik dat het bij wijze van spreken over mijn zoon jaren geleden zou kunnen gaan. Zoon hier had een extreem slechte motoriek, maar toen we dat lieten testen was zijn motoriek net te goed voor het label DCD. Hij viel als het ware overal in het onderste deel van oranje waar het rood zou moeten zijn. Als hij bijvoorbeeld de trap op liep, zette hij zijn tweede been altijd op dezelfde trede als zijn eerste been en ook zijn fijne motoriek was belabberd. Al voor hij 4 werd, liep hij bij een fysio om aan zowel de grove als de fijne motoriek te werken. Rechte lijnen trekken was tot hij naar groep 3 ging al een ramp, dus ik hielp mijn hart vast toen hij moest leren schrijven.
Als 3-jarige liep hij ook bij een logopedist, omdat zijn uitspraak slecht was. Daar bleek dat hij qua woordenschat, woordbegrip en zinsbouw juist 2 jaar voor liep. Hij had een hele brede interesse, wilde alles weten en ook steeds maar waarom.
Zeker in de eerste jaren van de basisschool ging rekenen echt heel goed, maar de taalvakken gingen minder.
Zelf had ik altijd de indruk dat het met die slechte motoriek te maken had. Bij het schrijven van woordjes, kostte het juist schrijven van de letters hem zoveel moeite dat daar de focus lag en niet bij het juist spellen van het woord. In groep 6 werd in ieder geval dysgrafie vastgesteld en hij mocht toen spellin digitaal gaan doen. De eerste cito spelling op de computer ging hij meteen 2 niveaus omhoog.
Verder kwamen wij er pas in groep 8 achter dat ook de motoriek in zijn ogen heel slecht was. Zo bleek hij de horizontale oogvolgbeweging niet te kunnen maken. Als hij een tekst wilde lezen, sprongen zijn ogen als het ware van de ene naar de andere regel, waardoor het veel lastiger was om de draad van de tekst vast te houden. Achteraf viel opeens veel op zijn plek. Lezen en schrijven kostte gewoon onevenredig veel moeite.
Ik zeg niet dat dit bij je zoon ook zo is, maar wie weet kun je er iets mee. Overigens had mijn zoon ook dat clowneske gedrag. Toch ook een soort van faalangst. Liever expres grappig doen dan per ongeluk een fout antwoord geven of iets verkeerd doen.
Als 3-jarige liep hij ook bij een logopedist, omdat zijn uitspraak slecht was. Daar bleek dat hij qua woordenschat, woordbegrip en zinsbouw juist 2 jaar voor liep. Hij had een hele brede interesse, wilde alles weten en ook steeds maar waarom.
Zeker in de eerste jaren van de basisschool ging rekenen echt heel goed, maar de taalvakken gingen minder.
Zelf had ik altijd de indruk dat het met die slechte motoriek te maken had. Bij het schrijven van woordjes, kostte het juist schrijven van de letters hem zoveel moeite dat daar de focus lag en niet bij het juist spellen van het woord. In groep 6 werd in ieder geval dysgrafie vastgesteld en hij mocht toen spellin digitaal gaan doen. De eerste cito spelling op de computer ging hij meteen 2 niveaus omhoog.
Verder kwamen wij er pas in groep 8 achter dat ook de motoriek in zijn ogen heel slecht was. Zo bleek hij de horizontale oogvolgbeweging niet te kunnen maken. Als hij een tekst wilde lezen, sprongen zijn ogen als het ware van de ene naar de andere regel, waardoor het veel lastiger was om de draad van de tekst vast te houden. Achteraf viel opeens veel op zijn plek. Lezen en schrijven kostte gewoon onevenredig veel moeite.
Ik zeg niet dat dit bij je zoon ook zo is, maar wie weet kun je er iets mee. Overigens had mijn zoon ook dat clowneske gedrag. Toch ook een soort van faalangst. Liever expres grappig doen dan per ongeluk een fout antwoord geven of iets verkeerd doen.
Re: HB, of toch wat anders?
ADD ‘bestaat’ niet meer, maar heet nu ook adhd, vnl onoplettend profiel.
Dat van dat zwembad is zo herkenbaar.. Mijn dochter deed dat ook. Ze zwom dan wel dezelfde kant op als de andere kinderen, maar als de andere kinderen dan gingen drijven zag je haar koppie boven het water uitsteken om te kijken wat de andere kinderen aan het doen waren omdat ze had gemist wat ze daar moest doen.
Dat van dat zwembad is zo herkenbaar.. Mijn dochter deed dat ook. Ze zwom dan wel dezelfde kant op als de andere kinderen, maar als de andere kinderen dan gingen drijven zag je haar koppie boven het water uitsteken om te kijken wat de andere kinderen aan het doen waren omdat ze had gemist wat ze daar moest doen.
Moeder van 2 meiden, de oudste op het VO, de jongste op de basisschool 1x versneld.
Re: HB, of toch wat anders?
Hi allemaal,
Ik wilde nog even een update plaatsen na vorige keer. Het heeft wat langer geduurd dan ik van plan was. Het gesprek met de juf ging goed. Ze gaf aan dat ze zoon steeds beter leert kennen, en dus ook steeds beter snapt waar hij blij van wordt (haar woorden). Ze gaf aan dat hij de laatste tijd minder dromerig is in de klas. Hij zit de laatste weken ook goed in zijn vel. Hij hangt nauwelijks nog de clown uit en slaapt ook een stuk beter.
De resultaten van de IEP waren prima. Niet uitzonderlijk, maar gewoon mooie scores rond de 85%. Ik was wel wat verbaasd dat rekenen niet hoger was. Misschien schat ik toch te hoog in wat hij kan op rekengebied. Aan de andere kant vond ik het wel opvallend dat hij bijna al zijn blaadjes temporekenen van een tijdje geleden precies tot het groep 3 lijntje had gemaakt, terwijl hij bij zijn laatste blaadjes (met moeilijkere sommen) bijna bij het groep 5 lijntje kwam.
Qua lezen haalde hij nog geen M3. Juf gaf aan dat dat vooral aan zijn lage leestempo ligt, en dat ze eigenlijk verwacht dat hij met wat meer oefenen snel een paar Avi niveaus omhoog zal schieten, omdat hij wel alles snapt wat hij leest, ook lange en moeilijke woorden en zinnen. Hij wilde eerst nooit oefenen met lezen thuis, maar de laatste weken is hij ineens bereid om elke dag even een stukje te lezen. Ik zie langzaam verbetering in zijn tempo.
Qua motoriek schat ik in dat zijn problemen niet erg genoeg zijn om in de categorie zorgwekkend te vallen, maar ik hou jullie opmerkingen daarover wel in mijn achterhoofd.
Dus tsjah, voorlopig ogenschijnlijk even geen problemen meer. Het voelt een beetje als groep 2 all over again: begin van het jaar moeilijk, en tweede helft van het jaar een stuk beter. Maar waar het nou precies aan ligt? Lang nodig om te wennen aan de juf en/of klas, gecombineerd met onzekerheid/faalangst? Ik weet het niet. Ik hoop heel erg dat groep 4 straks gewoon in een keer goed gaat.
Ik wilde nog even een update plaatsen na vorige keer. Het heeft wat langer geduurd dan ik van plan was. Het gesprek met de juf ging goed. Ze gaf aan dat ze zoon steeds beter leert kennen, en dus ook steeds beter snapt waar hij blij van wordt (haar woorden). Ze gaf aan dat hij de laatste tijd minder dromerig is in de klas. Hij zit de laatste weken ook goed in zijn vel. Hij hangt nauwelijks nog de clown uit en slaapt ook een stuk beter.
De resultaten van de IEP waren prima. Niet uitzonderlijk, maar gewoon mooie scores rond de 85%. Ik was wel wat verbaasd dat rekenen niet hoger was. Misschien schat ik toch te hoog in wat hij kan op rekengebied. Aan de andere kant vond ik het wel opvallend dat hij bijna al zijn blaadjes temporekenen van een tijdje geleden precies tot het groep 3 lijntje had gemaakt, terwijl hij bij zijn laatste blaadjes (met moeilijkere sommen) bijna bij het groep 5 lijntje kwam.
Qua lezen haalde hij nog geen M3. Juf gaf aan dat dat vooral aan zijn lage leestempo ligt, en dat ze eigenlijk verwacht dat hij met wat meer oefenen snel een paar Avi niveaus omhoog zal schieten, omdat hij wel alles snapt wat hij leest, ook lange en moeilijke woorden en zinnen. Hij wilde eerst nooit oefenen met lezen thuis, maar de laatste weken is hij ineens bereid om elke dag even een stukje te lezen. Ik zie langzaam verbetering in zijn tempo.
Qua motoriek schat ik in dat zijn problemen niet erg genoeg zijn om in de categorie zorgwekkend te vallen, maar ik hou jullie opmerkingen daarover wel in mijn achterhoofd.
Dus tsjah, voorlopig ogenschijnlijk even geen problemen meer. Het voelt een beetje als groep 2 all over again: begin van het jaar moeilijk, en tweede helft van het jaar een stuk beter. Maar waar het nou precies aan ligt? Lang nodig om te wennen aan de juf en/of klas, gecombineerd met onzekerheid/faalangst? Ik weet het niet. Ik hoop heel erg dat groep 4 straks gewoon in een keer goed gaat.
Zoon eind 2014
Dochter eind 2018
Dochter eind 2018
-
- Berichten: 533
- Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm
Re: HB, of toch wat anders?
Goed in je vel zitten, is de basis om tot leren te komen. Wat goed dat het nu zo lekker met hem gaat.
De ups en downs op school herken ik bij dochter (ook eind 2014). In groep 1 en 2 hadden de juffen al een vermoeden dat dochter wel snel door leerstof heen zou kunnen gaan. Toch scoorde ze niet zo hoog op de kleutercito’s als verwacht (wel ruim boven gemiddeld). Ook met toetsen laatst was de juf van groep 3 verrast dat dochter bepaalde fouten maakte. Ze zou die sommen toch allang goed kennen? Het gevoel dat wij ouders en de juffen hebben (dat ze snel zou kunnen leren), blijkt ook niet altijd terug te zien te zijn in de toetsuitslagen.
Ze blijkt nog best sterk in sprongen te ontwikkelen en kan (hierdoor?) soms haar draai niet vinden op school. En een paar maanden later kan ze ineens weer leergierig zijn en blijkt ze een voorsprong opgebouwd te hebben. De school probeert goed aan te sluiten op haar, maar haar gedrag is zeker niet altijd te verklaren op basis van hoe school aansluit op haar. Ik herken het wisselende beeld in elk geval.
De ups en downs op school herken ik bij dochter (ook eind 2014). In groep 1 en 2 hadden de juffen al een vermoeden dat dochter wel snel door leerstof heen zou kunnen gaan. Toch scoorde ze niet zo hoog op de kleutercito’s als verwacht (wel ruim boven gemiddeld). Ook met toetsen laatst was de juf van groep 3 verrast dat dochter bepaalde fouten maakte. Ze zou die sommen toch allang goed kennen? Het gevoel dat wij ouders en de juffen hebben (dat ze snel zou kunnen leren), blijkt ook niet altijd terug te zien te zijn in de toetsuitslagen.
Ze blijkt nog best sterk in sprongen te ontwikkelen en kan (hierdoor?) soms haar draai niet vinden op school. En een paar maanden later kan ze ineens weer leergierig zijn en blijkt ze een voorsprong opgebouwd te hebben. De school probeert goed aan te sluiten op haar, maar haar gedrag is zeker niet altijd te verklaren op basis van hoe school aansluit op haar. Ik herken het wisselende beeld in elk geval.