Het is nu 14 dec 2018, 06:28




 Pagina 1 van 4 [ 78 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3, 4  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 11:52 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
De theorie van Fixed vs Growth mindset is eenvoudig te snappen, maar de praktijk is veel weerbarstiger. Het is voor mij en veel mensen een blijvend leerproces. Het is niet voldoende je kind een stel one-liners te leren zoals 'van proberen kun je leren'. Maar wat dan wel?

Daarom dit topic: heb je voorbeelden van momenten dat het je goed lukte? Heb je informatie gevonden die jou erbij helpt de groei-mindset te bevorderen? Twijfel je over iets wat je zegt?
Hoorde je iemand een hele rare opmerking maken en wat zou volgens jou een betere opmerking zijn geweest? (hoe vaak reageren we zelf niet met een 'fixed' compliment op elkaars posts op dit forum: mooi! interessant! mee eens! wow! gaaf! :wink:

Niet alleen Carol Dweck heeft zich hiermee bezig gehouden, maar ook andere pedagogen.
Hier een quote uit een verslag van een lezing van Beate Letschert, die het heeft over loftuitingen ('foute complimenten') en bemoediging:

Loftuitingen:
•Loftuitingen zijn in het algemeen niet veelzeggend, daardoor ontstaat geen inzicht in het eigen aandeel van een prestatie.
•Het idee kan ontstaan dat de loftuiting gericht is op ‘het goed zijn’, of op ‘het niet goed zijn’.
•Loftuitingen die geen inzicht geven in het eigen aandeel kunnen de leerling afhankelijk maken van de leraar. Bij wegvallen van de leraar is de leerling niet in staat zich zelf in voldoende mate te vertrouwen.
•Loftuitingen kunnen een zelfbewust kind wel versterken, maar hebben geen motiverend effect op een ontmoedigd kind.
•Loftuitingen zijn niet eenduidig en transparant. De ene leraar zegt ‘super’ en de andere ‘oké’. Maar wát is er dan precies goed?
•Ontmoedigde kinderen begrijpen dat het prijzen niet ‘echt’ is maar een pedagogische interventie en worden wantrouwig. Dit kan zelfs resulteren in een machtstrijd.
•Door overvloedige nietszeggende loftuitingen kunnen kinderen moeite krijgen met kritiek.

Bemoediging:
•Bemoediging richt zich op de prestatie, niet op het kind zelf.
•Bemoediging geeft het kind informatie over wat het al kan of nog niet kan.
•Bemoediging gaat niet over ‘goed’ of ‘slecht’ maar over wat het kind wel of nog niet heeft geleerd.
•Bemoediging is gericht op het proces, niet op het resultaat.
•Bemoediging versterkt het zelfbeeld van het kind en maakt het onafhankelijk van het oordeel van anderen.
•Bemoediging gaat om een pedagogisch houding, het is geen methode of techniek.

groetjes, Bissi


Laatst bijgewerkt door Bissi op 06 jan 2014, 12:26, in totaal 1 keer bewerkt

Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 12:13 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 01 maart 2010, 18:43
Berichten: 19806
Woonplaats: Gelderland
Wat heb je hard gewerkt.
Ik zie dat je plezier hebt in wat je aan het doen bent.
Wat leuk, vertel eens wat meer over waarom je voor die kleuren gekozen hebt.
Wat hebben jullie gezellig samen gebouwd (ipv wat een mooie toren).

Verder heb ik ervaren dat vóórleven het beste voorbeeld is: zelf dagelijks laten zien dat fouten maken niet erg is, dat je dingen vaker doet om ze goed te kunnen, etc. Veel kinderen met een fixed mindset hebben een ouder met een fixed mindset. Het echte werk begint dus m.i. bij jezelf.



_________________
De beste leraar is hij, die het meest van zijn leerlingen opsteekt (C. Buddingh 1918-1985)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 12:25 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Hier nog een bron, overgenomen uit het boek Opvoeden In Het Onderwijs van Vreugdenhil en De Munnik (2007) p 104-106.
(Waar hier leraar staat, kun je ook ouder lezen)

Prijzen en bekritiseren of coachen?
Gebaseerd op de ideeën van Robert Greenleaf.

Bij prijzen:
[list=][*]staat de leerkracht en zijn oordeel centraal: geweldig; super goed; echt gaaf
[*]is de leraar blij en zegt bijv: ik ben heel blij met wat je hebt bereikt (i.p.v. je hebt het gehaald, hoe voelt dat nou?) of 'ik vind het gaaf hoe je het hebt opgelost'
[*]zegt de leerkracht iets over een kind dat negatief is voor anderen, bijv 'wat ben je knap dat je de opgaves allemaal af hebt'[/list]

Bij coachen:
[list=][*]staat het kind centraal en vraagt de leerkracht naar zijn inzet, gevoel, aanpak e.d.
[*]ziet de leraar iets van de leerling en wil weten hoe die leerling het gedaan, ervaren, gevoeld of beleefd heeft
[*]noemt de leerkracht op wat het kind heeft gedaan
[*]gaat het om samen reflecteren met het kind (en reflecteren is niet: het kind overtuigen dat jouw idee voor het kind werkt)
[*]is het doel: het kind bewust maken hoe het tot goede prestaties is gekomen, bijv: je hebt een oplossing gevonden, hoe ging dat?
[*]ben je gericht op persoonlijke ontwikkeling van het kind: zelfvertrouwen versterken
[*]versterkt de band tussen leerling en leerkracht
[*]voorbeeldvragen wanneer je merkt dat een kind niet blij is met het werk: ben je er tevreden over? wat ging goed? waar kunnen de problemen gelegen hebben? waar hikte je tegen aan? kreeg je er een naar gevoel bij? wat gaf je een kick? wat moet er gebeuren om je zin in dat werk te laten krijgen?[/list]

Bij bekritiseren:
[list=][*]meestal negatief
[*]voelen anderen zich verheven boven het kind dat kritiek krijgt: wat valt me dat nou van je tegen, zeg, ik dacht dat jij dat makkelijk kon
[*]ontwikkelingsgericht bekritiseren kan wel , wanneer je weet dat een kind er met de pet naar heeft gegooid: ik vind dit niet goed. We weten samen dat jij dat veel beter kunt. Klopt dat?
[*]geen verwijtende toon gebruiken[/list]


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 12:34 
Volwassene

Geregistreerd: 23 nov 2011, 22:58
Berichten: 1077
Leuk topic! Of is dat ook een verkeerde opmerking :wink:

Ik vind het heel lastig. Het is een andere manier van denken en iets wat ik niet consequent doe maar wel probeer, omdat het effect zo groot was toen ik het ging toepassen bij mijn oudste.

Ik weet ook niet of ik net helemaal goed toepas. Er zijn zo van die twijfelgevallen. Wat bijvoorbeeld met de opmerking: "dat heb je mooi gemaakt, hoe heb je dat aangepakt?" Is dan het eerste gedeelte van de zin "fout" of niet?

Als ik het goed doe, zie ik dat mijn oudste helemaal enthousiast wordt en steeds meer gaat verzinnen en gaat uitbreiden en doordenken. Hij kan zich dan dagen verliezen in een van zijn projecten en uitvindingen.

Hij is van:" dat kan ik niet, dat is te moeilijk, daar ben ik nog niet oud genoeg voor" omgeslagen in:" dat is wel een uitdaging, daar moet ik dan wel even over nadenken hoor"

Ik heb er toch wel een kanttekening bij hoor. Wat nu als je het zo strikt toepast dat een kind nooit hoort dat het resultaat gewoon echt mooi is. Lijkt me op een gegeven moment ook wel frustrerend: soms wil je toch gewoon horen dat de tekening die je hebt gemaakt mooi is? En niet altijd maar moeten vertellen hoe je het hebt aangepakt, welke strategie je hebt gebruikt, etc.



_________________
Zoon T (8-2006), zoon M (5-2010)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 12:40 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Paula schreef:
Wat heb je hard gewerkt.
Ik zie dat je plezier hebt in wat je aan het doen bent.


Paula, ik las die twee zinnetjes en voelde me meteen blij. Toen zag ik dat het voorbeelden waren en geen complimenten aan mij! :lol:

Nu ga ik even heel streng zijn en de theorie die ik vond toepassen:
De tweede vind ik een 'coachende' opmerking, maar de eerste eigenlijk niet helemaal, dat valt meer onder prijzen: het bevat een oordeel (hard vs niet hard werken). Het kan andere kinderen een negatief gevoel geven (in een klas). Een ander kind kan dan bijv denken: ik heb toch ook hard gewerkt, waarom ziet ze dat niet. Ook weet je niet altijd of het kind hard gewerkt heeft of dat het te makkelijk ging; dan ervaart een kind het als onterecht.
Anderzijds kan de opmerking wel passend zijn wanneer je ziet dat een kind zich in het zweet werkt om bijv het gras te maaien.

Volgens de theorie zou er bij beide ook nog een vraagje achteraan moeten, om het aandeel van het kind te verhelderen. Bijv bij de tweede: wat is het dat jou een kick geeft hierbij?

Ik ben het helemaal met je eens dat het voorleven de effectiefste methode is.

groetjes, Bissi


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 13:09 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Pippi schreef:
Leuk topic! Of is dat ook een verkeerde opmerking :wink:

Jip, helemaal fout, want te generiek 'Loftuitingen zijn in het algemeen niet veelzeggend, daardoor ontstaat geen inzicht in het eigen aandeel van een prestatie'.
Gelukkig begrijp ik wel wat je bedoelt :wink:
Wat dat betreft herken ik dat ik er zelf zenuwachtig van word als ik hier te veel mee bezig ben: mag ik nog wel gewoon iets roepen wat ik vind, zonder er steeds over na te denken? Ja, tuurlijk.

Ik vind dat je een goed punt maakt wanneer je als indicator van zelf op de goede weg zijn benoemt, hoe je kind er zo van opbloeit. Dat is voor mij wat ik ermee wil bereiken:
Pippi schreef:
Als ik het goed doe, zie ik dat mijn oudste helemaal enthousiast wordt en steeds meer gaat verzinnen en gaat uitbreiden en doordenken. Hij kan zich dan dagen verliezen in een van zijn projecten en uitvindingen. Hij is van:" dat kan ik niet, dat is te moeilijk, daar ben ik nog niet oud genoeg voor" omgeslagen in:" dat is wel een uitdaging, daar moet ik dan wel even over nadenken hoor"


Wat betreft je vragen, daarin ben ik juist ook zoekende. Maar de theorie die ik vond toepassend, krijg je dan zoiets.
Pippi schreef:
Er zijn zo van die twijfelgevallen. Wat bijvoorbeeld met de opmerking: "dat heb je mooi gemaakt, hoe heb je dat aangepakt?" Is dan het eerste gedeelte van de zin "fout" of niet?

Bij 'dat heb je mooi gemaakt' staat niet het kind centraal , maar jouw mening en jouw blijdschap over hoe mooi het is. Bij het tweede deel is het meer coachend en gaat het inderdaad over het aandeel van het kind. Als je dat anders wil formuleren, dan zou het 'mooie' meer terug kunnen komen in de vragen daarna. Bijv aan het kind vragen wat in z'n eigen ogen goed lukte, wat het meest een kick gaf.

Pippi schreef:
Ik heb er toch wel een kanttekening bij hoor. Wat nu als je het zo strikt toepast dat een kind nooit hoort dat het resultaat gewoon echt mooi is. Lijkt me op een gegeven moment ook wel frustrerend: soms wil je toch gewoon horen dat de tekening die je hebt gemaakt mooi is? En niet altijd maar moeten vertellen hoe je het hebt aangepakt, welke strategie je hebt gebruikt, etc.

Dat vind ik ook, soms vind je iets gewoon heel mooi. Je kunt je bewondering dan specifieker formuleren: 'de vele details maken dat ik er naar blijf kijken' of 'door de vrolijke kleuren word ik zelf ook vrolijk' (dit zeg ik nu zelf over een schilderij dat ik gisteren aan de muur voor me heb gehangen). Dan is het concreter voor een ander waar 't 'm in zit. Vaak hoort het dan ook zelf iets waar het zich niet van bewust was.

Bedankt voor je voorbeeld Pippi. Ik vind het spannend die 'rijtjes' erop toe te passen. als ik merk hoe lastig ik dat al vind, besef ik al te meer hoe vaak ik in real life vaak de verkeerde dingen eruit flap... :oops:

groetjes, Bissi


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 13:19 
Volwassene

Geregistreerd: 15 dec 2011, 10:50
Berichten: 711
Ook ik vind voorleven erg belangrijk en het meeste impact hebben. Voor mij hoort daar ook bij: toegeven dat je iets nog niet weet, maar wel kunt opzoeken. Dat je flexibiliteit aan leert en laat zien. Dat je leert oplossingsgericht te denken.

Bijvoorbeeld:
Als T zegt iets niet te kunnen (vaak omdat hij iets te snel wil), dan vraag ik hem na te denken over mogelijke oplossingen. We kunnen samen kijken naar de opties. Gaat het om een bouwwerk dat geef ik hem aan er van een afstand nog eens naar te kijken, het om te draaien, stap voor stap opnieuw te proberen. Daarmee laat je zien dat je een proces doorloopt om iets te laten lukken.

Ik probeer aandacht aan elk proces te geven en steeds terug te kijken op hoever het kind al is gekomen. Zo kan T klagen dat zwemles traag gaat en hij het nog niet goed kan. Dan vertel ik hem na te denken over wat hij nu al heeft geleerd en eerst nog niet kon. Dit kun je op heel veel terreinen toepassen.

Je kunt ook samen (haalbare) doelen stellen en bedenken wat je moet doen/leren om die doelen te halen. Tijdens het proces is het dan ook belangrijk steeds te kijken wat er geleerd is, hoe ver je al bent, kortom: te evalueren. Ook te leren dat je kunt bijsturen.

Wat ik ook belangrijk vind is het aanleren/wijzen op eigen verantwoordelijkheid. Als je doelen wilt halen, zul je je er ook voor moeten inspannen.

Ik ben het eens met complimenten over de inzet. Als je een compliment geeft over hard werken, maar het kind heeft zich amper ingespannen zeg je ook veel dingen die je niet wilt: je impliceert dat dit moeilijk zou zijn, dat je niet ziet dat het kind geen moeite heeft hoeven doen...

Ik probeer T te leren dat hij dingen doet waar hij zelf ook achter staat. Zo kan hij tekenen en mij steeds vragen of ik de tekening mooi vind. Ik wil hier geen antwoord op geven en ik wil ook niet zeggen dat hij zijn best heeft gedaan. Wat ik wil doe is zeggen dat ik vind dat hij zo lekker zit te tekenen. Dat ik zie dat hij er plezier in heeft. En ik antwoord op zijn vragen of hij het zelf mooi vindt en dat het niet uitmaakt wat ik ervan vindt. Zolang hij zelf blij ervan wordt. En ik geef aan dat het mooie aan tekenen is dat het helemaal zelfmag verzinnen, dus het kan nooit fout zijn. Ook vraag ik hem mij te vertellen wat hij heeft getekend en hoe hij dat zo bedacht heeft. Ik geef weleens complimenten over zijn creativiteit, dus bijvoorbeeld "ik vind dat leuk bedacht".

Ten slotte neem ik T serieus als hij zegt dat hij niet tevreden is met wat hij kan of doet. Ik vraag hem dan wat hij zou willen kunnen. Als het niet realistisch is, geef ik dit aan. Bijvoorbeeld als hij denkt net zo snel te kunnen lezen als ik. Dan vertel ik dat ik al zoveel jaar ouder ben en dus al veel meer geoefend heb. Dat hij vanzelf beter wordt door meer te oefenen en trek dan de parallel met lopen of praten. Als het wel realistisch is, dan bedenk ik samen met hem hoe hij dat wel kan bereiken. We kijken dan ook steeds weer terug op wat al goed gaat, waarom, hoe ver hij al is gekomen, etc.

Heel verhaal zie ik. Hopelijk is het ook begrijpbaar :)



_________________
mama van zoon (6j), Leo-4; en dochter (3j), groep 1.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 13:43 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Voor mij prima te begrijpen, Chamisu. :wink: Ik lees in jouw verhaal dat je heel regelmatig de reflectiecirkel doorloopt met T door vragen te stellen.
Wat gebeurt er? Wat dacht je, voelde je daarbij? Wat wilde je? Wat heb je gedaan? Wat was het effect? Wat kun je een volgende keer anders doen?

Ik herken ook het zoeken naar criteria bij een kind voor 'wat is mooi?' in een tekening. Het is waar dat je dat altijd zelf mag bepalen. Anderzijds beseffen kinderen maar al te goed dat er ook algemeen geldende criteria voor bestaan en zijn ze daar naar op zoek. Ik vind het soms ook leuk om die te benoemen en ter discussie te stellen -dit bijv naar aanleiding van een bezoek aan het Kröller Müller museum afgelopen kerstvakantie met man en kinderen. Ik houd zelf veel van pointilisme en van de Stijl, maar de kinderen waren het daar niet helemaal mee eens. Vincent van Gogh: mooi of niet? Daar hebben we toen discussies over gehad: waarom vinden mensen zoiets mooi of niet, waar letten ze op en wat vind je zelf? Dat is bij tekeningen vaak moeilijk aan te geven.

Citaat:
Als T zegt iets niet te kunnen (vaak omdat hij iets te snel wil), dan vraag ik hem na te denken over mogelijke oplossingen. We kunnen samen kijken naar de opties. Gaat het om een bouwwerk dat geef ik hem aan er van een afstand nog eens naar te kijken, het om te draaien, stap voor stap opnieuw te proberen. Daarmee laat je zien dat je een proces doorloopt om iets te laten lukken
Dat vind ik ook een mooie pragmatische manier van reageren op 'ik kan het niet'!

groetjes, Bissi


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 13:52 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 01 maart 2010, 18:43
Berichten: 19806
Woonplaats: Gelderland
Bissi schreef:
De tweede vind ik een 'coachende' opmerking, maar de eerste eigenlijk niet helemaal, dat valt meer onder prijzen: het bevat een oordeel (hard vs niet hard werken). Het kan andere kinderen een negatief gevoel geven (in een klas).
Je hebt gelijk. Ik ben uitgegaan van een 1-op-1 situatie, ik sta immers niet voor de klas :wink: . Als ik zie dat een van mijn kinderen hard werkt, benoem ik dat ook (en ik ken ze goed genoeg om in te kunnen schatten of er werkelijk gewerkt wordt :wink: ).

Wat bij mijn kinderen ook werkte, was bij een hoog cijfer de vraag stellen "Hoe voel je je nu je een 9 hebt? Vind je zelf dat je hier voor gewerkt hebt, of ging het vanzelf?" Na een paar keer kwamen ze uit zichzelf al met "ik had een 8 maar ik heb er eigenlijk niks voor gedaan" of "ik had maar een 6 mam maar ik heb echt keihard gewerkt en het was heel moeilijk, dus ik ben daar best blij mee". Ze gingen zelf relativeren en zo minder waarde hechten aan cijfers/resultaten.
Wel jammer overigens dat op het VO alles om die resultaten draait ... heb je net je kind uit z'n fixed mindset gekregen, komt ie in een omgeving waar alles draait om cijfers - inzet is daarbij van ondergeschikt belang, er wordt niet gekeken hoe hard een kind heeft moeten werken voor die 5. Er wordt alleen vastgesteld dat een 5 onvoldoende is.

Ik prijs trouwens wel gewoon hoor. Als ik iets mooi vind (tekening, verhaal dat dochter geschreven heeft) zeg ik dat ook gewoon. Ik leg dan wel uit waarom ik het mooi vind: bv omdat de kleuren zo goed bij elkaar passen, of omdat het plot van het verhaal spannend is. Mijn kroost is inmiddels oud genoeg om mijn mening van 'de waarheid' te kunnen scheiden.



_________________
De beste leraar is hij, die het meest van zijn leerlingen opsteekt (C. Buddingh 1918-1985)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 14:30 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 14:21
Berichten: 4366
Onze middelste was en is heel erg gecharmeerd van de zin: dat kan ik niet. (Het liefst al huilend gebracht)
Voorheen werkte ze hiermee op mij als een rode lap op een stier. Tegenwoordig reageer ik: jij denkt dat je dit nu nog niet kan? En daarna zochten we samen naar een stappenplan om het te leren. Zo heeft ze bijvoorbeeld ook leren fietsen.
Tot groep 5 werkte dit prima, nu zegt ze: nee, ik kan het nu nog niet, en ik zal het ook nooit kunnen, wat je ook zegt :mrgreen: Maar daar reageer ik niet op. Ik zeg alleen: je weet inmiddels wat je moet doen om iets te kunnen aanleren. Wil je het aanleren, dan zul je dat paadje dus moeten lopen. Wil je dat niet, dan is dat jouw keuze. En dat werkt nu meestal prima.

Zo heeft ze afgelopen zomer de cupsong aangeleerd ( en ik ook) en dat halen we er nu vaak even bij als ze geen zin heeft om moeite te doen.

En verder leg ik enorm de nadruk op het proces. Als ze een goed cijfer kregen, zeg ik dat ze er dan ook hard voor hebben gewerkt. Lastig vind ik het als E met goede cijfers thuiskomen zonder er iets voor te doen. Vooral oudste kan hier heel stellig in zinn: mam, je kunt wel zeggen dat ik me weinig heb ingespannen, maar zeg nou zelf, waarvoor zou ik die moeite doen? Ik ken mezelf, en weet prima wat ik moet doen om een goed cijfer te halen. Gelukkig was er laatst een repetitie Engels waarvoor hij " maar" een voldoende haalde. Toen kon ik uitleggen dat dit een goed was geweest als hij elke dag vijf minuten aan deze toets gewerkt had thuis. Gelukkig is hij nu nog niet zo ver dat hij een voldoende ook wel prima vindt, maar die tijd is niet ver meer weg denk ik.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 18:04 
inactief

Geregistreerd: 15 sep 2013, 19:58
Berichten: 37
Had je dit onderzoek al gezien? @Bissi

http://universiteitutrecht.test.kantoor ... 17122013(2).pdf



_________________
http://www.HBopweg.nl
https://www.facebook.com/pages/HBopweg/161199300697527
https://twitter.com/HBopweg
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 06 jan 2014, 23:32 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 23 jan 2013, 01:12
Berichten: 2185
Bissi schreef:
Heb je informatie gevonden die jou erbij helpt de groei-mindset te bevorderen? Twijfel je over iets wat je zegt?


Ik weet niet zeker of het volgende in dit topic past, heb het idee van wel.
Achtergrond: mijn oudste lijkt heel relaxed, behalve als ze uit haar comfort zone wordt 'gedwongen', al is het slechts heel minimaal. Raakt ook in een soort paniek en is dan echt overstuur (huilen, wat ze anders bij hoge uitzondering doet), kan dan ook niet meer helder nadenken. Denk zeker dat bij haar sprake is van een fixed mindset (zegt ook zelf: "als ik denk dat ik het niet kan, dan doe ik het gewoon niet" en "als ik het niet kan, dan kan ik het gewoon niet"). Ziet ook nog steeds geen verband tussen de mate van inzet en resultaat (behalve met pianoles).
Probleem: het lijkt alsof zij niet kan omgaan met feedback (waarbij ik me aan 'de regels' hou volgens mij). Als ik haar inzet, het proces, de tentoongestelde creativiteit etc benoem, wordt ze simpelweg boos (alsof ik haar heb beledigd). Ze roept me heel regelmatig of ik wil komen kijken naar wat ze doet of maakt, maar ik mag er niets over zeggen. Dat geeft ze zelf ook aan. Vandaag heb ik het op een andere manier aangepakt. Ze liet mij iets op de piano horen waarover ik verrast was, en toen ik haar zei dat ik graag een compliment wilde maken maar dat ze dat vast niet wilde horen, keek ze me echt dankbaar, blij en met een blik van grote verstandhouding aan (was een fijn ontroerend moment). Ik weet inmiddels niet meer hoe ik moet reageren. Maar ik wil het wel, juist om haar mindset proberen te beïnvloeden. Ik herken wel het gevoel niet beoordeeld te willen worden (maar weet niet zeker of dit ten grondslag ligt aan het gedrag van de oudste)



_________________
Dochter dec '05, 2 gym
Zoon mei '07, 2 gym
Dochter okt '08, hb-gr 7
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 13:57 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
HBopweg schreef:
Had je dit onderzoek al gezien? @Bissi

http://universiteitutrecht.test.kantoor ... 17122013(2).pdf


Bedankt HBopWeg, daar ben ik heel blij mee! Dit komt voor mij precies op tijd voor een ander stuk dat ik aan het schrijven ben.
Ik vind het verhelderend dat hij de theorie van Dweck in een groter kader plaatst van mindsets.

De link die je stuurde werkte bij mij overigens niet (ook al klopt die wel), maar ik kon het stuk toch vinden via de link op deze site die een korte samenvatting geeft: http://alleskanaltijdbeter.blogspot.nl/2013/12/hoe-verander-je-mindsets.html onderaan de blogpost de link naar het artikel.

Is dit iets waar jij je ook mee bezig houdt?

groeten, bissi


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 14:15 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Anne-Marie schreef:
Ik weet niet zeker of het volgende in dit topic past, heb het idee van wel.
Achtergrond: mijn oudste lijkt heel relaxed, behalve als ze uit haar comfort zone wordt 'gedwongen', al is het slechts heel minimaal. Raakt ook in een soort paniek en is dan echt overstuur (huilen, wat ze anders bij hoge uitzondering doet), kan dan ook niet meer helder nadenken.


Ik herken dit soms ook bij mijn dochter. Zeker nu ze recent versneld is, komt ze af en toe iets tegen wat ze niet kan en dan reageert ze ook zo. Ook soms bij mezelf, dan niet zozeer rondom leren op school, maar met fysieke dingen zoals tokkelen bij een survival in de Ardennen. Bij mijn dochter lig ik nu dus op de loer daarvoor en begin ik met mijn counterattack van: erkennen van het gevoel, vertellen dat ik dat gevoel ook ken, dat de angst alleen maar groter wordt als je erin blijft geloven, dat het niet uitmaakt welk resultaat ze haalt, als ze maar blijft doorgaan wint ze al, dat ik geloof dat ze kan doorzetten enz. Ik reageer begripvol, maar blijf haar bij haar nekvel houden (figuurlijk dan he). En ze heeft uiteindelijk doorgezet en positieve ervaringen gehad. Maar het is niet zo dat ze nu er vanaf is. Wel kan ik haar weer wijzen op die succeservaringen.
Ze vindt het ook niet leuk dat ik zo reageer, interpreteert het vaak anders dan ik het bedoel.

Anne-Marie schreef:
Denk zeker dat bij haar sprake is van een fixed mindset (zegt ook zelf: "als ik denk dat ik het niet kan, dan doe ik het gewoon niet" en "als ik het niet kan, dan kan ik het gewoon niet").


Het vervelende is dat wat je dochter zegt waar is. Het is een self fulfilling prophecy en als je het met die mindset probeert kan iets zeker mislukken.
Het positieve is dat wat je dochter zegt waar is: als ze namelijk gaat geloven dat ze het kan, vergroot ze sterk haar kansen op succes. Zou ze die logica accepteren?

Anne-Marie schreef:
Ik herken wel het gevoel niet beoordeeld te willen worden (maar weet niet zeker of dit ten grondslag ligt aan het gedrag van de oudste)


Daar zit misschien ook een sleutel in. Want waarom willen we complimenten geven wanneer de kinderen dat niet nodig vinden? Waarom wil een docent een eindcijfer geven, wanneer een leerling meer gebaat is bij tussentijdse feedback?

groeten, Bissi


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 14:34 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 11:56
Berichten: 8453
Ik las net deze op nu.nl. Sluit aardig op deze discussie aan: http://www.nu.nl/wetenschap/3667486/te- ... ffect.html Dit gelezen hebbende, een voorbeeld dat mezelf gisteren overkwam. Ik kreeg van een docent een compliment over het feit dat ik in een mail aan hem een betrekkelijk voornaamwoord correct gebruikte, dat schijnbaar heel vaak fout wordt gebruikt... I.p.v. te denken: "wow, mooi compliment" dacht ik alleen maar: "o jee, als ik hem weer aanschrijf, dan moet die lat nog hoger, en moet ik extra opletten dat ik aan zijn beeld van mij blijf voldoen" :roll: .. Hier een moeder dus die ook nog steeds een fixed, met licht groeiende mindset heeft. :wink:

Wél ben ik ook al tijden bezig met haar laten zien dat mama zelf ook fouten maakt, en daarvan leert. Een behoorlijke kluif voor een perfectionistische control freak :? .... maar we komen er wel.
... Voorbeelden van de praktijk met mijn dochter vallen me nog wel te binnen, niet zoveel tijd nu. In ieder geval ligt de nadruk niet op cijfers bij ons thuis, maar gaan we daar ook (niet meer) al te spastisch mee om. Ik zeg gewoon: "fijn" als ze een goed cijfer heeft, ook als ze er niet veel voor heeft gedaan. Want het is gewoon fijn. Als ze maar weet dat ze zich te allen tijde moet inspannen als het even wél moeilijk wordt voor haar.



_________________
"Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten”. ( Einstein)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 14:42 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Ik vond dit in het superarchief van A3N: http://www.bewustzijninbedrijf.nl/gedachte-kracht.nl/pdfs/gedachte-kracht.pdf

Een vrolijk, nuttig boekje om kinderen (en jezelf) te laten lezen over hoe mindsets werken en wat je er zelf aan kunt doen.

groetjes, Bissi


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 14:47 
Volwassene

Geregistreerd: 29 dec 2013, 20:54
Berichten: 440
Oh, wat een goed boekje. Dank je wel, Bissi!



_________________
dochter 2003
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 14:57 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 11:56
Berichten: 8453
OT :wink: Bissi, dat boekje ga ik gebruiken in mijn aanpak voor de slaapproblemen van mijn dochter. :D Heb het even snel doorgekeken, maar het lijkt helemaal aan te sluiten bij wat ik haar al dagen probeer te zeggen: dat je nl. je eigen gedachten kunt "sturen". (dochter is al dagen bang om te gaan slapen nadat ze de film "witches" heeft gekeken :roll: ) Als ik het haar zo zeg komt het er nogal klinisch uit en ik kan er geen voorbeelden bij geven. Dat boekje doet dat mooi.



_________________
"Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten”. ( Einstein)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 16:13 
inactief

Geregistreerd: 19 nov 2012, 11:18
Berichten: 50
als je dit wil toepassen, hoe reageer ik dan op een schitterend rapport (schitterende punten) , terwijl ze er eigenlijk niks heeft moeten voor doen ?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Growth Mindset en complimenten: hoe doe je dat?
BerichtGeplaatst: 07 jan 2014, 16:38 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 01 maart 2010, 18:43
Berichten: 19806
Woonplaats: Gelderland
katrienmaes schreef:
als je dit wil toepassen, hoe reageer ik dan op een schitterend rapport (schitterende punten) , terwijl ze er eigenlijk niks heeft moeten voor doen ?
Lastig, want ik ken jouw kind niet dus ik kan niet inschatten wat bij haar goed zou werken. Wij hebben met onze kinderen gewoon gepraat over de mindsettheorie, over onderpresteren, over inspanning leveren om tot resultaten te komen, etc. En de voorbeelden uit het boek Mindset (meestal over sporters) op henzelf betrokken. Ook kinderen als voorbeeld gebruikt van wie zij wisten dat die hard moesten werken voor redelijke cijfers. En daarna gevraagd of ze zelf tevreden waren met hun rapport, en of ze het gevoel hadden dat ze er ook echt voor gewerkt hadden. Eigenlijk hebben we ze vooral aan het denken gezet. Het kwartje viel vrij snel. Dat kwartje aan het rollen houden, bleek een iets langer traject :wink:



_________________
De beste leraar is hij, die het meest van zijn leerlingen opsteekt (C. Buddingh 1918-1985)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 4 [ 78 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3, 4  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: