Het is nu 18 okt 2018, 22:00




 Pagina 1 van 2 [ 22 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende
Auteur Bericht
 Berichttitel: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 04 sep 2018, 19:38 
Volwassene

Geregistreerd: 28 aug 2018, 14:08
Berichten: 4
Hoi allemaal,

ik zit nog maar net op dit forum, maar heb al een aantal topic gelezen om het een en ander te achterhalen. Toch lijk ik met de dag hopelozer te worden met mijn 2 jarige peuter. C. is bijna 3 (oktober) en heeft tot nu toe een zeer grote ontwikkelingsvoorsprong op haar leeftijdsgenoten (in onze omgeving). Ook lopen wij bij een orthopedagoog, die verschillende testen heeft afgenomen en een spelobservaties met mij. Als ik het in mijn omgeving bespreek waar ik tegen aanloop krijg ik vaak te horen dat ze slechts een vlotte tante is en het vooral knap is wat ze kan of ik krijg te horen dat hun eigen kind of kind dat ze kennen het ook al kan etc. Daardoor twijfel ik soms aan mezelf en aan mijn kind, beeld ik mezelf nu in dat ze het allemaal zo goed kan of valt het allemaal wel mee. Zonder als een vervelende trotse mama over te komen deel ik (hopelijk) kort wat ze al kan en waar ik tegen aan loop in de hoop hier wat begrip te vinden.

C. is eigenlijk al vanaf baby af aan vlot. Ze deed eigenlijk vrijwel niets tot 9 maanden. Toen trok ze zichzelf in eens op en stapte met een stoel (schuivende over de vloer) door de kamer. Met 10 maanden liep ze los en met 12 maanden stapte ze stabiel en stevig. Kon ze zichzelf verstaanbaar maken met korte woorden en gebarentaal (NGT). Met 14 maanden sprak ze in korte zinnen en was ze overdag zindelijk. Met 18 maanden kende ze alle primaire kleuren, vormen, tellen tot 20 en vertelde ze verhalen. Haar ontwikkeling de afgelopen 4 maanden gaat in mijn ogen bizar snel. Zo leerde ze binnen 30 minuten fietsen zonder zijwielen (had nog NOOIT op een fiets gezeten met trappers wel een loopfiets), leest ze avi start/m3, herkent bijna alle automerken/verkeersborden, telt tot +- 40, heeft een extreem brede fantasie maar ook helder beeld van de realiteit, televisie is bijvoorbeeld echt nep en rare dingen in bijv. pippi langkous kunnen niet echt zijn volgens haar. Druk bezig met schrijven: mama hoe schrijf je dit en probeert het dan na te doen (lukt motorisch nog niet helemaal, wel met vormen). Speelgoed heeft een tijd geduurd voordat we iets hadden gevonden, inmiddels hebben we een hele hoop playmobile waar ze eindeloos mee kan spelen.

Goed, het is lastig om het zo compact mogelijk samen te vatten. Hoe dan ook komen we nu op het punt waarbij we de oertijd (dino's), astronomie, grotten, vulkanen en gebergte wel hebben ontdekt (ofja, mama vindt het wel mooi geweest :| ). Ik vind het zo lastig!! C. wil zoveel en ik lijk het gewoon niet te kunnen bieden. Geloof me ik kom uit het onderwijs en ben bereid ver te gaan voor het stimuleren maar ik kan niet meer. Ik ben werkelijk op. Ik schaam me soms gewoon dat mijn kind tegen wildvreemde begint over saturnus en mars, of vraag aan een ander kind of papa nog verliefd is op zijn/haar mama en of ze ook altijd lachen als ze samen de afwas doen. Of een wandeling naar de supermarkt 30 keer RENAAAAAAAULTTTTTTT te moeten horen. Haha, sorry. Er is ergens ook een frustratie zoals je merkt. Maar hoe houd je het vol? Hoe voed je een peuter met informatie tot de schooltijd? Houd het ooit op? En geloof me haar mond staat geen seconde stil... Wat me opvalt is dat andere mensen hier op reageren door haar te negeren, als in dat een kind moet leren om niet altijd te praten, maar hoe kun je stil staan als je hoofd over blijft lopen aan informatie...??

Haha, is er nog een samenhang in mijn verhaal? Ik weet het gewoon even niet meer. Ik ben druk op zoek naar een school, maar helaas zit er geen enkel (in de buurt) te wachten op een kind van 2 (bijna 3) en wordt ze op de PSZ gewoon niet genoeg geprikkeld en kan ze met de kids daar ook niet veel (samenspelen gaat pas goed met kinderen vanaf 4+ omdat ze dus ook al echt samenspeelt en heel erg is van het eerlijk delen en afspreken hoe of wat). Maandag krijgen wij de "uitslag" van de intelligentie test die ze heeft gedaan bij de orthopedagoog (via het CB gekregen), maar omdat ze de test niet helemaal heeft afgerond ben ik niet overtuigd van wat er uit gaat komen.

Misschien handig om een opsomming te maken van wat ik nu graag zou willen weten?
- Hoe vermaken jullie je peuter zonder er zelf teveel mee bezig te zijn en zonder tv?
- Hoe zorg ik ervoor dat ze af en toe even haar mond houdt?
- Hoe prikkel/stimuleer ik haar op haar interesse gebieden, zonder een overvloed aan informatie te geven?
- Hoe behandel je onderwerpen als de dood/scheiden/liefde?



_________________
C: 2015
L: 2018
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 04 sep 2018, 20:07 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 jul 2018, 15:59
Berichten: 65
Appelsab schreef:
Misschien handig om een opsomming te maken van wat ik nu graag zou willen weten?
- Hoe vermaken jullie je peuter zonder er zelf teveel mee bezig te zijn en zonder tv?
- Hoe zorg ik ervoor dat ze af en toe even haar mond houdt?
- Hoe prikkel/stimuleer ik haar op haar interesse gebieden, zonder een overvloed aan informatie te geven?
- Hoe behandel je onderwerpen als de dood/scheiden/liefde?


Allereerst: ik kan mij wel een beetje voorstellen hoe vermoeiend het is.. Hoe heftig ook af en toe en hoe anderen reageren in alle uitersten.

Als antwoord op jouw vragen:
- Hier zijn we toen het echt de spuigaten uit is gaan lopen andere dingen gaan zoeken: spelen met andere (oudere) kinderen in bijv. een (binnen)speeltuin heeft over het algemeen weinig regels nodig, op peuterzwemles en gym gegaan zodat ze ook andere dingen ging doen (en erg echt fysiek vermoeid van raakten). Smartgames zijn hier met momenten ook een hit geweest.
- Ik ben op een bepaald punt met onze oudste ook gewoon een tijdslimiet gaan instellen waarin ze echt even zelf moest spelen met bijv. Playmobil of Lego. Niet te lang en uiteraard alleen als ze in een ok stemming waren, maar soms was het gewoon 'even' genoeg. Daarbij zijn we met haar vanaf haar 3e bezig gegaan met ontspanningstechnieken.. Haar hoofd liep ook altijd over en daarmee ging dat mondje dan mee ;)
- Ik ben er altijd grotendeels in mee gegaan met hun interesses. Maar het is voor ieder kind anders wanneer het teveel is. Misschien kijken of er in plaats van meer 'weet'-dingen bijvoorbeeld meer geknutseld/creatief met dingen omgegaan kan worden? Ik noem maar iets..
- Wij zijn over al dat soort onderwerpen altijd eerlijk en helder geweest. Niet alle ins en outs, maar als je dood bent dan blijf je dat ook, je hart is gestopt met kloppen, hersenen werken niet meer en je wordt begraven of 'verbrand'. Nu hebben onze kinderen dat altijd heel goed kunnen handelen, maar dat kan je als ouder het beste inschatten. Ook over liefde en/of scheiden zijn wij altijd duidelijk geweest. Mensen kunnen ruzie krijgen of minder van elkaar houden en dan uit elkaar gaan.



_________________
Trotste moeder van drie dochters! F. (09-2007: dyslexie, mb, groep 8 ), E. (03-2011: stille wijsneus, groep 5) en D. (01-2013: grapjas, groep 3)
Online
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 04 sep 2018, 21:40 
Volwassene

Geregistreerd: 27 aug 2018, 10:55
Berichten: 5
Kan me voorstellen dat dat energie vreet... En dat je je soms schuldig voelt omdat je niet weet hoe ermee om te gaan / erop in te spelen. Hier kunnen we dochter in de buurt prima met oudere kinderen laten spelen waarmee ze inderdaad al echt samen een fantasie deelt en uitspeelt. Inhoudelijke gesprekken voert ze graag met volwassenen.
Voor zover je dat nog niet hebt gedaan, wellicht toch met een deskundige hierover in gesprek? Wij proberen - hoe intensief het ook mag zijn - toch niet de tv of computer in te zetten als afleiding/vermaak. En op gebied van interesse, haar wellicht meer laten tekenen / knutselen e.d. Niet lezen over planeten, maar met papier-maché aan de slag? Hier zijn zingen en dansen altijd goede oplossingen om haar 'uit haar hoofd' te krijgen. (En over alles kun je wel een liedje verzinnen!) Serieuze onderwerpen bespreken op de manier waarvan je denkt dat het bij haar belevingswereld aansluit. Het heeft geen zin om het te versimpelen of er juist al te diep op in te gaan. Inmiddels merken wij ook dat sommige zaken nu eenmaal theoretisch wel te begrijpen zijn, maar de ervaring/het gevoel om het daadwerkelijk te begrijpen nog ontbreekt (omdat ze het zelf nog niet heeft ervaren).
Succes met alles! Ik hoop dat het delen van je gevoel je al wat lucht geeft!


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 04 sep 2018, 22:05 
Volwassene

Geregistreerd: 04 maart 2015, 12:34
Berichten: 648
Klinkt een beetje als mijn jongste (nu net 5 jaar), afgezien van het lezen herken ik het meeste wel. Daarnaast heeft hij ook een vreselijke peuterpuberteit gehad (heel veel driftaanvallen per dag) en was ik, door ziekte, in die periode thuis.

Hoe ik het doorgekomen ben? Toen hij 2 jaar werd hebben we zelf 1 dag per week kdv betaald, zodat ik de periode tot hij 2.5 was en naar Kindergarten kon (we wonen in het buitenland) door kon komen. Die ene dag was een uitkomst en het is mij achteraf elke euro waard geweest. Jongste kon ook letterlijk nog geen 2 min zelf spelen en had enorme verlatingsangst (was als peuter al heel erg bang dat ik zou overlijden).

Hij is nu 5 en alhoewel opvoeden nog steeds een uitdaging bij hem is, is het zoveel makkelijker geworden. Hij kan tegenwoordig kort zichzelf vermaken, gaat zonder problemen een dag bij mij weg, is vrolijk en heeft al jaren geen driftbuien meer. Het vragen is uiteraard nog niet verminderd, hij wil nog steeds graag alles weten. Schoolse zaken interesseren hem nauwelijks, maar hij weet wel alles van het heelal en ik lees voor uit de medische atlas.

Ik heb geen flauw idee of hij hoogbegaafd is of zou scoren op een test, maar met een zus die hoog scoorde en nog een zus die wel heel makkelijk leert, is de kans natuurlijk wel aanwezig.

In de volgende post probeer ik antwoord te geven op je vragen.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 04 sep 2018, 22:18 
Volwassene

Geregistreerd: 04 maart 2015, 12:34
Berichten: 648
- vermaken: ik ging heel veel naar buiten. Zoon kon al snel goed fietsen en was gek op fietsen, dus we reden al snel veilige rondjes door de omgeving. Zwemmen was ook een succes: water was een van de zeldzame dingen waarmee zoon zich enige tijd zelf kon vermaken (hij was en is al van heel jongsafaan geintrigeerd door rioleringen, dus een kraan was altijd goed).

- ik heb heel bewust momenten ingesteld waarop ik zei dat ik even niet gestoord wilde worden. Dat is natuurlijk een zaak van de lange adem: ik begin nu, nu hij 5 is, enig resultaat te bemerken. Maar dat is misschien ook gewoon natuurlijke groei van hem. Het ging dan om periodes van max 2 min overigens.

- ik gaf gewoon de informatie waarom hij vroeg, ook al wist ik dat hij het nog niet kon snappen (een 2-jarige kan denk ik nog niet bevatten hoe wat electriciteit is). Hij was tevreden met mijn uitleg, ook al snapte hij er geen jota van.

- zoon was al heel jong erg met de dood bezig en besefte al heel jong, dat bij oudere mensen de kans groot was, dat ze eerder zouden sterven dan hij. Ik ben er altijd eerlijk over geweest, liegen was bij hem ook geen optie geweest.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 05 sep 2018, 07:57 
­
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 27 sep 2010, 09:48
Berichten: 4119
-mee laten kijken, mee laten helpen, taakjes geven. Je kunt ze niet alleen laten, dus kun je ze net zo goed aan het werk zetten. :mrgreen:

bijv in supermarkt: worteltjes laten halen, melk laten halen, enz. Mijn kind kon de letters op die leeftijd, dus dan vroeg ik om een kruid dat begon met K en dan draafde hij net zolang heen en weer tot hij het juiste kon laten zien. Afrekenen vond hij ook reuze interessant, dus gaf ik soms bij kleine boodschappen het geld aan hem.
Thuis stond hij serieus het huis te dweilen, de wc te schrobben en de ramen te lappen. Helaas is daar bar weinig van blijven hangen maar toch. :lol:
En wat echt een kunstje was, was sokken opvouwen. oh ja, wasprogrammas instellen was natuurlijk helemaal interessant (maar wel verleidelijk om aan de knopjes te zitten als mama er even niet was...)
Enfin, zo kun je je dochter gewoon lekker mee laten draaien. Het kost je wel extra tijd, maar ja, over een jaar zie je je kind een groot deel van de dag niet.

-ik vind dit echt de leeftijd dat ze moeten leren dat soms mama gewoon zelf iets aan het doen is en soms ook met andere mensen in gesprek, zonder dat ze hun snaveltje ertussen hoeven te steken. Dat gaat natuurlijk niet vanzelf en is zaak van lange adem, maar telkens even aangeven wanneer ze hun mond moeten houden (en later uitleggen waarom) en wanneer ze wel weer wat mogen zeggen of meepraten, is voor mij op deze leeftijd soort van basisbeleefdheid.
Omdat je dochter zo voorlijk is, kan ze dat ook wel leren nu.
(btw, het kan soms handig zijn de leeftijd van je kind te laten vallen. Sommige mensen schatten een goed pratend kind ouder in en reageren dan navenant. Een kwebbelende peuter roept andere gevoelens op dan een kwebbelende kleuter... Mijn kind was groot en verbaal erg sterk, als 2-jarige zei ik vaak al dat hij 3 was omdat hij zo 'voelde' voor mij, maar dan nog reageerden mensen verbaasd. 'Hij praat al zo goed en is zo groot, ik dacht dat hij 4-5 is...')

- wat is er mis met informatie geven? Je kind geeft zelf wel aan wanneer het genoeg is, en pikt het toch op eigen niveau op. Toen mijn zoon zo oud was, waren de boekjes uit de bieb voor de bovenbouw favoriet.
In de kleuterleeftijd was hij dol op de dikke boeken met veel mooie platen uit de volwassenafdeling. Hij had een breed scala aan onderwerpen en sommige van die boeken hebben wij hoogstpersoonlijk versleten, zo vaak hebben we die geleend. :lol: Er is meer te zien in die boeken en natuurlijk bevatten ze veel meer informatie. Bij het voorlezen versimpelde ik soms wel het taalgebruik, maar uiteindelijk niet meer. Slimme peuters/kleuters vinden de 'moeilijke' namen van dino's bijvoorbeeld geweldig. En wat betreft heelal enz: juist de complexiteit spreekt aan dus waarom je kind daarbij weghouden?
Mijn kind begreep als kleuter concepten als cijfers onder de nul en de oneindigheid van de getallenlijn. Dus waarom zou je zon kind niet de complexiteit geven waar het behoefte aan heeft?

Daarnaast is uit het hoofd halen en lekker bewegen altijd goed en van buiten struinen en allerlei leuke activiteiten wordt iedereen natuurlijk blij, maar niet als afleiding/alternatief voor de leerbehoefte. Daarmee geef je een fout signaal af, namelijk dat het cognitieve niet gewenst is. En dat signaal pikt een slim kind op alsof het het maandagochtendalarm van je gemeente is... ik denk dat ik daar ook nog te ambivalent in was. :oops:

-laatste vind ik lastig. Mijn zoon werd over dood/scheiding bang van zijn eigen gedachten en daarom stopte hij zelf met erover na te denken. Maar dat is bij ieder kind natuurlijk anders. Ik zou ook eerlijk de info geven, en dan rustig kijken wat je kind ermee kan. Als het angst geeft zou ik het versimpelen of zo brengen dat het niet te lastig is.

En hoe je het volhoudt? Gooi die schaamte weg. Wat je kind ook doet, zegt, draagt of kan, er zal altijd wel iemand zijn die raar staat te kijken. En hoe jij ook reageert, of dat nu streng, toegeeflijk, toegewijd of onverschillig is, er zijn altijd wel mensen die er wat van menen te moeten vinden (en persoonlijk vind ik juist die onbeschoft...)
Zoveel mensen hebben een kindje dat niet 'gemiddeld' is, de een heeft een heel druk kind, de ander een met spierziekte, mismaakt of doof, enz. Dus ben gewoon trots op je eigen, toffe kindje!
(En ja ik herken die gevoelens van schaamte wel een beetje, maar jij hebt er niets aan en voor je kind zijn ze schadelijk want dat voelt aan dat haar eigenheid - wat haar zichzelf maakt, waar ze niets aan kan doen - niet geaccepteerd wordt. Als ze nog een jaartje ouder is, kan ze heus wel leren dat saturnus niet altijd het ideale gepreksonderwerp is, maar nu.... Peuters zijn nu eenmaal sterren in langs elkaar heen praten. :wink: )
En oh ja: je hoeft niet per se aan alle noden gehoor te geven. Soms is het prima om niet over het heelal te willen praten, dan gaat je kind maar zelf in de platenboeken snuffelen...

Hier gebruikte ik zeker wel filmpjes en kleuterleerprogrammas om de late uurtjes in de middag door te komen. Dan kon ik rustig koken/ administratie bijwerken enz, en kind zat lekker info op te zuigen. Vooral dieren/natuurdocus waren favoriet. En de sesamstraat website. Perfecte moeder? Nee dus, maar zo bleef het wel gezellig. :lol:

Laatste tip: voor je kind kan juist een groepje peuters met grote voorsprong veel betekenen. Die groepjes zijn vrij zeldzaam, maar misschien heb je geluk en is er in je regio een initiatief. Even kijken op dit forum of op de HB belangenverenigingen.
De ene KDV of PSZ is daarnaast de andere niet. Zoons 2e PSZ had krachten die enorm goed kinderen konden uitdagen en stimuleren en ook zaten er toevallig veel kinderen die erg voorlijk waren. Dat was een fijn jaar. Dus even rondkijken, mochten er mogelijkheden in jullie regio zijn...


Wat mij heel erg hielp: mijn kind gewoon als een ouder kind behandelen. Gezelschapsspelletjes, bakken, koken, enz, enz, wat allemaal bedoeld is voor oudere kinderen. En genieten van alles wat het al kan leren. Echt, ik vond juist in de kleutertijd de andere kleuters zo vermoeiend.... En moest soms enorm snel alle gevaarlijke messen en gereedschap op het erf wegsteken als die kwamen spelen.

Maar vooral, voel je niet tekortschieten. Voor je kind is het echt allemaal een keer goed genoeg en volgens mij biedt je al enorm veel.

(kleine disclaimer: bovenstaande lijkt op goed advies, maar was gewoon mijn manier van 'Help, hoe overleef ik mijn voorlijke peuter!' :mrgreen: )



_________________
“Concerning matter, we have been all wrong. What we have called matter is energy, whose vibration has been so lowered as to be perceptible to the senses. There is no matter.” Albert Einstein
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 05 sep 2018, 09:49 
Volwassene

Geregistreerd: 09 jul 2015, 08:45
Berichten: 1351
Wat voor mij en mijn zoon goed hielp op momenten dat ie echt dat kwekkie moest houden als ik bijv met iemand anders in gesprek was of bij afrekenen etc, was een hand op zijn hoofd of schouder leggen.
Het duurt een tijd met “je bent nu niet aan de beurt/ik ben in gesprek” en vooral ook bij het hand van het hoofd halen de melding “nu ben jij aan de beurt” maar het scheelde heel veel irritatie bij mij toen het kwartje gevallen was.
Zoon wist door het fysieke contact dat ik wist dat hij er was en wat wilde zeggen, ik hoefde niet meer tig keer te zeggen dat hij echt even stil moest zijn... werd het een stuk gezelliger van!

Ook als hij weer heel schel/te hard praatte, legde ik hand op zijn hoofd, voor de gein zei ik altijd dat het zijn volumeknop was.



_________________
Dochter 2003, havo 4
Zoon 2006, gymnasium 1
Zoon 2008, groep 8 en plusklas
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 05 sep 2018, 10:04 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 12 apr 2010, 11:56
Berichten: 8315
Wat ontzettend vermoeiend voor je. Misschien moet je vaker de leuke en positieve kanten ervan bekijken. Zoals Sjuut al zegt is de tijd tot ze naar school gaan zo om en als ik het over kon doen, dan zou ik volop genieten van alle momenten. (deed ik ook niet altijd hoor toen ik er middenin zat :wink: )

Verder heeft Sjuut eigenlijk alles al verwoord wat ik zou willen zeggen. Mijn dochter was op die leeftijd ook altijd bezig met taakjes. In de supermarkt ging ze altijd vakken opruimen waar de blikken b.v. door elkaar stonden of het fruit mooi sorteren. (Ze heeft als peuter regelmatig een "baan" aangeboden gekregen in de winkels :mrgreen: ) Ook ik was niet voor veel tv kijken, maar gebruikte die vanaf haar babytijd wel altijd een uurtje of langer om mijn ding te kunnen doen. Ze was 2,5 toen ze op die manier zelf het programma Chirurgenwerk ontdekte en sindsdien gek was van alles wat met de medische wereld te maken had. Die medische (reality)programma's werden hier gewoon naast Dora gekeken :D .
Verder had mijn dochter al jong ontdekt hoe je een woonkamer om kon toveren tot: "balletzaal", inclusief kassa voor de genodigden en kleedkamers voor jongens/meisjes. De hele kamer werd dan met stoelen en dekens omgebouwd. Of een winkeltje, waarbij ze zelf prijsjes schreef voor wat er zoal in de kamer te vinden was. Of ik kom de kamer in en ze had een verjaardagsfeest voor de knuffels gemaakt. Zaten alle knuffels parmantig op de bank met een feestmutsje en overal zelfgemaakte slingers en de "taart" was een plak peperkoek met een kaarsje erop. Ook een schoonheidssalon en bioscoop zijn de revue gepasseerd, of een auditorium voor haar knuffels van boeken gebouwd en dochter gaf ze dan "les" en ik werd uitgenodigd om het resultaat te bekijken. Dit begon rond haar 3de verjaardag en heeft ze vervolgens jaren achter elkaar gedaan.

Uit het hoofd halen was ook iets wat ik vaker deed. We gingen vaak wandelen en op de woensdag was eigenlijk vaste "speeltuindag".

Heel veel sterkte met alles en vergeet niet ook te genieten. :D



_________________
"Waanzin is altijd hetzelfde blijven doen en toch een ander resultaat verwachten”. ( Einstein)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 05 sep 2018, 11:29 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 28 feb 2010, 22:55
Berichten: 1608
Ja, het is ook hier al een tijd geleden en ik weet nog wel hoe moe ik soms werd van de constante vragen die op mij werden afgevuurd. Ik liet ze ook zelf naar antwoorden zoeken en soms ging ik zelf mee op zoek. Ik herken nu zo'n beetje alle dinosauriers en weet hoe zwarte gaten ontstaan :satisfied: Smartgames en sudoku's, daar waren ze op die leeftijd vaak wel zoet mee. Bibliotheek waren wij ook veel te vinden.
Naast een vermoeiende tijd vond ik dit ook een hele leuke tijd. Klinkt waarschijnlijk heel bitter maar als ze het onderwijssysteem in moeten dan begint de ellende pas goed :cry:



_________________
It's a fragile thing,this life we lead, if I think too much I can get over, whelmed by the grace, by which we live our lives, with death over our shoulders.
Want you to know,that should I go I always loved you, held you high above, true
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 05 sep 2018, 22:01 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 04 apr 2011, 09:08
Berichten: 1852
Ik werkte toen de kinderen die leeftijd hadden en zij gingen naar het kdv. Wanneer ik vrij was, ging ik allerlei leuke dingen doen. Ik ben zelf ook nieuwsgierig en vond het leuk dat bij de kinderen ook te merken.
We wonen in de randstad, dus veel musea in de buurt met leuke activiteiten voor kinderen. Een dierentuinabonnement werd ook heel goed benut, in de winter was Blijdorp onze binnenspeeltuin. Echte speeltuinen vonden ze ook leuk. Zelf kan ik een gewone binnenspeeltuin niet echt verdragen qua herrie. :-)

Rustgevende activiteiten waren hier ook:
Kleien
Voorleesboeken laten luisteren
In bad spelen
Natuurfilms over dieren en planten
NPO programma's, bijv Klokhuis
Peuterzwemmen

Ik denk dat het belangrijk is dat je genoeg tijd en leuke dingen voor jezelf kunt doen. Ik weet niet of je nu ook werkt? Voor mij was het ook fijn om naast het moederschap ook nog mijn werk te kunnen doen. Maar dat is voor iedereen iets persoonlijks.
Ik vond het toen ook vaak heel vermoeiend, ook omdat ze vaak 's nachts wakker waren vanwege verkoudheden . Slaapjes overdag waren ook vaak kort.
Het is achteraf dat je het meest denkt: wat is die tijd snel voorbij gegaan!
Door voor jezelf tijd te maken voor dingen waar je energie van krijgt, houd je het beter vol.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 06 sep 2018, 11:37 
Volwassene

Geregistreerd: 02 okt 2014, 21:36
Berichten: 277
Verdiep je vast in alternatief onderwijs, want een kind dat zich voor haar derde zelf heeft leren lezen gaat op regulier onderwijs niet functioneren, durf ik na alle verhalen hier op het forum wel te beweren. En misschien dat je via die weg ook al interessante peutergroepen tegenkomt, of scholen waar ze haar nu al wat kunnen bieden (is natuurlijk ook afhankelijk van jouw werk/inkomen/woonplaats situatie wat haalbaar is).

Zelf zou ik denk ik toch (leerzame) apps geven of een natuurfilm oid aanzetten regelmatig, om zelf nog een beetje te kunnen opladen of rustig een klusje te kunnen doen. Deed ik ook toen mijn kinderen die leeftijd hadden, heerlijk stilte af en toe :D En verder met ze naar buiten, stuk fietsen (liefst naar de bibliotheek), kan je onderweg nog steeds constant vragen beantwoorden (die van mij zaten toen in de 'ja maar wat als...'-fase) maar vond ik toch minder vermoeiend dan als ik thuis tegelijk iets anders probeerde te doen.
Misschien hier op het forum op zoek naar een leeftijdsgenootje waar ze mee kan spelen?

Over dood/scheiden etc., let goed op je formuleringen. Mijn moeder had mij bijvoorbeeld verteld dat je iemand die dood is nooit meer kunt zien. Toen ze vervolgens beweerde dat de vlieg die ik zag liggen dood was, werd ik erg kwaad. Kortom: als ze onredelijk bang of boos wordt over dit soort zaken, zit er waarschijnlijk wel een logica achter... En erover liegen is helemaal niet aan te raden.
Ik heb mijn kinderen toen wel verteld dat sommige mensen geloven in de hemel of in reïncarnatie, dat zij dat ook mogen geloven als ze willen (wel eerlijk gezegd hoe ik er zelf over denk, maar dat ik het ook niet zeker weet).



_________________
Zoon (2009)
Dochter (2012)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 06 sep 2018, 20:12 
Volwassene

Geregistreerd: 05 jun 2018, 13:48
Berichten: 15
Ik ben de peuter/kleuterfase voorbij (die scheiding is bij dit soort kinderen gevoelsmatig wat meer fluïde, ze zijn eerder peuter af). Ik had het geluk dat mijn kinderen zich uitstekend zelf konden vermaken. Die zaten met net 3 rustig een half uur te puzzelen, ondertussen zachtjes zingen of kletsend in zichzelf.

Desalnniettemin had ik inderdaad ook gewoon wel eens behoefte aan even rust en stilte. Die kleine mondjes gingen de ganze dag. Als het geen vragen waren dan waren het wel hele verhalen, en hield de een z’n mond dan nam de ander het gretig over. Wat ik dan deed, bijvoorbeeld op de fiets, is gewoon zeggen: “ik heb nu even behoefte aan stilte, dus tot we bij de bieb/de speeltuin/whatever zijn mogen jullie even niet tegen mij praten”. Dat ging wonderbaarlijk genoeg eigenlijk best goed en van die paar minuten kon ik dan ook echt ontzettend genieten. Vaak was het net genoeg om weer een klein beetje oo te laden. Ik ging er als ik er oo terug kijk ook veel op uit, al heel snel ook zonder buggy maar gewoon lopend of op de loopfiets. Genoeg beweging was (en is) belangrijk.

Nu ze ouder zijn wordt het wel makkelijker. Ze kletsen nog steeds graag tegen me aan, maar spelen ook heel veel samen. Dan hebben ze wel lawaai voor tien, maar nu ze 5 en net 7 zijn kan ik ze ewoon naar boven sturen om daar te gaan spelen (of buiten als het lekker weer is). Of ik stuur ze de trampoline op om hun energie even kwijt te kunnen.

Een reguliere school hoeft overigens niet per definitie problemen te geven. Soms ben je beter af op een reguliere school waar wat meer HB kinderen zitten en waar ze daar binnen de grenzen van wat mogelijk is doen wat ze kunnen. Helemaal als ze ook buiten het gemiddelde HB plaatje vallen. Het is ook heel kind en leerkracht afhankelijk.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 07 sep 2018, 05:33 
Volwassene

Geregistreerd: 19 mei 2012, 06:08
Berichten: 1287
Al veel tips hierboven en leuk om die ervaringen te lezen.
Als ik je verhaal lees en vooral ook de vragen krijg ik het gevoel dat je msschien gebaat bent aan meet afstand en niet jezelf maar je kind als uitgangspunt voor je vraag moet nemen. Wat heeft jouw / een kind nodig om zichzelf te vermaken. En hoe kan een peuter als zij aan informatie komen. En dat jij handvaten nodig hebt om je eigen grenzen aan te geven richting je kind. Aangeven waar jij behoefte aan hebt, stilte bijvoorbeeld hier boven schreef iemand het al, speelt daarbij een belangrijke rol.
Zelf heb ik ooit een Gordon training gedaan en daar veel aan gehad.
Anne72



_________________
Mama van meiske (mrt 06 brugklas gymnasium) en menneke (aug 08, groep 7)
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 10 sep 2018, 19:00 
Volwassene

Geregistreerd: 28 aug 2018, 14:08
Berichten: 4
Dankjewel voor alle reacties! Ik ga er mee aan de slag.

Veel dingen passen we al toe. We bezoeken oa wekelijks de bibliotheek, met voorleesochtend en zijn dan de halve dag daar te vinden. Gelukkig begint deze week ook de balletles weer en hebben privé golfles geregeld, ze wil net als papa graag golfen.. Daarnaast is ze sinds een week of twee onwijs ondernemend en "doet het zelf wel". Ze vraagt dan ook netjes of ze mag kijken of de buren thuis zijn (jongen van 9 en meisje van 10) en dan vraagt ze of ze willen spelen. Ze nemen haar dan vrolijk mee naar de speeltuin of gaan samen puzzels maken van 100 stukkies. Dat gaf me wel de nodige ademruimte.. Ook kreeg ik deze week eindelijk het verlossende telefoontje van een basis school waar ze twee dagdelen mag kijken/meedraaien, tot het goed genoeg gaat. -ik las een paar keer de tip van een KDV of PSZ maar dit hebben we al geprobeerd, ze is pas sinds kort thuis omdat ik niet meer werk en daar waren ze niet bereid om mee te werken. Zo mocht ze toen ze net zindelijk was overdag niet eens mee met de toiletronde omdat ze dat in haar groep niet deden.... :?: Ook de nodige afleveringen van planet earth kijkt mevrouw hier vrolijk weg of de vreemde dvd van andré kuijper :lol: Ze vindt het heerlijk.

Daarnaast hebben we van de orthopedagoog een hulpgroep gekregen met kinderen die sociaal wat moeite hebben....... Tja, wat ik hier eerlijk over kan zeggen is dat ze daar totaal geen moeite mee heeft, enkel dat ik niet wil dat ze zich aan past. Tuurlijk kijkt een leeftijdsgenoot vreemd op als ze roept: kom we gaan naar de bergen, snel want er komt een lawine (heerlijk die fantasie). om het vervolgens na te spelen en diegene niet mee doet, maar oudere kids doen wel gewoon mee en die begrijpen haar wel dus volgens mij heeft ze nergens moeite mee.. Maar we gaan het zien. Maandag krijgen we ook de uitslag van de test die is afgenomen, om heel eerlijk te zijn heb ik hierbij ook nog mijn twijfels en ben ik na het lezen van wat boeken, met een schuinoog aan het kijken naar LICH in Nijmegen.

Misschien daar op aansluitend de vraag: ben ik te puscherig in het uitpluizen/zoeken naar een oplossing? Ik lees zoveel over kids die ergens tegen aan liepen in hun schoolcarrière en dat wil ik gewoon voor zijn. Niet dat er iets mis hoeft te gaan, maar ik wil het beperken en dat het voor haar gewoon fijn is, ondanks dat ze slimmer is.

@Bloemetje75 bedankt voor de tip! We passen hem nu toe en langzaam maar zeker lijkt ze het op te pakken, vooral als ik aan de telefoon ben is het een stuk rustiger.



_________________
C: 2015
L: 2018
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 11 sep 2018, 14:31 
Volwassene

Geregistreerd: 29 okt 2012, 09:23
Berichten: 344
Je kan een hoop zaken niet voor zijn in de schoolcarriere.

Je hebt geen invloed op de klas of juffen die je kind gaat krijgen. Ook weet je nu nog niet hoe je kind zich in de klas gaat gedragen.

Uit ervaring weet ik dat je een hoop zaken niet voor kunt zijn. Go with the flow. Meer kun je niet doen.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 11 sep 2018, 15:28 
Volwassene

Geregistreerd: 09 jul 2015, 08:45
Berichten: 1351
De allerbeste tip die ik hier op het forum gelezen heb en overal toepasbaar... je neemt de beslissing die op dat moment, met de dan mogelijke opties en kennis, de beste is.
En het kan dus goed zijn, dat je na een bepaalde periode wederom moet aanpassen.
Dus lang vooruit plannen kun je wel willen maar zal helaas vaak niet werken.

Verder eens met spitsmuis. Je hebt geen invloed op klasgenoten, leerkracht en wijzigingen op school of nu al inzicht in wat je kind over een aantal jaren nodig heeft.



_________________
Dochter 2003, havo 4
Zoon 2006, gymnasium 1
Zoon 2008, groep 8 en plusklas
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 11 sep 2018, 20:31 
Volwassene
Avatar gebruiker

Geregistreerd: 16 mei 2017, 08:33
Berichten: 114
bloemetje75 schreef:
De allerbeste tip die ik hier op het forum gelezen heb en overal toepasbaar... je neemt de beslissing die op dat moment, met de dan mogelijke opties en kennis, de beste is.
En het kan dus goed zijn, dat je na een bepaalde periode wederom moet aanpassen.
Dus lang vooruit plannen kun je wel willen maar zal helaas vaak niet werken.

Verder eens met spitsmuis. Je hebt geen invloed op klasgenoten, leerkracht en wijzigingen op school of nu al inzicht in wat je kind over een aantal jaren nodig heeft.


Dat is in lijn met de beste tip die ik zag: Je kunt niet verder dan een half jaar vooruit kijken, dat is volkomen nutteloos. Ziet het er voor het komend halfjaar zo goed uit? Doen!



_________________
Team HB
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 12 sep 2018, 08:04 
Volwassene

Geregistreerd: 04 maart 2015, 12:34
Berichten: 648
Mijn ervaring is dat school staat of valt met de leerkracht die voor de klas staat. En dat is nu net een van de dingen waar je als ouder geen invloed op hebt. Natuurlijk helpt een meedenkende en flexibele school, maar de leerkracht kan maken of breken.

Vooraf niet te veel zorgen maken dus.


Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 21 sep 2018, 10:12 
Volwassene

Geregistreerd: 02 jun 2012, 00:20
Berichten: 317
Q leerder zichzelf ‘pas’ in groep 1 lezen, verder herken ik wel heel veel. Wat wij regelmatig deden (doen) is naar open dagen op universiteiten gaan. Zo is er binnenkort weer het weekend van de techniek, waarschijnlijk zit daar wel iets interessants bij. We zijn toen Q 2 of net 3 was ook eens naar de universiteit van Eindhoven geweest, daar heeft ze ruim een uur over de bloedsomloop gesproken met een student. Dat vond Q zó leuk, daar kon ze wel een paar weken op teren. Verder veel musea bezoeken en gewoon uitleggen waar ze vragen over had.
Qua speelgoed, heb je al eens naar thinkfun spellen gekeken? Erg leuk...

En over scholen, ik las ergens Nijmegen. In Lent is of komt een Leonardo kleuterklas heb ik gehoord. Ik zou daar eens contact mee opnemen, zij zullen wel ideeen hebben. Ik was zelf nooit een voorstander van Leonardo klassen (om allerlei denkbare redenen), maar nu Q ongeveer een half jaar in een Leo klas zit en ik een heel ander kind heb ben ik echt om.



_________________
Q mei 2010
M oktober 2016
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
 Berichttitel: Re: Mama weet het even niet meer..
BerichtGeplaatst: 21 sep 2018, 12:26 
Volwassene

Geregistreerd: 04 mei 2015, 20:32
Berichten: 317
Appelsab schreef:
Hoi allemaal,

ik zit nog maar net op dit forum, maar heb al een aantal topic gelezen om het een en ander te achterhalen. Toch lijk ik met de dag hopelozer te worden met mijn 2 jarige peuter. C. is bijna 3 (oktober) en heeft tot nu toe een zeer grote ontwikkelingsvoorsprong op haar leeftijdsgenoten (in onze omgeving). Ook lopen wij bij een orthopedagoog, die verschillende testen heeft afgenomen en een spelobservaties met mij. Als ik het in mijn omgeving bespreek waar ik tegen aanloop krijg ik vaak te horen dat ze slechts een vlotte tante is en het vooral knap is wat ze kan of ik krijg te horen dat hun eigen kind of kind dat ze kennen het ook al kan etc. Daardoor twijfel ik soms aan mezelf en aan mijn kind, beeld ik mezelf nu in dat ze het allemaal zo goed kan of valt het allemaal wel mee. Zonder als een vervelende trotse mama over te komen deel ik (hopelijk) kort wat ze al kan en waar ik tegen aan loop in de hoop hier wat begrip te vinden.

C. is eigenlijk al vanaf baby af aan vlot. Ze deed eigenlijk vrijwel niets tot 9 maanden. Toen trok ze zichzelf in eens op en stapte met een stoel (schuivende over de vloer) door de kamer. Met 10 maanden liep ze los en met 12 maanden stapte ze stabiel en stevig. Kon ze zichzelf verstaanbaar maken met korte woorden en gebarentaal (NGT). Met 14 maanden sprak ze in korte zinnen en was ze overdag zindelijk. Met 18 maanden kende ze alle primaire kleuren, vormen, tellen tot 20 en vertelde ze verhalen. Haar ontwikkeling de afgelopen 4 maanden gaat in mijn ogen bizar snel. Zo leerde ze binnen 30 minuten fietsen zonder zijwielen (had nog NOOIT op een fiets gezeten met trappers wel een loopfiets), leest ze avi start/m3, herkent bijna alle automerken/verkeersborden, telt tot +- 40, heeft een extreem brede fantasie maar ook helder beeld van de realiteit, televisie is bijvoorbeeld echt nep en rare dingen in bijv. pippi langkous kunnen niet echt zijn volgens haar. Druk bezig met schrijven: mama hoe schrijf je dit en probeert het dan na te doen (lukt motorisch nog niet helemaal, wel met vormen). Speelgoed heeft een tijd geduurd voordat we iets hadden gevonden, inmiddels hebben we een hele hoop playmobile waar ze eindeloos mee kan spelen.

Goed, het is lastig om het zo compact mogelijk samen te vatten. Hoe dan ook komen we nu op het punt waarbij we de oertijd (dino's), astronomie, grotten, vulkanen en gebergte wel hebben ontdekt (ofja, mama vindt het wel mooi geweest :| ). Ik vind het zo lastig!! C. wil zoveel en ik lijk het gewoon niet te kunnen bieden. Geloof me ik kom uit het onderwijs en ben bereid ver te gaan voor het stimuleren maar ik kan niet meer. Ik ben werkelijk op. Ik schaam me soms gewoon dat mijn kind tegen wildvreemde begint over saturnus en mars, of vraag aan een ander kind of papa nog verliefd is op zijn/haar mama en of ze ook altijd lachen als ze samen de afwas doen. Of een wandeling naar de supermarkt 30 keer RENAAAAAAAULTTTTTTT te moeten horen. Haha, sorry. Er is ergens ook een frustratie zoals je merkt. Maar hoe houd je het vol? Hoe voed je een peuter met informatie tot de schooltijd? Houd het ooit op? En geloof me haar mond staat geen seconde stil... Wat me opvalt is dat andere mensen hier op reageren door haar te negeren, als in dat een kind moet leren om niet altijd te praten, maar hoe kun je stil staan als je hoofd over blijft lopen aan informatie...??

Haha, is er nog een samenhang in mijn verhaal? Ik weet het gewoon even niet meer. Ik ben druk op zoek naar een school, maar helaas zit er geen enkel (in de buurt) te wachten op een kind van 2 (bijna 3) en wordt ze op de PSZ gewoon niet genoeg geprikkeld en kan ze met de kids daar ook niet veel (samenspelen gaat pas goed met kinderen vanaf 4+ omdat ze dus ook al echt samenspeelt en heel erg is van het eerlijk delen en afspreken hoe of wat). Maandag krijgen wij de "uitslag" van de intelligentie test die ze heeft gedaan bij de orthopedagoog (via het CB gekregen), maar omdat ze de test niet helemaal heeft afgerond ben ik niet overtuigd van wat er uit gaat komen.

Misschien handig om een opsomming te maken van wat ik nu graag zou willen weten?
- Hoe vermaken jullie je peuter zonder er zelf teveel mee bezig te zijn en zonder tv?
- Hoe zorg ik ervoor dat ze af en toe even haar mond houdt?
- Hoe prikkel/stimuleer ik haar op haar interesse gebieden, zonder een overvloed aan informatie te geven?
- Hoe behandel je onderwerpen als de dood/scheiden/liefde?


Mijn beste tip is ga naar een goede hb-specialist. Omdat je in de buurt van Nijmegen woont zou ik voor het CBO kiezen. (Staan goed bekend en ook de onderwijsconsulent, verwijst er inderdaad naar, waarschijnlijk kan je gewoon een verwijzing van je huisarts krijgen) Inderdaad heb je mij weer met het advies om een hb-specialist raad te plegen. De voorsprong is dusdanig groot, naar mijn mening, dat je echt het advies van een specialist nodig hebt. Deze specialist zal ook inzien dat jou dochter voorloopt ook op sociaal gebied en mogelijk (je hebt nog geen uitslag) onderpresteert op de intelligentietest.

https://www.ieku.nl/2017/06/hij-is-niet-hoogbegaafd-1/

Ik zou willen dat ik die destijds had gehad en niet de dingen op zijn beloop had gelaten. Hoewel mijn zoon al ouder was, was ik toen hij 5 jaar volkomen uitgeput, is wist gewoon niet hoe ik aan al zijn behoeften moest voldoen. Dat had een signaal moeten zijn maar ik begreep het niet. Nog steeds zitten we met de ellende.



_________________
Moeder van een zoon (vermoedelijk) HB mogelijk sprake van een misdiagnose ASS.
Offline
 Profiel Stuur privébericht  
 
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
 Pagina 1 van 2 [ 22 berichten ]  Ga naar pagina 1, 2  Volgende


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: MV-3


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar: