Het is nu 13 dec 2018, 16:39




 Pagina 2 van 2 [ 26 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2
Auteur Bericht
 Berichttitel: Re: Welke gevolgen bij het niet uitvoeren huishoudelijke taken?
BerichtGeplaatst: 07 maart 2018, 09:41 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Aan dreigen en 'want anders' heb ik ook een hele grote hekel. Dat werkt voor mij zeker niet.
Wat ik deed toen ze jonger waren, bijv bij kamer opruimen, is het samen doen. D.w.z. dat ik in de vorm van vragen aangaf wat mijn zoon kon doen. En dat deed hij dan. Bijv Wat is een goede plek voor de Ducks? Die bak? OK, dan kunnen ze daarin. enz. Dus eigenlijk trainen hoe je een kamer opruimt.
Verder begrip tonen voor de tegenzin, aangeven dat iedereen dat gevoel heeft en dat dat dus een logisch gevoel is, maar geen reden om het niet te doen. Vervolgens vragen hoe zij hun klusje leuker willen maken (wedstrijdje? timen? iets leuks erna doen? speciaal muziekje ervoor aanzetten met oppeppende muziek? anders?)

Wanneer een kind gaat rationaliseren (met drogredeneringen zoals 'dat is kinderarbeid'), heel hard gaan lachen en iets zeggen als: Dat is een hele grappige smoes om iets niet te hoeven doen! weet je nog leukere te verzinnen?. OK dan nu even aan de slag!

Wanneer een kind zich gaat aanstellen (gillen, boos kijken, drammen): beschrijven wat er gebeurt, zonder er emotioneel bij betrokken te raken: Je bent nu hard aan het gillen, je gooit je er flink tegen aan. Verder je eigen gang gaan en je er niks van aan trekken. Houdt vanzelf een keer op. Daarna weer herinneren aan de afspraak en dat die nog steeds staat.

Kind negeert wat je vraagt? Gedrag benoemen zonder boos te worden: ik merk dat je niet wil reageren op mijn vraag, het komt op mij over dat je me opzettelijk negeert, zo wil ik niet dat we met elkaar omgaan. Maar als jij dat een fijne manier vindt, is het misschien handiger om dat even allemaal te gaan doen. En vervolgens hun gedrag spiegelen, zonder het kind belachelijk te maken.

Wanneer een kind egoïstisch gedrag vertoont, zoals alleen iets voor zichzelf doen: gedrag spiegelen, zonder boos te worden. Jij luistert niet naar mij wanneer ik je iets vraag? Ik luister dan niet naar jou wanneer je mij vraagt iets voor jou te doen, zoals jou naar sport brengen, brood voor je smeren of lunch maken, een koekje of snoepje geven, je kleding wassen, je bord afwassen enz. En dat gewoon doen en aangeven dat je dat pas weer gaat doen wanneer het kind bereid is het eigen gedrag te bespreken en nieuwe afspraken te maken.

Het zijn namelijk allemaal strategieën van kinderen, waarmee ze ontdekken wat werkt wanneer ze ergens geen zin in hebben. Kinderen die thuis niet willen helpen, doen dat op school of op de sportclub of bij opa en oma vaak wel.
Wanneer je in een drogredenering trapt van een verbaal sterk kind, moet je eigenlijk bij jezelf gaan kijken: wat ben ik aan het doen? welk gedrag beloon en stimuleer ik hiermee? (toegeven = egoïsme belonen) wil ik dat? welke smoesjes heb ik voor mezelf bedacht, zodat ik de uitdaging van gewenst gedrag trainen niet aan hoef te gaan? (het zijn nog kinderen, laat ze toch spelen, ik kan het net zo snel zelf enz), welke emoties roept dit bij mij op? welk zelfbeeld moet ik loslaten om dit te veranderen?
Je kinderen zijn niet je vriendjes, maar je kinderen. Ze hebben vaak heel goed door wat ze doen en hoe ver ze kunnen gaan. Ze zijn niet gek, ze pakken dingen handig aan. Logisch. Het is dan aan de ouders om hun rol op te pakken en grenzen te stellen, een voorbeeld te geven.

Wat mij op een gegeven moment over de streep trok, was een artikeltje waarin stond dat bijna alle ouders hun kinderen blij en gelukkig willen zien en daarom moeite hebben met eisen stellen aan kinderen of ervoor zorgen dat ze dingen doen waar ze niet zo'n zin in hebben. Wanneer je dat om die reden niet wil vragen van ze en het maar zelf gaat doen, ben je een sloof van je kind, waar ze geen respect voor hebben. Wil je dat zijn?
Ze hoeven namelijk niet blij met je te zijn, wanneer je hen die dingen laat doen. Ze mogen gewoon weerstand voelen en tegenzin. Dat is logisch. Maar geen reden om het niet te doen. Alleen dictators eisen van hun onderdanen dat ze blij uitvoeren wat ze van hen vragen, ondanks tegenzin. Dus verwachten van je kinderen dat ze alles opgewekt doen wat je van ze vraagt, is zelf Kim Yong Un willen spelen. Gun je kind dat hij weerstand voelt en boos is. Dat is zijn recht. Vraag zelf van je kind wat je weet dat goed voor hem is, ook al heeft hij er geen zin in. Dat is goed voor jezelf en je kind.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Welke gevolgen bij het niet uitvoeren huishoudelijke taken?
BerichtGeplaatst: 07 maart 2018, 09:43 
Volwassene

Geregistreerd: 05 maart 2018, 09:55
Berichten: 9
MoederJan schreef:
Als ik alles nog eens nalees, is uiteidelijk de vraag van TS: Ja, maar hóe handhaaf ik dan die afspraken bij een kind wat verbaal zo sterk is, zonder in het negatieve/straffen te belanden? Zoals in het voorbeeld van het kind wat dan zijn eigen bord wel pakt. Ik snap wel dat dat best heel lastig is.

Ik denk dat ik vooraf zou afspreken wat de consequentie is. Het liefst het kind zelf hierover laten meedenken, als hij tenminste inziet en meegaat in het idee dat iedereen iets bijdraagt aan de klusjes. Kinderen zijn dan vaak opvallend eerlijk én streng voor zichzelf. In dit geval bv dat hij 1 keer de herinnering krijgt om de tafel te gaan dekken. Bij niet doen, eet hij niet mee, ook niet van een eigen bord. Hij kan dan bv een uur later in zijn eentje aan tafel het koude eten opeten. Of, als het om afruimen gaat en je een beetje humor wilt (of kunt :roll: ) inbouwen laat je zijn rommel staan zodat hij 's morgens van een vies bord moet eten. Of eerst zijn eigen rommel nog moet afwassen. Zoiets. Het zal wel een lange adem vergen, omdat dot probleem eigenlijk dieper zit dan het niet willen helpen. Toch kan het tackelen van zo'n uiting dan ook helpen de onderliggende problemen aan te pakken.


Dankje Moederjan, je begrijpt waar het om gaat.
Er is misschien inderdaad wat werk aan de "positive discipline", het is wel kort door de bocht om te zeggen dat we dat "niet" toepassen.
We laten ze wellicht teveel grenzen overschrijven, maar als ik vraag wat dan mogelijke gevolgen kunnen zijn (tips daarvoor, zodat ik zelf ook iets kan voorstellen tijdens het overleg), kwam er niet veel ... tot hier dus. Goed idee, weet ik meteen waar ik het kan over hebben.

Ik onthoud: meer echte inspraak in de regels omtrent taken, en duidelijke consequenties afspreken, wat ik dus al van plan was :)
En ook bedankt Bissi voor je laatste post, daar heb ik veel aan! Het bevestigt namelijk hoe we hen op dit moment reeds opvoeden.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Welke gevolgen bij het niet uitvoeren huishoudelijke taken?
BerichtGeplaatst: 07 maart 2018, 09:57 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 17 jan 2015, 11:31
Berichten: 206
Bissi, wat een fijne post. Daar kan ik wat mee. En cbasje, sorry dat ik in je topic heb ingebroken. Het is niet mijn bedoeling je topic te kapen.



_________________
Mama van oudste (2010 - hb - groep 6) en jongste (2011 - hb -groep 4)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Welke gevolgen bij het niet uitvoeren huishoudelijke taken?
BerichtGeplaatst: 07 maart 2018, 10:29 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 14:21
Berichten: 4364
Bissi schreef:
Aan dreigen en 'want anders' heb ik ook een hele grote hekel. Dat werkt voor mij zeker niet.
Wat ik deed toen ze jonger waren, bijv bij kamer opruimen, is het samen doen. D.w.z. dat ik in de vorm van vragen aangaf wat mijn zoon kon doen. En dat deed hij dan. Bijv Wat is een goede plek voor de Ducks? Die bak? OK, dan kunnen ze daarin. enz. Dus eigenlijk trainen hoe je een kamer opruimt.
Verder begrip tonen voor de tegenzin, aangeven dat iedereen dat gevoel heeft en dat dat dus een logisch gevoel is, maar geen reden om het niet te doen. Vervolgens vragen hoe zij hun klusje leuker willen maken (wedstrijdje? timen? iets leuks erna doen? speciaal muziekje ervoor aanzetten met oppeppende muziek? anders?)

Wanneer een kind gaat rationaliseren (met drogredeneringen zoals 'dat is kinderarbeid'), heel hard gaan lachen en iets zeggen als: Dat is een hele grappige smoes om iets niet te hoeven doen! weet je nog leukere te verzinnen?. OK dan nu even aan de slag!

Wanneer een kind zich gaat aanstellen (gillen, boos kijken, drammen): beschrijven wat er gebeurt, zonder er emotioneel bij betrokken te raken: Je bent nu hard aan het gillen, je gooit je er flink tegen aan. Verder je eigen gang gaan en je er niks van aan trekken. Houdt vanzelf een keer op. Daarna weer herinneren aan de afspraak en dat die nog steeds staat.

Kind negeert wat je vraagt? Gedrag benoemen zonder boos te worden: ik merk dat je niet wil reageren op mijn vraag, het komt op mij over dat je me opzettelijk negeert, zo wil ik niet dat we met elkaar omgaan. Maar als jij dat een fijne manier vindt, is het misschien handiger om dat even allemaal te gaan doen. En vervolgens hun gedrag spiegelen, zonder het kind belachelijk te maken.

Wanneer een kind egoïstisch gedrag vertoont, zoals alleen iets voor zichzelf doen: gedrag spiegelen, zonder boos te worden. Jij luistert niet naar mij wanneer ik je iets vraag? Ik luister dan niet naar jou wanneer je mij vraagt iets voor jou te doen, zoals jou naar sport brengen, brood voor je smeren of lunch maken, een koekje of snoepje geven, je kleding wassen, je bord afwassen enz. En dat gewoon doen en aangeven dat je dat pas weer gaat doen wanneer het kind bereid is het eigen gedrag te bespreken en nieuwe afspraken te maken.

Het zijn namelijk allemaal strategieën van kinderen, waarmee ze ontdekken wat werkt wanneer ze ergens geen zin in hebben. Kinderen die thuis niet willen helpen, doen dat op school of op de sportclub of bij opa en oma vaak wel.
Wanneer je in een drogredenering trapt van een verbaal sterk kind, moet je eigenlijk bij jezelf gaan kijken: wat ben ik aan het doen? welk gedrag beloon en stimuleer ik hiermee? (toegeven = egoïsme belonen) wil ik dat? welke smoesjes heb ik voor mezelf bedacht, zodat ik de uitdaging van gewenst gedrag trainen niet aan hoef te gaan? (het zijn nog kinderen, laat ze toch spelen, ik kan het net zo snel zelf enz), welke emoties roept dit bij mij op? welk zelfbeeld moet ik loslaten om dit te veranderen?
Je kinderen zijn niet je vriendjes, maar je kinderen. Ze hebben vaak heel goed door wat ze doen en hoe ver ze kunnen gaan. Ze zijn niet gek, ze pakken dingen handig aan. Logisch. Het is dan aan de ouders om hun rol op te pakken en grenzen te stellen, een voorbeeld te geven.

Wat mij op een gegeven moment over de streep trok, was een artikeltje waarin stond dat bijna alle ouders hun kinderen blij en gelukkig willen zien en daarom moeite hebben met eisen stellen aan kinderen of ervoor zorgen dat ze dingen doen waar ze niet zo'n zin in hebben. Wanneer je dat om die reden niet wil vragen van ze en het maar zelf gaat doen, ben je een sloof van je kind, waar ze geen respect voor hebben. Wil je dat zijn?
Ze hoeven namelijk niet blij met je te zijn, wanneer je hen die dingen laat doen. Ze mogen gewoon weerstand voelen en tegenzin. Dat is logisch. Maar geen reden om het niet te doen. Alleen dictators eisen van hun onderdanen dat ze blij uitvoeren wat ze van hen vragen, ondanks tegenzin. Dus verwachten van je kinderen dat ze alles opgewekt doen wat je van ze vraagt, is zelf Kim Yong Un willen spelen. Gun je kind dat hij weerstand voelt en boos is. Dat is zijn recht. Vraag zelf van je kind wat je weet dat goed voor hem is, ook al heeft hij er geen zin in. Dat is goed voor jezelf en je kind.


Helemaal eens.

Alleen....het gedrag spiegelen is natuurlijk ook in de lijn van "want anders".........Jij luistert niet ? Dan luister ik ook niet als jij me vraagt jou naar sport te brengen. En ik ga het pas weer doen als je bereid bent te bespreken.
Alleen....het doel hiervan is om je kind inzicht te geven in eigen gedrag, en het bespreekbaar te maken.
Wanneer je het op die manier inzet, lijkt het me niet verkeerd. Maar uiteindelijk blijft het natuurlijk wel een kwestie van positief sturen dan. waar ik op zich ook helemaal niet tegen ben, maar wat voor sommige ouders wel gevoelig ligt.
Zelf doe ik het al 16 jaar op die manier, maar ik kreeg hier soms best commentaar op.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Welke gevolgen bij het niet uitvoeren huishoudelijke taken?
BerichtGeplaatst: 07 maart 2018, 13:30 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1890
Inderdaad Hanneke, het spiegelen mag geen wraakoefening worden of passieve agressie.
Het gaat erom dat negatieve strategieën van een kind niet beloond worden. Zo van: met negeren, schreeuwen, boos worden kom ik onder mijn afspraak uit. Het is bedoeld om het kind aan het denken te zetten en over te halen tot een positievere strategie: wat neemt het zelf allemaal voor lief wat eigenlijk ook een gunst is van een ouder naar een kind en geen plicht? Om een besef bij te brengen: wat gij niet wilt u dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. En: de wereld draait niet om het kind. Soms wil je uit liefde voor je kind te veel voor ze doen en aan ze geven. Je zou ook kunnen zeggen: lastig, veeleisend gedrag is een manier waarop je kind je laat weten dat je over je eigen grenzen heen bent gegaan.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Welke gevolgen bij het niet uitvoeren huishoudelijke taken?
BerichtGeplaatst: 07 maart 2018, 13:34 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 14:21
Berichten: 4364
Bissi schreef:
Inderdaad Hanneke, het spiegelen mag geen wraakoefening worden of passieve agressie.
Het gaat erom dat negatieve strategieën van een kind niet beloond worden. Zo van: met negeren, schreeuwen, boos worden kom ik onder mijn afspraak uit. Het is bedoeld om het kind aan het denken te zetten en over te halen tot een positievere strategie: wat neemt het zelf allemaal voor lief wat eigenlijk ook een gunst is van een ouder naar een kind en geen plicht? Om een besef bij te brengen: wat gij niet wilt u dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. En: de wereld draait niet om het kind. Soms wil je uit liefde voor je kind te veel voor ze doen en aan ze geven. Je zou ook kunnen zeggen: lastig, veeleisend gedrag is een manier waarop je kind je laat weten dat je over je eigen grenzen heen bent gegaan.


Mooie zin, die laatste!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 2 van 2 [ 26 berichten ]  Ga naar pagina Vorige  1, 2


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: