Het is nu 19 jun 2019, 09:33

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




 Pagina 1 van 3 [ 41 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 14 jan 2019, 11:56 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 896
Onze zoon heeft een lange weg gehad op school, met veel onbegrip. Dus dat op de middelbare de brugklas niet lekker liep stonden we niet raar van te kijken. Hij wilde echt niet alleen maar vakken met zijn hoofd doen was zijn conclusie. Dus in overleg met de mentor is toen besloten hem van VWO-1 naar VMBO-GL te laten gaan, waar groen werd gegeven, de richting die hij later op wil. Je moet wat als je kind meer thuis zit dan op school, maar nog steeds redelijke resultaten haalt.

Dit leek even te werken en 2GL deed hij behoorlijk goed. Wel kreeg hij steeds meer last van angsten als gevolg van het pesten in de brugklas en kreeg hij daardoor geen aansluiting met de rest van de klas. Dus psychologische hulp. Dat leek iets te helpen, maar hij zakte steeds verder, net als zijn cijfers. Toen stage. 2 weken echt werken. Wij dachten dat hij er dan wel achter zou komen dat school minder erg is als het lijkt, maar wat hadden we het mis. Hij leerde weinig nieuws op zijn stage en draaide dagen van 11 uur (en dat met 13 jaar), maar was zielsgelukkig.

Toen moest hij weer naar school, dat lukte 1 dag, maar 's middags bij de psycholoog (erg handig) stortte hij in. Hij kon niet meer en is ook niet meer naar school geweest, ondanks allerlei pogingen. Diagnose: langdurige depressie, waarschijnlijk al vanaf groep 5, waar hij ook al een maand thuis heeft gezeten. Dit is nu 2 maanden geleden en thuis hebben we er inmiddels een redelijk schema in waar ik hem dagelijks uitdaag om toch zijn hersens te gebruiken en stiekem er wat schoolwerk in te stoppen, maar dan leuk. Doen we dat niet dan duikt hij diep in zijn depressie.

Hoe we hem ooit weer naar school gaan krijgen is mij tot nu toe een raadsel. Alleen al over zijn school praten is moeilijk. Erheen gaan onmogelijk en mee met zijn zusje om te kijken voor een middelbare school voor haar (een school waar hij nooit op gezeten heeft) gaf hem al buikpijn en hij liep er als een bang vogeltje rond.

Tot nu toe weten we het even niet. Onze psycholoog is zo eerlijk om aan te geven dat dit niet haar expertise is en dus hebben we een verwijzing voor specialistische GGZ, maar die hebben ellenlange wachtlijsten, waar je op dit moment nou niet echt op zit te wachten (goed nieuws, we hebben al 1 van de 3 maanden er op zitten).

Ook Jeugd en Gezin denkt mee en hij mag enkele dagdelen naar een zorgboerderij waar we nu achteraan gaan. Is niet ideaal, maar hij vindt het daar erg leuk en thuis is er ook soms even wat rust. Want ook al vermaakt hij zich steeds beter zelf, je loopt de hele tijd met gespitste oren of alles nog goed gaat.

We zijn nu aan het oriënteren bij speciaal onderwijs. Expres op eigen houtje en buiten school om, zodat wij de controle houden over de keuze. We hebben in de buurt een school met de mogelijkheid om havo (of 1e 3 jaar VWO) te doen op speciaal onderwijs. Of het wat wordt, ik weet het niet, maar alle reguliere scholen binnen en buiten de regio lijken niet te weten wat ze aanmoeten met een vastgelopen kind. Wat ik me eerlijk gezegd ook wel weer kan voorstellen. En particulier onderwijs is geen optie. Door de problemen die onze kinderen hebben ben ik huismoeder, en met 1 inkomen is er geen 20.000 per jaar op te hoesten.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 14 jan 2019, 12:22 
Volwassene

Geregistreerd: 20 mei 2017, 15:38
Berichten: 544
Ai Kacela, dat is pittig!
Doordat je zoon zo opbloeit tijdens die stages moet ik gelijk denken aan de Walhallabs. Zit er één bij jou in de buurt?
Daar laten ze leerlingen die stukgelopen zijn in het reguliere onderwijs heerlijk met hun handen werken.
Ze zitten in Groningen, Zutphen en Arnhem.



_________________
O, 2001
M, 2003
J, 2010
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 14 jan 2019, 13:15 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 15:21
Berichten: 4699
Dat is een heftig bericht!
Ik zou zo echt geen tips hebben, maar wel viel me op dat hij zo blij werd van lekker werken. School is duidelijk een plek waar hij zich niet veilig kan voelen. Maar ik heb geen idee of er plekken bestaan waar jonge leerlingen kunnen werken, en tegelijk toch ook met leeftijdsgenoten van gelijk niveau zijn. Want uiteindelijk lijkt me dat een goede plek.

Ik wil je heel veel sterkte wensen!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 14 jan 2019, 13:55 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 25 mei 2010, 13:48
Berichten: 2300
Wat vervelend voor jullie allemaal deze situatie.
Heel veel sterkte!



_________________
Moeder van 3
x 2004 4 tweetalig ath
y 2005 2 tweetalig ath
z 2007 groep 8
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 14 jan 2019, 14:20 
Volwassene

Geregistreerd: 25 sep 2013, 10:28
Berichten: 479
Wat vervelend zeg. Is wijkunnenmeer.nl misschien een idee om advies bij te vragen?



_________________
mama van A. 12-'05 (2e klas Tto-atheneum) en E. 08-'10 (hb-onderwijs groep 5)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 14 jan 2019, 16:05 
Volwassene

Geregistreerd: 09 jul 2015, 09:45
Berichten: 1506
Heel veel sterkte Kacela en zoon.
Ik hoop dat je/jullie iets kunnen met de gegeven tips.



_________________
Dochter 2003, havo 4
Zoon 2006, gymnasium 1
Zoon 2008, groep 8 en plusklas
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 14 jan 2019, 17:18 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 20:43
Berichten: 1337
Dit verdient een heel dikke knuffel :knuddel:

Wellicht een goed idee om Novilo/Tijl Koenderink te raadplegen?

Sterkte!!!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 15 jan 2019, 01:36 
Volwassene

Geregistreerd: 30 okt 2015, 18:16
Berichten: 349
Hoi, wat een heftig verhaal. Ik weet niet waar je zit, maar misschien is Spirare iets voor je zoon?

succes


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 15 jan 2019, 15:21 
­

Geregistreerd: 25 feb 2010, 22:14
Berichten: 4440
Wat een herkenning! Hier een zoon die eigenlijk nooit gezien werd, al op de basisschool niet en zo met een mavo-advies van school ging. Mavo was een drama, maar de eerste kwam hij door, maar in de tweede ging het mis. Drie weken voor de meivakantie heb ik zoon ziek moeten melden en ik kreeg hem niet meer naar school. In mei zelf een afspraak met de schoolarts gemaakt en deze constateerde dat zoon in ieder geval overspannen was en mogelijk een trauma had opgelopen op school. Zoon zou weer kunnen gaan opbouwen, maar absoluut niet op die school. Helaas konden we geen andere school vinden en heeft zoon daardoor (in 2018) tot de zomervakantie thuis gezeten.

Helemaal op het eind van de zomervakantie heb ik een school gevonden en daar afgesproken dat zoon mavo 2 zou overdoen. Meteen de dag daarna zou zoon beginnen. Meteen al veel verzuim weer in het nieuwe schooljaar en eigenlijk ook veel mensen die dat niet begrepen. Ook hier werd zoon steeds banger. Week voor de herfstvakantie afgesproken dat zoon die week geen toetsen zou maken, maar dat we ons zouden focussen op het naar school gaan. Op woensdag legde een leerkracht goed bedoeld toch een toets neer, waarop zoon geen nee durfde te zeggen, maar even later is hij in totale paniek de klas uit gevlucht naar een begeleider van school. Die heeft hem uiteindelijk naar huis gestuurd, waarop zoon die donderdag ook niet naar school durfde. Afspraak met school gemaakt dat zoon na de herfstvakantie weer zou gaan.

In de herfstvakantie liep de spanning bij zoon steeds verder op, tot hij de vrijdag voor hij weer naar school zou moeten psychotische klachten kreeg. Huisarts langs geweest. Psychiatrische crisisdienst langs geweest. Conclusie was dat ik zoon niet meer naar school moest sturen als dit het effect was. Doordat het zo geëscaleerd was, konden wij gelukkig buiten de wachtlijsten om, maar ook de stap richting een psycholoog is voor zoon al lastig.

Ook hier nu vooral aan het kijken hoe ik zoon kan activeren en hier donderdag een breed overleg waar de insteek gaat zijn dat zoon thuisonderwijs nodig heeft. Mocht ik wat wijzer worden, dan laat ik het je weten, liever via pb, om hier niet nog herkenbaarder te schrijven.



_________________
- dochter D, maart 2003, gymnasium 5
- zoon C, juni 2004, mavo 2
- dochter S, februari 2006, gymnasium 1
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 15 jan 2019, 15:42 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 15:21
Berichten: 4699
Cindy, wat heftig. Ik merk dat ik je verhaal niet meer had gevolgd, maar wat zwaar voor jullie allemaal.
Ook voor jou/jullie heel veel sterkte!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 15 jan 2019, 22:58 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 21:36
Berichten: 4185
Wat een verdrietige verhalen.
Ik heb geen advies, maar wil jullie veel sterkte wensen.



_________________
Zoon, 16 jaar, Havo-4.
Een varken wordt soms vetter door het vaker te wegen.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 16 jan 2019, 07:46 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 10:48
Berichten: 4306
Sterkte, wat een lastige situatie. Hierboven zijn al goede ideeen genoemd, en je bent aan het wachten op hulp.

Misschien kan de wereldschool ook nog wat voor jullie betekenen. Weet niet of ze ook voor scholieren in NL wat kunnen doen hoor. Maar een docent op afstand kan wellicht een heel veilig eerste stapje zijn om weer naar 'school' toe te werken, en je zoon is dan ook met pakket bezig met een of meer vakken zolang hij nog niet op school of een vervangend alternatief kan starten.

https://www.wereldschool.nl/



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 16 jan 2019, 10:06 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 896
Bedankt voor jullie steun en tips, ga ik zeker naar kijken.

@Cindy, zwaar om te horen. Balen dat jullie in hetzelfde schuitje zitten.

Gister naar voetbal werd een drama, voor de zoveelste keer. Ik wil niet, ik ga niet, dat is NIET goed voor mij. Dus ook daarmee is de kogel nu door de kerk. Voorlopig ook maar even niet. Hopen dat de zorgboerderij een goede optie wordt.

Ook gesprek met school gehad. Zij zien in dat naar school voorlopig echt geen optie is, maar gaan wel kijken voor leuke uitdagende schooldingen, zonder lesboeken, om thuis te doen. En school zorgt er zelfs voor dat we ze krijgen. Ook nemen ze contact op met de schoolarts en onderwijsinspectie en gaan ze kijken of het samenwerkingsverband wat kan. Daarnaast willen ze kijken of hij eventueel 1x per week stage zou kunnen lopen bij het bedrijf waar hij ook stage liep voor het mis ging, en wast hij het erg naar zijn zin had. Hoeven wij allemaal niet achteraan te gaan, zoeken zij uit. Daar ben ik heel blij mee, ze denken echt mee.

Ze willen zelfs kijken of hij anders langste niveau mbo kan doen met werkend leren(ookal moet je eigenlijk 16 zijn, ze gaan oriënteren of ze een uitzondering kunnen maken), zodat hij in ieder geval nog wat positiefs haalt uit deze depressie. Is absoluut geen favoriet van ons, maar als het werkt zijn wij allang tevreden.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 16 jan 2019, 11:09 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 21:36
Berichten: 4185
Wat fijn dat school meedenkt. Heel veel sterkte.



_________________
Zoon, 16 jaar, Havo-4.
Een varken wordt soms vetter door het vaker te wegen.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 17 jan 2019, 23:50 
­

Geregistreerd: 25 feb 2010, 22:14
Berichten: 4440
Klinkt niet verkeerd kacela! Aan welke kant van het land zitten jullie ergens?

Hier vandaag een breed overleg gehad met samenwerkingsverband, school, leerplicht en psycholoog. Zelf was ik heel bang dat iemand vond dat hij maar weer naar school moest gaan. Ik zag de bui al hangen, want dat zou mij namelijk nooit lukken en dat zou ook zeker niet in zijn belang zijn. Gelukkig is dat niet gebeurd.

Helaas sloeg het een beetje naar de andere kant door. Iedereen was het er namelijk vrij snel over eens dat zoon nog niet naar school kan. Vervolgens vertelde ik dat C heel graag aan de slag zou willen gaan met thuisonderwijs in de eerste instantie. Hij is er echt aan toe om weer iets te doen, maar opeens kreeg ik te horen dat men daar aan twijfelde en dat hij beter nog even niets kon doen. Dat vind ik wel jammer en dat heb ik ook gezegd.

Men wil nu advies in gaan winnen bij het thuiszittersteam, maar dat gaat wel een paar weken duren en ondertussen nog niets voor zoon. School wilde wel proberen of ze wat vrijblijvend werk voor hem konden vinden, maar dus nog niets concreets. Volgende afspraak staat pas over 2 en een halve maand.

Natuurlijk blij dat de druk er even af is, maar ik had bijvoorbeeld graag 1 of 2 iviopakketten voor hem gehad, zodat hij weer iets kon doen, nu hij dat zelf wil.



_________________
- dochter D, maart 2003, gymnasium 5
- zoon C, juni 2004, mavo 2
- dochter S, februari 2006, gymnasium 1
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 18 jan 2019, 09:59 
Volwassene

Geregistreerd: 04 mei 2015, 21:32
Berichten: 358
Wij zitten met onze zoon in een vergelijkbare situatie. Een vermoedelijke missdiagnose ASS. (Zie daar maar weer eens van af te komen) Al jaren depressief. Vertoont trauma gerelateerd gedrag.

http://www.hblinq.nl/toxische-stress-tr ... rd-gedrag/

Hand-out Dr. Agnes Burgers-Veltmeijer:

https://webdog.agnesburger.nl/files/ABV ... 8-2019.pdf

Niet leren leren (Uit hand-out Dr. Agnes Burger-Veltmeijer)

1: leeraanbod sluit niet aan:

• verveling / afgeleid
• storen / terugtrekken
• mist moeilijke taken
• onderpresteren
• leerachterstand
• emotionele problemen

2: alles meteen kennen/kunnen:

• niet gewend te falen
• falen roept angst op
• vermijdt moeilijke taken
• onderpresteren
• leerachterstand
• emotionele problemen


• verveling / afgeleid
• storen / terugtrekken
• mist moeilijke taken
• onderpresteren
• leerachterstand
• emotionele problemen

Hij mist inmiddels de sociale aansluiting terwijl hij eigenlijk heel sociaal is. (Dit blijkt o.a. in een groep ontwikkelingsgelijken)

School kan/wil de adviezen van de hb-deskundigen niet opvolgen. Ze willen/kunnen hem geen eigen leerlijn geven.

In deze regio valt (voorlopig) over maatwerkoplossingen niet te praten, kind moet naar school.

Deze week is onze zoon op een soort reboundvoorziening begonnen. Tijdelijk. Wat daarna? Ik hoop dat hij hier zijn overgangsbewijs vwo 3 of anders havo 3 kan halen. Maar behalve de goede cijfers zijn er hiaten en op sommige vakken gaat hij onderuit. Of ze daar verstand hebben van problematiek rond hoogbegaafdheid dat weet ik niet maar we hadden als ouders geen keus. Gaat hij hier leren leren we weten het niet. Maar het grote voordeel is dat hij hier niet op de uitleg in de klas te wachten en dus wel zijn eigen leerlijn krijgt. Er gebeuren inderdaad dingen (reboundvoorziening) die niet door de beugel kunnen en je kunt niet echt zeggen dat hij tussen ontwikkelingsgelijken is geplaatst. Maar binnen een week zien we al gedragsverandering zijn stemming is positiever. Hij staat redelijk op tijd op. Poets zijn tanden uit zich zelf 's ochtends. (Na 6 weken brugklas ging hij zich zelf slechter verzorgen) Zegt iets terug (begroeting) als hij thuis komt, hij gaat niet meteen op bed liggen. De eerste indruk is dat hij zich niet zo verveelt!

Ik wil daarmee niet zeggen dat dit dus bij elk (hoogbegaafd) kind met problemen helpt, dat dit dus nu de oplossing is, het geeft hoogstens aan wat o.a. verveling met je doet. Ons kind is ondanks alles (ook na turbulente basisschool periode) nog steeds zijn motivatie niet kwijt. Hij kan nog steeds een schoolboek inzien. Hij krijgt ook begeleiding van een hb-deskundige wat hem nog enigszins op de been houdt. (Hij was anders al eerder uit gevallen) Onze onderwijsconsulent gaf aan dat de grootste groep thuiszitters, die zij begeleiden, hoogbegaafden kinderen zijn. Hoewel het een minderheid is van de groep hb-kinderen is het een serieus probleem.



_________________
Moeder van een zoon (vermoedelijk) HB mogelijk sprake van een misdiagnose ASS.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 25 jan 2019, 20:54 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 896
@zoonmoeder01, dat dillema (verkeerde diagnose) hebben wij ook heel lang mee geworsteld en we zijn er nog steeds niet helemaal vanaf.

Inmiddels heeft mijn man de schoolinspecteur gesproken. Deze was heel makkelijk. Daar kan en hoef ik niks mee, veel sterkte. In ieder geval een zorg minder.

Mijn mannetje begint inmiddels weer wat plezier in leren te krijgen. Ons dagelijkse half uurtje ingewikkelde wiskunde is ook hard nodig, want sla ik het over is er geen land met hem te bezeilen. Het lijkt wel of je hem eerst aan moet zetten om hem uit de depressie van die dag te krijgen.

We zijn bezig met pianospelen. Met de nodige strijd begon hij, want ja dit kan je niet in een keer :lol: . Maar vandaag verbaasde ik me volledig. Hij had zelf een leerprotocol bedacht hoe hij zich zijn favoriete liedje eigen kon maken. En het is ook een werkende versie.

En daarnaast viel ik bijna flauw van schrik :wink: toen hij vanochtend vroeg of ik hem wilde helpen met het opruimen van een deel van zijn kast, want hij was op zoek naar een blaadje en kon het niet vinden in de rommel die hij gecreëerd had. Toen ik een kwartier later boven kwam was hij vrolijk begonnen en was al flink aan het schiften. Er mocht zelfs heel veel weg :shock: . Dat waren dus twee positieve mijlpalen op een dag.

Wij merken inmiddels ook dat hij behoefte begint te krijgen aan gelijken, maar dat kan ik nou weer net niet uit mijn hoge hoed toveren. We praten veel over hoogbegaafd zijn en ook over de interne leeftijdsverschillen 17<13>9, waarop hij enthousiast reageerde: "Oh, nou snap ik waarom ik het nog leuk vind om met auto's te spelen". Langzaam begint hij zichzelf te herkennen en te erkennen. Schijnbaar doe ik mijn werk als lekenpsycholoog dus zo slecht nog niet, maar wat meer hulp zou wel welkom zijn.

Vanaf maandag mag hij 2x per week een ochtend (en heel misschien nog een dag extra) naar een zorgboerderij. Heeft hij heel veel zin in, want hij mag daar leren paardrijden. Ik hoop dat ik dan even de tijd krijg om in die tijd wat huishouden te doen, wat rust te nemen en voorbereidingen te kunnen treffen om hem wat meer aan het leren te krijgen nu hij er weer zin in begint te krijgen.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 07 feb 2019, 11:25 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 896
De zorgboerderij is een uitkomst. Hij komt helemaal tot zijn recht. Eerst hadden ze hem een rooster gegeven met taken, maar daarop begon hij te steigeren. Nu ze hem lekker zijn ding laten doen komt hij vaak helpen en zien we hem opgebloeid zijn als hij thuis komt.

Het CJG is weer een ander verhaal. Die moeten de verwijzing naar specialistische zorg uitschrijven, maar de persoon die wij hebben getroffen denkt dat hij het zelf wel kan oplossen. Hij heeft nog geen verwijzing uitgeschreven, want dat doen we wel even lokaal, is een stuk makkelijker. Kort gezegd komt het er op neer dat hij wel wat theoriekennis heeft van hb, maar geen flauw besef heeft wat dit in de praktijk teweeg brengt. Hij denkt dat wij gewoon te zachtaardige ouders zijn en wil per se zijn zusje ook in het verhaal betrekken, en die proberen wij er juist buiten te houden. Erg irritant dat we nu weer moeten vechten tegen iemand die het wel even beter denkt te weten :flaming: .

We hebben nu de psycholoog die de verwijzing heeft uitgeschreven een mail gestuurd. Hopelijk dat die wat tot hem door kan dringen. Komende week hebben we in ieder geval contact met een particuliere organisatie voor hulp waarvan ik denk dat ze wel wat kunnen betekenen voor hem.

We hebben zelf inmiddels een hele rits scholen bezocht om te zien of er ergens überhaupt een mogelijkheid zou kunnen zijn om terug naar school te gaan. En hij geeft zelf aan dat hij minimaal havo wil doen, wat de huidige school niet biedt. De meeste plekken lijken niet te passen (inclusief speciaal onderwijs), maar een ziet wel mogelijkheden voor de lange termijn, en wij ook. Nadeel is dat ze veel in groepjes werken, maar de school biedt veel mogelijkheden voor compacten, verrijken en versnellen waar nodig. Er is een mogelijkheid om zelfs een totaal persoonlijk pad te maken waar nodig. En wat mijn verbazing schiep was dat ze op vwo en havo constant een groep kinderen monitoren waarvan ze zelf het vermoeden hebben van hb. En datzelfde gaan ze nu op vmbo ook doen. Het lijkt er dus op dat ze daar snappen hoe het zit. We gaan met hun dus verder praten om te zien wat er mogelijk is. Op het samenwerkingsverband wachten zien we niet zo zitten, want die hebben nog steeds geen contact met ons opgenomen.

Wel bijzonder eigenlijk. De overheid wil thuiszitters voorkomen en zo snel mogelijk weer op school krijgen, maar als ik zie hoe lang we overal op moeten wachten en hoe de kinderen binnen de ggz aan hun lot worden overgelaten met ellenlange wachttijden, zie ik nog niet helemaal hoe dat bedoelt is.



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 07 feb 2019, 11:26 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 03 maart 2010, 20:14
Berichten: 896
@zoonmoeder01. Bedankt voor de links. Was erg herkenbaar en duidelijk uitgelegd.
Hoe gaat het nu bij jullie?



_________________
Moeder van een HB kereltje (zomer 2005) en een zeer snel prinsesje (winter 2008)

"De beschaving van een volk en haar morele vooruitgang is te meten aan de mate van respect waarmee ze met hun dieren omgaan"

Mahatma Gandhi
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: En toen zat ie thuis
BerichtGeplaatst: 08 feb 2019, 11:55 
Volwassene

Geregistreerd: 04 mei 2015, 21:32
Berichten: 358
Hoi Kacela,

Enkele jaren geleden heb ik het verhaal van je zoon gevolgd, hij zat toen nog op de basisschool. Ik heb de worsteling gezien/gelezen rond de diagnose zoon. Ik had gehoopt, omdat je niet meer zichtbaar op het forum verscheen, dat het goed met jou zoon zou gaan..

Toen ik destijds zichtbaar op het forum verscheen was ik er van overtuigd (ik had geen betere verklaring) dat mijn zoon zowel HB als als ASS was, dus dubbelbijzonder. We hadden dan ook heftige dingen meegemaakt. Ik heb echter altijd geweten dat mijn zoon ook binnen het ASS een uitzondering was. Hij is bijv. ontzettend zelfstandig, niet structuurafhankenlijk, viel op school niet sociaal uit enz. Het lastige is dat zijn hoogbegaafdheid niet met een intelligentiecijfertje is aangetoond. Lange tijd durfde ik het dan ook niet aan omdat dat te beweren ondanks dat het vermoeden er wel was. Eigenlijk was het een hele vage situatie. Mede door dit forum, de consultatie van hb-deskundigen, het opnieuw doornemen van zijn dossier, het inzicht dat er alternatieve verklaringen voor zijn gedrag waren. Ik kwam er als ouder achter dat de ASS diagnose eigenlijk niet standhoud en dat het vooral om een emotioneel probleem gaat. Maar ik kwam er dus ook achter dat mijn zoon traumagerelateerd gedrag (waaronder dus depressie) vertoont:

http://www.hblinq.nl/toxische-stress-tr ... rd-gedrag/

Dat zijn terugval in zindelijkheid destijds in de kleuterklas verklaart kan worden als regressieverschijnsel en deze in rechtstreeks verband staat met onvoldoende uitdaging:

https://www.edu-en-ik.nl/publicaties/on ... stemmetje/

Inderdaad was ik in die tijd al langs geweest bij de kleuterjuf om meer uitdaging te vragen maar de leerkracht zag het probleem niet. Nu weet ik dat mijn zoon van nature een onderduiker is maar destijds begreep ik dat allemaal niet. Hoewel ik wist dat hij een voorsprong had toen hij naar de kleuterklas ging, wou ik niet de moeder zijn, die dacht dat haar kind nu zo slim was. Ik dacht dat komt er vanzelf wel uit, bovendien zijn leerkrachten ervaren. :banghead:

Ook de specialistische GGZ begreep niet wat er aan de hand was en gaf aan dat hij autistischer was geworden terwijl dat ons inziens niet zo was. Het lastig is dat hij precies tijdens een crisis werd gezien (dit geeft een vertekend beeld) en achteraf beoordeel ik de situatie dat hij toen tegen zijn eerste faalervaring, hij was 7 jaar, aanliep. Stom genoeg begrijp ik pas sinds gisteren, waarom ze a-typisch achter zijn zware diagnose (Klassiek autisme) van destijds hebben gezet, dit doen ze soms om aan tegen dat een kind op latere leeftijd autistisch is geworden. (Kwartje valt) Later moest de GGZ de diagnose bijstellen, het werd PDD-NOS omdat hij versneld van de basisschool kwam met een regulier vwo-advies. Ze begrepen er niks van. Maar ondertussen had de GGZ, ondanks onze inzichten, ons 4 jaar gegijzeld. Als we niet meewerkten gingen ze kinderbeschermingsmaatregelen in zetten. Hun advies was gezinsopname. Niemand keek daadwerkelijk naar de situatie op school. De ib-er riep van alles, tot dat ik kon aantonen dat deze niet objectief was. Pas toen begreep de GGZ dat we juist "redelijke goede" ouders waren, pas toen ging hun advies, en dus de dreiging van kinderbeschermingsmaatregelen, uit het dossier. Wat dus zelden gebeurt omdat dat eigenlijk niet mag. (Stel dat een andere instelling ook dat advies geeft of twijfels heeft dan kunnen ze dat van elkaar zien. Zoiets)

Persoonlijk waarschuw ik je voor de reguliere (specialistische) GGZ omdat zij geen verstand hebben van hb-problematiek. Dit krijgen zij niet in hun opleiding (het is geen stoornis) en de kans is groot dat je opnieuw met een etiket thuiskomt terwijl je niet daadwerkelijk opschiet. Maar richting... zit mogelijk wel een instelling die je verder kan helpen of... Ik heb wel ideeën maar die zijn wel afhankelijk van waar je woont, wat je precies wil, je mogelijkheden en de bereidheid tot te reizen. Evt. tips die ik heb, wil ik graag per PB bespreken.

De hoofdrede dat ik hier openbaar op het forum schrijf is dat andere mensen misschien iets aan mijn verhaal kunnen hebben. Ik besef echter ook dat ik daarmee de privacy van mijn zoon schendt. Ik wil het openbaar dus beperkt houden maar per PB wil ik wel reageren.
Maar ons verhaal is geen uniek verhaal en het is ons waarschijnlijk twee keer (twee kinderen) overkomen. Als ouder merk ik bovendien genoeg op te weten dat vergelijkbare dingen ook in andere gezinnen spelen.

Laat maar weten of je evt. per PB contact wil, we zitten zeker in een vergelijkbaar schuitje.

Ha, ha, mijn zoon ruimde ook ineens, na twee dagen rebound*, zijn kledingkast op! (Troep viel mee, maar hij heeft stapeltjes van zijn kleren gemaakt zo netjes dat ik er iets van kan leren)

Het heet geen reboundvoorziening maar in mijn ogen komt het daar wel op neer.

In mijn ogen faalt het schoolsysteem als mijn kind het op een reboundvoorziening meer naar ze zin heeft als een reguliere vwo-school. Simpel omdat hij daar zelfstandig door kan werken en hij zich niet zo verveelt.



_________________
Moeder van een zoon (vermoedelijk) HB mogelijk sprake van een misdiagnose ASS.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 3 [ 41 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: