Ongemakkelijk

Voor alle ervaringen met hb kinderen op de basisschool en thuis.
Plaats reactie
JannekeT
Berichten: 7
Lid geworden op: zo 07 mar , 2021 9:23 pm

Ongemakkelijk

Bericht door JannekeT »

Hebben jullie dat ook, dat ongemakkelijke gevoel?
Dat gevoel dat je je steeds moet verantwoorden tov andere ouders? Dat ze je een opschepper vinden?

Heb nu een startende kleuter die anders instroomt dan de andere kids omdat hij hb is.. en een andere kleuter die een gebruiksaanwijzing had en vastliep vanaf start basisschool.. we weten nu eindelijk waarom..

Nu beginnen andere ouders vragen te stellen..
“Hoe gaat het met 1?” En “waarom zit 2 niet in de druppelgroep?” Ik voel me zo ongemakkelijk als ik eerlijk antwoord geef. Maar liegen is ook zo’n ding.
Heb het gevoel dat iedereen mij een opschepper vindt, en bovendien krijg ik van anderen meestal de reactie dat hun kind ook zo slim is; dat zij gaan vragen of hun kind niet ook een klas kan gaan overslaan.
Echt ouders begrijpen het vaak niet hoe vervelend het is, om constant bezorgt te zijn wanneer je kind weer vast gaat lopen.. loopt nog iemand hier tegenaan?

merriedroom
Berichten: 113
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:41 pm

Re: Ongemakkelijk

Bericht door merriedroom »

Hier is er luxe dat de school iets meer slimme kinderen aantrekt, omdat ze er blijkbaar om bekend staan. Wist ik toen niet. Dat er aanpassingen zijn, is daarom misschien wat normaler. Hoewel de aanpassingen wel erg verschillend kunnen zijn en niet veel kinderen aanpassingen krijgen.

Maar in mijn omgeving krijg ik soms wel wat scheve gezichten. Maar naar hen en zeker naar andere ouders denk ik: het is mijn kind en een zaak tussen ons als ouders en de school. Als ze met (semi-)geïnteresseerde vragen komen en gaan spiegelen op hun eigen kind, verwijs ik ze altijd naar de school; bespreek dit maar met de juf of ib’er. Ik ga er neutraal in staan, want ik kan echt niet inschatten of iets ook kan spelen bij diens kind.

Ik heb ook inzichten opgedaan door m’n kinderen met andere kinderen (op dit forum) te vergelijken, dus dat ze gaan vergelijken vind ik helemaal niet vreemd.

Gebruikersavatar
Paula
Berichten: 159
Lid geworden op: za 27 feb , 2021 6:34 pm

Re: Ongemakkelijk

Bericht door Paula »

JannekeT schreef:
wo 26 mei , 2021 4:43 pm
Hebben jullie dat ook, dat ongemakkelijke gevoel?
Dat gevoel dat je je steeds moet verantwoorden tov andere ouders? Dat ze je een opschepper vinden?
Mijn kinderen zijn inmiddels 21 en (nog net) 22 maar ja, dat gevoel hadden wij destijds ook. Onze omgeving begreep de problemen die wij hadden met de kinderen niet, men vond dat wij zeurden want we moesten blij zijn dat ze slim waren en bovendien was spelen en kind zijn veel belangrijker dan cognitief voorlopen. Ik kon daar heel boos en verdrietig van worden.

Ik gaf overigens nooit zoveel informatie, noemde het woord 'hoogbegaafd' zelden. Alleen wanneer mensen uit interesse vragen stelden, gaf ik uitleg. En ook dan kreeg ik regelmatig te maken met vooroordelen of vooronderstellingen. Maar ja, de kinderen weken nogal af van 'normaal' dus mensen hadden al snel door dat er 'iets' was.

Wat ik in elk geval geleerd heb: Je hoeft je niet te verantwoorden. Het is jouw kind, jullie volgen zijn/haar ontwikkeling en als die wat afwijkt van wat gemiddeld is, dan is dat zo. Dat geldt ook voor kinderen die niet goed kunnen meekomen.
En wat ik ook heb ervaren, is wanneer je er middenin zit en je je zorgen maakt over je kind, een kleine opmerking al hard binnen kan komen en als kritiek kan voelen, ook wanneer het niet zo bedoeld is. Ik was op den duur overgevoelig voor goedbedoelde ongevraagde adviezen. Nu zou ik er mijn schouders over ophalen (doe ik ook, als mensen willen weten hoe mijn 22-jarige al met haar PhD bezig kan zijn en dan meteen komen met 'ja dat kan toch niet want sociaal-emotioneel ...'), maar toen raakte het me elke keer weer.
Peercontacten, dus af en toe afspreken met ouders van andere slimme kinderen, kan enorm helpen.

loekie
Berichten: 29
Lid geworden op: za 27 feb , 2021 7:42 pm

Re: Ongemakkelijk

Bericht door loekie »

Ik herken het wel. Mijn kinderen zijn inmiddels 26 en 22. Ik heb gemerkt dat het (voor mij) het beste werkte om bij dat soort vragen niet te vertellen hoe groot de voorsprong was en wat ik vond, maar dat de school vond dat het onderwijs in groep x het beste aansloot bij zijn ontwikkeling.

JannekeT
Berichten: 7
Lid geworden op: zo 07 mar , 2021 9:23 pm

Re: Ongemakkelijk

Bericht door JannekeT »

Dank voor jullie reacties..

Gebruikersavatar
Vlinder42
Moderator
Berichten: 181
Lid geworden op: di 02 mar , 2021 5:57 pm

Re: Ongemakkelijk

Bericht door Vlinder42 »

Ik herken dit ook. Ik vond het vooral heel lastig bij de kinderopvang en de peuterspeelzaal. De leidsters en pedagogisch medewerksters konden daar niet op een normale manier over praten en dan had ik het nog niet eens het woord hoogbegaafd gebruikt. Maar gewoon dat ze zoveel slimmer waren dan de rest, daar konden ze niet mee omgaan. Het ging alleen van ‘Nou, het is wel een wijsneusje, hoor, haha!’ Toen ik een keer vroeg of m’n dochter een wat moeilijkere puzzel mocht, omdat ze de noppenpuzzels wel voorbij was, kreeg ik te horen dat die puzzels alleen voor de kindjes van 3 jaar waren. Toen ik zei: ‘Thuis maakt ze legpuzzels’, gingen ze met 3 man om haar heen staan ‘Laat maar zien dan!’ Het kind was 2. Ik zeg er daardoor eigenlijk nooit meer iets over tegen anderen, behalve tegen school als dat nodig is en tegen vrienden die het weten en begrijpen (en hier op het forum natuurlijk). Verzin een standaard antwoord waar je zelf goed mee door de deur kunt en wat verder niet teveel vragen oproept. Dat zou mijn advies zijn. Het gaat ze gewoon niks aan.
Moeder van 2 meiden op de basisschool

Gebruikersavatar
Von
Berichten: 70
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:17 pm

Re: Ongemakkelijk

Bericht door Von »

Ik herken het ook wel van eerder.
Toen mijn zoon versnelde van halverwege 3 naar halverwege 4 kreeg ik wel vragen. Lastig was dat ik ook op zijn school werkte en dat dus niet iedereen het zuivere koffie leek te vinden.
Er waren ook mensen die 't onzin vonden dat 'ie naar de plusklas ging, ook later. Hij was al versneld, was het nou nooit genoeg?
In de buurt had ik een paar mensen waarvan de kinderen echt moeite hadden met leren, die zorgen hadden om hun kind en dachten dat het alleen maar makkelijk was om zulke slimme kinderen te hebben. Toen ben ik op een gegeven moment iets opener geworden over tics die hij had en die over waren zodra de plusklas weer begon, terwijl wij helemaal nog niet het verband hadden gelegd tussen die tics en zijn behoefte aan uitdaging. Toen kwam er wel wat meer begrip. En benoemen dat we eigenlijk allemaal hetzelfde willen: een gelukkig kind, hielpook wel.

Op de middelbare school werd het minder lastig. Je spreekt andere ouders niet meer en ze zitten meer tussen "gelijken".(Mijn kinderen tenminste. Ik heb geen extreem hoog begaafde kinderen voor zover we weten).

Wat voor mij scheelt is dat ze op het orkest vanaf het begin tussen gelijkgestemden zitten. Daar miegelt het van de hoogbegaafde kinderen (en ouders) Een heel prettige peergroup zo dicht in de buurt.

Anne72
Berichten: 50
Lid geworden op: vr 26 feb , 2021 4:07 pm

Re: Ongemakkelijk

Bericht door Anne72 »

Ik herken het eigenlijk niet zo. Ben altijd heel open geweest over wat ons meiske en ons menneke konden en waar ze nog iets te leren hadden. Wij zijn ook nooit echt tegen onbegrip of afwijzing aangelopen bij mensen die er toe deden. Bij het Kdv waren ze vooral verwonderd en op school bleken ze een kei in individuele benadering van kinderen en volop bereid om zelf te leren en naar creatieve oplossingen te zoeken. We hebben ook nooit echt issues gehad met de kinderen zoals echt niet naar school willen, onderpresteren, tics of autistifoor gedrag. Dus ook nooit behoefte gehad aan begrip voor onze eigen struggles want die waren er niet. Dan kun je onhandige vragen en kritiek ook eenvoudiger van je af laten glijdendenk ik.

Natuurlijk wel andere ouders bij de kleuters die mij vroegen waarom we ons meiske al hadden leren lezen en die niet konden geloven dat ze dat zichzelf had geleerd. Dan zei ik altijd dat ik me dat kon voorstellen. Dat ik ook verbaasd was. Soms is het onwetendheid.
En ook wel geconfronteerd met vooroordelen: dan vroeg ik waarop ze dat baseerden. Vaak was dat dan media of iemand in de straat. Dan zei ik altijd dat het kon dat dat daar zo was maar dat HBers net gewoon kinderen zijn: allemaal anders.

Anne72
Moeder van Meiske 2006, 3 gym en Menneke 2008 brugklas

Plaats reactie