Het is nu 26 jun 2019, 13:20

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]




 Pagina 1 van 1 [ 4 berichten ] 
Auteur Bericht
 Berichttitel: Advies
BerichtGeplaatst: 09 jun 2019, 20:13 
Volwassene

Geregistreerd: 31 mei 2019, 15:51
Berichten: 3
Hallo allemaal
Ik heb een dochter van 2 jaar en 4 maanden, die echt heel snel is uitgekeken op haar speelgoed. Lang leven marktplaats want ik heb denk ik alles gekocht voordat ik op Google ging zoeken naar ideeën daar kwam ik op een site waar ze sprake over een voorsprong waarvan ik zoveel kon linken. Nieuwsgierigheid is gewekt en ook heb ik altijd wel tegen dingen aangelopen het slechte slapen(gaat nu echt beter omdat het een structuur dingetje is geworden) dan het frusterend boos huilen. De mindere dingen(probleemgedrag klinkt zo zwaar) waar ik echt wel advies over wilt zitten wel dingen bij wat mijn zorgen geeft( zoon 11 jaar waar ik veel heb mee te stellen heb gehad en nu nog steeds)
Ik zal eerst even alle leuke dingen benoemen wat ze allemaal kan want zit ik juist met het idee dat we spreken over een ontwikkelingsvoorsprong:

*praat al vanaf 10 maanden
*spreekt vanaf 16 mnd 2 woord zinnen
Hierna is het snel gegaan met meerdere woorden in zin
*spreek over zichzelf als ik vanaf 16 mnd
*ken begrippen van op, onder, naast, bovenop onderop gebruikt deze ook juist
*Goede grammatica, zinsbouw en woordenschat
*legt verbanden
*fantasiespel met poppen en keukentje maar ook gewoon doen alsof ze een prinses is en spreekt dan tegen “mensen”
*zingt vanaf 18 mnd kinderliedjes
*fijne motoriek
*kent lichaamsdelen ook wenkbrauw elleboog ect
*ken alle dieren benoemen en geluiden
*herkent kleuren
*begrijpt grapjes maakt ze ook
*Zindelijk
*empatisch

Minder leuke dingen:
Snel opgeven B.v. puzzels met nopjes vormpjes wel maken snel en gewone puzzels niet. Ze lijkt nu niet te willen kijken wat op het puzzelstukjes staat ze legt ze neer en is er echt dan klaar mee ze roept dan klaaar. Ze word boos als ik zeg dat ze het moet afmaken waar ze mee is begonnen.
Ze raakte altijd heel erg gefrustreerd toen iets niet lukte B.v. kruipen en lopen ect maar ze gaf niet op maar huilde zo vaak(klonk anders dan andere huiltjes) Op het kinderdagverblijf waar ze zit heeft ze geen contact met andere kinderen. Ze wilt niet naast ze zitten aan tafel(is een bankje), wilt soms als het erg druk is naar de gang. Vraagt dan ook echt “F op de gang zitten?” Ze zit in een groep met dreumes en peuters. Merk alleen op dat er weinig “oudere” peuters zijn. Dus allemaal jonger of rond haar leeftijd. Ik heb oudere kinderen 9 en 11 en daar wil ze wel constant mee spelen word ze boos als zij niet met haar willen spelen. Ze speelt verstoppertje, keukentje ect.
Verder is ze zindelijk ook als we dagje weg gaan B.v speeltuin draagt ze geen luier. Alleen op het kinderdagverblijf vraagt ze om een luier (thuis als ik het alleen maar vraag wordt ze boos)of heeft constant ongelukjes.
Thuis heeft ze extreme woede uitbarstingen, als het even niet gaat zoals zij dat wilt of als wij iets anders willen. Wat dan wel apart is dat ze deze buien niet op het kinderdagverblijf heeft. Ook als we haar komen halen barst ze in tranen uit, van blijdschap ze rent op ons af en wilt dan ook gelijk weg.

Ik ben op zoek naar wat nu verder. Ik wil haar zo graag leren dat je niet moet opgeven en hoe krijg ik haar uitgedaagd. Maar ook dat ze opeens anders gedraagt op het kinderdagverblijf en dat ze zich zo afzondert daar...
Kinderdagverblijf neemt het niet helemaal serieus en geven ze mij het gevoel dat ik gek ben of dat overdrijf
Zit dus een beetje met wat nu!!!! Hopelijk kunnen jullie mij hier advies in geven.
Groetjes
Sabrina


Laatst bijgewerkt door Sabbie op 09 jun 2019, 21:09, in totaal 1 keer bewerkt

Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Advies
BerichtGeplaatst: 09 jun 2019, 20:38 
Volwassene

Geregistreerd: 18 mei 2019, 20:15
Berichten: 32
Hoi Sabbie, welkom.

Op het forum gebruiken we geen namen van kinderen i.v.m. herkenbaarheid/herleidbaarheid. Een eerste letter of een bijnaam mag wel. :)

Sneu om te lezen dat je dochter zo in de knoei zit. Dat ze thuis woede-uitbarstingen heeft, duit erop dat ze zich heel erg moet inhouden daar en dan komt thuis alles eruit. Dat ze op de opvang niet zindelijk durft te zijn, kan aanpassingsgedrag zijn of de stress. Als ik je lijstje zo hoor, kun je wel spreken van een voorsprong. Je voelt je niet serieus genomen en zo zal zij zich ook zeker voelen.

Heeft ze de kans om zich te laten zien op haar niveau of gebruiken ze een peuterobservatie-methode? Op de een of andere manier zul je een serieus gesprek met de opvang moeten hebben hierover en de uitkomsten van de observatie zouden hierin misschien kunnen helpen.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Advies
BerichtGeplaatst: 09 jun 2019, 21:15 
Volwassene

Geregistreerd: 31 mei 2019, 15:51
Berichten: 3
Naam wist ik maar met het typen niet meer met mijn aandacht er echt bij. Dus even aangepast!
Ja ze Isar idee had ik dus ook dat ze met zichzelf nu al in de knoei ligt.

Ik loop nu al 7 weken achter ze aan voor een observatie zodat we het kunnen bespreken.
Ze doen er echt niks mee, ik heb dit jaren gehad met mijn zoon van 11(nu nog)
Ik vind het zo moeilijk en wil deze strijd niet nog een keer.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Advies
BerichtGeplaatst: 10 jun 2019, 15:31 
Volwassene

Geregistreerd: 08 sep 2018, 18:20
Berichten: 10
Veel van wat je schrijft over wat ze kan is heel herkenbaar. En onze woonkamer is ook met behulp van Marktplaats steeds meer gaan lijken op een kleuterklas :D

Mijn dochter is niet naar de psz gegaan, wij wonen op de grens met Belgie en ze gaat daar naar school sinds ze 2,5 jaar is. Eerst alleen de ochtenden maar ze wilde ook al snel overblijven (toen tot 13u) en na 2 maanden hele dagen gaan. Middagslaapjes doen op school (waar een slaapklasje is) gaat niet door; wie weet mis ik iets! Dus meestal valt ze om 15u30 in slaap als ze thuiskomt. Verder hebben we daar veel geluk dat het een peuterklas kleuters 1 combinatie is (dus van 2,5 tot 4 jaar) en de juf zelf een hb-dochter heeft.

Mijn dochter wil vaak meer dan ze op dat moment aankan (vb zindelijk worden met 14 maanden, was erg vermoeiend en behalve ochtendplasje uitgesteld tot volledig zindelijk worden met 18 maanden) en soms proberen we zaken daarom dus uit te stellen door haar af te leiden met iets anders leren.
Overgang van noppenpuzzels naar gewone puzzels duurde ook best lang en ging toen opeens als een trein. Even weg zetten zodat ze het even niet ziet en ze deze weer tevoorschijn kan laten halen als ze toe is aan deze uitdaging. Ik heb zelf een kast waar spullen liggen die nog net te moeilijk zijn of waar ze interesse in zou kunnen gaan krijgen (soort cadeautjeskast), als ze weer bezig gaat met de volgende mentale sprong gaat ze daar meestal zelf in snuffelen of ze ergens iets mee wil leren. Zo weet ik dat ze wordt uitgedaagd als ze daaraan toe is. Soms is iets toch te moeilijk, dan zeg ik iets in de trand van "volgens mij vind je dit nog niet zo leuk en wil je dit een andere keer leren" en wordt het teruggelegd in die kast.

Waar de juf op school heel erg mee bezig is geweest is haar te leren om hulp te vragen. Dat je niet alles van de eerste keer goed moet kunnen. En voor opruimen en werk heel goed doen / afmaken kan je soms een stempel verdienen (als ze thuis ook zoiets gedaan heeft vraagt ze daar nu thuis ook om).

Toen de juf ivm met een operatie een tijdje uit de running was en we invallers hadden ging het bij dochterlief ook mis. Te weinig uitdaging op school en 's avonds daardoor niet moe. Wij gaven haar dan thuis de gewenste uitdaging maar daardoor viel ze dan laat in slaap en dan krijg je een soort spiraal. Ze wilde toen ook absoluut niet buiten spelen en zat (hoorde ik na een paar weken) toen steeds aan de kant te huilen.
Ik heb toen voor de vervangjuf wat uitdagende werkjes meegegeven die ze op school kon doen en dat hielp al wat.

Misschien helpt het om het kdv filmpjes te laten zien van wat ze thuis doet of bijv. een bambino loco of smart game van thuis mee te geven zodat ze die daar kan maken, zodat ze daar ook iets kunnen zien van haar andere kant?
Bestaat er ook de mogelijkheid om haar naar een andere kinderdagverblijf te sturen? Als ik zinnen lees als "ik wil deze strijd niet nog een keer" en "kinderdagverblijf geeft me de indruk dat ik gek ben of overdrijf en neemt me niet serieus, duurt lang voor ze een observatie (willen) doen" lijkt het me moeilijk om er samen goed uit te komen.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 1 [ 4 berichten ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur [ Zomertijd ]


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: