Het is nu 12 dec 2018, 04:51




 Pagina 1 van 3 [ 56 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 20:23 
inactief

Geregistreerd: 07 sep 2015, 21:47
Berichten: 13
Hi HB-mama's,

Een vraagje: hoe gaan jullie ermee om wanneer jullie HB-kind iets wonderbaarliijks zegt of doet, waardoor je helemaal overdonderd ben en ook apetrots?

Het zit namelijk zo:
Ik ben mama van een 19-maandertje met vermoedelijk een fikse ontwikkelingsvoorsprong.
Vandaag sloeg ze me met verstomming door "in een klein stationnetje" volledig te zingen, zonder een woordje te vergeten, quasi foutloos, met een erg precieze uitspraak. Ik luisterde sprakeloos. Het leek zo evident en zo automatisch allemaal. Voordien kon ze het ook al zingen, maar met hier en daar een rare uitspraak of soms vergat ze een paar woorden of zo.
Nu plots zingt ze het perfect! (Nou ja, 'zingen' is het niet echt, meet iets tussen zingen en ritmisch opzeggen)


In ieder geval, ik werd dus vervuld van puur ongeloof en trots dat die dreumes zoiets kon. Ik stuurde dus een enthousiast berichtje naar mijn moeder, met veel smiley's :D :D :D waarop zij me antwoordde: 'leuk, maar je zal toch moeten leren jezelf in te houden. Het kan erg schadelijk uitdraaien voor dat kind om jouw overdreven reacties te zien!'

Ik vond het niet zo'n fijne reactie, en begrijp ook niet wát het precies is dat onverteerbaar is voor de oma. Over het liedje zei ze enkel: 'leuk'
Meestal reageert ze rustig en vrij positief. Maar een ander keertje had ze dezelfde reactie gehad, van 'doe maar gewoon'. Toch heeft ze ons kindje heel graag, dus daar ligt het niet aan.

Hoe gaan jullie daar eigenlijk mee om? Hebben jullie niet de aandrang om iets ongelooflijks omtrent je kind aan je ouders te vertellen?
Went het ooit, de leuke gedragingen of uitspraken van jullie kinderen? Hoe is jullie verstandhouding met de grootouders?

Ik heb besloten om er wat rustiger onder te blijven, maar vind het wel echt erg dat, als mijn moeder uitvalt, ik er dan met niemand meer over kan praten (onze vrienden en collega's weten niets van haar ontwikkelingsvoorsprong)...


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 20:49 
Volwassene

Geregistreerd: 06 sep 2013, 09:34
Berichten: 720
Woonplaats: rond Amsterdam
Ik vind het een rot opmerking van je moeder!

Je mag best trots op je kind zijn, en grootouders en goede vrienden delen meestal die trots en genieten mee!
Je zit het toch niet overal rond te strooien?
Leef je hier maar uit! Geweldig, zo'n klein zangertje! :)



_________________
Moeder van zoon A (aug 2010), HB, en dochter B (juli2012) hb
slimme uitdaging voor peuters: http://www.decreatieveontdekker.nl - basisonderwijs-orthopedagogiek
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 20:54 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 maart 2015, 12:49
Berichten: 315
He bah, wat wordt je trots dan de kop in gedrukt met zo'n opmerking zeg! Mag je niet meer trots zijn als je kind iets nieuws kan?
Lekker enthausiast blijven hoor! Ook slimme kinderen hebben die bevestiging nodig!
Maar wel rot om het met niemand te kunnen delen :( ik voelde dat met de oudste ook zo...
Niet naar mijn ouders toe hoor, gelukkig. Oma is nog enthausiaster dan ik meestal.
Maar wel naar andere ouders...

Ik had het gevoel niks meer te kunnen/mogen zeggen omdat het opschepperig overkwam.

Ik ben er inmiddels zelf wel open over. Mensen vinden maar wat ze vinden willen, ik heb net zoveel recht om trots te zijn als iedereen.
Wel zal ik nooit, als een ander iets trots over zijn kind vertelt daarop reageren met iets als 'dat deed de mijne een half jaar geleden al' (hoewel dat soms op het puntje van mijn tong ligt, hahaha. Zo was er laatst een moeder op fb die steeds zo overdreven deed als haar dochter weer een tand eruit had.... dat ze zo vlot was met wisselen enzo, tja sorry. Dat vond ik zo irritant worden.... dus ik kon het niet laten om daar steeds op te reageren. Daar had mijn uk toch echt mee gewonnen, met 8 tanden eruit voor haar 6e verjaardag. :P
Maar echt over de ontwikkeling doe ik dat niet.

Gelukkig hebben we hier elkaar, waar we lekker wel openlijk trots mogen zijn op onze kids!



_________________
Zoon 11 jaar, groep 8 Speciaal onderwijs
Dochter 7 jaar, groep 4
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 20:58 
Volwassene

Geregistreerd: 23 maart 2014, 20:40
Berichten: 397
Nou naar mijn familie toe ben ik heel open. Tegen andere ook wel. Het irriteert mij sowieso heel erg dat andere mensen om elk wissewasje trots kunnen zijn. En wij/ik moet continu maar nadenken. Dus eigenlijk zeg ik het steeds meer. Als mijn kind iets kan en ik ben trots zeg ik het. Ga er niet omheen draaien of liegen. En kunnen ze het niet handelen, verdienen zij het niet eens om moeder of vader te zijn. Er is een verschil tussen trots zijn en iemand expres inprenten wat je kind kan op een manier van lekker puh.

Waarom mogen andere met een normaal kind wel trots zijn en omdat je kind vlotter is dan ineens niet?
En als je al niet eens trots kan zijn bij de oma van het kind, hoe moet je kind zich wel niet voelen? Ik denk dat het kind zich alleen maar meer en meer gaat aanpassen en onderduiken. Want het mag niet sneller zijn of anders, dan moet er gelogen worden. Dus dan doe ik maar normaal en pas ik me aan het niveau van de rest zodat ik niet buiten de boot val. Want ik MAG NIET laten zien wat ik daadwerkelijk in mijn mars heb.

Ik leer mijn kinderen trots te zijn, ook al zijn de anders of sneller met dingen. Trots he.. Dus niet arrogant erover. Zij mogen er zijn, ze mogen anders zijn. En kunnen mensen/kinderen daar niet mee omgaan, dan spelen ze daar maar niet mee.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 21:11 
inactief

Geregistreerd: 08 aug 2015, 20:38
Berichten: 29
Tegen de grootouders zijn we heel open over de prestaties van de kinderen. De grootouders zijn ook erg trots. Ze vertellen tegen hun vrienden ook zonder schroom over het hb-zijn van ons dochtertje. Maar.... Daar stopt de openheid. Na erg jaloerse reacties van mijn zus ben ik toch wat voorzichtiger geworden. Naar buiten toe zal ik er nooit zelf over beginnen. Als iemand een vraag stelt erover dan geef ik wel uitleg. Maar ik zal nooit iets zeggen over uitzonderlijke prestaties omdat ik schrik heb dat ik overkom als een dikke nek of zo. 1 papa heeft me ooit erg aanvallend aangesproken en gezegd dat we niet moesten denken dat we belangrijker zijn. Ik was er erg van geschrokken. Thuis zijn we natuurlijk wel fier om hun prestaties. Onze dochter is ook erg bescheiden sinds ze commentaar kreeg. Ik vind het toch wel erg voor haar.



_________________
Meisje maart 2010
Jongen november 2012
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 21:18 
Volwassene

Geregistreerd: 16 jan 2014, 11:23
Berichten: 945
want een ontzettende rot opmerking!
Maar helaas heb ik ook ouders waarbij ik ook maar niets meer zeg.
Sowieso zien ze onze kinderen als raar ofzoiets (en niet op een positieve manier). Vaak als ik iets vertelde over wat mijn dochter kon, werd dat afgekapt, want neefje 1 kon dat ook al (=twee jaar ouder dan dochter). Ook was mijn dochter maar lastig om op te passen, want ze wilde alleen maar boekjes voorgelezen hebben en liedjes zingen en spelletjes doen. Maar mijn moeder wil blijkbaar alleen maar op kinderen passen die de hele dag zelf spelen. (nu zitten neefje en dochter beide in groep 5 dus worden ze nog meer over één kam geschoren)
Toen de beslissing versnelling was gevallen heb ik haar gebeld, en kon ze ook alleen maar negatief reageren. Nu heb ik het dus totaal niet meer met hun over dat soort dingen.
Zoonlief had vorig jaar een grote lego bouwdoos voor zijn verjaardag gekregen en was die vol trots aan het bouwen en toen konden ze het alleen maar hebben over neefje 2 (bijna 2 jaar ouder dan zoon) die zo goed lego dingen uit elkaar kon bouwen met het steentjes afhaal tooltje. Wees eens trots op je kleinzoon die met 4 een hele politiekazerne in elkaar bouwt!! ze vonden het laatst ook alleen maar irritant dat hij de hele tijd bordjes leest als ze gaan fietsen/autorijden, en dat hij de hele dag gefascineerd was door de klokken in hun huis, want die stonden niet gelijk.

Sorry, even off topic frustratie.

Dus ja, zo open ben ik niet in de ontwikkeling van mijn kind. Gelukkig hebben we ook vrienden en ouders op het schoolplein die zich er niet aan storen, dus daar ben ik opener erin. Maar ook daarbij snapt niet iedereen dat het niet altijd even makkelijk is. (Ja, tuurlijk is het makkelijk dat ze al lezen/rekenen/etc, maar ze moeten ook leren leren, enzo).

Mede dankzij het forum kan ik nu wel af en toe mijn ei kwijt, maar ik merk dat ik nog steeds wel heel voorzichtig ben.

Maar je mag zeker trots zijn op je kind. En het kind ook trots op zich zelf.



_________________
Dochter gr 8 voltijd hb (4-2008)
Zoon gr 6 voltijd hb (9-2010)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 21:53 
inactief

Geregistreerd: 07 sep 2015, 21:47
Berichten: 13
AHA, dus het is herkenbaar voor jullie... :|
Mijn moeder is dus niet alleen.... 8) bizar hé!

Ook fijn om te lezen dat jullie je trots toch ook niet verbergen (ook niet voor je kindje) wanneer hij/zij iets leuks zegt of doet.

Ik denk dat ik aan het idee zal moeten wennen dat het thema van ontwikkelingsvoorsprong (HB?) voor velen een gevoelig onderwerp blijft.
Want waar ligt de lijn tussen trots zijn en opscheppen? Het zal wel afhangen van de subjectieve interpretatie van de 'toehoorders'!
Als ik bij niemand terechtkan, probeer m'n kracht dan maar in mezelf te vinden, én op dit forum! :wink:

Haha Eekhoorntje, onze meid kan ook niet alleen spelen... Altijd alles samen met mij. Ik ben duidelijk haar beste maatje. :D Enkel wanneer ze tv-kijkt, dan heb ik minstens een half uur rust.. Kan inderdaad slopend zijn wanneer uitgebrande grootouders moeten oppassen! :lol:


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 15 sep 2015, 21:57 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 11:56
Berichten: 8449
Even een andere invalshoek hier. Misschien doelt je moeder op het "kweken van een fixed mindset"? Door van kleins af aan tegen kinderen te zeggen hoe knap ze zijn, van je stoel afvallen van verbazing als ze weer iets verbazingwekkends onder de knie hebben ... en dat terwijl (slimme) kinderen daar vaak niks bijzonders voor hebben doen. In hun verdere ontwikkeling kan dit inderdaad erg schadelijk zijn en kunnen kinderen een fixed mindset (en faalangst) ontwikkelen die hen zal remmen in het verder ontplooien van hun talenten!

(NB hier een moeder die net zo enthousiast was over haar dreumes die zo overduidelijk ver vooruit was en dit dreumes zelf ook liet merken. Mijn dochter deed er echter niks speciaals voor. Ze kón het gewoon en op een gegeven moment is ze gaan geloven dat je, om iets onder de knie te krijgen, blijkbaar geen inspanning moet leveren. Immers, alle eerdere "knappe" dingen die ze als kleintje zomaar kon, zorgden voor applaus en complimenten. Ze gaan geloven dat je schijnbaar knap of dom geboren wordt en als je ergens moeite voor moet doen, dan val je niet onder de noemer slim, dus vermijden ze alles waarbij ze zouden kunnen falen... Een fixed mindset is vreselijk moeilijk weer af te leren, dus het is beter hem in de eerste plek niet eens te kweken :wink: . Onze dochter is hierdoor een absolute onderpresteerder geworden.)

Hmmm, beetje vaag omschreven hier... vol hoofd. Hoop dat ik mezelf duidelijk heb kunnen maken. :D



_________________
"Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten”. ( Einstein)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 07:42 
Volwassene

Geregistreerd: 23 maart 2015, 12:46
Berichten: 339
Even een andere invalshoek, maar wij hebben een aantal mensen in de familie eens uitgelegd dat het lastig is om met anderen over de ontwikkeling te praten, dus dat we het graag met hun wat meer doen, zodat we het wat minder doen met anderen. Maar gelukkig zijn een aantal mensen in de familie er erg positief over.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 08:24 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 26 aug 2012, 20:41
Berichten: 1911
dat is fijn dirkme, dat ze dat snappen.
wij zijn er een beetje open in, de omgeving weet dat ze hb is etc. maar over inhoudelijke gesprekken etc die we hier overen hebben we het niet zo snel. Omdat het niet begrepen wordt.

daarom ben ik erg blij met dit forum en met een aantal vriendinnen die ik (via hb in de breedste zin van het woord) heb leren kennen.
Die snappen het wel....


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 08:28 
Volwassene

Geregistreerd: 09 mei 2012, 12:56
Berichten: 472
Ook ik herken de beschreven reacties, maar ik begrijp Chloé ook erg goed. Wij hebben geprobeerd niet het resultaat, maar het proces er naar toe te benadrukken. Dus niet 'wat een mooie tekening en wat knap getekend' maar 'wat heb jij goed je best gedaan op deze tekening'. En in dit voorbeeld dus 'ik merk dat je veel plezier hebt in het zingen'. Dat is naar het kind toe. Naar andere volwassenen mag je best trots zijn, hoewel ik geleerd heb niet te veel in te zoomen op de prestaties van mijn kinderen. Dat doe ik alleen hier op het forum ☺️.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 08:39 
inactief

Geregistreerd: 07 sep 2015, 21:47
Berichten: 13
@dirkme: ja, net zo hier... Mijn moeder weet dat we er met niemand anders over durven praten... Wij kennen veel mensen met peuters die zich 'normaal' ontwikkelen... Zij staan vast niet te wachten op onze ongelooflijke verhalen... Zelf vinden ze ons meisje erg 'flink' en een 'echt' meisje omdat ze zo verbaal is... Sinds kort hebben we wel het gevoel dat onze vrienden zich wat ongemakkelijk voelen met de stilaan overduidelijke voorsprong van B. En dan zien ze maar een tipje van de sluier... Thuis vliegt die sluier eraf...:D

@chloé: dat is precies wat mijn moeder bedoelt! Je verhaal is erg interessant voor mij. Ik wil zeker mijn eigen reacties evalueren na het lezen van jouw post. Dus niet te makkelijk of te systematisch applaudiseren? Of wel applaudiseren maar ook wel de opdracht wat moeilijker maken of het tempo verhogen? Zodat kindlief voelt dat er wel degelijk nog uitdagingen zijn? Stof om over na te denken! Bedankt!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 08:48 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 11:56
Berichten: 8449
Aanvullend filmpje over fixed mindset experiment: https://www.youtube.com/watch?v=oFZAxX2ALUE Nou zijn dit grotere kinderen dan jouw kleintje, maar een fixed mindset wordt al ontwikkeld vanaf baby/peuter. Het is dus wel handig er nu al op te letten hoe je complimenten geeft en hoe moeilijk ook, geen vuurwerk afsteken als de kleine weer een nieuw kunstje laat zien :lol: .
(en trouwens, je moeder mag het best anders brengen, ook al is wat ze bedoelt nog zo waar :wink:, want uiteindelijk is het gewoon fijn om ervaringen met je moeder te delen. Is het een optie om dat met je moeder te bespreken?)



_________________
"Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten”. ( Einstein)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 09:41 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 14:21
Berichten: 4360
Ik was als moeder juist zelf altijd erg terughoudend, ook naar de kinderen toe. Het viel me ook nooit zo op dat, en hoe ver ze voorliepen. inmiddels zie ik met terugwerkende kracht dat ze een grote voorsprong hadden.
Mijn moeder was juist altijd heel erg van :"wow, dat ze dat al kunnen", waarop ik dan weg lachte dat het normaal was op die leeftijd.
Mijn moeder doet dit nu nog steeds bij de kleindochter van mijn zus. Alles is even bijzonder en slim. :lol: Ik vind dat juist heel erg lief, ook al is er absoluut sprake van een roze bril :lol: :lol:

Naar anderen toe ben ik nooit heel open. Naar de kinderen inmiddels wel, maar het zit gewoon niet zo in me om te delen wat mijn kinderen doen en kunnen. Zal wel iets psychologisch achter zitten, want ik voel echt aversie daar tegen. Ik heb ook nooit lijstjes bijgehouden, sta er altijd van te kijken hoe veel moeders weten over wanneer hun kind wat deed.......Waar die aversie vandaan komt weet ik zelf niet, het interesseert me ook echt nooit iets hoe andere kinderen alles doen.
Misschien heeft je moeder dat ook wel?

Uiteraard reageer ik altijd wel leuk en enthousiast op anderen, maar eigenlijk denk ik altijd iets anders.....

vreemd genoeg heb ik het hier op het forum bijna niet. Als ik verhalen lees over kinderen die hun bijzondere wegen gaan, ben ik plaatsvervangend trots 8) :D :shock: Lees ik over jouw zingende dreumes, dan denk ik :WAUW!! Wat gaaf!!!!

Misschien voer voor een psycholoog?? :oops:


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 10:25 
Volwassene

Geregistreerd: 25 feb 2014, 13:33
Berichten: 296
Wat herkenbaar.... ik durf bijna tegen niemand meer wat te zeggen....
Krijg altijd wel iets van een opmerking. En dan niet alleen maar over waar ik trots op ben, maar ook om dingen die ze niet snappen, dat ze hem niet snappen. Dan maar niet..ben met sommige mensen zo klaar.
Ben blij dat ik hier mn ei kwijt kan, ben blij dat ik gister op school begrepen werd... en verder.....doen we maar alsof er niks aan de hand is en hoop ik dat we niet in situaties komen waar er weer wenkbrauwen opgetrokken worden...



_________________
Dochter ( 5 gym)
Zoon ( groep 4)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 11:37 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 01 maart 2010, 18:43
Berichten: 19806
Woonplaats: Gelderland
Het wordt beter ... toen onze kinderen jong waren, leerden we al snel om niet veel meer te zeggen. Vooral bij familie vonden we veel onbegrip. Ik was destijds enorm blij met de voorganger van dit forum, daar kon ik mijn ei kwijt.

Een schoolwissel, verhuizen voor passend onderwijs, volgens sommigen waren we gek. Toen de kinderen jong naar het VO gingen, had iedereen daar een mening over en sommige mensen spraken er zelfs schande van. Maar toen op het VO bleek dat de kinderen lekker in hun vel zaten, voor het eerst vriendjes hadden en het goed deden, zakte het commentaar weg. Fysieke groei zorgde er bovendien voor dat de kinderen er niet veel jonger meer uitzagen dan hun klasgenoten, ze werden minder 'uniek'.

En nu? Er wordt zelden nog iets gezegd of gevraagd. Soms krijgt iemand in de gaten dat oudste wel erg jong is voor een 2e jaars studente en jongste wel erg jong voor een 6vwo leerling, en dan beperk ik me tot "ja, ze hebben een paar klassen overgeslagen op de basisschool". Meestal volgt dan de vraag of het sociaal-emotioneel allemaal wel gaat :wink: . Als ik dan vertel dat ze nog nooit zo goed in hun vel gezeten hebben en dat ze volop (oudere) vrienden hebben, is het klaar. Ik begin er nooit zelf over, maar ik doe er ook niet geheimzinnig over.

Mijn ervaring: zolang je kind klein/jong is, wordt er veel meer vergeleken door anderen. Jouw enthousiasme wordt nogal eens uitgelegd als opscheppen. Je zorgen worden weggewuifd want het zijn luxeproblemen, je kind is immers slim?
Naarmate je kind ouder wordt, wordt het minder interessant voor de buitenwereld. En je wordt zelf minder gevoelig voor opmerkingen van anderen.

Inmiddels heb ik een heel eigen hb netwerk, niemand vindt het raar als je over je kind vertelt, er wordt juist enorm met elkaar meegedacht. Ik kan iedereen dan ook aanraden om niet alleen peercontacten voor je kind te zoeken, maar ook gelijkgestemden voor jezelf. Andere ouders van slimme peuters/kleuters/kinderen. Het is heerlijk om af en toe te kunnen praten over je kind zonder dat je op de rem hoeft!



_________________
De beste leraar is hij, die het meest van zijn leerlingen opsteekt (C. Buddingh 1918-1985)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 11:58 
Volwassene

Geregistreerd: 03 sep 2014, 14:35
Berichten: 517
IK liep er gisteren tegenaan. Iemand gaf aan dat nu de kids (ze heeft een kind van 4 maanden ouders als mijn zoon) nu kleuren beginnen te benoemen en dat het tijd werd haar dochter in te schrijven op school. Toen gaf ik aan dat kleine man zich nu heel erg op letters en cijfers richt en daarnaast heel erg op rollenspellen en dat hij het leren van kleuren al op 2 jarige leeftijd oppikte keek ze me vreemd aan en een beetje verbaasd en geïrriteerd.

Dat merk ik steeds vaker gelukkig zijn er ook ouders waar ik wel goed kan praten. Maar ik merk ook het tegenovergestelde, ik kwam een collega tegen met haar zoontje die 1 maandje ouder is als kleine man, zij vertelde op een later ogenblik dat ze zich zorgen maakte want mijn kleine man was al zindelijk, praatte stukken beter en wist in welke kleur buggy haar zoon zat en wist te vertellen dat wij een andere kleur hadden, dat deed en wist haar kleine man helemaal niet. tja



_________________
Zoon 12-12 groep 3
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 12:39 
Volwassene

Geregistreerd: 14 jul 2013, 19:23
Berichten: 497
Ook ik ben blij met het forum! Heerlijk om even in een, digitale, omgeving te zijn waar je niet raar word bekeken. Mijn ouders zijn gelukkig heel goed met alle HB perikelen. Mijn moeder had in het begin wat weerstand, doe maar gewoon dan doe je gek genoeg, maar heeft zich daarna ingelezen en snapt nu 100% waar we mee bezig zijn. Mijn schoonouders is een verhaal apart. Mijn schoonzus heeft ook twee HB kinderen die net iets ouder zijn dan mijn twee oudste. Beide kinderen hebben ook ADD, volgens mijn schoonmoeder kan het dus niet dat mijn kinderen enkel HB zijn. Er is constant vergelijk, ik word daar zo moe van. Mijn schoonmoeder ziet maar niet in dat je keuzes afhankelijk zijn van je kind, de plek waar je woont en de manier waarop je opvoed. Zo heeft mijn schoonzus bv gekozen voor een HB middelbare school Inc Chinees. Ons kind wilde graag naar een onverdeeld gymnasium met in 5/6 mogelijkheden voor enkele uren op de uni. Het een is niet beter dan het ander maar wat een gezeur kan je daar over krijgen :shock:
De meeste van onze vrienden, familie en kennissen weten wel van de HB vooral door de verandering van school maar we hebben het er verder nooit zo over. Er blijven toch altijd een soort van vooroordelen. Zo zijn er volgens mijn, lesgevende, tante en nicht lezers en spelers. Dus kinderen kunnen niet beide zijn, daarom zijn ze hier thuis snel Avi uit en bewegen ze heel graag???? Dat mijn dochter is uitgekozen voor de dansselectie kon echt niet, ze is immers zo slim :roll:
Dat tegenovergestelde merk ik ook brenda1978, daarom ben ik heel goed geworden in mijn mond houden op het schoolplein.

Dank jullie dames voor alle begrip en dat af en toe even lekker klagen bij jullie altijd mag!



_________________
moeder van 4 HBtjes
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 20:59 
Volwassene

Geregistreerd: 27 jan 2014, 15:43
Berichten: 703
Niet echt, behalve met één moeder die ook hb kind heeft. Heerlijk is dat. Soms zeg ik ook: 'Gewoon even vertellen wat je kind allemaal aan het doen is en waar je allemaal tegen aan loopt (zorgen, die niemand begrijpt!!!).

Aan de ene kant denk ik dat iedereen trots is als zijn kind een mijlpaal bereikt. Voorbeeld zwemdiploma: Ben je minder trots als je kind 7 jaar is dan als het 4 of 5 jaar is als het zijn A-diploma haalt?

Maar terwijl ik dit type weet ik ook dat ik al snel door had dat er geen enkel kind met 2 jaar het alfabet op zei en ik dat soort dingen dus niet meer meldde (dat klinkt tenslotte wel heeel opschepperig). Toen we eens een weekendje weg waren met vrienden met kids even oud als de onze bleek die van ons (jongste nog geen 4 jaar), een bepaald kleurenspelletje gewoon met de oudste 2 mee te kunnen spelen. Kleuren als roze en beige (en nog tal van andere kleuren) en de spelregels waren geen enkel probleem voor haar. Haar leeftijdsgenootje wist nog geen enkele kleur te benoemen. 'Tja, wij hadden het spelletje natuurlijk al vaker gespeeld', zei ik dan maar (misschien 2 keer, achteraf bleek dit natuurlijk niet de verklaring te zijn).

Met mijn ouders kan ik gelukkig wel redelijk praten. Met mijn schoonfamilie, die we eigenlijk heel vaak zien, hebben we het wel eens gehad over de versnelling van de jongste ruim een jaar terug. Nu is de oudste versneld en hebben we het niet eens gemeld. Toch voelt het niet helemaal eerlijk naar hem. Hij heeft er namelijk in de vakantie nog wel wat voor moeten doen en hoewel het nu prima gaat, zijn deze eerste weken toch heel spannend voor hem geweest. Van groep 6 naar 8 is dan toch weer lastiger dan van groep 3 naar 5. Maarja.

Oja, nu vanavond nog een vb. Dochter (nu groep 6 - combi 6, 7 en 8, vorig jaar versneld van groep 3 naar 5) heeft over 2 weken topotoets die ze mee naar huis kreeg. 'Leuk, mijn eerste topotoets: Europa'. Ze kent daar natuurlijk al heel veel landen en redelijk wat hoofdsteden van. Na ruim een half uur (speels oefenen met door haar zelfgemaakt liedje), mag ik haar schriftelijk gaan overhoren en weet ze vrijwel alles foutloos ('probeer Reykjavik ook maar goed te schrijven', is dan de uitdaging voor de komende 2 weken). Ik denk maar niet dat ik dit morgen op het schoolplein ga melden als andere moeders klagen dat het huiswerk zo wennen is voor die groep 6 kinderen. (dochter heeft ook haar dingetjes hoor - wil ook weer niet teveel opscheppen;)



_________________
moeder van zoon brugklas atheneum/gymnasium en dochter groep 7
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Hoe open zijn jullie over de ontwikkeling van je kind?
BerichtGeplaatst: 16 sep 2015, 21:41 
Volwassene

Geregistreerd: 16 mei 2010, 20:22
Berichten: 2595
Het is ook een kwestie van gezond verstand.

Bij ouders van jonge kinderen ligt het gevoeliger wat een kind wel of niet kan.
Als een moeder vertelt dat haar kind al een jaar oefent om naar het volgende badje te komen met zwemles, dan vertel je niet dat jouw kind in 6 maanden het A-diploma heeft gehaald en dat dit met een beetje begeleiding goed te doen was. Dan leef je mee met die moeder. Luister je naar haar verhaal en houd je je mond over je eigen kind.
En dat geldt ook voor andere vaardigheden zoals kleuren, letters, tekenen, dansen, lezen of wat dan ook. Het is niet aardig om er gelijk overheen te gaan qua prestaties. Het is heel menselijk dat die moeder niet open staat voor jouw geweldige kind.

Dat betekent niet dat je niets mag vertellen. Maar je stemt je publiek en het moment zorgvuldig af. Dat gaat op voor zwemmen, sporten en leervorderingen en nog veel meer zaken. Het zou inderdaad prettig zijn als je enthousiast kunt zijn richting de grootouders. 0

Als ze ouder worden (en vooral als ze versnellen) dan gaat het niet meer over wat ze kunnen. Dan krijg je vragen over waarom ze versnellen, of ze sociaal achterlopen want dat doen hb-ers toch, etc.
Daar geef ik uitgebreid antwoord op. Het scheelt dat mijn kinderen al pubers zijn. Ik denk dat ik daarmee begonnen ben toen jongste 9 was. Ik vertelde met een paar oneliners hoe het zat. Veel mensen zijn gewoon geïnteresseerd. Als ze vragen stellen (hoe dom soms ook) zie ik die als iets positiefs want blijkbaar voelen ze de ruimte om die vragen te stellen. Dan is er interactie.
Ik heb al aardig wat potentiële hb-ouders op weg geholpen met wel/niet testen, wat is normaal, wat te doen met school, welke school, etc.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 3 [ 56 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  

cron