Het is nu 13 jul 2020, 00:07

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




 Pagina 3 van 3 [ 51 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3
Auteur Bericht
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 18 jun 2020, 18:15 
Volwassene

Geregistreerd: 20 mei 2017, 15:38
Berichten: 713
Als ik dit lees dan vraag ik me af of hij wel ASS heeft en of hij niet veel meer gebaat is bij eerst voldoende uitdaging krijgen en zich onder peers begeven.
Het gedrag dat jouw zoon laat zien is voor mij heel herkenbaar van mijn kinderen wanneer ze zich teveel aan moeten passen omdat ze anders niet begrepen worden door leeftijdsgenoten. Op het moment dat ze dan met ontwikkelingsgelijken omgaan zijn het ineens hele andere kinderen die b.v. totaal niet rigide reageren. Dat doen ze alleen als ze zich onveilig voelen doordat ze niet begrepen worden.



_________________
O, 2001
M, 2003
J, 2010
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 18 jun 2020, 20:52 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2260
Woonplaats: Den Haag
De problemen zijn er niet alleen bij samenspelen met kinderen en werken in de klas, maar ook bijv in een rustige, gestructureerde testsituatie met een volwassene. Als er dan problemen zijn, dan zegt dat wel wat. Wat mij betreft wijst dat allemaal niet direct in de richting van HB en te weinig uitdaging. Ik geef dit even aan omdat er juist in dit draadje ook wel in de richting van mogelijke misdiagnose wordt gekeken.

Als ik dit allemaal lees, dan zou ik denken naar problemen op het vlak van inhibitie. Mensen die er moeite mee hebben, kunnen dan erg ontremd zijn, zoals veel praten, druk gedrag. Schakelen en volgehouden aandacht leveren problemen op.

Wat je dan kunt zien, is dat als iemand met inhibitieproblemen zich 'vrij' mag gedragen, er niet zoveel problemen zijn, maar dat de problemen komen als er inhouden en aanpassen gevraagd wordt. En dat is eigenlijk ook wel precies wat ik lees uit bovenstaande.
Als iemand die er grote moeite mee heeft zichzelf te remmen en de aandacht te richten, daar heel erg veel energie in steekt, dan raakt die persoon daar totaal uitput van. En dat kan bijv zichtbaar zijn in 'overprikkeld' gedrag. Wat ook totaal uit de band springen kan zijn als gevolg van het zich te lang teveel hebben moeten inhouden.

Ik zou er een heel goede gedragsspecialist bij halen, die expertise heeft op het vlak van twice exceptionals. Jammer dat Agnes Burger Veltmeijer niet ging lukken. Misschien kun je te rade gaan bij het CBO in Nijmegen.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 19 jun 2020, 11:43 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Dank voor jullie reacties! Het is fijn om zo van gedachten te wisselen. Ik orden zo ook mijn eigen gedachten. Op zoek naar een specialist op het gebied van dubbel bijzonder voor verdere begeleiding ben ik zeker, dat staat hier los van. Ik heb via dit forum al een paar goede tips gekregen.

Sacha, dankjewel voor je bijdrage! Ik heb wat gelezen over inhibitie en ik kan me zeker voorstellen dat mijn zoon daar veel moeite mee heeft. Ook het stukje emotieregulatie past daar misschien wel goed bij.

Sacha schreef:
Wat mij betreft wijst dat allemaal niet direct in de richting van HB en te weinig uitdaging. Ik geef dit even aan omdat er juist in dit draadje ook wel in de richting van mogelijke misdiagnose wordt gekeken.


Ik ben het wel met je eens dat het ass-achtige gedrag niet 'normaal' is voor HB, dit ook omdat de deskundige die hem onderzocht heeft ook aangeeft dat ze het gedrag (met name zijn gedrag aan het eind van de testochtend) niet herkent van andere HB kinderen. Maar wat ik nog wel lastig vind om te begrijpen is of de diagnose ass dan de juiste is, of dat er wat anders aan de hand is. Juist omdat hij niet alle kenmerken van ass vertoont. Maar ik besef absoluut dat een diagnose stellen niet eenvoudig is en dat het voor een leek moeilijk te beoordelen is. Daarnaast ben ik wel benieuwd of je dan denkt dat het niet nodig is om hem meer uitdaging te geven dan het reguliere groep 3 programma. Ik dacht zelf dat dit wel bij zou kunnen dragen aan een algeheel gevoel van welbevinden en dat het daarom een positief effect kon hebben op de concentratie, emotieregulatie, enz.

Sacha schreef:
Als iemand die er grote moeite mee heeft zichzelf te remmen en de aandacht te richten, daar heel erg veel energie in steekt, dan raakt die persoon daar totaal uitput van. En dat kan bijv zichtbaar zijn in 'overprikkeld' gedrag.


Bedoel je hiermee dan dat dit dus iets anders is dan overprikkeling?

En het is wel zo dat op rustige dagen thuis (zoals tijdens de corona-lockdown) hij thuis niet enorm ongeremd is. Hij werd juist steeds rustiger, gehoorzamer, gezelliger, geconcentreerder. Ik weet niet of kinderen die problemen hebben met inhibitie in het normale leven altijd enorm druk en ongeremd zijn, ook als ze zich 'lekker' voelen?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 19 jun 2020, 13:26 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2260
Woonplaats: Den Haag
Citaat:
hem meer uitdaging te geven dan het reguliere groep 3 programma.


De huidige school wil en doet dit sowieso toch niet?

Het ligt er helemaal aan hoe die uitdaging vormgegeven wordt. Als het betekent dat er gecompact wordt waar dat voor hem passend is, en er verrijking wordt gegeven die zijn sterke kanten aanspreekt zonder zijn zwakkere kanten te overvragen, ja dan kan dat. Het uitgangspunt bij verrijking is dat het passende uitdaging biedt. Ik kan absoluut niet bepalen via een forum of je zoon baat zou hebben bij compacting en verrijking.
Als er allerei problemen in het functioneren zijn waardoor hij de normale hoeveelheid werk niet afkrijgt, dan zou het bijv ook zo kunnen zijn dat compacting een goede stap is, maar dat er verder helemaal geen verrijking wordt geboden. Om maar een voorbeeld te noemen.

Je moet eerst echt duidelijk krijgen wat hij nodig heeft om aan het werk te gaan en te blijven. Het is ook een kwestie van uitproberen en bijstellen.

Je zult echt eerst met elkaar moeten bekijken wat hij nodig heeft: op welke gebieden wordt hij nu overvraagd en op welke gebieden ondervraagd? Zoals ik aangaf zou ik er een goede gedragsspecialist bij halen.
Ik zou niet zo focussen op diagnoses en wel of geen HB. Onderzoek met open vizier met school en een goede gedragsspecialist wat er nou precies gebeurt op school, in de klas, thuis, elders en wat dit voor aanwijzingen geeft voor zijn ontwikkelbehoeftes.

Succes.



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 19 jun 2020, 19:19 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
Sacha schreef:
De huidige school wil en doet dit sowieso toch niet?


Klopt, de huidige school gaat dit niet doen. Maar net vandaag heb ik gehoord dat hij bij een andere school is toegelaten waar er wel mogelijkheden zijn op dit vlak, uiteraard als blijkt dat hij er baat bij heeft. Dus ik ben heel blij daarmee!

Sacha schreef:
Ik kan absoluut niet bepalen via een forum of je zoon baat zou hebben bij compacting en verrijking.


Vanzelfsprekend, dat was dan ook niet de bedoeling achter mijn vraag. Ik bedoelde het meer in het algemeen, omdat je zelf zei dat het naar jouw mening allemaal niet wijst in de richting van HB en te weinig uitdaging. Toen vroeg ik me dus af of je denkt dat het in het algemeen niet altijd goed is voor kinderen met een hogere intelligentie om genoeg uitdaging te krijgen. Maar ik ben het helemaal met je eens dat er geen standaardoplossing voor elk kind is en dat we specifiek zullen moeten kijken naar zijn behoeften. Dat gaan we ook zeker doen.

Sacha schreef:
Ik zou niet zo focussen op diagnoses en wel of geen HB.


Even voor de duidelijkheid: als het aan mij lag dan was er helemaal geen diagnose gesteld en hadden we ook het IQ-onderzoek niet hoeven te doen. Maar helaas heeft het één tot het ander geleid en zitten we nu in deze situatie. Ik focus er dus niet op omdat ik het zo belangrijk vind, maar omdat de scholen het wel heel belangrijk vinden en als leidraad gebruiken bij wat ze hem wel of niet kunnen en willen aanbieden.

Sacha schreef:
Je zult echt eerst met elkaar moeten bekijken wat hij nodig heeft: op welke gebieden wordt hij nu overvraagd en op welke gebieden ondervraagd? Zoals ik aangaf zou ik er een goede gedragsspecialist bij halen.


Die boodschap heb ik begrepen, en dit is iets dat we zeker ook gaan doen.

In ieder geval kunnen we nu een nieuwe start maken op een andere school. Daarbij gaan we erop letten dat er zoals je zegt met een open vizier naar hem gekeken wordt. Dat is ook precies wat ik al die tijd al wil. Zoals ik ook al had gezegd ben ik inderdaad op zoek naar een specialist om ons verder te begeleiden.

Iedereen bedankt dat jullie een klankbord wilden zijn in mijn zoektocht hierin voor mijn zoon. Het komt vast allemaal goed, we gaan er in ieder geval alles aan doen om hem een gelukkige schooltijd te geven.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 21 jun 2020, 17:46 
Volwassene

Geregistreerd: 26 jun 2013, 11:47
Berichten: 323
Ik heb totaal geen ervaring met de soort begeleiding die je zoekt. Ik heb wel wat antwoorden en opmerkingen op dingen die je schreef.

Als eerste: bij ass hoef je niet alle kenmerken (even duidelijk) te hebben om toch ass te hebben. Het gaat er echt om in welke mate het dagelijks leven bij de persoon in kwestie beïnvloed wordt door de kenmerken. Het stereotype rainman gedrag is bijvoorbeeld echt niet altijd zo duidelijk aanwezig. Niet voor niets komen juist nu zo ontzettend veel volwassenen er pas nu achter dat ze ass hebben. Die hebben met heel veel gedoe geleerd om zich (enigszins) aan te passen aan de verwachtingen in de maatschappij om maar zo 'normaal' mogelijk te lijken en doen. Dat kost echter zo ontzettend veel energie etc dat heel veel het niet volhouden en uiteindelijk in de problemen komen (relaties lopen steeds weer fout, op het werk lopen ze vast, opleidingen lukken of lukten niet, vriendschappen zijn moeilijk, sociaal isolement omdat het functioneren in een werksituatie zoveel vraagt dat voor iets anders geen energie meer is etc etc). Juist deze mensen krijgen vaak de stempel licht autisme. Geloof me, er is niks lichts aan voor de persoon in kwestie. Het is juist retezwaar om te voldoen aan alle verwachtingen. De term licht is voor degenen om hen heen. Zij merken weinig van het autisme en dus lijkt het licht.

(sorry, dit gaat me door een zoon en 2 exen erg aan het hart en ik blijf dit maar herhalen in de hoop dat mensen zich hiervan bewust worden)


En overprikkeld raken vanuit je eigen hoofd: JA! Daar vecht ik vrijwel dagelijks tegen en dat is een moeilijk te winnen gevecht. Ik heb geen ass, ben hooggevoelig en zeer waarschijnlijk hb en heb adhd. Geloof me, je kop kan je gek maken.

Ik hoop echt dat je een plek voor hem vindt waar ze hem willen leren kennen, zoals hij is. Waar hij zichzelf mag, kan en wil zijn en in zijn tempo mag leren en doen wat hij nodig heeft. Hij is nog zo jong.



_________________
B (03, havo5)
J (04, atheneum4)
P (07, brugklas atheneum)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 21 jun 2020, 19:28 
Volwassene

Geregistreerd: 18 mei 2019, 20:15
Berichten: 117
Ik sluit me aan bij ilse501. Ik hoop voor je dat ze op de nieuwe school jouw zoontje willen en kunnen zien. Een jongen die ik kende zat op een gegeven moment meer op de gang dan in de klas. Hij kon niet omgaan met wat er van hem gevraagd en verwacht werd en daardoor kon hij niet functioneren in de klas. Uiteindelijk ass gediagnostiseerd en met moeite en vooral door die erkenning op school de gewone basisschool kunnen afmaken. Daarna naar het vso (heel bijzonder dat zo’n overgang kon) om in een voorspelbaardere en overzichtelijkere omgeving te kunnen leren dan met al die klaslokaal- en docentenwissels. Als deze jongen (na zijn diagnose) niet gezien werd door school, dan zat hij alleen nog maar op de gang...



_________________
meisje, herfst 2014
jongen, lente 2017
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 21 jun 2020, 19:57 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
ilse501 schreef:
Het stereotype rainman gedrag is bijvoorbeeld echt niet altijd zo duidelijk aanwezig.

Begrijp ik zeker, ik ken zelf ook mensen met autisme die zeker niet voldoen aan het clichébeeld dat in films etc. soms wordt neergezet en ik ben zelf ook echt in staat om de nuances te zien. Maar wat ik dan wel lastig vind is hoe zo'n diagnose wordt gesteld, als het zo ontzettend breed is. Dat was ook mijn voornaamste punt waardoor ik moeite had met de diagnose: de genoemde kenmerken die tot de diagnose leidden waren voor ons niet herkenbaar. En we kregen niet meer uitleg dan dat, dus wat er dan precies was gezien dat zou leiden tot de diagnose. Aan de andere kant zie ik wel een aantal van de punten en wil ik hem daar juist zo goed mogelijk bij helpen. Ik neem dit zeker wel serieus, maar we hebben wel ervaren dat het feit dat er een diagnose lag er wel voor zorgde dat er niet 'dieper' werd gekeken. Er werd bijvoorbeeld niet gezien dat hij ook slimmer dan gemiddeld is en onze vragen hierover werden ook niet serieus genomen. Ook met onze opmerkingen dat hij bijv. gepest werd en een moeilijke periode heeft meegemaakt werd niets gedaan, alles omdat nu de diagnose er lag. Dus in ons geval voelde het alsof de diagnose alle verdere discussie over mogelijke oorzaken van zijn gedrag onmogelijk of onnodig maakte. Dat zal vast niet altijd het geval zijn en er zullen zeker heel veel mensen zijn die heel blij zijn dat ze de diagnose hebben gekregen.

Wat ik zelf fijn zou vinden is als op school vooral écht gekeken wordt naar het kind zelf, in plaats van dat naar een algemene diagnose wordt gekeken en uitgegaan wordt van algemene adviezen.

ilse501 schreef:
Geloof me, er is niks lichts aan voor de persoon in kwestie.

Dit begrijp ik ook volledig hoor, ik wilde dit ook zeker niet bagatelliseren.

merriedroom schreef:
Ik sluit me aan bij ilse501. Ik hoop voor je dat ze op de nieuwe school jouw zoontje willen en kunnen zien.


Dank je, dat hoop ik ook. Maar ik denk dat we met deze school goed zitten op dit punt. We hebben uiteraard alles gedeeld met de school, en ze hebben veel mogelijkheden om hem te ondersteunen en te bieden wat hij nodig heeft. En ik kreeg het gevoel dat ze in ieder geval niet in labels denken, maar dat ze elk kind als een uniek individu zien met kwaliteiten, mogelijkheden én uitdagingen, zoals ieder mens die heeft.

En nog een positieve ontwikkeling: de laatste tijd gaat het wel beter met hem. We zien we steeds vaker dat hij zich op drukke momenten op een verjaardag bijvoorbeeld even terugtrekt, dat hij beter met tegenslag om kan gaan en minder uitbarstingen heeft. Ook heeft hij vele vriendjes en vele hobby's en interesses. Hij wil op dit moment astronaut en architect worden van gebouwen die op andere planeten worden gebouwd. Dit om even te laten zien dat ik bovenal een HEERLIJK kind heb en dat ik helemaal gek op hem ben! :D


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 21 jun 2020, 20:13 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2125
Citaat:
Maar ik denk dat we met deze school goed zitten op dit punt. We hebben uiteraard alles gedeeld met de school, en ze hebben veel mogelijkheden om hem te ondersteunen en te bieden wat hij nodig heeft. En ik kreeg het gevoel dat ze in ieder geval niet in labels denken, maar dat ze elk kind als een uniek individu zien met kwaliteiten, mogelijkheden én uitdagingen, zoals ieder mens die heeft.


Kiwigold, wanneer je vanuit die openheid als school een kind aanneemt, begin je inderdaad vanuit een heel ander standpunt dan tot nu toe. Wat fijn dat je zo'n school gevonden hebt. Als je als ouder ook blijft kijken naar wat je kind goed lijkt te doen, zonder hem te ondervragen of overvragen, voelt hij zich in ieder geval gezien in wie hij is. En dat is een mooi cadeau voor elk kind.

Wat ook een interessante invalshoek is, is Kids Skills https://www.vkjp.nl/tijdschrift-artikelen/kids-kids-skills-geen-probleemoplossing-maar-vaardigheidstraining, een methode waarbij niet uitgegaan wordt van labels, maar van vaardigheden die verder ontwikkeld kunnen worden. Dit is speciaal voor jonge kinderen bedoeld en wordt ook op scholen gebruikt.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 24 jun 2020, 11:30 
Volwassene

Geregistreerd: 26 jun 2013, 11:47
Berichten: 323
kiwigold schreef:
En ik kreeg het gevoel dat ze in ieder geval niet in labels denken, maar dat ze elk kind als een uniek individu zien met kwaliteiten, mogelijkheden én uitdagingen, zoals ieder mens die heeft.

En nog een positieve ontwikkeling: de laatste tijd gaat het wel beter met hem. We zien we steeds vaker dat hij zich op drukke momenten op een verjaardag bijvoorbeeld even terugtrekt, dat hij beter met tegenslag om kan gaan en minder uitbarstingen heeft. Ook heeft hij vele vriendjes en vele hobby's en interesses. Hij wil op dit moment astronaut en architect worden van gebouwen die op andere planeten worden gebouwd. Dit om even te laten zien dat ik bovenal een HEERLIJK kind heb en dat ik helemaal gek op hem ben! :D


over het eerste: het hebben van een label zou natuurlijk nooit mogen betekenen dat het kind niet meer gezien wordt als kind zelf. Het weten wat er speelt bij het kind (ass, adhd, hb etc) maakt natuurlijk wel dat je met die wetenschap kunt zien wat de eigenschappen van het het kind zijn. Even gechargeerd: een druk kind kan als zeer lastig gezien worden, maar als je weet dat het adhd heeft, kan je zoeken binnen bij wat adhd geadviseerd wordt. Kans is groot dat je dan iets vindt, dat werkt. Zo niet, dan kijk je verder. Ik heb heel erg het gevoel dat een diagnose voor jou ergens naast het kind moet staan. Het mag vooral niet op de voorgrond treden. Maar als er iets is met je kind dat met een diagnose verklaard wordt, is het een onderdeel van je kind. De diagnose als uitgangspunt gebruiken betekent niet dat je je kind zelf niet meer ziet. Nee, je ziet je kind met de bril die bij de diagnose hoort.

Iemand met autisme heeft bijvoorbeeld vrijwel standaard meer tijd nodig om een opdracht/instructie/opmerking te verwerken, te begrijpen en uit te voeren. Dat is zelfs onderzocht. Dat duurt meestal ca 8 seconden. Als je dat weet, dan hou je daar rekening mee (en als je goed kijkt, zie je het brein aan het werk) ipv het kind boos te benaderen dat het niet zo moet treuzelen of juist niet meteen stopt, als dat moet. Het voelt heel onnatuurlijk als je begint om met zo'n bril te kijken. Het lijkt allemaal zo veel/overdreven/etc, maar het helpt juist om het kind wel te zien. Dingen die ik van mijn jongste 2 pubers mag verwachten, zal ik bijvoorbeeld niet van de oudste met ass verwachten. Als je gaat kijken naar wat een echte bril doet, namelijk je weer scherp laten zien wat je met verminderd zicht niet goed kan zien, kan je dat ook doortrekken naar een 'diagnose-bril'. Die helpt je om scherp te krijgen wat de diagnose bij het kind doet. Ik kijk inmiddels al 10 jaar met een autibril naar mijn oudste. Spaart mezelf en hem van heel veel frustraties bijvoorbeeld. Deze bril is voor mij inmiddels zo natuurlijk dat ik niet meer merk dat ik hem steeds weer op- en afzet als ik bijvoorbeeld met zijn broers praat. En bij mijn vrijwilligerswerk (Tussenschoolse opvang) heb ik er ontzettend veel profijt van met dat passende onderwijs, waardoor er steeds meer kinderen op school zitten die er veel baat bij hebben om met de tools behorende bij deze bril benaderd te worden. Hebben die dan allemaal ass? Geen idee, ik ben geen deskundige (wel een ervaringsdeskundige), maar als ze er goed op reageren waarom zou ik het dan niet gebruiken?

En wat een geweldige ontwikkelingen van je zoontje!!! Heerlijk!!

PS. Ik hoop niet dat ik met mijn verhalen jou wil overtuigen dat je zoontje inderdaad een diagnose nodig heeft of inderdaad ass heeft. Dat is absoluut niet mijn bedoeling. Er zijn zoveel mensen die ontzettende moeite hebben met een label bij hun kind, terwijl dat juist een heleboel deuren opent en heel veel frustraties/strijd/teleurstellingen/stress etc zal schelen. Moet het wel de juiste zijn :wink:
en ik snap je weerstand ook heel goed. Ik had liever ook niet gehad dat hier al die labels in huis waren. Ze maken het leven niet altijd even makkelijk.



_________________
B (03, havo5)
J (04, atheneum4)
P (07, brugklas atheneum)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Diagnose ass maar wij twijfelen eraan
BerichtGeplaatst: 24 jun 2020, 12:23 
Volwassene

Geregistreerd: 17 apr 2020, 10:41
Berichten: 20
ilse501 schreef:
Ik heb heel erg het gevoel dat een diagnose voor jou ergens naast het kind moet staan. Het mag vooral niet op de voorgrond treden. Maar als er iets is met je kind dat met een diagnose verklaard wordt, is het een onderdeel van je kind. De diagnose als uitgangspunt gebruiken betekent niet dat je je kind zelf niet meer ziet.


Bedankt voor je reactie ilse501! Ik denk dat we eigenlijk op hetzelfde spoor zitten, maar dat we elkaar toch niet helemaal begrijpen. Misschien heb ik ergens in dit draadje het gevoel gegeven dat ik tegen een diagnose an sich ben, maar dat is niet zo. Maar ik ben zelf ook door een proces gegaan natuurlijk, dus wat ik heb geschreven zal heus niet altijd helemaal consistent zijn.

Maar in ons geval is het als volgt gegaan:
1) kind gedraagt zich lastig in de klas.
2) school verplicht ons zowat om een diagnose te halen.
3) diagnose komt er: ass. Maar met allemaal punten in het verslag die wij echt, eerlijk waar, niet herkennen bij hem. En die we ook nooit van school hebben gehoord. Dus: geen weerstand of wat dan ook waardoor we het niet willen zien, maar gewoon écht niet herkennen. Andere punten herkennen we wel. Wij twijfelen daarom aan diagnose (aan de argumenten erachter), geven aan dat we denken dat hij best slim is en dat er misschien ook nog meer zaken meespelen (pesten, overlijden in familie). Ggz gaat er niet op in, school ook niet. Inzet volledig op ass: structuur, voorspelbaarheid, weinig prikkels.
4) wij besluiten zelf nog een IQ-test te laten doen. Uitkomst: begaafd, waarschijnlijk hoogbegaafd.

Wij denken dan: waarom is dat laatste door de ggz of school niet gezien en waarom werd er niet naar ons geluisterd toen wij dit al aangaven? Waarom moesten wij zelf nog zo'n extra test laten doen? Daarnaast hebben wij ook heel veel moeite gedaan om meer uitleg te krijgen over de diagnose en om op basis van die diagnose gerichte adviezen te krijgen. Want wij willen een diagnose+handelingsadviezen waar we daadwerkelijk iets mee kunnen, dus die zeker weten echt aansluit bij ons kind. Dat hebben we niet echt kunnen krijgen bij de ggz. Daarnaast denken we dat het voor het stellen van een diagnose ook best belangrijk is om te weten of een kind (hoog)begaafd is. Beide aspecten horen dan bij een kind.

ilse501 schreef:
Even gechargeerd: een druk kind kan als zeer lastig gezien worden, maar als je weet dat het adhd heeft, kan je zoeken binnen bij wat adhd geadviseerd wordt.

Dit demonstreert eigenlijk wel wat ik bedoel: een kind dat een werkje waarbij tot 5 geteld moet worden niet wil doen, kan de instructie niet snel genoeg begrijpen of moeite hebben met startgedrag (ass), maar kan ook eigenlijk al tot 50 tellen en dit werkje dus een beetje saai vinden. Met de ass-bril geef je het kind verlengde instructie, deel je de opdracht op in stukjes enzovoorts. Met de hb-bril zou je het kind een uitdagender werkje geven. De beste aanpak ligt waarschijnlijk in een combinatie van beide. Ik denk dus dat je beide aspecten mee moet wegen om de juiste aanpak voor een kind te bepalen. En dat is waarom ik niet een eenzijdige focus op de diagnose wil.

Ik snap je dus écht wel met wat je zegt dat het gewoon kan helpen en eerlijk is naar je kind toe om juist wel met de 'auti-bril' te kijken. Ook ik pas allerlei dingen toe die aangeraden worden voor kinderen met ass. Maar alleen op de punten waar ik zie dat hij het nodig heeft. Bijvoorbeeld: aankondigen dat we over x minuten iets anders gaan doen, een vaste volgorde in de ochtend en avond, afspraken altijd nakomen of uitleggen waarom het niet kan, enz.


Nu is de situatie dus zo dat hij deze diagnose heeft. Dat is prima, hebben we ook gedeeld met de oude en nieuwe school, wel met onze uitleg erbij wat we wel en niet herkennen. En daarnaast hebben we door onze eigen inzet ook ontdekt dat hij behoorlijk slim is. Maar ik wil zelf afwachten hoe het gaat als hij op een betere school zit, meer op niveau aanbod krijgt en meer om kan gaan met gelijkgestemden. Ik denk zelf dat we dan pas echt kunnen zien welke aspecten van zijn ass aanwezig zijn en de meeste aandacht behoeven.

Verder vertelde ik alleen wat onze ervaring was m.b.t. een 'label', namelijk dat de oude school toen de diagnose ass er was startte met een algemene auti-aanpak. Niks mis mee, maar wij vonden dat er óók aandacht zou moeten zijn voor zijn intelligentie, en dat in die algemene auti-aanpak vooral de nadruk zou moeten liggen op de aspecten die daadwerkelijk bij hem te zien zijn, in plaats van een algemene aanpak gebaseerd op een diagnose.

Maar nogmaals, ik ben het ermee eens dat diagnoses heel helpend kunnen zijn. Maar dan moet je je kind er wel helemaal in herkennen. En ik denk ook dat een stoornis een onderdeel is van je kind (dus niet ergens ernaast moet staan), maar wel moet worden bezien in het geheel van het kind. Bijvoorbeeld: een kind met een IQ van 70 en ass of adhd behandel je toch anders dan een kind met een IQ van 130 met diezelfde stoornis?

Anyway, ik denk dat ik in herhaling aan het vallen ben :-)
Vooralsnog zie ik de toekomst zonnig in!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 3 van 3 [ 51 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2, 3

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: