Het is nu 10 dec 2018, 05:19




 Pagina 1 van 2 [ 23 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 18:52 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 13:03
Berichten: 3271
M had het toen hij net 4 was en N heeft er nu "last" van:

DE DOOD......

Huilend in bed ineens beseffende dat ook hij een keer dood zal gaan.
Elke dag minimaal 5 vragen.
Als de wereld breekt, gaan we dan allemaal dood?
Want dan kan ik hier ook niet meer wedergeboren worden mamma......

We hebben samen gezocht naar een geloof wat bij hem het beste past.
Het is reïncarnatie geworden en daar wil hij nu alles over weten.
(M heeft gekozen voor een hemel, maar kan nog niet echt kiezen welke god oid er voor hem bij hoort.)
Hij zoekt er een plekje voor dit thema.
Wel heftig hoor!! :roll:



_________________
M: ♂ HB juli '04 thuisonderwijs, +/- VWO 2, geschiedenis, biologie, persluchtduiken, koken, waterpolo, pokemon.
N: ♂ HB okt '06 thuisonderwijs, +/- Groep 7, rekenen, buitenspelen, pokemon, scouting, reddingszwemmen, surfdude.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 18:54 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 05 sep 2010, 07:56
Berichten: 1536
Woonplaats: Omgeving Leiden
Jeempie!



_________________
ik moet veel meer op mijn onderbuik vertrouwen...
N. moeder van zoon (1996; 2 dagen op Feniks in Utrecht, drop out) en dochter (2000; 5 Gym en deels 6 Gym. op een Dalton begaafdheidsprofiel school, nu ook een absolute onderpresteerder)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 19:33 
inactief

Geregistreerd: 16 jul 2011, 20:49
Berichten: 498
wij zijn niet gelovig, dus vragen over de dood beantwoorden we dus ook zonder geloof. onze kids stellen wel vragen, maar hebben er niet echt last van. het zijn misschien meer de standaard vragen zoals: waarom gaat iemand dood? kan ik ook dood gaan?

we proberen er luchtig over te doen. dus ja, jij kan ook dood gaan, maar dat duurt nog héél lang, misschien wordt je wel 100! ze accepteren dat dan ook en na een rijtje vragen gaat het weer over in een ander onderwerp.

mag ik vragen waarom jullie een religie zoeken? zijn jullie zelf ook gelovig?



_________________
E: 8 jaar / Groep 5 (en een beetje 6), R: 6 jaar / groep 4 en C: 4 jaar / Groep 1/2
http://130plus.punt.nl & http://twitter.com/130plus & http://facebook.com/honderddertig.plus
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 19:46 
inactief

Geregistreerd: 22 aug 2010, 19:13
Berichten: 31
Hier ook veel vragen over de dood. Wij kiezen er voor om er ook op een luchtigere manier mee om te gaan. Ons idee erover is: zonder dood geen leven. Het hoort er bij. Alles wat leeft gaat dood, meestal als het héél oud is.
Hij vraagt wel of God bestaat. Wij laten dat aan hem over, leggen uit dat sommige mensen denken van wel waarom en sommige niet en waarom.
Hoewel hij er veel vragen over heeft, accepteert hij ook dat wij niet alles weten en vindt hij het heerlijk om er over te filosoferen (voor zo ver je dat zo mag noemen bij een kind ;-) )

Trui



_________________
Zoon van okt 2007 en zoon van dec 2008
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 19:55 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 13:03
Berichten: 3271
Nee, we zijn niet gelovig. We geloven in allerlei "losse dingen"
Maar we vinden dat we wel of niet geloven niet mogen opdringen aan onze kinderen.
We leggen de opties voor en hun mogen kiezen.
Hun eigen identiteit, ook als het om geloof gaat.

Je gaat pas dood als je 100 bent, trappen ze niet in.
Misschien hard, maar dat vind ik ook een leugen, want niemand weet wanneer hij/zij dood gaat.
Dergelijke beloftes maak ik dus ook niet. "Je gaat als het je tijd is, ik kan je niet vertellen wanneer dat is."
Stel dat ze kanker krijgen? "Maar mam, jij zei dat het nog heel lang zou duren!!!" :?

Ze pikken het ook domweg niet......
Ze weten heel goed dat je door een auto ongeluk, verdrinking etc ook morgen dood kan gaan.
N heeft op het moment zelfs de angst dat de aarde zal vergaan.
Met allerlei legitieme redenen helaas en ik ga niet liegen dat het geen optie is dat er een meteoor op de aarde kan storten.
Natuurlijk vertel ik dat de kans heel klein is.
Dus ja, ik weet dat een deel van deze stress door mijn aanpak komt, maar ik ga niet liegen.
Ik wil ze weerbaar maken. :oops:
We praten er wel luchtig over, maar hun besef van de dood is gewoon erg heftig.
M heeft er al vrede mee, maar N moet er gewoon nog doorheen. :cry:



_________________
M: ♂ HB juli '04 thuisonderwijs, +/- VWO 2, geschiedenis, biologie, persluchtduiken, koken, waterpolo, pokemon.
N: ♂ HB okt '06 thuisonderwijs, +/- Groep 7, rekenen, buitenspelen, pokemon, scouting, reddingszwemmen, surfdude.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 20:16 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 25 mei 2010, 12:48
Berichten: 2234
Met Y hebben we ook zo´n periode gehad.
Heb op een gegeven moment ook gezegd : we gaan inderdaad allemaal een keer dood, en niemand weet wanneer dit is, maar zullen we proberen om tot dat moment zo veel mogelijk met en van elkaar te genieten, dan hebben we het tot die tijd in ieder geval fijn gehad.
Ik geloof dat dit hem wel in een positievere gedachte ´mood´ heeft gebracht, misschien helpt dit bij N ook?



_________________
Moeder van 3
x 2004 2 gym
y 2005 groep 8
z 2007 groep 6
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 20:52 
inactief
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 15 maart 2010, 21:13
Berichten: 314
Die kinderen die je 's avonds bij hun bed roepen hebben natuurlijk gelijk.
We zijn sterfelijk, en het feit dat veel mensen dat niet beseffen doet daar niets aan af.
Je gaat ook niet sneller dood als je het zelf wel beseft.

Dus M, volgens mij veroorzaak jij niet de stress, ook niet door hoe je het aanpakt.

Ik heb nog heel dierbare herinneringen aan mijn moeder die dit soort gevoelens bevestigde en een naam gaf. Dat hielp mij toen erg. Ze noemde het wat breder, want ik lag wel over andere aspecten van het leven te huilen, "Weltschmerz" - en ik was gewoon zo blij dat er een woord voor was. Bleef verder wel verdrietig hoor :wink: .

Ze hebben gewoon gelijk. Luchtig doen, daar krijg ik wat kriebels van, maar het zal goed bedoeld zijn. Natuurlijk moet je het niet inwrijven, maar wat waar is, is waar. Mijn moeder was heel erg met de dood opgegroeid en ik vind het heel knap hoe ze toen naar me geluisterd heeft.

M, volgens mij doe je het prima!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 19 okt 2011, 22:52 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 31 mei 2010, 10:42
Berichten: 7554
Ik denk dat je non-verbale reactie veel meer invloed heeft op je kind dan je verbale reactie; als je bv schrikt als ie erover begint, voelt ie dat aan, en dan kan je zeggen wat je wilt, maar de boodschap blijft: 'ik schrik dat je daarover praat'
Conclusie van kind kan dan makkelijk zijn: 'dood is iets enge want je schrikt ervan'.

Wij kunnen hier op dit forum niet zien hoe jij non-verbaal reageert, dus heel lastig om hierop te reageren.

Mijn dochter zegt ook op het moment veel dingen over de dood. Ze somt op wie er het eerst zal gaan enzo, op basis van leeftijd. Ze zoekt er verder weinig achter geloof ik. Een paar maanden geleden was ze dagenlang verdrietig omdat haar denkbeeldige vriendjes doos waren. Inmiddels zijn die al vele malen herboren en verjaardag overigens, waar ze dan weer zeer verheugd over kan zijn.
Tsja, hier heb jij niets aan natuurlijk.



_________________
Luctor et emergo [snorkel]
Ik heb 2 kinderen
Ik ben leerkracht basisonderwijs
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 07:07 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 13:03
Berichten: 3271
Fijn om deze verhalen te horen!
Mijn kinderen hebben de mazzel dat ik niet bang ben voor de dood. Ik praat er makkelijk over en leg een overlijden best snel naast me neer. (iets anders als weg stoppen. ;-) ) Als ik de overledene mis, ga ik s'avonds met de sterren praten, vertel ik ze de dingen die ik ze had willen vertellen. Dat heeft me rust.

Dat leer ik de kinderen ook. Mis je oma? Ga maar tegen de sterren praten. Geen idee of ze je horen, maar jij hebt het gezegd en je loopt er niet continu mee rond.

Dus schrikken doe ik daar absoluut niet van. Zelf heb ik nooit erkenning voor mijn angsten gehad en werden dat soort dingen gebagataliseerd, wat bij mij voor nog meer angst zorgde. Daarom wil ik eerlijk zijn met alle onderwerpen van het leven.

Want ik denk dat juist voor dit soort onderwerpen geld:
jong mee leren omgaan is oud gedaan.



_________________
M: ♂ HB juli '04 thuisonderwijs, +/- VWO 2, geschiedenis, biologie, persluchtduiken, koken, waterpolo, pokemon.
N: ♂ HB okt '06 thuisonderwijs, +/- Groep 7, rekenen, buitenspelen, pokemon, scouting, reddingszwemmen, surfdude.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 09:19 
inactief

Geregistreerd: 01 maart 2010, 19:57
Berichten: 332
Ik ben bijna klaar met mijn opleiding geestelijk verzorger. Heb het afgelopen jaar in verpleeghuizen gewerkt. De dood hoort bij mijn werk. Dat weten de kinderen ook. Ik begeleidde mensen die sterven, bereidde mensen voor op de dood, mag ook rouwdiensten leiden.
Veel mensen hebben angst voor de dood. Durven er niet goed over te praten. Durven niet bij een stervende te zijn. En laten we eerlijk zijn, wat we ook geloven, precies weten wat er komt, weet niemand. Dat maakt de dood eenzaam. Jij gaat er straks alleen naar toe. Ik denk, dat het dat besef is, wat ook kinderen kan beangstigen. Nu ben je met papa en mama en straks gaat er iets komen, waar je alleen naar toe moet. Mijn oudste zei een keer: "Ik houd niet van God." Ik: "Oh, waarom niet?" "Omdat als ik dood ga, ik helemaal niet naar God wil, maar bij jou wil blijven."
Scheiden van het leven, van dierbaren, dat is beangstigend, hoe je het ook went of keert.
Omdat ik veel met de dood bezig ben door mijn werk, zijn we hier thuis heel open, als het op gesprekken over de dood aankomt. Over gevoelens: angst, verdriet, maar ook de rust en vrede waarmee sommige mensen sterven.
Zelf geloof ik, dat openheid, eerlijkheid helpt. Ook openheid over angst, verdriet, onzekerheid. Ik doe dingen niet mooier voor dan ze zijn. Ik vertel er open over. Als je leeft, sterf je ook op een dag. Hoe normaler we daar over praten, hoe minder beangstigend het is. Praten over de dood, moet niet in een soort "taboesfeer" komen (net zo min als praten over seksualiteit e.d.) . Overigens vertel ik mijn kinderen wel over God, waarin we geloven en hoe we vanuit ons geloof aankijken tegen de dood.

Ik heb met de kinderen een tijd geleden alle boeken van "filosofie voor kinderen" gedaan. Ik vond dat heel waardevol. Bijzonder hoe kinderen denken en redeneren. Helpt ook om over dit soort onderwerpen relatief ongedwongen, onbeladen te praten.

En uiteindelijk helpt tegen angst maar een ding echt: heel veel liefde en knuffels van papa en mama :wink:

ps. Ik bedacht me dit nog. In de opleiding leerde ik dat om anderen te helpen met de dood, je eerst zelf de dood moet aanvaarden. Durf zelf de dood in de ogen te kijken en te beseffen, dat jij er ook voor staat. Pas als je het zelf kunt aanvaarden, kun je er ook eerlijk met anderen over praten.



_________________
moeder van 3 slimme kinderen uit 2002 (Leonardo, middenbouw), 2004 (Leonardo, middenbouw) en 2006 (Leonardo, onderbouw)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 09:35 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 13:03
Berichten: 3271
Mooi gezegd, ben ik het helemaal mee eens. :D



_________________
M: ♂ HB juli '04 thuisonderwijs, +/- VWO 2, geschiedenis, biologie, persluchtduiken, koken, waterpolo, pokemon.
N: ♂ HB okt '06 thuisonderwijs, +/- Groep 7, rekenen, buitenspelen, pokemon, scouting, reddingszwemmen, surfdude.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 09:46 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 01 maart 2010, 18:43
Berichten: 19806
Woonplaats: Gelderland
Ik kan me die heftige periode met onze oudste nog herinneren. Soms lag ze 's avonds om 11 uur te huilen in bed, en als ik dan vroeg wat er aan de hand was, kwam er hikkend uit "ik wil niet dat jullie doodgaan!". Haar grootste angst was niet om zelf dood te gaan, maar dat wij er niet meer zouden zijn. Of oma.

Onze kinderen zijn helaas redelijk vertrouwd met de dood (relatief veel overlijdens in vrienden- en familiekring de laatste jaren). We praten veel over de mogelijke scenario's "na de dood". Wij zijn niet gelovig maar net zoals M_M vinden we dat onze kinderen daar anders over mogen denken. We brengen ze dus in aanraking met verschillende geloven, laten ze zien hoe andere mensen met de dood omgaan. En we proberen hun vragen zo goed en zo eerlijk mogelijk te beantwoorden. Eigenlijk proberen we ze vooral mee te geven dat doodgaan bij het leven hoort.



_________________
De beste leraar is hij, die het meest van zijn leerlingen opsteekt (C. Buddingh 1918-1985)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 10:50 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 feb 2011, 22:50
Berichten: 3781
Ja, moeilijk.
Je gaat pas dood als je oud bent, dat gaat niet op. Mijn moeder is overleden toen ik 5 was en toen zij zelf 31 was. Dat weten onze kinderen ook. En een paar maanden terug is een meisje van 11 dat we kennen overleden.
Hier komen ze niet zo heel veel met vragen. Mijn oudste dochter vermijdt het onderwerp, heeft ook toen vorig jaar haar oma, mijn schoonmoeder, overleed, bijna niets ge-uit. Mijn zoon van 7 is veel opener, maar piekert niet echt. En de jongste, die roept gewoon zo nu en dan in haar spel dat ze dood is, wat ik eigenlijk niet wil hebben, maar waar ik ook niet al te geforceerd over wil doen.

Wat ik soms lastig vind, is het midden zoeken tussen teveel mijn eigen emoties mee te laten spreken en te weinig. Ik kan heel goed over dood en overlijden praten, het is een deel van mijn leven, al van kleins af aan. Maar aan de andere kant zit er natuurlijk wel een enorme lading emotie achter, die ik, afhankelijk van mijn eigen gemoedstoestand, niet altijd kan verbergen.



_________________
Groeten van Von, moeder van E(m, augustus 2001), S (j, januari 2004) en J(m, juli 2007)
http://gelukkighagelthetniet.blogspot.nl/
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 10:54 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 13:03
Berichten: 3271
Von schreef:
En de jongste, die roept gewoon zo nu en dan in haar spel dat ze dood is, wat ik eigenlijk niet wil hebben, maar waar ik ook niet al te geforceerd over wil doen.


Daar ben ik dan weer wel streng in, je bent "af" of "uitgeschakeld" in een spel.
Dood is definitief, dus kan het spel dan wel in de prullenbak, toch?? :twisted:
Gek genoeg houden ze zich hier heel goed aan. :lol:

Net als het woord "haten", ik laat heel duidelijk merken wat het betekend en wil het woord hier in huis dan ook niet horen. :evil:

De dood is geen beladen onderwerp, maar je spot er ook niet mee. :wink:



_________________
M: ♂ HB juli '04 thuisonderwijs, +/- VWO 2, geschiedenis, biologie, persluchtduiken, koken, waterpolo, pokemon.
N: ♂ HB okt '06 thuisonderwijs, +/- Groep 7, rekenen, buitenspelen, pokemon, scouting, reddingszwemmen, surfdude.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 13:03 
inactief

Geregistreerd: 02 maart 2010, 09:42
Berichten: 2239
A heeft dat hier ook rond haar 3e en 4e gehad, waarom gaan babies dood, dat is toch niet eerlijk. Kunnen planeten botsen, kunnen er meteorieten op aarde vallen net zoals toen bij de dinosaurussen. Wat gebeurt er met je als je dood bent, welk gedeelte van je gaat naar de hemel en hoe kom je bij de hemel, is er dan een soort trapje of komen de engelen je halen. Ik ben altijd heel open geweest, uitgelegd dat het inderdaad niet eerlijk is maar dat het gewoon soms gebeurt dat soms mensen te vroeg doodgaan. En ja er kunnen meteorieten op aarde vallen maar dan sturen we gewoon een grote raket met een bom aan boord er naar toe en dan komt alles goed. Die fase heeft bij haar zo’n jaar geduurd volgens mij, daarna was het weer goed.



_________________
A (juni '04 HB/ADHD), groep 8 en Q (mrt '07 HB/ADHD) groep 5
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 15:51 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 11:56
Berichten: 8440
:? Hier ook een meisje dat met 2,5 jaar niet durfde te gaan slapen omdat oma haar had verteld (over dood vogeltje) dat dood gaan zoiets was als gaan slapen en nooit meer wakker worden.

Toen ze net 4 was zei vriendje tegen haar dat ze oud was. Dus ik "Oud?"... “Ja, zoals overgrootoma”......"mama, wat is ouder worden eigenlijk?"... dus ik weer: "Ja. als baby ben je heel jong, dan ben je dus niet oud, dan word je zoals mama en ben je ouder, dan word je zoals oma ben je nog ouder, en dan wordt je bomma en dan ben je nog ouder.....dochter: "ja, en dan ga ik ook weg!".... dus ik vul aan, je bedoeld dan ga je dood?!.... Opeens met een gepijnigd gezicht: "ik wil niet dood gaan!"...... Dus ik: “Ja, ben jij betoeterd, jij gaat nog niet dood!!"..... "nee, mamma ik wil ook niet doodgaan als ik ouder word!".... Daarna is ze weken in de ban van de dood geweest, het thema kwam wel 5x per dag langs: "mag ik mijn knuffels meenemen als ik doodga?", "ga je op het kerkhof dood?" etc. :(
Toen ik op een dag alle scenario's van het hiernamaals uitlegde, vond ze rust. Bij mijn verhaal over reïncarnatie onderbrak ze me enthousiast en zei "DUS IK KOM TERUG ALS BABY!!!"....... Sindsdien gelooft ze vast in reïncarnatie. :)

Het thema komt regelmatig terug en dan is ze inderdaad vooral bang dat mama dood zal gaan (inderdaad ook rechtop huilend in bed!). Ze was er tot voor kort van overtuigd dat de familie weer compleet is na ieders overlijden, maar daar kreeg ze laatst ook haar bedenkingen over, want logistiek gezien is dat natuurlijk onlogisch :roll: :roll:



_________________
"Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten”. ( Einstein)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 21:30 
inactief

Geregistreerd: 16 jul 2011, 20:49
Berichten: 498
M_M schreef:
Je gaat pas dood als je 100 bent, trappen ze niet in.
Misschien hard, maar dat vind ik ook een leugen, want niemand weet wanneer hij/zij dood gaat.
Dergelijke beloftes maak ik dus ook niet. "Je gaat als het je tijd is, ik kan je niet vertellen wanneer dat is."
Stel dat ze kanker krijgen? "Maar mam, jij zei dat het nog heel lang zou duren!!!" :?


Ik zeg ook niet dat ze 100 worden, ik zeg alleen wel dat het nog lang kan duren en ze mísschien wel honderd worden. We ontkennen ook niet dat de dood bestaat of iets dergelijks. Ze hoeven nog niet bezig te zijn met hun eigen dood. Dat is niet hetzelfde als het ontkennen.

Natuurlijk mag iedereen zelf bepalen hoe hij of zij met dit onderwerp omgaat, maar ik krijg er eerder de kriebels van dat kinderen 'het jong moeten leren'. Het zijn wel kinderen en ik vraag me of in hoeverre ze emotioneel hier mee om kunnen gaan. Een beetje doseren kan wellicht ook prettig zijn.

Onze kinderen weten heel goed dat je ook op jongere leeftijd kunt sterven. Ze praten regelmatig over opa Karel (mijn schoonvader), die op relatief jonge leeftijd is overleden. En dan komen er ook automatisch verschillende aspecten van de dood voorbij.

We mijden het onderwerp dus absoluut niet, maar voor ons voelt het goed om de 'luchtige' aanpak te volgen, in tegenstelling tot de 'je-moet-er-doorheen'-theorie.



_________________
E: 8 jaar / Groep 5 (en een beetje 6), R: 6 jaar / groep 4 en C: 4 jaar / Groep 1/2
http://130plus.punt.nl & http://twitter.com/130plus & http://facebook.com/honderddertig.plus
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 20 okt 2011, 22:07 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Over de dood praten en denken wordt hier door de kinderen ook regelmatig gedaan. Naar aanleiding van de dood van opa (79, ziek), maar ook vanwege de uitgestorven dino's en andere oerdieren. Maar praten is een ding, wat het heel concreet maakt, is de dood van een geliefd huisdier. Dan gaat het niet meer alleen over de dood, maar juist over het leven en wat het waardevol maakt.

Toen de hamster onlangs doodging, hebben we ook een soort ceremonie gedaan, met tekeningen en briefjes, een grafkistje met eigen snippers en een grafje in de tuin. Alles ging rustig totdat hij in het grafje zou gaan, toen wilde mijn dochter hem niet afstaan, barstte ze in huilen uit en nam hem weer mee. Hij zou toch ongeveer 2 jaar worden en nu is hij al met 14 maanden overleden! 'Waarom van iemand houden als ze toch zomaar weg kunnen gaan, zonder dat je dat wil...' Dan gaat het niet meer om rationele antwoorden als 'ik denk dat' of 'iedereen gaat een keer dood' of 'je krijgt wel een nieuwe', maar om de pijn van gemis voelen, een geliefd iemand echt kwijtraken die je denkt niet te kunnen missen en je realiseren dat zoiets dus ook met de rest van je familie kan gebeuren. En misschien doorvoelt een kind dat op zo'n moment beter dan wij als ouders, die allemaal zo goed kunnen rationaliseren. Dus dat moet je niet te snel willen 'wegpoetsen' of denken 'gaat vanzelf wel over, ik hoor ze er niet meer over'.

Ik ben ook niet bang voor de dood en ik houd niet van huisdieren. Maar ik hield in mijn eentje die zieke hamster in mijn handen toen hij stierf en merkte dat dat confronterend was. Dat ik het moeilijk vond om tot de laatste adem bij zo'n beestje te blijven, dat ik toen toch even bang voor de dood was, om die overgang te zien bij een ander -ook al was het dan een hamstertje. Erover praten, lezen en denken daarentegen vind ik helemaal geen probleem, het ervaren is toch anders. Had ik niet gedacht.

groetjes, Bissi

groet, Bissi


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 21 okt 2011, 08:39 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 13:03
Berichten: 3271
Dennis Seeger schreef:
We mijden het onderwerp dus absoluut niet, maar voor ons voelt het goed om de 'luchtige' aanpak te volgen, in tegenstelling tot de 'je-moet-er-doorheen'-theorie.


I agree to disagree. :wink:



_________________
M: ♂ HB juli '04 thuisonderwijs, +/- VWO 2, geschiedenis, biologie, persluchtduiken, koken, waterpolo, pokemon.
N: ♂ HB okt '06 thuisonderwijs, +/- Groep 7, rekenen, buitenspelen, pokemon, scouting, reddingszwemmen, surfdude.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: De dood
BerichtGeplaatst: 21 okt 2011, 11:04 
inactief

Geregistreerd: 18 okt 2011, 09:30
Berichten: 100
Woonplaats: Pijnacker
M_M schreef:
Dennis Seeger schreef:
We mijden het onderwerp dus absoluut niet, maar voor ons voelt het goed om de 'luchtige' aanpak te volgen, in tegenstelling tot de 'je-moet-er-doorheen'-theorie.


I agree to disagree. :wink:

Wij hebben de laatste jaren, na het overlijden van oma aan K en het laten inslapen van zowel de hond als de kat (beiden waren ouder dan onze kinderen, dus er was echt een goede band) veel gesprekken gehad over de dood. Omdat ik er zelf vroeger buiten ben gehouden tot mijn 18e, en mijn eerste begrafenis van een hele goede vriende was die een ongeluk heeft gekregen, hebben we het thuis aangepakt door erover te praten. Het voelt nt goed omdat het bespreekbaar is, maar ze blijven huilen over dat de hond en kat er niet meer zijn (intussen al 1+2 jaar). Constante huilbuien als ze er weer aan terugdenken, en het kan, zoals veel zaken, op elk moment van de dag en door elk voorval getriggerd worden. Gisteren weer, kat op de tv die een spuitje had gehad en dikke drama's bij het naar bed gaan. Mijn zoon voelt zich een verrader omdat hij niet mee is gegaan toen de kat een spuitje kreeg. Zijn uitleg was dat de kat er wel zou zijn als hij een spuitje zou krijgen. Is natuurlijk weinig tegen in te brengen.

Ze hebben wel voor zichzelf uitgemaakt dat je, als je dood bent, terugkomt als een ster. Ze staan ook regelmatig in het donker naar de lucht te kijken. Het enige probleem blijft het fysieke gemis. Daar kunnen ze dus helemaal niets mee. Ze weten intussen wel wat er gebeurt als er onverhoopt iets met ons gebeurt. Ze hebben dit van heel dichtbij meegemaakt, en de vragen bleven uiteraard maar komen. Het is ook allemaal al besproken met de familie, dus we konden er goed met de kids over praten, de waarheid verdraaien wordt hier namelijk echt gezien als verraad.



_________________
♂12jr, ♀9jr, ♀2jr
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 2 [ 23 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  

cron