Het is nu 05 dec 2020, 16:40




 Pagina 1 van 5 [ 81 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3, 4, 5  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 07:34 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
Sorry het is een heel lang verhaal, maar moet het even kwijt.

Sinds de oudste op zijn nieuwe school zit, sinds begin dit schooljaar, zagen wij heel langzaam vooruitgang. Om hem op die school te krijgen was wat lastiger, want hij had het stempeltje Asperger. Wij hebben aangegeven dat dit in onze ogen een foutief stempel is en hij een deeltijd-autist is (maakt vriendjes, helpt anderen, begrijpt grapjes). Uiteindelijk, in overleg met het speciaal onderwijs, mocht hij toch naar school komen.

Tot de herfstvakantie ging het niet zo goed, hij was vooral aan het uitproberen. Wij begonnen zelf toen toch wel te twijfelen of de diagnose niet wel juist was en of speciaal onderwijs niet beter geschikt zou zijn. Maar hij ging ineens wel vooruit en langzaam begonnen we het jongetje dat we in groep 1 kwijtgeraakt waren weer terug te krijgen. Hij werd weer vrolijker, rustiger en zijn autistische gedrag begon in rap tempo te verdwijnen. Dit bevestigde voor ons dat we op de goede weg zaten en we hebben dit school ook meermaals laten weten hoe blij we hiermee waren.

Punt bleef wel dat hij nog steeds niet al zijn werk maakte en soms echt wel boos was in de klas, maar we kwamen met een kind wat vrijwel niks deed op school. Een nieuwe juf heeft hem er echt toe weten te zetten om wat meer door te zetten. Toch hadden wij vervolgens een gesprek waarin school aangaf dat hij toch wel veel behoefte had aan extra begeleiding (het oude rugzakbegeleiding) en dat hij ook al RT kreeg, en naar de plusklas mocht, en dat ze toch twijfelden of hij niet toch naar speciaal onderwijs moet. Er zou binnenkort iemand komen observeren.

Inmiddels waren wij al met een psycholoog bezig om hem van het stempeltje af te krijgen, en school wilde heel graag een iq-test, want de oude test is niet meer geldig (van ons hoefde het niet, maar de orthopedagoog die de vorige test afnam adviseerde het ons ook, aangezien ze vermoedde dat hij nog wel eens veel hoger kon gaan scoren op de WISC).

Wij hebben open kaart met hem gespeeld en gezegd dat als hij zo door ging hij van school af moest. Hij zou nu toch echt eens moeten laten zien wat hij kon. We vonden het hard om te doen, maar hij was zich totaal niet bewust wat zijn handelen kon aanrichten. Direct na de pasen heeft hij het gedaan. Van een kind wat veel aandacht vroeg werd het ineens (letterlijk) een volledig zelfstandig kind, die al het werk samen met de klas maakte, zonder dat er enige zorg voor nodig was. Ook gaf hij thuis aan dat hij de extra begeleiding niet meer hoefde, als de extra uitdaging die hij daar kreeg maar behouden bleef. Thuis merkten we ook dat hij echt veranderde en ineens groot werd.

Hoe blij waren we. Maar na 3 weken begon hij thuis steeds dwarser te worden en weer vaker in zijn broek te plassen. Ook op school accepteerde hij niet alles meer en ging steeds vaker (en inmiddels feller) tegen de juf in, tot dat deze het iedere keer afkapte met: omdat ik het zeg. Hij moest van school een dagplanning ipv de standaard weekplanning die wij ieder weekend samen maakten. Dat was iedere week een gevecht wat dat is zonde van zijn en mijn tijd, volgens hem. Samen hebben we meerdere tussenoplossingen proberen te bedenken, maar juf keurde ze allemaal af, dus bleef hij met een dagplanning opgescheept die hij onhandig vond en waarvan hij mij steeds smeekte of hij alsjeblieft een gewone weekplanning mocht hebben, want dat kon hij echt echt echt wel.

Nu heb ik begin van de week een gesprek gehad met school over de huidige situatie. Daarin kwam naar voren dat hij zich overal dwars gedraagt zodra het niet gaat zoals hij wil. De ib-er lijkt alleen maar autisme te willen zien en ziet dus overal beren op de weg. Uit de observatie van het speciaal onderwijs, op advies van school, kwam (zoals wij al verwachtten) dat er geen autistisch gedrag zichtbaar was, maar manipulatiegedrag (waar wij school al voor gewaarschuwd hadden).

In het gesprek werd bij ieder probleem echter gezegd, dat is heftig, dat is echt iets voor de psycholoog. Heb er toen niet veel aandacht aan gegeven. Wel heb ik duidelijk proberen te maken dat hij echt van die weekplanning af wil. Dat hij de extra begeleiding niet echt nodig acht, van hem mag die gegeven worden aan een ander kind die het harder nodig heeft. Ik heb er duidelijk bij gezegd dat ik niet pedagogisch ben opgeleid, maar wel denk te zien dat hij dat aankan. Maar hun hadden allemaal tegenreacties die in mijn ogen zinloos zijn. Nu maken ze dus maar weer zelf de weekplanning, met een goed begin, er worden vakken gecombineerd waarvan mijn zoon al bij voorbaat zegt dat het niet past. Maar daar wordt niet naar geluisterd. Dus mag hij vervolgens zijn uitdaging niet doen, want hij heeft zijn werk die ochtend niet af gekregen.

We hebben samen met school nog geen stappen ondernomen, want we wachten nog op de uitslag van het onderzoek.

Ik heb gisteren naar aanleiding van het gesprek, wat we in mijn ogen redelijk positief afsloten, aan de ib-er wat informatie doorgegeven van James Webb over misdiagnoses (een filmpje van 5 minuten) en drie websites die veel goede informatie geven, zowel over hb als hb met autisme. Ik had expres mijn woorden op een gouden schaaltje gelegd zodat ik niemand voor het hoofd kon stoten. Ik had in de mail gezet (in andere woorden) dat ze aan de hand van het filmpje een idee kon krijgen waarom wij het met sommige dingen niet eens zijn, en dat dat de enige reden was om het filmpje te sturen.

Tevens had ik wat informatie aan juf gegeven over compacten, omdat ik ineens door kreeg dat we dat totaal niet doen. Daaruit bleek dat het motto van school is dat er pas gecompact wordt als extraatje als je tijd over houdt. Ze gaf nogal fel aan dat dat het protocol van school was, en ze zich daar aan hield. Ik heb toen gezegd dat dat me verbaasde en dat ik er dan met haar niet over in discussie zou gaan (zij kan er dan niks aan doen), maar dat ik het na zou gaan en er, indien nodig, dan wel met de directeur over zou hebben.

Toevallig had ik gisterochtend vroeg ook mailcontact met een, naar ik dacht, leerkracht van de plusklas waar ik privé ook geregeld mee sprak. Ik had haar al enkele weken beloofd om wat sites toe te sturen met bepaalde informatie. Die ochtend dacht ik daaraan (en zo kwam ik ook op het idee om het filmpje naar de ib-er te sturen). Dus dat heb ik op een informele manier gedaan. Tevens had ik haar gevraagd (voor het gesprekje met juf) wat het protocol eigenlijk was met betrekking tot hb-ers (ik had haar aangegeven, aangezien we vriendschappelijk met elkaar omgingen, dat we het er een keer met een aantal ouders over gehad hadden en we het eigenlijk niet wisten). En dat als ze er op deze manier geen antwoord op kon of wilde geven, ze dat gewoon even aan moest geven. Ze was die dag vrij, dus ik zag daar niks vreemds in.

Tot ik gisteravond ineens een mail kreeg waarin staat dat de directeur, in combinatie met de ib-er, graag op korte termijn een gesprek samen met ons wil. Dat was wel nodig na de informatie die ik gestuurd had en ons gesprek de dag ervoor, vonden ze. Dat we dan tegelijk het rapport van de psycholoog nog wel even bespreken, evenals mijn poging om wat extra informatie te sturen naar de ib-er, de leerkracht EN (tot mijn verbazing) de plusklasjuf. Achteraf bedacht ik me wel dat als de plusklasjuf haar mail inderdaad als expres tegelijkertijd verstuurd las (blijft wel de vraag hoe ze aan de andere mail kwam), het misschien aanvallend over zou kunnen komen dat er andere ouders zijn waarmee ik (al weken eerder) gesproken had. Maar daar heb ik met haar ook eerder over gesproken, dus het zou niet nieuw moeten zijn. Het was ook gewoon een algemene vraag die niet eens specifiek betrekking had op de oudste, maar eigenlijk was bedoeld voor de jongste.

Alles uit de mail ademt uit dat ze hem van school af proberen te werken. Mijn zorgen daarbij zijn dat ze nog contact moeten hebben met de psycholoog en dat ik hoop dat die zich niet laat beïnvloeden. Mijn man heeft nu een hele nette mail gestuurd met de uitleg dat mijn poging tot informatie geven echt zuiver behulpzaam was. Hij heeft gevraagd wat de doelstelling van het gesprek wordt, aangezien het hem ruim een halve vrije dag kost om op tijd op school te zijn.

Ofwel de hele situatie lijkt ineens te escaleren, en ik zie eigenlijk niet in waarom. Begin ondertussen zelf te denken dat sommige dingen vooropgezet zijn en hun dit wel mooi uitkomt. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik me wel bewust ben dat ik afgelopen nacht maar 3-4 uurtjes onrustig geslapen heb, en ik weet dat je dan sneller conclusies trekt.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 08:54 
Volwassene

Geregistreerd: 25 nov 2014, 16:32
Berichten: 285
Wat een moeilijke situatie joh. Dat is de zeik met e-mail he, je ziet niet de reactie als ie gelezen wordt, en daarna is het niet meer in je handen.

Ik denk daarom dat je asap het gesprek moet aangaan, en zelf meteen de vloer moet pakken en uitleggen dat je dit allemaal niet zo bedoeld hebt. En ook aangeven dat je het heel moeilijk vindt, je niet gehoord voelt, en probeert school te helpen met het opbouwen van een kennisbasis. Het is jouw kind, jij ziet dat het niet goed gaat, en je doet alles wat in je vermogen ligt om hem te helpen. En natuurlijk heb jij ook vragen en bespreek je je twijfels met derden, dat hoort daarbij.

Ik zou echt zo eerlijk zijn. Heeft het geen effect, dan kun je idd ook niet zo veel meer. En mss moet je dat ook gewoon voorleggen, de vraag of dit de relatie teveel beschadigd heeft om nog constructief te bouwen aan een veilige omgeving voor je zoon. School zou die professionaliteit wel moeten hebben, maar helaas, zijn het ook maar mensen he? Daarna rijst dan de vraag hoe verder, maar first things first.

Sterkte, zou er ook wakker liggen :(



_________________
Mv4
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 08:55 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 16 maart 2010, 11:04
Berichten: 744
Kacela,
Hoe moeilijk ook, wacht de reactie van school "rustig" af. Uit jouw informatie over het mailtje van gisterenavond krijg ik helemaal niet zo'n negatief beeld (maar ik zie natuurlijk niet het volledige plaatje). Misschien willen ze echt gewoon praten en daar zoveel mogelijk betrokkenen bij laten aanschuiven?



_________________
Moeder van een zoon (eind 2005)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 09:05 
Volwassene

Geregistreerd: 03 maart 2015, 09:57
Berichten: 912
Ik ben in zo'n gevallen wel eens even op school langs de dirk gelopen om in een gesprek nog even duidelijk te maken wat ik bedoelde. Anders blijf je hangen in mails die soms toch verkeerd geintepreteerd kunnen worden.



_________________
If at first you don't succeed Mr. Kidd.
Try, try again Mr Wint
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 11:18 
Volwassene

Geregistreerd: 24 sep 2013, 21:17
Berichten: 676
Ik begrijp je gevoel helemaal!! Hier ook een tijd het gevoel gehad dat ze niet echt de kern van het probleem snapte en ze het gevoel hadden dat ik wat ze al deden op school niet waardeerde, maar een uiterste wilde wat zij niet konden bieden.

Een hele vervelende basis om vanuit te communiceren en dat heeft me dagen en nachten malen gekost.

Uiteindelijk zijn we wel in gesprek gebleven en heeft vooral de nieuwe directrice het goed opgepakt en die begreep wel wat wij bedoelden.

Ik ben het helemaal eens met wat Lizzie zegt:
Citaat:
En ook aangeven dat je het heel moeilijk vindt, je niet gehoord voelt, en probeert school te helpen met het opbouwen van een kennisbasis. Het is jouw kind, jij ziet dat het niet goed gaat, en je doet alles wat in je vermogen ligt om hem te helpen. En natuurlijk heb jij ook vragen en bespreek je je twijfels met derden, dat hoort daarbij.


Ik zou zeker snel met de directeur om de tafel willen en daarbij duidelijk aangeven dat jullie vanuit jullie observaties en info van je zoon praten en dat je juist met school samen tot 1 lijn wil komen die werkt bij jouw zoon.

Je hebt een troef achter de hand nl: hij heeft een aantal weken laten zien dat hij het kon. Misschien kun je erover praten waarom het toen wel lukte en waarom het nu dan zo moeizaam gaat. Wat is er anders? En met voorbeelden die hen ook aan het denken kan zetten. BV: hoe komt het bij hem over, hoe het nu ingericht is (veel saai werk en als "beloning" nog meer werk??). Steeds een dagtaak en pas aan het einde van de week, misschien tijd voor de uitdaging (die voor hem misschien ook nog wel te makkelijk is of die hij ivm faalangst lastig vind?).

Veel sterkte.



_________________
Mama van 2 guppies (grote gup geb 2007, 1 x versneld, nu in de 3e (TTO, technasium, grieks+latijn) en kleine gup geb 2010, groep 7, jenaplan)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 13:27 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
Mamv2 schreef:
dat je juist met school samen tot 1 lijn wil komen die werkt bij jouw zoon.

Dat had mijn man ook in zijn mail gezet. Hij baalt heel erg dat hij zulke lange dagen van huis is, en daardoor meteen een halve dag vrij moet nemen om iets van een gesprek mee te nemen. Maar hij kon in zijn mail in ieder geval wel wat opbouwends neerzetten.

Tot de conclusie van de psycholoog er is gaat school (met als basis daarvoor de ib-er die iedereen daarin voedt) er van uit dat hij een zwaar autistische jongen is die totaal niet zelfstandig kan werken. Toen ik aangaf dat het 3 weken goed gegaan is, kreeg ik de opmerking dat dat wel leuk was, maar dat ze er niks mee kunnen zolang hij er niet mee door gaat. Dat er van hun kant meer gevraagd wordt op dat moment maakt niet uit. Ook toen ik aangaf dat hij zelf vindt dat hij niet meer naar de 'rugzakbegeleiding' toe hoeft gaven ze aan dat als hij zijn werk goed had blijven maken ze daar wel over na konden denken, maar dat dat in deze situatie geen optie was.

Mijn vriendin gaf me het advies om het gesprek met de psycholoog proberen te vervroegen, juist omdat hij nu ook tekenen vertoont van (nogmaals) overspannen gedrag. Mijn man twijfelt echter nog, en wil eerst de reactie van school afwachten (als die komt), dus tot nu toe heb ik daar maar niks mee gedaan. Ik zou het wel willen, want dan hangt dat gesprek niet de hele vakantie boven ons hoofd.

Vannacht plaste hij voor het eerst in een hele lange tijd ineens weer in zijn bed, en ook het overdag nat zijn is momenteel weer een dieptepunt (3x per week wassen). Een teken voor ons dat hij echt niet goed in zijn vel zit. En om eerlijk te zijn ben ik doodsbenauwd dat hij straks weer overspannen thuis zit van verveling, net als 1,5 jaar geleden.

Gisteren had hij twee heftige discussies met de juf waarin hij aangaf dat hij het niet met haar eens was. Vanochtend voor hij naar school ging heb ik hem uitgelegd dat discussiëren mag, maar dat het voor juf niet zo fijn is als hij dat doet met de hele klas er bij. En dat de hele klas dan op hem moet wachten. Dus we hebben de oplossing bedacht dat hij op dat soort momenten tegen juf gaat zeggen dat hij het er niet mee eens is en dat hij na schooltijd daar graag nog even over wil praten. En dat hij juf echt niet kwetst als hij het een op een doet en geen nare woorden gebruikt, want daar was hij erg bang voor. Ik ben heel erg benieuwd.

Ik kan over zijn huidige gedrag overigens tegelijkertijd ook blij zijn, en ik ben school ook zeker dankbaar voor hun moeite tot nu toe. Want met hulp van school is van een drop-out (helaas via een zelfstandig werkend kind, waar ze niet zijn blijven hangen), naar een uitdager gekregen die het hun laat weten als hij het ergens niet mee eens is. Is ook geen makkelijke situatie, maar is in ieder geval voor iedereen een stuk duidelijker zichtbaar dan een passief kind wat niks doet en nergens toe te motiveren is.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 14:48 
Volwassene

Geregistreerd: 24 sep 2013, 21:17
Berichten: 676
Ook herkenbaar dat het zo waardevol is om samen met manlief gesprekken te voeren. Ik heb vaak hele goede inzichten, maar vind het moeilijk om dat zo neutraal mogelijk te brengen zonder gelijk een oordeel te laten doorklinken of de in mijn ogen juiste oplossing te pushen. En als ik het dan niet voor de ander begrijpelijk over krijg, raakt dat me en zie je snel mijn emoties. Is heel lastig om je boodschap dan kort en krachtig neer te zetten.,

Manlief laat veel minder emoties zien en is veel rustiger. Maar als hij wat zegt is het ook direct raak (wel in nette bewoording) en weet iedereen waar het om gaat.

Fijn dat je wel kan zien dat je zoon echt een stap gemaakt heeft. Klinkt in ieder geval of hij voor zichzelf op komt. Zou in ieder geval helpen als de juf hem serieus neemt. Zo te lezen denkt hij echt over de dingen die bij hem kunnen werken na. Dat is een heel mooi iets als een kind zelf kan reflecteren op wat bij hem past. Laat je hem als moeder merken dat je hem wel serieus neemt? Het kan voor hem wel geruststellend zijn dat hij weet dat jij en je man achter hem staan en ook in gesprek zijn. Dat het nog even kan duren voordat de oplossing er is, is misschien dan acceptabeler. En helpt misschien om iets minder van het gedrag waar ze zich op school aan "ergeren" te laten zien. Ff slikken omdat hij thuis wel begrepen wordt en totdat er een oplossing komt. Maar ik weet niet of dat haalbaar is voor hem.



_________________
Mama van 2 guppies (grote gup geb 2007, 1 x versneld, nu in de 3e (TTO, technasium, grieks+latijn) en kleine gup geb 2010, groep 7, jenaplan)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 15 apr 2015, 15:15 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
Mamv2, die man van jou klinkt net als die van mij. Ik krijg het er op een gegeven moment ook niet meer zonder emoties uit, en dan blijft hij rustig.

Vandaag is het in ieder geval goed gegaan op school. Nu nog aftellen tot de vakantie.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 16 apr 2015, 17:33 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
We hebben een reactie gehad vanuit school. Uit de mail lazen we lis van elkaar dat ze eigenlijk nog niet zo nagedacht hadden over het gesprek zelf. Maar in ieder geval waren ze het er wel mee eens dat het om hem moet draaien.

Heb nog steeds het gevoel dat ze er van uit gaan dat er straks autisme uit komt en ze dat een reden vinden voor herplaatsing. Alleen ben ik er van overtuigd, en mocht ik het mis hebben krijgt de psycholoog een zware aan me om uitleg te geven, dat hij geen autisme heeft en wel hb is.

De tijd zal het dus nog steeds moeten leren.

Gister ging het overigens redelijk en kwam hij 's middags weer een beetje bij. Vandaag had hij weer eens een ouderwetse topdag (tja, wat wil je verkeersexamen :D ). Dus geniet momenteel vaneven lekker van een vrolijk zelfstandig mannetje :D :D



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 23 apr 2015, 11:19 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
Uitslag van de psycholoog is binnen. Hij heeft Asperger en is niet hoogbegaafd, want zijn IQ komt nu uit op 123/125 (heb het rapport nog niet, dus uit mijn hoofd).

Maar ik ben het er niet mee eens. De diagnose is gesteld omdat school heeft gemeld dat hij geen behoefte heeft aan vriendjes (die hier als het aan hem liggen alle dagen van de week zijn en blijven slapen), en omdat hij tijdens het gesprek ze niet vaak aankeek, soms achterstevoren zat te praten, doorpraatte als hij iets aan het vertellen was en zij wilde reageren, en soms door haar heen praatte als zijn aan het woord was. Daarnaast weigerde hij ons gezin als dieren te tekenen, want hij vond het moeilijk om voor iedereen een dier te kiezen (kind kent ten eerste verschrikkelijk veel soorten dieren en kan niet goed tekenen). Dit liet volgens de psycholoog toch wel zien dat hij moeite had met fantasie en het uitvoeren van verplichtte opdrachten.

Maar we zijn er nog niet. Ik probeerde sommige situaties te verklaren vanuit slim zijn (liet hb maar achterwege gezien de uitslag). Maar ze wist me haarfijn te vertellen dat dat niet geldt voor kinderen met dit IQ . Dat soort problemen zijn alleen te zien bij kinderen met een IQ boven de 145. De rest past zich feilloos aan naar het niveau van de rest van de klas :banghead: :banghead: .

Mijn man heeft het standpunt dat we schijnbaar niet onder de diagnose uit kunnen komen en dat die ook helemaal niet van belang is, als hij maar de juiste begeleiding gaat krijgen. En ja, de psycholoog vindt gelukkig wel dat ze op school moeten gaan compacten en dan in plaats daarvan meer uitdaging moeten gaan bieden, dus dat is in ieder geval stap 1.

Maar even voor het geval dat ik het helemaal mis heb. Kent iemand hier mensen/kinderen die daadwerkelijk Asperger, of ASS hebben en ook de volgende symptomen:

- geen moeite hebben met plotselinge veranderingen EN
- geen (groter dan gemiddelde) behoefte hebben aan structuur EN
- uit zichzelf zorgzaam en behulpzaam zijn richting anderen EN
- woordgrapjes snappen (alleen geen kinderhumor) EN
- makkelijk vrienden maken.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 23 apr 2015, 13:44 
Volwassene

Geregistreerd: 30 apr 2014, 19:14
Berichten: 1230
:(
Ik zou daar toch niet blij van worden hoor, zo'n diagnose . Dit komt in zijn dossier, en wordt meegenomen naar allerlei instanties etc. Misschien is het effect nu wat je wil, maar straks als hij naar het vo gaat, steekt dit labeltje weer zijn lelijke kop op. En weet jij wie dit nog meer in kan zien? straks de huisarts? een keer een psycholoog als hij hulp wil bij het verwerken van een relatiebreuk oid? Of heel simpel, als jullie mogelijk tóch naar een andere school willen overstappen, en dit in zijn dossier staat?
Balen dit gedoe.



_________________
dochter: augustus 2009: hb profiel, versneld, na tussenjaar nu brugklas
dochter: september 2011: beweegwonder
Ikzelf: niet getest, ik vermoed hb. Zou wel een hoop verklaren ;-)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 23 apr 2015, 14:24 
Volwassene

Geregistreerd: 24 sep 2013, 21:17
Berichten: 676
En die totaal score 123/125 - is het zo dat de scores consistent waren of was er een subonderdeel die de score erg drukte en waren andere subgroepen veel hoger?

Niet dat ik er verstand van heb, maar dat lees ik hier toch ook regelmatig. Dat de test eigenlijk te grote afwijkingen heeft om 1 totaal score te geven.

Ik zou erg benieuwd zijn naar de beschrijving op welke vlakken je zoon ondersteuning nodig heeft en als je dat wel vindt kloppen, kijken wat er in de overall samenvatting staat. Soms kan 1 zin aanpassen al een wereld van verschil zijn in hoe iets over komt.

En vervelend dat de tester zo star naar het getalletje lijkt te kijken. Er zijn wel diverse artikelen die aangeven dat ook net onder de 130-grens een kind last kan hebben van bepaalde hb kenmerken.

Sterkte in ieder geval weer.



_________________
Mama van 2 guppies (grote gup geb 2007, 1 x versneld, nu in de 3e (TTO, technasium, grieks+latijn) en kleine gup geb 2010, groep 7, jenaplan)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 23 apr 2015, 14:49 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
@yolalala Daarom wil ik ook zo graag van het etiketje af.

@Mamv2 Ik heb het rapport nog niet binnen dus weet nog geen verschillen, maar vermoedt wel dat zijn taalvaardige deel enigzins achter blijft, omdat hij moeite met spelling heeft.

Ik had het boek mee van 'misdiagnose van hoogbegaafden', maar niet de tijd gehad om ze er iets uit te laten zien. Daar staat namelijk een rijtje onverenigbare kenmerken in, aan welke hij allemaal voldoet. Ze stonden er voor open als ik dat naar hun toe mail, dus heb dat inmiddels op papier (nou ja, in de computer) gezet. Ook heb ik er voorbeelden van hem onder gezet. Nu manlief nog even door laten lezen en dan kan die in ieder geval naar hun toe. Maar eerst wacht ik op het rapport, want dan kunnen we meteen aangeven of er nog punten zijn waar we andere ideeën over hebben.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 23 apr 2015, 15:04 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 20 maart 2012, 22:00
Berichten: 2525
Woonplaats: Zuid-Holland
oh wat vervelend..
lichtpuntje: je bent als ouder niet verplicht om het rapport te overhandigen aan school als je het er niet mee eens bent en de psycholoog mag het niet zonder jullie toestemming aan school sturen (denk ik, zo zit het bij ons wel, met logopedie..)

Was deze psycholoog ervaren met werken met HB kinderen?



_________________
moeder van zoon Boe (april 2009; groep 5, HB)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 23 apr 2015, 15:20 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
Ik ga het rapport sowieso niet naar school sturen voor ik het tweede gesprek gehad heb, en daarna weet ik het inderdaad nog niet.

Deze psycholoog was mij geadviseerd door de coach van mijn zoon. Zij werkt op speciaal onderwijs (autisme) en met hoogbegaafde kinderen. En hij was geadviseerd door de HB-leerkracht van school. Die had er zelf goede ervaringen mee. Ik heb daarnaast gemaild met de vraag hoe hun kennis daaromtrent was en zij gaven zelf aan dat ze geregeld kinderen begeleiden die deze combi hebben en dat ze goed in staat waren om het verschil te zien tussen HB en Asperger. Ik had namelijk van te voren duidelijk aangegeven dat wij twijfelen over de dubbel-diagnose die vroeger gesteld was.

Dus ik dacht een goede gevonden te hebben.

Wel heb ik haar tijdens ons overleg zien schrijven (vooral toen ik uitlegde dat hij pas echt gelukkig wordt op echt uitdagende dagen. Eerst naar de LEGO-league, dan onverwacht eerder weg en nog een middag watermuseum erachteraan. Zie daar: een moe, en voldaan mannetje), dus eigenlijk hoop ik stiekem dat ze zijn verhaal nog eens onderling bespreken en er eens wat extra over op gaan zoeken/na gaan denken.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 24 apr 2015, 09:14 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 05 maart 2015, 13:49
Berichten: 308
Wat een verhaal, zeg. Ik heb eigenlijk niet zoveel advies voor je, maar wou je zeggen dat een psycholoog het echt niet altijd goed ziet. Mijn dochter is als 5-jarige gezien door een psycholoog en die concludeerde "zeer waarschijnlijk autistisch", terwijl geen enkele vragenlijst onderzoek daar een indicatie voor gaf. Deze psycholoog liet zich enkel leiden door een onbservatie in de klas en een gesprek met de juf. En die vond haar autistisch. En ja, ze liet ook vreemd gedrag zien op school, maar dat was een compleet ander meisje dan thuis. Dat was dan ook het hele probleem.

Vorig jaar heeft een andere psycholoog gehakt gemaakt van dat verslag. Die zag geen enkele spoor van autisme, maar een heel onzeker meisje met een negatief zelfbeeld (wordt ze nu voor behandeld). Deze psycholoog had ook onze buurjongen onderzocht: HB en ws Asperger, maar ze weigerde om het Asperger deel te benoemen in het verslag want 'daar zou het kind alleen maar last van hebben op school'.

En dat psychologisch rapport hoef je niet aan school te geven. Hebben wij toen de 1e x ook niet gedaan, omdat we dachten dat onze dochter alleen nog maar als autist gezien en beoordeeld zou worden door school. Blij dat we dat toen zo hebben gedaan!



_________________
Zoon - 2002 - tto havo 3
Zoon - 2005 - gym 1
Dochter - 2006 - gr 8
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 24 apr 2015, 09:54 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
Wij merkten ook dat de psycholoog vooral luisterde naar het rapport van de leerkrachten. Hij gaat ook naar een plusklas op school, maar daar hebben ze niet gekeken. Dat weet ik zeker, want ik stond die dag voor zijn plusklas :D .

Wij merken dat als hij onder ontwikkelingsgelijken is zijn gedrag totaal niet autistisch is, hij op school zwaar autistisch is, en thuis alleen als hij iets moet doen waarvan hij denkt dat hij het niet kan.

Hij vindt het erg fijn in zijn plusklas, maar we merken wel dat er eigenlijk maar 1 gelijkgestemde tussen zit en die heeft zelfs in de plusklas een andere lijn, omdat die daar behoefte aan heeft (heel erg slim, zullen we maar zeggen). De andere gelijkgestemde is buitenschools, ook HB en 12 jaar.

Ik vond het erg jammer om te horen dat er kinderen op school blijken te zijn die leren programmeren of een bovenschools programma wis- en natuurkunde volgen. Die laatste wil hij zo graag bij horen. Maar ja, volgens school zou het dat niet aankunnen. Moet hij zelfstandig zijn, wat hij volgens hun niet is.

We kijken wel uit naar een iets. De juf die met verlof was is sinds vandaag terug (dolgelukkig kind), en vanochtend liet ze onbewust merken dat zij hem wel snapt. Ze zag direct hoe veel zin hij had in de koningsspelen.

Ik moet de mail naar de psycholoog toch nog sturen en wil daar een stukje uit het boek van meesturen. Er staat namelijk een stuk waarin wordt gezegd dat sommige vormen van hoogbegaafdheid en Asperger op dezelfde lijn zitten qua symptomen, dus dat je die bij beiden kan zien, maar dat Asperger op het andere uiterste zit. Ik begin steeds meer te vermoeden dat ze denken, we zien symptomen, dus hij zal het wel hebben, want dat is al eerder gediagnostiseerd en school zegt het ook. En niet verder hebben gekeken.

Mijn man zei gister gekscherend dat je als je wilt eigenlijk iedereen het label Asperger kunt geven :wink: op de manier waarop hun ons tot nu toe hebben geïnformeerd. Wij konden in ieder geval van iedereen die we kenden wel wat onhebbelijkheden opnoemen waardoor je zomaar zou gaan twijfelen :P . Hebben we er ook nog een beetje lol van.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 24 apr 2015, 10:06 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2167
Op de website van Agnes Burger vind je ook artikels over het onderscheid hb - autisme. Dat kan ook ondersteunend zijn in je argumentatie.
Hele lastige situatie zo. Kent de deskundige het boek misdiagnoses ? Ik zou misschien het gesprek met haar aangaan over wat je thuis ziet t.o.v. school, maar wel opletten met de formulering in een mail, zodat ze niet denkt dat je haar oordeel en expertise aanvalt. Dan kom jij in de rol van ouder-die-het-niet-wil-zien te zitten en dat wil je ook niet.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 24 apr 2015, 10:08 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 923
Daar proberen we ook op te letten, dan we niet te veel aanvallen.

Hun kennen het boek misdiagnoses niet, maar ze vonden het een goed idee als ik het lijstje toestuurde met de onverenigbare en tegenstrijdige kenmerken daaruit.

Ik ga ook eens even kijken op de site van Agnes Burger, bedankt.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: wat moet ik hiermee aan?
BerichtGeplaatst: 24 apr 2015, 11:08 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 25 mei 2010, 13:48
Berichten: 2396
Kun je als je het er niet mee eens bent ( en ook het sbo zag het niet) een second opinion laten doen voor Asperger of geldt hier niet als met een IQ test, dat je dezelfde binnen twee jaar niet mag overdoen?

Als je je niet kunt vinden in het rapport, en dit is mogelijk, zou ik me hier wel sterk voor maken, ondanks de kosten die dit met zich meebrengt.

Wat je wellicht voor jezelf wel mee zou kunnen nemen is dat als je kind zich niet prettig voelt in bepaalde situaties, hij een houding aanneemt om zichzelf te beschermen, maar die bij anderen autistisch overkomt. Mijn middelste heeft dit ook in sterke mate. Wij als gezin zien dit gewoon soms gebeuren bij visites of familiefeestjes en afhankelijk van de situatie 'laten we het gebeuren' of 'proberen dit te voorkomen door hem te helpen of hierop aan te spreken'. Vorig jaar heeft hij ook een aantal coachingsgerekken gehad, die bij hem volgens mij een licht deed branden waarom hij zich soms zo voelt en hoe hier beter mee om te gaan.



_________________
Moeder van 3
x 2004 5 tweetalig ath
y 2005 3 tweetalig ath
z 2007 1 tweetalig ath
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 5 [ 81 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3, 4, 5  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot]


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: