Het is nu 24 sep 2020, 03:27




 Pagina 1 van 3 [ 55 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 12 nov 2019, 11:32 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 nov 2019, 13:33
Berichten: 56
Toch maar aangemeld en een topic.. Ik hoop dat jullie misschien nieuwe inzichten hebben, want ik twijfel ongeveer overal over inmiddels.

Het gaat om mijn middelste kind. Ze is van begin 2015 en zit nu ruim een jaar op school, in groep 1. Vol enthousiasme ging ze naar school, ze mocht eindelijk! Maar dat enthousiasme was snel weg. We krijgen wel vaker niet echt hoogte van haar, en over school zei ze dus ook of niks, of 'stom'/'saai'. Volgens de juf moest ze gewoon nog wat wennen. Geen probleem, gaat allemaal prima, ze vindt steeds meer haar plek in de groep, dat werk. Volgens haar rapport kon ze praktisch niets, ook niet dingen die ze thuis gewoon makkelijk kon (de telrij opzeggen e.d.). Aan het eind van het schooljaar was ik op school voor iets anders, ging ik even gluren en schrok ik van hoe dochter was in de klas: ze deed niks. Alle kinderen waren om haar heen aan het spelen en zij zat op haar stoeltje voor zich uit te staren. Dat gedrag heb ik meerdere keren gezien. Thuis was ze steeds meer gefrustreerd, boos, gewoon ook niet blij.

In de zomervakantie was ze weer ons vertrouwde vrolijke stuitermeisje. Wel altijd wat dromerig, kan helemaal opgaan in fantasiespel. Dol op de natuur, vooral insecten zijn populair.

En toen begon school weer. Ze had er geen zin in, maar ja, ze moest toch nog wennen?
Ze heeft dit jaar een andere juf. Na 3 dagen sprak de juf mij al aan: ze had gezien dat dochter 'uitschakelde' en voor zich uit zat te staren. Ik dacht: yes, eindelijk wordt dochter opgemerkt. Ook dit jaar lijkt dochter passief, speelt ze niet echt met andere kinderen. Op een werkje doet ze wel heel hard haar best en dan lijkt ze wel in haar element, volgens de juf. Inmiddels zijn we in gesprek om uit te zoeken waarom dochter niet gelukkig lijkt op school. 'Lijkt', want we krijgen allemaal geen duidelijk beeld van wat er in het koppie omgaat. Dat uitzoeken schiet voor mijn gevoel niet erg op, en ik twijfel nu erg of ik er toch meer vaart achter moet zetten en meer specifiek, of dit gedrag door hoogbegaafdheid zou kunnen komen.

Natuurlijk heb ik alle lijstjes met signalen al bekeken, en ik herken wel veel. Ze ging erg vroeg praten (met 9 maanden zei ze haar eerste woordje). Ze is erg perfectionistisch/faalangstig. Heeft 4 jaar niet getekend ('kan ik niet, jij moet het doen'). Tot ze op school kwam en braaf koppoters begon te tekenen. Ze onthoudt veel, vooral over de natuur, wil daar ook alles over weten. 1x een boekje voorlezen en ze onthoudt alles. Kan vanuit het niets rare vragen stellen, over leven en dood, en filosoferen over of een boef wel helemaal slecht is of toch ook deels lief kan zijn.
Maar dochter lijkt mij helemaal niet zo exceptioneel. Ze heeft geen interesse in letters of lezen. Kan wel gewoon tellen tot 40 of zo, maar echt nog niet rekenen. Vindt dino's leuk, maar kent niet alle soorten uit haar hoofd. Is niet bijzonder goed in puzzelen of andere spelletjes. Ze zegt ook niets nieuws te willen leren.
Reden waarom ik toch deze kant op denk: mijn vader is hoogbegaafd (IQ was hoger dan de test specifiek kon meten, maar hij vindt dat totaal oninteressant), de broer van mijn moeder was het ook. Van mezelf weet ik het niet, zou wel verklaren waarom ik me altijd zo heb verveeld en pas halverwege het WO heb geleerd te leren.

Lang verhaal geworden zo.. Wat ik me dus concreet afvraag: Waar zouden jullie aan denken bij dit verhaal? Kan een kind ook hb zijn zonder dat je de klassieke signalen ziet? Ik lees alleen maar over kinderen die misschien niet konden lezen op hun 3e, maar dan wel iets anders heel goed konden of wisten. Is het geen aanstelleritis/pushen/overdrijven om uit te zoeken hoe intelligent ze is? Zou een tester wel kunnen doordringen tot mijn dochter (dat lukt ons zeer regelmatig niet, ook haar aandacht krijgen is soms moeilijk). En kan een 'gewoon slim' kind tegen dezelfde problemen aanlopen als een hoogbegaafd kind? Iemand ervaring en/of advies?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 12 nov 2019, 12:54 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 15:21
Berichten: 5331
Welkom hier! Je schrijft een helder verhaal, en ik snap ook helemaal dat je hier terecht kwam.

Ik kan niet zeggen dat ik aan hb denk. Want dat is nu eenmaal niet mogelijk van achter een beeldscherm.
Het zou zeker een mogelijkheid kunnen zijn, ook omdat je er in de familie mee bekend bent.

Ik kan wel je vraag beantwoorden of een kind ook hb kan zijn zonder dat je de klassieke signalen ziet. Want ja, dat kan. Sterker nog, ik denk dat klassieke signalen niet echt een norm zijn.
Kinderen die al jong kunnen lezen/rekenen/schrijven/op hun 9e een bachelor afronden, ja, die vallen op en worden daardoor sneller gezien.
Maar ik ben er inmiddels volledig van overtuigd dat veel hb-ers niet gezien worden, of in ieder geval veel later. (maar geef mijn mening graag voor een betere).

In ieder geval: ik heb 3 hb-ers thuis (eentje mb getest, rest niet getest) en zij lazen geen van drieën toen ze naar school gingen. Hadden geen bovengemiddelde interesse in wat dan ook. Hoefden niet persé te leren. Wel zag ik alle zijns-kenmerken van hb terug. En ik zag ook wel dat ze op bepaalde gebieden veel verder waren dan leeftijdsgenoten. Maar dat was niet echt op schools gebied, hoewel oudste bijv bleek te kunnen lezen in groep 2, terwijl wij hier niets van wisten.
Hier ging de bal pas rollen toen oudste in groep 6 zat en middelste in 4. Door slaapproblemen en beginnende schoolweigering. En een paar oude, starre juffen die aan hb dachten (nog altijd heel erg dankbaar daarvoor).

Dus ja, het kan. En het is heel goed dat je er mee bezig bent.
Een "gewoon slim" kind kan ook tegen dezelfde problemen aan lopen. Een gemiddeld begaafd kind trouwens ook. Dus dat zegt niet alles. Maar dat wil ook niet zeggen dat er niets mee moet. Je kind is zichzelf niet op school, en daar is een reden voor. Welke reden dat ook is, er moet iets mee.

Mijn advies zou zijn om eens een gesprekje te hebben met juf en IBer, waarin je bespreekt wat je hier nu hebt opgeschreven. Verschil thuis en school benoemen bijv. En dan een plan maken. En wat hier wel hielp was dat ik zelf erg overtuigend kon zijn naar school. Ik weet van mezelf dat ik ook een hoog IQ heb, dus zoeken in de richting van autisme bijv. was hier niet aan de orde. En ook geen twijfel aan mij, dat ik wel weer "zo'n ouder" zou zijn. Komt deels door goede (relatie met) school, en deels door mijn eigen houding denk ik. Laat je niet te snel afschepen, en twijfel niet te snel aan je eigen inzichten. Want ouders hebben het vrijwel altijd bij het goede eind.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 12 nov 2019, 13:20 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 nov 2019, 13:33
Berichten: 56
Dank je voor je reactie en het meedenken, hanneke! Het kan dus wel, dat sterkt me toch een beetje.

We zijn inderdaad in gesprek met de IB-er en de juf. Misschien heb ik gewoon te weinig geduld, maar ik zie dat mijn meisje ongelukkig is en dat er niets gebeurt..
Juf leek het meer te zoeken in de sociale hoek, wat mij doet vrezen dat ze aan ASS denkt en daar ook naartoe stuurt. Het gedrag lijkt ook allemaal zo op elkaar (ADD past ook best), maar de manier waarop je ermee moet omgaan verschilt behoorlijk.

Ouders hebben het vrijwel altijd bij het goede eind...maar wat als de ouders het ook niet (zeker) weten. Ik lees en zoek en twijfel nog lekker verder :-)


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 12 nov 2019, 16:48 
Volwassene

Geregistreerd: 28 jan 2015, 23:23
Berichten: 516
Hi Peaches, ook ik snap helemaal dat je hier terecht bent gekomen. Mijn 3 kinderen sprongen er in de kleuterklassen ook helemaal niet uit, maar zijn toch alle 3 hb getest. Middelste leek - net als jouw dochter - op school erg unheimisch en ook wel een beetje apathisch. Hij had zo enorm geen aansluiting met de andere kleuters, en voelde zich als een vis buiten water. Bij ons begon het hele hb-balletje pas te rollen toen zijn oudere broer hb getest was. Dat deed ons ook anders kijken naar middelste. Mijn jongste heeft pas in groep 3 leren lezen. Ze zei altijd: lezen leer ik pas in groep 3, dat had ze zich voorgenomen en zo ging het dus ook... Laat je hierdoor dus vooral niet afleiden! Ga dus vooral door met uitzoeken waarom ze zo "uitschakelt" op school.



_________________
mama van L. (j, 2007), O. (j, 2010), A. (m, 2012)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 12 nov 2019, 17:47 
Volwassene

Geregistreerd: 19 aug 2017, 09:42
Berichten: 126
Peaches, ik haak even in op jouw opmerking dat je misschien ongeduldig bent. Wat je nu al over een langere periode observeert bij jouw dochter vind ik best heftig klinken. Een kind schakelt niet zomaar 'uit', of het nu een hb oorzaak heeft of iets anders. Zij kan deze situatie niet oplossen en heeft echt jou nodig om voor haar belang op te komen. Ik denk dat je in de verhalen op dit forum regelmatig zult tegenkomen dat ouders die actie ondernemen achteraf wensen dat ze iets eerder hadden gedaan (geldt iig voor mij) en eigenlijk nooit dat ze te snel tot actie zijn over gegaan.



_________________
Maccupid
Dochter (2007)
Zoon (2009)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 12 nov 2019, 21:01 
Volwassene

Geregistreerd: 29 okt 2012, 10:23
Berichten: 824
Peaches, ik snap dat je hier zit.

Zo van een beeldscherm kan ik niet oordelen over een kind. Wel weet ik dat je het als ouder regelmatig eigenlijk al weet, maar dat school daar nog even in mee moet.

Zelf heb ik vier hb kinderen, mijn man is hb en ik schijn het ook te zijn volgens een test. Van alle mensen in mijn gezin hebben er maar twee zichzelf jong leren lezen: ik en mijn jongste zoon en wij hebben niet eens het hoogste IQ van ons gezin.

Die standaardlijstjes zijn niet op je kind te plakken. Hb'ers zijn net als gewone mensen: ze komen in allerlei soorten en maten. De een leert jong lezen, de ander haalt hele hoge cijfers op school en de volgende heeft heel veel slaap nodig.

Alarmerend vind ik dat je dochter uitcheckt als ze op school is. Heb je al eens geprobeerd om een gesprek met haar te hebben over wat ze leuk vindt op school en wat niet?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 13 nov 2019, 10:50 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 nov 2019, 13:33
Berichten: 56
Ha, wat fijn, jullie reacties! Ik weet het ook eigenlijk wel, dat je actie moet ondernemen als je kind niet gelukkig lijkt. Maar ik ben zo vaak in slaap gesust (ook over mijn oudste trouwens), en wil ook niet 'zo'n moeder' zijn.

Spitsmuis: Ik probeer vaak met haar te praten, maar ze geeft geen antwoord of onzin-antwoorden. Heel lastig. Het enige waar ze duidelijk en consistent over is, is dat ze school niet leuk vindt.

Gisteren was dochter in een zeldzame open bui, ze vertelde dat de juf op school iets had verteld over wormen. Ze vertelde aan mij wat zij zelf allemaal nog meer wist over wormen, dat ze eitjes leggen onder andere. Ik zei dat ze dat wel aan de juf kon vertellen, want die vindt dat vast ook leuk om te weten. Antwoord: 'Kan niet, ik ben het alweer vergeten. Regenwormen komen uit de buik'. Ik weet wel dat ze op school anders is dan thuis, maar ik schrok hier toch van..Ze zegt het dus gewoon letterlijk. Maar waarom ze dat dan doet, kreeg ik er niet uit helaas.

Ik heb juf weer even aangesproken, ik hoop dat er echt iets gaat gebeuren! En zo niet, dan moeten we desnoods zelf maar naar een psycholoog oid..


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 13 nov 2019, 12:07 
Volwassene

Geregistreerd: 29 okt 2012, 10:23
Berichten: 824
Peaches, dat je het niet uit je dochter krijgt, houdt mijns inziens in dat ze het zelf ook gewoon niet weet. 'Waarom?' is gewoon een hele lastige vraag die ook voor menig volwassene moeilijk is om te beantwoorden. Overigens is het wel een goede vraag, want het stimuleert zelf nadenken en dat is altijd goed.

Je dochter is heel consistent in het niet leuk vinden van school en dat zegt mij genoeg. Ik heb dit ook meegemaakt met mijn kinderen en ben in retrospectie veel te afwachtend geweest. Met de kennis van nu had ik toen sneller gehandeld. Misschien is het een idee om zelf een ontwikkelingspsycholoog/orthopedagoog zelf in te schakelen en niet te wachten tot school actie onderneemt. Met een beetje mazzel nemen ze de bevindingen over van de specialist.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 13 nov 2019, 12:13 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 02 feb 2012, 15:21
Berichten: 5331
Peaches schreef:

Gisteren was dochter in een zeldzame open bui, ze vertelde dat de juf op school iets had verteld over wormen. Ze vertelde aan mij wat zij zelf allemaal nog meer wist over wormen, dat ze eitjes leggen onder andere. Ik zei dat ze dat wel aan de juf kon vertellen, want die vindt dat vast ook leuk om te weten. Antwoord: 'Kan niet, ik ben het alweer vergeten. Regenwormen komen uit de buik'. Ik weet wel dat ze op school anders is dan thuis, maar ik schrok hier toch van..Ze zegt het dus gewoon letterlijk. Maar waarom ze dat dan doet, kreeg ik er niet uit helaas.

..


Dit vind ik wel echt iets om ook op te schrijven en te bespreken. Is echt een helder signaal. Ook voor de juf.
Net als onzinantwoorden. Daar is mijn jongste ook goed in. Nog steeds. Hij is 14. Zogenaamd humor, maar eigenlijk gewoon zorgelijk (in zijn geval).


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 18 nov 2019, 12:53 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 10:48
Berichten: 4069
Dat uitschakelen herken ik. Zoon was in kleutertijd steevast om 6 uur wakker, stuiterde dan door het huis, speelde, ravotte, en kwam dan de school binnen, trok wit weg en ging letterlijk tussen de jassen hangen....

De eerste weken in de kleuterklas heeft hij letterlijk op de grond gezeten en alleen rond gekeken. Gelukkig kreeg hij daar ook de ruimte voor toen. (Op de PZS waar hij net vanaf kwam, had hij geen enkele belemmering om te doen en zich te uiten - de overgang naar kleuters was op een of andere manier wel erg groot voor hem.)


Ik denk dat een ontwikkelingsvoorsprong op zich dit nog niet veroorzaakt. Wel of een kind zich prettig, veilig, op zijn gemak voelt in een klas. Een mismatch tussen het kind en de omgeving kan een oorzaak zijn.
Maar dat kan bijvoorbeeld ook zijn dat het kind erg gevoelig of prikkelgevoelig is, en de omgeving te benauwd of druk. Of het kind ziet dat de verwachtingen van thuis en school erg uiteenlopen en heeft nog geen weg gevonden ermee om te gaan.

Hoe dan ook moet dit niet lang duren. Of het door een ontwikkelingsvoorsprong komt of niet, eens met Maccupid dat dit een reden is om in actie te komen.
Als het goed is, deelt de leerkracht een gezamenlijke bezorgdheid om het welzijn van je kind. Dan is er ook ruimte om te gaan bekijken wat de oorzaak is en welke stappen nodig zijn - en aangezien je zelf ook in de richting van ene ontwikkelingsvoorsprong denkt, zou ik niet schromen dit ook aan te geven.



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 18 nov 2019, 18:48 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 10:08
Berichten: 2143
Citaat:
: Ik probeer vaak met haar te praten, maar ze geeft geen antwoord of onzin-antwoorden. Heel lastig. Het enige waar ze duidelijk en consistent over is, is dat ze school niet leuk vindt.


Dat is ook lastig, zeker op die leeftijd. Sommige ouders gebruiken hulpmiddelen erbij. Bijv een soort thermometer die gaat van heel leuk = hoge temperatuur & blije smiley naar lage temperatuur en droevige smiley. Die kun je ook online vinden. Of de activiteiten van de dag een cijfer laten geven van 1-10.
Soms werkt het ook om een handpop te gebruiken en die met haar te laten praten.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 18 nov 2019, 22:21 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 20:43
Berichten: 1451
Ik herken er veel van, Peaches. Mijn oudste zoon kon al heel vroeg lezen, rekenen en klokkijken. Spelen, fietsen e.d. daar hield hij niet van. Ik volgde zijn behoeften thuis en bood hem wel aan om te gaan fietsen of voetballen, maar daar had hij zelden zin in.

Op zich was het geen probleem, maar toen moest hij naar school. Daar deed hij helemaal niets. Hij zat alleen in de leeshoek en durfde niet eens in de kring te gaan zitten. Tijdens de gymles wilde hij ook niet meedoen. Als de juf vroeg waarom niet, gaf hij aan dat hij “moest uitrusten” :shock: :lol: . Al met al vrij problematisch.

Hij gaf ook regelmatig over op school. Achteraf is het allemaal makkelijk te plaatsen (hij voelde zich doodongelukkig tussen de kleuters) maar destijds begrepen de juffen er helemaal niets van. Als ik vertelde wat hij thuis allemaal deed, dan kreeg ik het gevoel dat dat niet geloofd werd. Ook de IB-er snapte het niet (dat liet ze natuurlijk niet blijken). Samen met de juf had zij bedacht dat hij gr 1 nog maar eens moest doen :shock: :flaming: . Hier schrokken wij enorm van. De volgende dag ben ik naar de huisarts gestapt. Zij geloofde mijn verhaal wel en schreef direct een verwijzing voor een psycholoog.

Hij werd getest met een extreem hoog iq en moest versnellen naar gr 3. Zo geschiedde. Pas in gr 3 werd hij gelukkiger. Eindelijk lezen en rekenen aan een tafeltje!

Inmiddels is hij student en bezig met zijn master.

Aangezien hb erfelijk is en het in je familie voorkomt, zou ik je dringend adviseren om professionele hulp te zoeken (psycholoog/orthopedagoog) en dit aan school mede te delen.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 19 nov 2019, 11:29 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 nov 2019, 13:33
Berichten: 56
Maar dat is het juist, ze kan helemaal niet lezen en rekenen en dat soort dingen. Ik denk eigenlijk dat ze zich 'gewoon' niet prettig voelt in de klas en daardoor dit gedrag vertoont. Dat kan natuurlijk ook heel goed zonder ontwikkelingsvoorsprong. De enige reden om daaraan te denken, is dat het in de familie voorkomt. Dus het voelt pusherig om daarop te sturen. Ik denk ook dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt, en dat we gewoon moeten zorgen dat ze zich fijn voelt in de klas, of ze nou een voorsprong heeft of niet... of is dat een verkeerde gedachte?

Met mijn beste gesprekstechnieken heb ik er inmiddels uit gekregen dat ze de kring en buitenspelen stom vindt, en werkjes maken en in de hoeken spelen leuk. De kring is stom omdat ze soms het antwoord niet weet. Waarom buitenspelen stom is, kreeg ik niet duidelijk, maar ik vermoed dat het gewoon te druk is met 80 kleuters tegelijk op het plein.
Van de juf hoorde ik nog dat ze bij het maken van een werkje op de grond was gaan liggen, omdat ze het zogenaamd niet kon. De frustratiedrempel ligt erg laag, ook thuis.

Overigens is er de afgelopen week weer niets gebeurd (of in elk geval hebben wij niets gehoord), en het contact met de juf is lastig vanwege persoonlijke omstandigheden bij haar. Moeilijk hoor, ik ben normaal wel van de strakke acties en alles meteen helder geregeld, maar ik wil de relatie met de juf en school niet op het spel zetten. Dus ik wacht toch nog maar even af..


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 19 nov 2019, 12:52 
Volwassene

Geregistreerd: 28 feb 2010, 20:43
Berichten: 1451
Oké, begrijpelijk. Hou het echter wel in je achterhoofd.

Mijn jongste zoon liet ook niet zoveel zien. Hij kon wel aardig rekenen, maar lezen had absoluut niet zijn belangstelling. Hij was met name bezig met Lego bouwen (waar oudste zoon totaal geen belangstelling voor had).

Hij was veel minder opvallend dan zijn broer, maar toch wilden wij weten of hij ook een hoog iq had (ivm de troubles die we met zijn broer hadden gehad op school en het feit dat ook hij weinig deed op school). En ja, ook hij bleek na een test hb. Iets wat qua gedrag dus veel minder in de lijn der verwachting lag. Sommigen laten gewoon weinig tot niets zien op school.

En het feit dat ze geen werkje wil maken, kan ook te maken hebben met faalangst. Mijn oudste maakte ook geen enkel werkje bij de kleuters. Vaak hebben de hb’ers geweldige tekeningen in hun hoofd, maar beseffen ze dat ze die absoluut niet kunnen maken. Nou, dan doen ze liever maar helemaal niets; stel je eens voor dat je zou falen... :?


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 19 nov 2019, 16:22 
Volwassene

Geregistreerd: 31 jul 2014, 12:26
Berichten: 95
Peaches schreef:
Ik denk eigenlijk dat ze zich 'gewoon' niet prettig voelt in de klas en daardoor dit gedrag vertoont. Dat kan natuurlijk ook heel goed zonder ontwikkelingsvoorsprong. De enige reden om daaraan te denken, is dat het in de familie voorkomt. Dus het voelt pusherig om daarop te sturen. Ik denk ook dat het eigenlijk helemaal niet uitmaakt, en dat we gewoon moeten zorgen dat ze zich fijn voelt in de klas, of ze nou een voorsprong heeft of niet... of is dat een verkeerde gedachte?


Je moet natuurlijk doen waar je jezelf goed bij voelt, maar uit ervaring weet ik dat een kind met een ontwikkelingsvoorsprong zich vaak pas fijn voelt in de klas als er aandacht is voor die voorsprong en als hij/zij op zijn/haar niveau aangesproken wordt.

Ik vind je verhaal heel herkenbaar. Mijn oudste zoon stond ook 'uit' in de klas. Hij ging wel binnen, ging in de kring zitten en bleef daar vervolgens de hele dag zitten. Zonder een woord te zeggen. Hij weigerde te tekenen, te puzzelen en wilde geen enkel werkje maken. De leerkracht en het zorgteam dachten dat hij een achterstand had, zowel cognitief als sociaal. Thuis tekende hij ook niet ('kan ik niet'), maar hij wist enorm veel (zijn favoriete boeken waren encyclopedieën), hij maakte geweldige lego-bouwwerkjes en speelde gezelschapsspelletjes voor (veel) oudere kinderen. Lezen heeft hij pas geleerd toen hij 6 was.
Jongste zoon viel thuis veel minder op: leerde pas laat praten, had heel lang geen interesse in cijfers of letters of wat dan ook, wilde niet tekenen, wilde geen spelletjes spelen. Hij wilde bijna niets, eigenlijk [elton] . Het enige waar hij echt van genoot, was het spelen met (de vrienden van) zijn grote broer en zus... Op school liep het voor geen meter. Hij ging elke dag met tegenzin naar school, maar kon niet uitleggen 'waarom'. Verder dan 'ik vind het gewoon echt niet leuk', kwam hij niet. Toen we hem lieten testen (eigenlijk vooral omdat we inmiddels wisten dat de 2 oudste kinderen hoogbegaafd waren) bleek hij 145+ te scoren.

Nog ter aanvulling: wij zouden bij onze jongste nooit aan hb gedacht hebben als we niet al wisten dat onze andere kinderen hb waren. Ik weet natuurlijk niet of jouw dochter hb is of niet, maar aangezien je eraan denkt en het in je familie voorkomt, zou ik het zeker niet zomaar uitsluiten als verklaring voor haar gedrag op school.



_________________
moeder van dochter (2008) en 2 zonen (2006 en 2012)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 19 nov 2019, 17:16 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 nov 2019, 13:33
Berichten: 56
kikkertje schreef:
Ik vind je verhaal heel herkenbaar. Mijn oudste zoon stond ook 'uit' in de klas. Hij ging wel binnen, ging in de kring zitten en bleef daar vervolgens de hele dag zitten. Zonder een woord te zeggen. Hij weigerde te tekenen, te puzzelen en wilde geen enkel werkje maken. De leerkracht en het zorgteam dachten dat hij een achterstand had, zowel cognitief als sociaal. Thuis tekende hij ook niet ('kan ik niet'), maar hij wist enorm veel (zijn favoriete boeken waren encyclopedieën), hij maakte geweldige lego-bouwwerkjes en speelde gezelschapsspelletjes voor (veel) oudere kinderen. Lezen heeft hij pas geleerd toen hij 6 was.
Jongste zoon viel thuis veel minder op: leerde pas laat praten, had heel lang geen interesse in cijfers of letters of wat dan ook, wilde niet tekenen, wilde geen spelletjes spelen. Hij wilde bijna niets, eigenlijk [elton] . Het enige waar hij echt van genoot, was het spelen met (de vrienden van) zijn grote broer en zus... Op school liep het voor geen meter. Toen we hem lieten testen (eigenlijk vooral omdat we inmiddels wisten dat de 2 oudste kinderen hoogbegaafd waren) bleek hij 145+ te scoren.
Om je een beetje hoop te geven: ondertussen gaat het goed met de jongens. Nadat ze werk kregen op niveau (én met peers in contact kwamen), bleek hun welbevinden op school erop vooruit te gaan.

Bij je oudste zoon herken ik het niet willen tekenen (inderdaad, 'kan ik niet, jij moet het doen'), maar dacht ik weer: zie je wel, hij maakte bouwwerken en speelde moeilijke spelletjes. Maar in je verhaal over je jongste zoon lees ik toch dat je eigenlijk niets merkte van zijn voorsprong.. Wat fijn dat het nu goed met ze gaat!

Mijn dochter doet thuis ook maar weinig. Het enige dat ze leuk vindt is buiten met beestjes spelen, eigenlijk, en binnen met playmobil e.d., hele fantasieverhalen. En ze wil ook heel graag met de vriendinnen van grote zus van 6 spelen (dat vinden die vriendinnen prima en gezellig, maar zus niet..), of met haar kleine broertje van 3. Ze speelt eigenlijk alleen met oudere en jongere kinderen, bedenk ik nu. Jongere kinderen kun je zo fijn aansturen, al begint broertje al wel te protesteren :lol:

Ik blijf het vreemd vinden dat er aan sommige kinderen dus niets te merken is, en dat die kinderen in sommige gevallen juist hoger scoren op een iq-test dan de duidelijke hb'ers! Zouden ze die extra iq-punten dan inzetten om hun intelligentie zorgvuldig te verbergen? Wat een verspilling..



_________________
dochter Y (jan 2013)
dochter L (jan 2015)
zoon G (aug 2016)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 20 nov 2019, 13:55 
Volwassene

Geregistreerd: 04 mei 2015, 21:32
Berichten: 374
Ik denk dat je wel degelijk in de goede richting denkt op basis van mijn ervaring. Juist bij meisjes valt de hoogbegaafdheid niet altijd op.

https://www.ieku.nl/hoogbegaafde-meisje ... l-niet-op/

Een boekje die ik je aan kan raden: Hoogbegaafd-Als je kind (G) een Einstein is van Tessa Kieboom.

De titel zegt eigenlijk al veel.

Mijn advies praat eens met een goede hb-deskundige. Dit kan een orthopedagoog zijn, psycholoog, Echa-specialist enz. Mijn ervaring is dat een goede echt wel iets met jou verhaal kan. Of je dan ook moet gaan testen is weer een andere vraag. Ik denk ook dat je daar verschillend antwoord op gaat krijgen. Maar ik ben er van overtuigd dat ze nuttige adviezen kunnen geven.



_________________
Moeder van een zoon (vermoedelijk) HB mogelijk sprake van een misdiagnose ASS.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 20 nov 2019, 16:14 
Volwassene

Geregistreerd: 04 mei 2015, 21:32
Berichten: 374
Ik vind je verhaal heel herkenbaar. Mijn oudste zoon stond ook 'uit' in de klas. Hij ging wel binnen, ging in de kring zitten en bleef daar vervolgens de hele dag zitten. Zonder een woord te zeggen. Hij weigerde te tekenen, te puzzelen en wilde geen enkel werkje maken. De leerkracht en het zorgteam dachten dat hij een achterstand had, zowel cognitief als sociaal. Thuis tekende hij ook niet ('kan ik niet'), maar hij wist enorm veel (zijn favoriete boeken waren encyclopedieën), hij maakte geweldige lego-bouwwerkjes en speelde gezelschapsspelletjes voor (veel) oudere kinderen. Lezen heeft hij pas geleerd toen hij 6 was.
Jongste zoon viel thuis veel minder op: leerde pas laat praten, had heel lang geen interesse in cijfers of letters of wat dan ook, wilde niet tekenen, wilde geen spelletjes spelen. Hij wilde bijna niets, eigenlijk [elton] . Het enige waar hij echt van genoot, was het spelen met (de vrienden van) zijn grote broer en zus... Op school liep het voor geen meter. Hij ging elke dag met tegenzin naar school, maar kon niet uitleggen 'waarom'. Verder dan 'ik vind het gewoon echt niet leuk', kwam hij niet. Toen we hem lieten testen (eigenlijk vooral omdat we inmiddels wisten dat de 2 oudste kinderen hoogbegaafd waren) bleek hij 145+ te scoren.
[/quote]

Op zich is het goed dat ook zulke verhalen op het forum te lezen zijn omdat ze voor het individuele kind het verschil kunnen maken. Mijn oudste is naar een ontwikkelingsklasje gegaan mede omdat hij nog niet veel praatte, niet tekende enz. Toen hij heel jong was (baby) dacht ik juist dat hij heel slim was. Achteraf hebben we een dramatisch traject doorlopen met o.a. een klinische opname. Pas jaren later liet hij weer iets van zijn begaafdheid/ intelligentie zien. Ik zeg eerlijk dat de hoge scores nooit uit de intelligentietest zijn gekomen (eerder het tegendeel) toch denk ik dat hij hoogbegaafd is. Inmiddels, het is jaren later, zit hij op het hbo.De KJ-psychiater gaf op vierjarige leeftijd aan dat we niks van zijn verstand hoefde te verwachten. Opvallend is dat zich omringd met onderpresteerders waarbij ik bij sommigen ook hoogbegaafdheid vermoed. (Een van zijn vrienden bestempelt mijn zoon als hoogbegaafd zonder dat ik ooit met hem over het onderwerp heb gesproken)

Ook met mijn jongste doorlopen we een moeizaam traject. Ik ben bang dat we ook bij hem de situatie verkeerd hebben ingeschat en we doen nu wanhopig pogingen om hem weer op de rit te krijgen. Onder peers (hoogbegaafden) zagen we meteen ander gedrag. Verschillende hb-deskundigen denken dat hij (zeer) hoogbegaafd is maar hij is nu niet betrouwbaar testbaar. Voor mij als ouder is het een enorme strijd die anders was gelopen als ik toen ze jong waren meer van hoogbegaafdheid/hoogbegaafdheidsproblematiek had geweten. Niet elk hoogbegaafd kind scoort hoogbegaafd op de intelligentietest zoals ook in een eerder voorbeeld (link) was te zien. Maar goede hb-deskundigen kunnen naar mijn mening hb- problematiek goed plaatsen, terwijl de reguliere GGZ het al snel in de hoek van de stoornissen zoekt. (Natuurlijk komt het ook andersom voor, geen hb wel stoornis, of dat beide het geval is)

Vandaag waren we als ouders in gesprek met het speciaal onderwijs (VSO). Ik merk dat ze van de problematiek de rond begaafdheid kan spelen, steeds meer gaan begrijpen, ik was aangenaam verrast. Hoewel ik dat eigenlijk wel weet, voordat je gaat kijken naar gedragsproblemen of stoornissen, moet je kijken of het aanbod wel passend is. Beschouw dat als een belangrijk advies.



_________________
Moeder van een zoon (vermoedelijk) HB mogelijk sprake van een misdiagnose ASS.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 20 nov 2019, 16:47 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2011, 16:35
Berichten: 2262
Woonplaats: Den Haag
Zou het kunnen dat je dochter niet zo goed past op deze school en dat ze op een school waarbij er bijvoorbeeld heel veel in de natuur wordt gedaan veel fijner zou vinden?



_________________
ECHA-specialist hoogbegaafdheid en Psycholoog NIP
http://www.sachageerlings.nl
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Zie ik spoken?
BerichtGeplaatst: 20 nov 2019, 17:23 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 11 nov 2019, 13:33
Berichten: 56
Sacha schreef:
Zou het kunnen dat je dochter niet zo goed past op deze school en dat ze op een school waarbij er bijvoorbeeld heel veel in de natuur wordt gedaan veel fijner zou vinden?

Oh absoluut, dat zou ze heerlijk vinden. Maar zo'n school hebben we hier eigenlijk niet, helaas.



_________________
dochter Y (jan 2013)
dochter L (jan 2015)
zoon G (aug 2016)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 3 [ 55 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2, 3  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  

cron