Het is nu 04 jul 2020, 08:02

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




 Pagina 2 van 3 [ 51 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 27 mei 2020, 13:39 
Volwassene

Geregistreerd: 26 jun 2013, 11:47
Berichten: 323
kiwigold schreef:
Vlinder42 schreef:
Merriedroom, het feit dat je kind niet goed reageert op extra structuur, wil niet zeggen dat je kind geen adhd oid kan hebben. Het kan ook zijn dat ze zoiets wel heeft en gewoon niet met de druk om kan gaan die extra structuur met zich mee brengt. Dingen buiten de gebaande paden doen kan ook een manier zijn van vermijding, hoe leuk en creatief het soms ook is.


Tegen ons werd dit ook gezegd inderdaad, maar wat voor ons niet helemaal duidelijk werd is wat je dan moet doen: moet je toch doorgaan met de aanpak (structuur) waarvan je geen effect ziet? En hoe lang dan? We werden gewaarschuwd voor te snel allerlei dingen proberen, wat ik heel goed begrijp, maar moeten we dan in weken, maanden of jaren denken? Hoe zie jij dat?


Wat na het stuk staat dat ik qoute, weet ik niet. Maar ik wil hier even op in gaan vanuit mijn eigen ervaring.
Recentelijk ben ik gediagnosticeerd met ADHD type 3. Dat is de combinatie van ADD (die diagnose had ik al sinds 2009) en de impulsieve/hyperactieve aspecten van ADHD. Ik ben de inwendige ADHD-er zeg ik maar. De onrust in mij komt voor anderen weinig merkbaar tot uiting. Maar het is er wel, te merken aan het moeilijk vinden om bondig te zijn (let maar op, dit bericht krijgt best lengte) en veel en graag praten. Dat laatste stond op elk rapport bijvoorbeeld. Omdat ik zeer waarschijnlijk HB ben, een fotografisch geheugen heb en intrinsiek gemotiveerd om mezelf te bewijzen, zijn er op school weinig problemen geweest. Ik ben hoog opgeleid met zowel hbo als wo diploma's. Toch lukt het me niet om op mijn opleidingsniveau te werken. Ik doe nu ongeschoold werk en dat hou ik alleen maar vol door mezelf continu voor te houden dat het goed verdient, ik niet zonder het geld kan, ik er niet door naar de sportschool hoef en ik luister me suf naar boeken.

Sinds mijn adhd diagnose heb ik gezocht naar lotgenoten, hun ervaringen, tips, wetenschappelijke verklaringen etc etc. En veel herken ik maar ten dele en kan ik niks met veel adviezen. Ik ben bijvoorbeeld ook allergisch voor structuur, maar blijk die wel nodig te hebben. Inmiddels heb ik ontdekt dat het vooral routines binnen die structuur zijn die me de das om doen. Dus altijd alles binnen die structuur steeds maar op dezelfde manier te doen. Sinds ik dat weet (dat besef had ik al wel, maar ik kan er pas sindskort woorden aan geven), hou ik vast aan bepaalde structuren die ik prettig vind, maar pas ik routines daarbinnen aan, zodra ik merk dat de oude niet meer werken of tegen me werken. Een voorbeeld is het avondeten. Sinds enkele jaren bepaal ik 1x per week ons weekmenu en schrijf dat op een soort whiteboard. Ben daar ooit mee begonnen, omdat ik knettergek werd van steeds maar de vraag 'wat eten we vandaag?'. Door dit zo te doen, verminderden die vragen drastisch, omdat ze leerden daar te gaan kijken. Toen ik ermee begon, had ik per dag ook een vaststaande menugroep (maandag pasta, dinsdag vega, woensdag makkelijk eten etc etc). Ik heb toen een lijst gemaakt met recepten die bij die dagen pasten. Na verloop van tijd werd ik die recepten zat en ook dat ik 'gedwongen' was om op maandag pasta te eten. Dus dat liet ik los en ik ging op zoek naar andere recepten. De slowcooker deed zijn intrede bijvoorbeeld. Maar ik maak nog wel steeds een weekmenu en schrijf dat op dat whiteboard.

Structuur (en routines) heeft ieder mens nodig, ook jouw zoon. Het is zoeken naar welke mate van structuur hij nodig heeft zonder dat hij het gevoel krijgt niks nieuws meer te mogen leren. Ik heb hier ook een ass-er in huis. HIj is overduidelijk van de echt vaste structuren, dus ook met tijdstippen etc. Ik kan daar niet tegen en echt niet mee leven. We hebben een modus gevonden die werkt. Sommige dingen gebeuren idd op een vast tijdstip, tenzij er een uitzondering is. Daar heeft hij door de jaren heen gelukkig mee leren omgaan en hij is behoorlijk flexibel geworden. Teveel uitzonderingen, ook op andere gebieden in structuur en gewoontes, geven problemen. Dan moeten we weer even wat strakker in zijn noodzaak. Andere dingen zijn bij hem ook tijdelijk heel erg vast om dan ineens weer volledig te verdwijnen. Een ander hier in huis heeft add. Hem lukt het nauwelijks om structuur en routines vast te houden, terwijl hij ze wel nodig heeft en het ook beter doet, als hij ze heeft. Maar hij denkt er gewoon niet aan, tenzij hij er echt enorm veel profijt van heeft. Nr 3 is namelijk weer zeer zelfstandig en fietst er redelijk vanzelf doorheen. Tja, dat is de jongste en altijd al zo geweest. Ik kan je vertellen dat dit allemaal best ingewikkeld is zo bij elkaar. :lol:

Ik zou bij jouw zoon dus niet krampachtig vasthouden aan een te strakke structuur, als hij daar zoveel moeite mee heeft. Wel zou ik kijken op welke punten hij de rust kan vinden in een lossere structuur met routines die zonder problemen aangepast kunnen worden. Dat kunnen dus ook kleine dingen zijn, die zeer onbelangrijk lijken, zoals 2 weken lang alleen maar hagelslag op brood bij het ontbijt en daarna ineens niet meer, maar bijvoorbeeld pindakaas. Maatwerk dus. Kost veel tijd en energie, maar is dat allemaal waard!!


Laatst bijgewerkt door ilse501 op 27 mei 2020, 13:48, in totaal 2 keer bewerkt


_________________
B (03, havo5)
J (04, atheneum4)
P (07, brugklas atheneum)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 27 mei 2020, 13:44 
Volwassene

Geregistreerd: 26 jun 2013, 11:47
Berichten: 323
kiwigold schreef:
Excuses voor mijn lange afwezigheid. Jullie reacties hebben mij zeker geholpen om mijn gedachten te ordenen en onze hulpvraag duidelijker te krijgen. Inmiddels is er weer heel veel gebeurd! We hebben een tweede test laten uitvoeren, deze keer bij een gespecialiseerd bureau. De uitslag was heel anders (totaal iq van 125) en de onderzoeker geeft aan deze score als een ondergrens moet worden gezien, dat mijn zoon een grote ontwikkelingsvoorsprong heeft die naar alle waarschijnlijkheid in hoogbegaafdheid zal uitmonden. Wat tegelijk ook opviel was de ernstige mate waarin hij, naarmate de ochtend vorderde, last kreeg van prikkels en gebrek aan concentratie. De laatste tests heeft hij dan ook benedengemiddeld gemaakt.

Ik ben toch wel ontzettend blij dat we deze stap ook nog hebben gezet. Dit onderzoek doet voor mijn gevoel veel meer recht aan onze zoon. Door het fijne en uitgebreide verslag dat we nu (eindelijk!) hebben gekregen hebben we een duidelijker beeld van ons kind en van zijn sterke en zwakke punten. Het is ook fijn om mijn eigen gevoel bevestigd te zien. Of de eerder gestelde diagnose ass nog standhoudt weet ik niet. Wel is duidelijk dat hij zich maar erg kort kan concentreren en dat prikkels hard bij hem binnenkomen. Dit geeft hem allerlei problemen bij het uitvoeren van taken, die ook zeker terug te zien zijn in de ervaringen die de school met hem heeft.

De volgende stap is voor ons nu het vinden van een school waar hij echt tot zijn recht kan komen. Een kleine groep met veel structuur zou ideaal zijn. Vandaar dat we nu ook kijken naar een sbo.


Wat fijn dat jullie nu nu een rapport hebben waarin je jullie zoon herkent!! Ik hoop dat jullie een plek vinden waar hij helemaal tot zijn recht gaat komen!



_________________
B (03, havo5)
J (04, atheneum4)
P (07, brugklas atheneum)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 27 mei 2020, 18:06 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Bedankt ilse501! Ik vind dat wel een goede tip, niet té krampachtig vasthouden aan een strakke structuur maar werken met een lossere structuur met vaste routines. Ik denk dat het bij ons vooral zit in de volgorde van hoe zaken gaan. Echt vaste tijden hanteren of heel rigide een structuur aanhouden vinden we zelf best lastig, maar een duidelijke volgorde/regel, zoals 'eerst aankleden, dan ontbijt' dat helpt hem wel. Zo delen we de dag toch in herkenbare stukjes op, maar wel met tijdsvakken die dan wat vrijer gevuld kunnen worden. Zo hebben we de hele periode van thuisonderwijs gewerkt met een dagindeling waarbij een vak voor spelen was, een vak voor leren, een vak voor wassen (bad/douche), enzovoorts.

Even iets anders nog waar ik benieuwd naar ben: wat zijn jullie ideeën over/ervaringen met kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong en een mogelijke stoornis naar een sbo laten gaan?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 27 mei 2020, 23:01 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 23:49
Berichten: 3402
Citaat:
Wat zijn jullie ideeën over/ervaringen met kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong en een mogelijke stoornis naar een sbo laten gaan?
Dat hangt enorm af van de specifieke sbo-school. Zijn er meer kinderen met een bovengemiddelde intelligentie? Hebben ze aanbod dat breed genoeg is? In deze tijd ook een belangrijke vraag: hebben ze voldoende leerkrachten? In sommige delen van het land staan in het sbo veel onbevoegde leerkrachten en zijn er veel wisselingen.
Ik zou vooral naar sbo kijken als 'alles' is geprobeerd in het basisonderwijs. Zijn er bijvoorbeeld mogelijkheden vanuit het samenwerkingsverband waardoor hij meer ondersteuning krijgt in de groep?
Schat je in dat het in groep 3 mogelijk beter zal gaan? Bij sommige kinderen loopt het in groep 3 beter omdat kinderen aan een eigen tafel zitten, omdat er minder geluid is en omdat de opdrachten duidelijker zijn.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 28 mei 2020, 08:34 
Volwassene

Geregistreerd: 18 mei 2019, 20:15
Berichten: 117
Ik kan loekie beamen.

Er zijn sbo-scholen die zich richten op kinderen die moeite hebben met leren en meekomen. Dan is het niveau van het onderwijs meer afgestemd op straks een vmbo-leerweg. Er zijn er ook die breed kunnen inzetten met passend onderwijs juist door die kleine groepen, maar of ze hb-kennis hebben, is nog een tweede. Dat zou je goed moeten nagaan.

Niet helemaal vergelijkbaar, maar ik kwam mogelijk in aanmerking voor so-onderwijs. Toen ze een IQ-test voor kleuters afnamen, was de conclusie duidelijk: het niveau op het so zou te laag zijn voor mij om genoeg uitdaging te krijgen. Toen werd er ingezet op ambulante begeleiding op een gewone basisschool en dat pakte goed uit. Misschien is zulke ondersteuning vanuit het samenwerkingsverband of SBO ook nog een mogelijkheid.



_________________
meisje, herfst 2014
jongen, lente 2017
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 28 mei 2020, 09:27 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Bedankt, ik ga sowieso langs bij de school die we nu op het oog hebben en zal daar dan heel goed over doorvragen. Ons dilemma is dat we regulier onderwijs ook liever zouden willen, maar van alle kanten wordt ons wel aangeraden dat een kleine klas beter zou zijn voor hem. En die vind je niet in het regulier onderwijs...


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 28 mei 2020, 11:08 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2124
Een kleine klas of een rustige klas. Afhankelijk van de schoolvisie is het geluidsniveau, de decoratie in de klas enz nogal verschillend.

Verder is het mogelijk dat de prikkelgevoeligheid van je zoon afneemt wanneer hij beter in zijn vel komt te zitten.

Verder wordt er op sbo scholen ook nog onderscheid gemaakt tussen externaliserende en internaliserende problematiek.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 28 mei 2020, 12:59 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2259
Woonplaats: Den Haag
Open deur, maar ene SBO is de andere niet (zowel het beleid, de aanpak op pedagogisch en didactisch vlak, als de leerlingkenmerken).

Het is heel belangrijk dat je eerst een goed beeld hebt van zijn behoeftes:
- zowel de ASS (achtige) kant mbt overprikkeling/afleidbaarheid,
- als behoeftes aan de HB-kant (wat gaat hem goed af, in hoeverre en op welke domeinen wil hij hoger tempo/compacting/meer verdieping/verbreding?),
- als behoeftes die met zijn persoonlijkheid verder te maken hebben (want leerlingen met zowel HB als ASS-kenmerken kunnen uiteraard enorm van elkaar verschillen), zoals sociale behoefte (Bij ASS wordt er vanuit gegaan dat sociale contacten/communicatie/open ongestructureerde situaties problemen opleveren en het kan zijn- dat zou je met de betreffende school moeten bespreken in hoeverre dit aan de orde is- dat er bij SBO wordt ingezet over vermijding van dergelijke risicovolle situaties- vindt hij dat prettig of zou hij dan iets kunnen missen?

Als je eenmaal naar SBO gaat, en het pakt niet goed uit, dan kan het moeilijk terugkeren zijn naar regulier onderwijs.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 28 mei 2020, 13:39 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2124
Bissi schreef:
Een kleine klas of een rustige klas. Afhankelijk van de schoolvisie is het geluidsniveau, de decoratie in de klas enz nogal verschillend.


Wat ik hiermee eigenlijk bedoelde is dat een rustige klas op regulier onderwijs soms beter kan passen dan een kleine drukkere klas in het sbo.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 28 mei 2020, 15:19 
Volwassene

Geregistreerd: 26 jun 2013, 11:47
Berichten: 323
kiwigold schreef:
Bedankt ilse501! Ik vind dat wel een goede tip, niet té krampachtig vasthouden aan een strakke structuur maar werken met een lossere structuur met vaste routines. Ik denk dat het bij ons vooral zit in de volgorde van hoe zaken gaan. Echt vaste tijden hanteren of heel rigide een structuur aanhouden vinden we zelf best lastig, maar een duidelijke volgorde/regel, zoals 'eerst aankleden, dan ontbijt' dat helpt hem wel. Zo delen we de dag toch in herkenbare stukjes op, maar wel met tijdsvakken die dan wat vrijer gevuld kunnen worden. Zo hebben we de hele periode van thuisonderwijs gewerkt met een dagindeling waarbij een vak voor spelen was, een vak voor leren, een vak voor wassen (bad/douche), enzovoorts.

Even iets anders nog waar ik benieuwd naar ben: wat zijn jullie ideeën over/ervaringen met kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong en een mogelijke stoornis naar een sbo laten gaan?


Graag gedaan! Ik heb even niet paraat of hij jullie enige en/of eerste kind is. Mijn oudste is degene met ass en instinctief heb ik hem altijd de structuur, duidelijkheid en voorspelbaarheid gegeven die hij nodig had. Hem gevolgd in wat hij nodig had. Toen de paar jaar erna zijn broers geboren werden, fietsten zij in dat ritme mee, maar kregen en namen de ruimte die zij nodig hadden. De middelste met add had daarin wisselend begeleiding nodig. Soms intensief (ik ben zijn basisschool en met name zijn kleuterjuf altijd nog dankbaar dat ze naar hem keek ipv wat volgens de boekjes zou moeten), soms helemaal niks zeg maar. Dat is nu in vwo4 (versneld bij de kleuters) nog steeds zo.

De jongste daarentegen heeft altijd zijn eigen koers gevaren. Heeft tot ca 7 of 8 jaar echt alles gedaan om maar niet de jongste te zijn, maar gelijkwaardig met zijn broers. Was daarom al vanaf het moment dat hij zichzelf kon verplaatsen als baby (tot die tijd grote frustratie en was ik zijn benen) altijd maar bezig om te leren en doen wat zij deden. Ik kan me nog goed herinneren dat hij met 11 maanden voor het eerst zelf zo'n houten treinbaan legde, een volledig rond te rijden traject. Hij zat altijd te kijken naar zijn broers en ineens pakte hij rails en legde het. Nu is hij 13, volgt zijn eigen weg en nog steeds doet hij zijn ding. Vraagt zelden om hulp. Als hij mijn eerste was geweest, weet ik niet of hij van mij die ruimte ook had gekregen. Hij week zo ontzettend af van 'de boekjes'. Voor hem.was het erg goed dat ik er veel minder 'bovenop' zat, mede omdat ik door de andere 2 al geleerd had dat ze niet snel in 7 sloten tegelijk lopen.

De jongste 2 zitten nu op een Dalton middelbare school. Vooral mbt de middelste heb ik echt spijt dat ik hem niet ook op een Dalton basisschool heb gedaan, toen hij vast begon te lopen op de gewone basisschool. Jongste deed het prima op de gewone basisschool, omdat hij daar gewoon steeds de vrijheid nam om dingen op zijn manier te doen. De leerkrachten zagen dat hem dat goed af ging en lieten hem begaan. :lol: De middelste sloeg echt vast, zodra hij te weinig uitgedaagd werd. Zijn klas was ook niet fijn en hij had erg veel moeite om initiatief te nemen en van zich te laten. Nu gaat dat beter gelukkig.

Ik zou als het mogelijk is Dalton of Montessori onderwijs ook in jullie zoektocht meenemen. Bij dit type onderwijs krijgt een kind zoveel regie in eigen handen. Ik heb hier al zo vaak duidelijk gezien dat ass-achtige dingen verdwenen of veel minder werden, zodra ze goed in hun vel zaten.



_________________
B (03, havo5)
J (04, atheneum4)
P (07, brugklas atheneum)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 02 jun 2020, 16:17 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Bedankt weer voor alle reacties!

Wat betreft de sbo: we gaan er kijken, maar ik heb inmiddels al wat meer bedenkingen, mede door jullie opmerkingen. Ook de IB'er van de huidige school zei direct: ja, maar die is echt voor kinderen met een leerachterstand! En de opmerking dat je niet zo makkelijk weer terug naar regulier kunt gaan als je eenmaal op sbo zit is ook een belangrijke.

Het punt dat gemaakt werd over dat je in plaats van letterlijk een kleine klas ook kunt denken aan een rustige klas qua aankleding, geluidsniveau, enz. is iets dat ik mee ga nemen bij het bezoek aan andere scholen (komende week 2 bezoeken gepland).

Daarnaast vraag ik me inderdaad af of zijn prikkelgevoeligheid zal verminderen als hij meer op zijn eigen niveau kan werken. Aan de ene kant denk ik van wel, omdat het tijdens de maanden thuisonderwijs het beste ging op de dagen dat ik hem echt flink ingewikkelde kost voorschotelde. Maar tijdens die laatste iq-test had hij toch wel enorm veel last van een korte spanningsboog, snel afgeleid zijn en prikkels. Aan het eind van de ochtend rolde hij over de grond en had hij buikpijn. Ook wilde hij na elke subtest stoppen of pauze houden. Terwijl die test toch ook op zijn niveau is. En hij was op het moment van de test nog niet weer naar school geweest (was in de week nadat de scholen weer opengingen, maar ik heb hem die eerste week nog thuis gehouden).

Mijn grootste vraag is nu nog of de diagnose ass nog steeds stand houdt. Dit vooral omdat de huidige school en de scholen waar we nu gesprekken mee voeren allemaal direct vroegen of de diagnose ass nog klopt nu blijkt dat hij vermoedelijk hb is. We herkennen eigenlijk alleen overgevoeligheid voor prikkels en een licht ongebruikelijke belangstelling in hoe dingen aanvoelen. Op sociaal gebied zien we helemaal niet heel bijzonder gedrag. En we zien ook geen beperkte, herhalende gedragspatronen of interesses. Hij heeft juist een enorm brede interesse in allerlei zaken. Aan de andere kant bleek uit het onderzoek wel dat hij toch wel behoefte heeft aan duidelijkheid en structuur. Ik ben nog aan het bedenken of en hoe we dit verder uit moeten/kunnen zoeken.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 03 jun 2020, 21:20 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2124
Er zijn overigens ook sbo-scholen speciaal gericht op hoogbegaafden.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 17 jun 2020, 17:48 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Inmiddels is er alweer van alles gebeurd en ben ik weer benieuwd naar jullie ideeën en ervaringen hierover.

Ik heb hem aangemeld bij een Montessori en een reguliere school. De Montessori omdat ik uit het gesprek een heel goed gevoel had overgehouden. Ook denk ik dat de werkwijze op een Montessori heel goed voor hem kan werken. Meer eigen regie, veel aandacht voor het kind, het onderzoekende, de materialen met aandacht voor de zintuigen, kosmisch onderwijs, in een groep zitten met oudere kinderen. De Montessori die ik heb gesproken heeft ook een soort plusklasje, waarbij de begaafde kinderen elkaar ontmoeten, trainen op mindset etc. en geobserveerd worden. Het klonk allemaal heel goed. En ik had het gevoel dat hij daar echt gezien zou worden. Maar helaas... De school wil hem niet aannemen. De reden is dat de ambulant begeleider van de huidige school denkt dat een heterogene groep niet geschikt voor hem is. Op het gebied van zelfstandigheid en taakgerichtheid kan hij dat volgens haar niet aan. En de Montessorischool volgt dit advies. Het advies van de begeleider aan ons is om hem groep 3 te laten doen op de huidige school, zodat hij goed kan laten zien wat hij wel en niet kan. Van de reguliere basisschool heb ik nog niets gehoord, maar ik ben bang dat die ook gaan weigeren, als ik het goed heb is daar ook een gecombineerde groep.

Ik heb de begeleider ook gebeld en gevraagd waarom ze dit denkt. Ze heeft bij de observaties en vanuit de leerkrachten gezien dat mijn zoon echt een slechte werkhouding heeft, zoals ik al eerder heb uitgelegd. Zelfstandig werken is voor hem heel lastig, vooral als het om taakjes gaat die hij niet interessant vindt. De leerkrachten hebben er hun handen vol aan. Ze lijkt het niet eens te zijn met ons dat het ook deels aan een gebrek aan uitdaging kan liggen. (Ze zei: 'jullie willen alleen maar inzetten op uitdaging, hè?', terwijl we dit nooit gezegd hebben, wij zoeken juist een balans) Bij de Montessori heeft ze aangegeven dat zijn problemen 'niet op het gebied van hoogbegaafdheid liggen' maar op het gebied van de ass-kenmerken: prikkelgevoeligheid, (gebrek aan) zelfstandigheid, taakgerichtheid.

De huidige school geeft aan dat ze in groep 3 nog niets gaan doen met verrijken of compacten. Het is al uitdagend genoeg om te leren lezen en schrijven. De aanpak in groep 3 zal dus vooral zijn: inzetten op dat hij zijn eigen gevoelens beter onder woorden kan brengen en beter kan aangeven dat hij overprikkeld raakt, en daarnaast: structuur, concentratie, werkhouding, taakgericht bezig zijn.

Nu heb ik een prachtig rapport van het IQ-onderzoek met daarin allemaal adviezen die zowel op zijn begaafdheid als zijn prikkelgevoeligheid ingaan, en er wordt eigenlijk niets mee gedaan door de school. De school is er helemaal niet inhoudelijk op ingegaan, terwijl ze van dat eerdere IQ-onderzoek waarbij hij een lagere score had alle scores precies wilde weten omdat dat aanknopingspunten zou bieden.

Wat vinden jullie er nou van? Ik zie zelf op zich wel hun punt met betrekking tot de werkhouding, maar ik heb echt het gevoel dat het ook aan de manier van hem benaderen en de werkjes op zich kan liggen. Hij is zo gevoelig en heeft echt een enorme honger naar kennis. Ik ben bang dat als alleen maar ingezet wordt op het verbeteren van emotieregulatie en andere executieve vaardigheden hij alsnog niet gaat opbloeien. Het punt is alleen dat ik het ook niet kan garanderen dat het op een Montessori goed zou gaan. Ik had gehoopt dat de Montessorischool de gok zou willen wagen op basis van mijn verhaal. Helaas niet dus. Ze klonken erg definitief.

Zelf moest ik er tijdens het telefoongesprek met de Montessori (tot mijn schaamte) bijna van huilen dat ze niet verder in gesprek wilden gaan met mij. Ik zou hem zo graag een plek geven waar er óók aandacht is voor zijn leerbehoefte en niet alleen maar voor zijn 'problemen'. Aan de andere kant denk ik dan: misschien zie ik het ook echt niet goed. Misschien is hij veel autistischer dan ik vind, misschien zou het ook helemaal fout gaan. Die begeleider heeft wel heel veel ervaring met autisme, dus weet zij het dan niet beter dan ik.

Veel gepieker dus hier. :?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 17 jun 2020, 19:49 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2124
Citaat:
Zelf moest ik er tijdens het telefoongesprek met de Montessori (tot mijn schaamte) bijna van huilen dat ze niet verder in gesprek wilden gaan met mij. Ik zou hem zo graag een plek geven waar er óók aandacht is voor zijn leerbehoefte en niet alleen maar voor zijn 'problemen'. Aan de andere kant denk ik dan: misschien zie ik het ook echt niet goed. Misschien is hij veel autistischer dan ik vind, misschien zou het ook helemaal fout gaan. Die begeleider heeft wel heel veel ervaring met autisme, dus weet zij het dan niet beter dan ik.

Ik kan me heel goed je twijfels voorstellen. En ook je emoties bij het horen van de stellige afwijzing van de montessorischool. Dat is niet iets om je voor te schamen. Van deze gesprekken hangt voor je zoon zo veel af. En dan gaat het in de huidige lockdown ook nog allemaal via de telefoon en over zijn hoofd heen (of hebben ze hem wel kunnen zien?). Iedereen met wie je spreekt bedoelt het goed, maar uiteindelijk wordt er nu op basis van de adviezen van de ambulante begeleider en het eerste onderzoek waarschijnlijk zo een besluit genomen.

In de informatie van Agnes Burger is te lezen hoe belangrijk een vroege diagnose is en ook hoe lastig. Ze adviseert dat observatie nodig is in relevante situaties. Een daarvan is dat HB kinderen tussen peers veel makkelijker tot evenwichtig contact komen en veel sneller leren. Ook het taalgebruik vindt ze een opvallend verschil: stereotiep versus creatief. Is het mogelijk om voor je zoon in de vakantie of in het najaar een verrijkingsklas te regelen en hem in die omstandigheden te laten observeren? Sommige hb deskundigen bieden zulke middagen bijv aan. Wellicht helpt het jou en anderen om hem beter in te schatten.

Het is niet erg natuurlijk voor een kind om autisme te hebben als je dat hebt. Ik merk tot nu toe ook niet dat je dat een punt vindt mocht dat zo zijn. Het is wel een probleem om dat label ten onrechte te krijgen.
Bij jouw zoon blijft er twijfel en wordt zijn behoefte aan uitdaging door de begeleider als 'iets extra's ' gezien dat de ouders graag willen en de training van de executieve vaardigheden als noodzakelijk. Jij zoekt naar een balans. Is zo'n plusklasje of -als dat nu niet geboden wordt- een vorm van peer contact met andere begaafde kinderen niet een manier te zien of hij tussen peers opbloeit?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 17 jun 2020, 22:02 
Volwassene

Geregistreerd: 20 aug 2012, 12:41
Berichten: 1928
Citaat:
De huidige school geeft aan dat ze in groep 3 nog niets gaan doen met verrijken of compacten. Het is al uitdagend genoeg om te leren lezen en schrijven. De aanpak in groep 3 zal dus vooral zijn: inzetten op dat hij zijn eigen gevoelens beter onder woorden kan brengen en beter kan aangeven dat hij overprikkeld raakt, en daarnaast: structuur, concentratie, werkhouding, taakgericht bezig zijn.

Dit pik ik er even uit. Hoe gaat de juf dit doen? Dat zijn hele specifieke dingen die je opsomt die heel erg lastig zijn voor 1) een jong kind om te leren en 2) een juf die haar handen vol heeft aan het leren lezen van alle andere kinderen. Als hij niet wordt uitgedaagd dan zullen dingen als taakgerichtheid, werkhouding en concentratie nog veel lastiger voor hem worden. Ook zal hij daardoor sneller overprikkeld raken.
Mijn sensitieve hb-zoon is 15 en die heeft nog de grootst mogelijke moeite met aangeven wanneer hij overprikkeld raakt en ook met het uiten van zijn gevoelens. Het is dus zeker goed om daar vroeg mee te beginnen, maar als hij ass heeft zal dat een lange weg zijn en zeker geen quick fix en ook niet iets wat je van een groep 3-juf kan verwachten.

Ik snap je teleurstelling dat hij niet op de Montessorischool mag starten. Zou er eventueel nog een proefperiode mogelijk zijn? En wat waren pcs de kenmerken op basis waarvan hij de ass-diagnose heeft gekregen?



_________________
"Een boom beweegt niet, tenzij er wind is."
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 18 jun 2020, 05:53 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 10:48
Berichten: 4043
Mijn zoon was na 3/4 de in gr3 zonder verrijking echt totaal afgehaakt.



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 18 jun 2020, 09:29 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Bissi schreef:
Het is niet erg natuurlijk voor een kind om autisme te hebben als je dat hebt. Ik merk tot nu toe ook niet dat je dat een punt vindt mocht dat zo zijn. Het is wel een probleem om dat label ten onrechte te krijgen.


Ik vind het inderdaad geen probleem als hij autisme heeft, en ik zie ook zeker wel een aantal van de zaken die ze noemen, namelijk: prikkelgevoeligheid, behoefte aan duidelijkheid/structuur ('over hoeveel minuten gaan we lunchen'), snel afgeleid. Maar wat je zegt, als het label ten onrechte is gegeven dan zou dat vervelend kunnen worden met scholen die daar toch huiverig voor zijn. Terwijl het gedrag dat bij ass past misschien verdwijnt als hij zich beter voelt.

Citaat:
Bij jouw zoon blijft er twijfel en wordt zijn behoefte aan uitdaging door de begeleider als 'iets extra's ' gezien dat de ouders graag willen en de training van de executieve vaardigheden als noodzakelijk. Jij zoekt naar een balans. Is zo'n plusklasje of -als dat nu niet geboden wordt- een vorm van peer contact met andere begaafde kinderen niet een manier te zien of hij tussen peers opbloeit?


Ja inderdaad, zo voelt het: alsof de school/begeleider de uitdaging als iets extra's zien. Ik vind je idee van een plusklasje of andere vorm van contact met andere begaafde kinderen een heel goed idee. Ik ga eens uitzoeken of er in de zomer iets is waar hij bij aan kan sluiten. Geen idee of de ambulant begeleider dan ook zou willen observeren, maar ik kan het eens vragen.

Boom schreef:
Dit pik ik er even uit. Hoe gaat de juf dit doen? Dat zijn hele specifieke dingen die je opsomt die heel erg lastig zijn voor 1) een jong kind om te leren en 2) een juf die haar handen vol heeft aan het leren lezen van alle andere kinderen. Als hij niet wordt uitgedaagd dan zullen dingen als taakgerichtheid, werkhouding en concentratie nog veel lastiger voor hem worden. Ook zal hij daardoor sneller overprikkeld raken.


Op dit moment heb ik geen idee. Ik heb het plan van aanpak opgevraagd, ik hoop dat dit duidelijkheid biedt en ik hoop ook echt dat de adviezen van het hoogbegaafdheidsbureau erin zijn opgenomen. Jouw laatste 2 zinnen verwoorden echt precies wat ik denk en waar ik bang voor ben.

Boom schreef:
Zou er eventueel nog een proefperiode mogelijk zijn? En wat waren pcs de kenmerken op basis waarvan hij de ass-diagnose heeft gekregen?


Proefperiode: ik denk het niet, maar ik ga er wel naar informeren.

De kenmerken waren:
1) rigide denken met behoefte aan vaste structuren/patronen,
2) moeite hebben met onderbrekingen/overgangen,
3) stereotype bewegingen,
4) wisselende wederkerigheid,
5) overprikkeling,
6) lage verwerkingssnelheid.

We hebben na dit onderzoek ook de hoogbegaafdheidsonderzoeker gevraagd om aan te geven wat ze hiervan herkende en wat niet bij hem. Zij herkende punt 1 wel, punt 2 en 3 niet, punt 4 deels, namelijk alleen toen hij overprikkeld begon te worden, punt 5 heel erg en punt 6 niet (kwam juist een hoge verwerkingssnelheid uit de test). Zelf zien we ongeveer hetzelfde als deze onderzoeker, alleen zien wij het rigide denken juist niet zo, en de moeite met overgangen alleen op bepaalde momenten (als hij iets heel leuks aan het doen is en hij zonder uitleg direct moet stoppen).

De overprikkeling vind ik echt een lastige. Het is een feit dat hij soms 'vol' lijkt te zitten en niks meer kan hebben en ook niet meer goed reageert. Ook de school geeft aan dat hij in de drukke klas teveel prikkels krijgt. Maar in pretparken, het zwembad, kinderfeestjes heeft hij nergens last van. Daarnaast raakte hij tijdens de IQ-test (ongeveer 3 uur) op het eind erg overprikkeld. Dat was dus ook juist weer niet een drukke omgeving, maar één op één, een veilige omgeving en mét uitdaging. Ik dacht dus zelf dat zijn prikkels misschien ook erg komen uit zijn eigen gedachten. Hij denkt heel erg na over wat het betekent wat andere kinderen doen en zeggen. Bijvoorbeeld: zal die en die nog wel mijn vriend zijn als ik vandaag niet met hem in de bouwhoek wil spelen. Of waar hij vandaag mee kwam: 'ik ben sommige dagen niet lief voor mijzelf, dan noem ik mijzelf 'niet stoer', en dat is omdat Pietje zei dat hommels bloed zuigen en ik dacht eigenlijk dat het niet zo was, maar toen was ik dus bang voor hommels geworden en vond ik mijzelf niet meer stoer en ook niet slim omdat ik dat niet wist.'

Herkennen jullie dat, dat overprikkeling ook uit de eigen gedachten kan voortkomen? Want ook bij de IQ-test zal hij flink aan het denken zijn gezet. En in een pretpark, zwembad enz. hoeft hij juist helemaal niet zoveel te denken maar is hij vooral aan het doen/spelen. In de klas zijn er natuurlijk voortdurend aanleidingen om na te gaan denken over van alles en nog wat. En thuis staat zijn mond geen seconde stil, hij is altijd dingen aan het vertellen over wat hij denkt en ziet en vindt en vragen aan het stellen. En naast alle informatie uit de gewone wereld waar hij mee bezig is heeft hij ook nog een fantasieland bedacht dat helemaal voor hem alleen is en daar bedenkt hij ook nog allerlei verhalen over.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 18 jun 2020, 10:40 
Volwassene

Geregistreerd: 20 aug 2012, 12:41
Berichten: 1928
Die overprikkeling kan zeker ook van binnenuit komen. Ik ben absoluut geen deskundige, maar volgens mij zie je dat bij zowel ADHD als bij hb veel. Ik vind het echter opvallend dat hij in drukke omgevingen geen last heeft van overprikkeling. Als ik kijk naar mijn zoon (geen ass of ADHD label maar wel snel overprikkeld) dan zijn dat nu juist de omgevingen waar hij maar kort kan zijn voordat hij is opgebrand. En die fantasiewereld, fascinerend vind ik dat.



_________________
"Een boom beweegt niet, tenzij er wind is."
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 18 jun 2020, 17:33 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Boom schreef:
Ik vind het echter opvallend dat hij in drukke omgevingen geen last heeft van overprikkeling.


Ja, het is echt vreemd! We hebben er al heel vaak goed op gelet, maar meestal gaan dit soort uitjes echt prima. Ook na afloop zien we dan geen 'meltdown' ofzo. En van een playdate met één kind thuis kán hij compleet flippen (ook lang niet altijd hoor). Het is een mysterie :lol:


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 18 jun 2020, 18:12 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 23:49
Berichten: 3402
Erg opvallend inderdaad. Kan het zijn dat hij vooral overprikkeld lijkt als hij zich erg heeft moeten aanpassen (aan andere kinderen)?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 2 van 3 [ 51 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3  Volgende

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: