LHBTI+

Voor alle ervaringen met hb kids en teens op de middelbare school en thuis.
Plaats reactie
Eekhoorntje76
Berichten: 44
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 3:42 pm

LHBTI+

Bericht door Eekhoorntje76 »

Dochter heeft ons gisteren een briefje gestuurd ( op het bed gelegd) met de mededeling dat ze panseksueel is en twijfelt of haar geslacht, met daarbij de vraag of we haar daarin steunen.

Dit laatste doen we (uiteraard).

Maar het roept bij mij wel wat vragen op. En dan niet zo zeer het panseksuele stukje. Maar de twijfel aan haar geslacht. (Of gender, want de brief was in het engels). Ze wil graag dat we met haar communiceren hierover via app, en dat heb ik dan ook gedaan. Maar ik zou er toch graag met haar hebben als we bv even wandelen.

De twijfel die ik heb zit hem vooral in, waarom hebben we dat dan nooit gezien.
Het is echt een meisje, lang haar tot 2 jaar geleden droeg ze geen broeken. Als klein kind was ze wel gek van de film Cars, maar verder deed ze meisjes dingen. Niet zo zeer met poppen spelen, maar wel met Lego Friends. En dit vind ze nog steeds leuk. Ze vind dingen schattig, heeft een roze fiets, wil nog steeds (broek)rokjes, naast de jongens korte broeken (omdat die meiden korte broeken zo kort zijn.) Of heeft ze dit alleen maar voor ons gedaan? Terwijl wij juist het idee hadden dat ze van ons ook prima met jongens spullen mocht spelen.

En moeten we haar aan raden om met iemand in gesprek te gaan? Er is een GSA op school.

Ik wil haar niet forceren, maar vooral het gender stukje wil ik wel graag begrijpen. Het panseksuele stukje daar zit ik niet mee, ze mag van mij houden van wie ze wil. En uiteraard als blijkt dat ze zich niet goed voelt in haar gender dan willen we haar daar ook in steunen, maar dit maakt het leven natuurlijk wel een stukje moeilijker. ( ten zij het nu natuurlijk al moeilijk is omdat ze niet kan zijn wie ze wil zijn, maar we hebben niet het idee dat ze daar heel erg mee zit.)

Misschien ben ik te moeilijk, maar het kwam een beetje koud op mijn dak gisteren en mijn hoofd draait nu overuren.
Dochter (april 2008) 2 Gym
Zoon (september 2010) Groep 8

Bissi
Berichten: 52
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 9:37 pm

Re: LHBTI+

Bericht door Bissi »

Begrijpelijk dat je hoofd overuren draait Eekhoorntje. Het is een groot onderwerp en voor je dochter is het ook superspannend om erover te communiceren. Ik stel me zo voor dat ze zelf ook nog allerlei vragen hierover heeft.
Het lijkt me bij deze levensonderwerpen dat er altijd vragen en onduidelijkheden blijven. Maar erover praten, op een open en verkennende manier met een nieuwsgierige houding, zonder druk of oordeel, kan haar helpen haar gedachten te ordenen en verhelderen.
Het onderwerp gender wordt vaak online vanuit een bepaalde insteek besproken, voordan wel tegen. Veel kinderen horen erover op Tiktok.
Maar hoe gaat de bewustwording en beleving van gender eigenlijk bij mensen die niet twijfelen er eigenlijk aan toe? Hoe weet je hoe je erin staat? Hoe is de beleving van seksualiteit op je 13de of 14de? Twijfelt iedereen wel eens? Hoe weet je of je de juiste inschatting voor jezelf maakt over wie je bent?

Dat zijn allemaal vragen waarover de meeste mensen niet nadenken en kinderen nu vaak wel.
Dat samen kunnen verkennen, zonder elkaar op andere gedachten te willen brengen zou heel mooi zijn. Maar ook wel moeilijk als ouder en kind om samen te doen. Misschien lukt dat, misschien wil ze dat (nog) niet.

De GSA op scholen functioneert verschillend. Er zitten meestal niet zo veel mensen in die straight zijn of niet twijfelen. Het kan zijn dat er twijfelaars tussen zitten, maar misschien ook leerlingen die juist alleen bevestigd willen worden in hun keuze. Het kan een warm bad zijn, of niet. Het is natuurlijk aan je dochter om zelf toenadering te zoeken.

Zou er iemand zijn met wie ze open over seksualiteit en gender kan praten en het onderwerp kan verkennen?
Bij Jeugdzorg bijv zijn er ook mensen die speciaal opgeleid zijn om dit onderwerp met jonge mensen te bespreken.

Sterkte met het vinden van een weg daarin samen.

Anne72
Berichten: 50
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:07 pm

Re: LHBTI+

Bericht door Anne72 »

Zelf heb ik hier in de rol als ouder nog geen ervaring mee. Dus mijn reactie is een beetje vanaf de zijlijn.
Mij vallen een paar dingen op.
Wat mooi dat ze dit met jullie heeft gedeeld en haar om steun heeft gevraagd. Mooie vraag terug kan zijn wat zij nodig heeft om zich gesteund te voelen.

Ik weet nog niet goed wat je nu wilt begrijpen. Of je iets wilt begrijpen vanuit haar perspectief of wilt begrijpen of wat jij hebt gezien aan gedrag en hebt willen bieden aan ruimte klopt of is gelukt.

Als het dat laatste is: dat is van jou en zal terwijl je kind zoekende is ook van jou moeten blijven. Misschien dat je daar zelf eens met iemand contact over kan opnemen. zou er een LHBTQ+Kind forum zijn?. Want ik snap die vragen heel goed en ook de twijfel die je voelt. Alleen kan je kind daar niets mee. In ieder geval nu nog niet.

Als je het vanuit haar perspectief wilt begrijpen, dan is het mooi om haar stappen te volgen en vooral te luisteren. Is dat nog even via de app dan is het prima. Blijf open vragen stellen en haar het tempo laten bepalen. Want er zit veel tussen het eerste delen van twijfel en weten met welke gender je je wel indentificeerd en de behoefte dat fysiek beter passend te maken.

Sterkte, liefde en wijsheid voor jou

Anne72
Moeder van Meiske 2006, 3 gym en Menneke 2008 brugklas

Gebruikersavatar
Hanneke
Berichten: 105
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 7:46 pm

Re: LHBTI+

Bericht door Hanneke »

Dat wat Anne zegt. Heel mooie post trouwens!

Ik merk aan middelste dat het sws een hot item is. Veel jongeren zijn hier mee bezig momenteel, zowel irl als op het internet. Dat zou in het geval van jouw dochter ook nog de drijfveer kunnen zijn.
Niet om daarmee nu te suggereren dat je het niet serieus moet nemen uiteraard!

Dee85
Berichten: 163
Lid geworden op: za 27 feb , 2021 12:38 pm

Re: LHBTI+

Bericht door Dee85 »

Dat wat Hanneke zegt, herken ik. Wij kennen ook jonge mensen in onze omgeving die met dit onderwerp bezig zijn.
We kennen een jonge 20-er die haar naam heeft veranderd en op de wachtlijst staat voor de genderpoli. Een vriendin van mijn oudste wil graag met ze/hen worden aangesproken. Weer een ander meisje van een jaar of 14 zegt dat ze op jongens en meiden valt. Ik zie het zelf als stukje extra zelfontdekking in de puberteit en ik ben blij dat kinderen die ruimte meer voelen om te ontdekken wie ze zijn.

Ik kan me echter voorstellen dat het rauw op je dak valt Eekhoorntje. Neem je tijd om het op je in te laten werken, lees over het onderwerp (ik ben er zelf achtergekomen door die 20-er in mijn omgeving dat ik er eigenlijk weinig vanaf weet) en wees lief voor jezelf. Gun jezelf de tijd. En helemaal eens met Anne haar post. :)
Oudste 1 gym voor de 2e keer/Middelste groep 7/ Jongste groep 3

Gebruikersavatar
Pompom
Site Admin
Berichten: 237
Lid geworden op: za 06 feb , 2021 1:36 pm

Re: LHBTI+

Bericht door Pompom »

Herkenbaar. Eén van mijn kinderen is ook druk met het onderwerp. Nu in de Pride maand regenboog spullen mee naar school en zo, en daar leuke nieuwe contacten door gelegd. Ook bij dit kind in het verleden geen tekenen van genderdysforie of wat dan ook, verliefdheden tot nu toe altijd op het andere geslacht.
Luctor et emergo [snorkel]
Ik heb 2 kinderen
Ik ben leerkracht basisonderwijs

Eekhoorntje76
Berichten: 44
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 3:42 pm

Re: LHBTI+

Bericht door Eekhoorntje76 »

Dank je wel allemaal voor de reacties tot nu toe.

Ik heb gisteren een rondje gewandeld met dochter en dat was wel fijn voor mij, en hopelijk ook voor haar. Ze gaf aan dat ze er inderdaad op internet over gesproken had (in haar geval wattpad), maar ook dat ze niet weet of ze uberhaupt wel eens verliefd is geweest op een jongen dan wel een meisje. Wel dat de vriendin waar ze nu veel mee omgaat in de meidenapp heeft aangegeven dat ze met “they/them” aangesproken wil worden. (En om eerlijk te zijn had ik ook een beetje het vermoeden dat het daardoor naar boven was gekomen.)

Ook heb ik gevraagd of ze dan vind dat ze voor ons rokjes en dergelijke aandoet en dat was het ook niet.

Manlief had het er over dat hij door de puberhormonen ook flink door de war was, en dat het daar misschien ook aan kan liggen. Ikzelf heb dat helemaal niet gehad. Ik heb ook nooit twijfels gehad.

Ik heb tegen dochter gezegd dat we sowieso achter haar staan. En dat ik blij ben dat ze er nu al met ons over kan praten.

Recentelijk kwam ik er achter dat een vriend van vroeger 7 jaar heeft gewacht tussen het moment dat hij door had dat hij waarschijnlijk op jongens viel tot dat hij het durfde te vertellen. En dit is dus een vriend die ik kende in de late puberjaren. En ik dacht dat onze vriendengroep een open vriendengroep was, maar toch durfde hij het niet te vertellen daarin. (Ik wist wel dat hij niet lekker in zijn vel zat, maar dacht dat dat met andere dingen te maken had.)

Ik ben dus heel blij dat er veel opener over wordt gesproken.

Daarnaast vind ik het wel lastig omdat zij eigenlijk nog helemaal niet bezig was met relaties en dergelijke. Dus het is ook wel een extra verwarrend lijkt mij voor een puber die dat net begint te ontdekken om dan te bedenken wat ben ik.
Dochter (april 2008) 2 Gym
Zoon (september 2010) Groep 8

evyla
Berichten: 8
Lid geworden op: ma 01 mar , 2021 11:53 am

Re: LHBTI+

Bericht door evyla »

Stuur maar een PB als je meer info wilt. Onze dochter is sinds vorige maand wettelijk in de basisadministratie van geslacht en naam veranderd.
Vorig jaar is zij en nu dus hij uit de kast gekomen. Online maakt hij deel uit van een hecht vriendengroepje die allemaal in hetzelfde schuitje zitten. Sinds de lichamelijke puberteit is begonnen (nu zo’n 3 jaar geleden), begon het gevoel dat een meisjeslichaam niet paste. De daaropvolgende 2 jaren heeft hij geworsteld met z’n identiteit en online veel informatie gezocht. Pas vorig jaar zoals gezegd tegen ons durven vertellen.
Bij ons was het wel duidelijk dat hij nooit een meisjes meisje is geweest, dus het kwam niet als een verrassing. Na een half jaar wachtlijst, zijn we in november begonnen om genderdysforie vast te stellen. Dat traject wordt heel zorgvuldig gedaan.
Sinds kort dus de wettelijke wijziging en binnenkort start het medisch traject met hormoonbehandeling.

merriedroom
Berichten: 113
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm

Re: LHBTI+

Bericht door merriedroom »

Als puber ben je veel aan het nadenken over jezelf, je identiteit en met de openheid rondom LHBTQ+ kunnen hier extra dimensies aan toegevoegd worden. Vroeger was ik zó goed bevriend met een vriendin dat ik wel eens kriebels in mijn buik voelde. Ben ik lesbisch? Bi? Nu blijkt dat deze zoektocht heel normaal is en heel veel meiden (en jongens?) bi-gevoelens hebben/kunnen hebben zonder meteen bi of lesbisch/homo te zijn (later). Het hoort er ook bij.

Met de eigen identiteit speelt die ontwikkeling ook. Ik heb me nooit zo ontzettend meisje gevoeld en had graag een neutrale naam gehad met (langdurige) vlagen. Maar aan het eind (en soms al aan het begin) van de rit kun je op de meeste vragen wel antwoord geven. Als je steun uit je omgeving krijgt hiervoor, kun je die zoektocht veilig doorlopen en dat is belangrijk. Naast haar lopen tijdens deze zoektocht is het beste wat je kunt doen, denk ik. Wat dapper ook van je dochter dat ze hierom durfde te vragen en jou hiermee die gelegenheid geeft.

Baloo
Berichten: 16
Lid geworden op: di 02 mar , 2021 8:09 am

Re: LHBTI+

Bericht door Baloo »

Ik sluit me aan bij alle eerdere reacties, en wat een hoop herkenning voel ik ook bij de vele reacties. Onze dochter is hier ook mee bezig. ze is nooit een meisjes-meisje geweest, en voelt zich veel beter thuis tussen de jongens en in jongenskleren. Toch zegt ze ook dat ze niet een van hen is. Tot nu toe luister ik vooral naar haar, en probeer ik haar de ruimte te geven om erover te praten, maar ook om te weten dat ze het de tijd mag geven. Dat het ok is om erover na te denken, om niet te weten wat je precies voelt, en om soms meer het een en soms meer het ander te voelen. Dat iedereen er jaren over doet om iets van zelfvertrouwen te hebben over wie je bent en wat je voelt, en dat dat gewoon ok is. Je hoeft niet nu alles al helder te hebben. Gender, seksualiteit, er zijn niet maar twee smaken, het is een continue lijn. Er zijn zoveel manieren waarop mensen zich voelen, uiten, elkaar liefhebben. Kinderen denken soms nog wat zwart-wit over zaken. En er gaat en kan ook nog heel veel veranderen in de puberteit, de overgrote meerderheid van kinderen die deze gevoelens hebben, hebben die later niet meer of anders of minder.
Ondertussen probeer ik zelf veel te lezen en te leren, zodat ik haar goed kan informeren. Ik merk bijvoorbeeld dat als je naar info zoekt, het best wel overweldigend en indrukwekkend is voor een twaalfjarige wat je dan allemaal ziet voorbij komen. Ik merk daarbij wel eerlijk gezegd dat ik soms ook zoek naar informatie over welke aanleidingen er nog meer kunnen zijn voor deze gevoelens (naast de situatie dat ze inderdaad genderdysforie zou hebben). Zo las ik bv dat ongemak over het eigen geslacht en zich beter thuis voelen tussen jongens, vele malen meer voorkomt onder meisjes met ASS dan onder meisjes in het algemeen. Onze dochter heeft eerder een episode gehad waarbij een bepaalde nare gedachte als een soort dwanggedachte of tic steeds maar terugkwam; misschien is dit ook een van die 'focus' gedachten. Ik heb wel bewust geprobeerd een middelbare te zoeken waarvan we het gevoel hadden dat er wat ruimte is op school en onder de leerlingen om hier goed mee om te gaan.

Iemand vroeg of er soms ook een forum is, dat weet ik niet, maar ik vond wel dit https://www.transvisie.nl/onderling-contact/genderkind/

Wat fijn dat hier zoveel ouders het verhaal van TS herkennen!

Plaats reactie